Wreck In Tagalog Novels & Stories

Nang makaalis ang mag-asawa ay nagsalita naman sa akin si Senyora. "Think Claire, makehim stop the engagement Hindi ako makatulog kaya minabuti ko nalang na lumabas at pumunta sa tabing-dagat. Umupo ako sa may malaking bato at tumitig sa dagat na patuloy ang pag-hampas ng tubig palapit sa akin. Hindi masakit sa tenga ang pagsayaw ng tubig at ang mga kuliglig sa bawat gilid. Nagpapasalamat talaga ako na mayroon pa rin maganda at tahimik dito sa lugar ng De Marquez.

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Kinaladkad nina Alexial at Vladimir ang lalaki pabalik sa loob ng bulwagan. Nagkagulo ang lahat sa loob matapos bumukas ang malaking monitor at bumulaga sa kanila ang kalunos-lunos na tanawin. The lighthouse in the rubble. A large part was totally wrecked and swallowed by the seawater while rising dusky smoke surrounded the area. Sariwa pa mula sa mga kuha ang senyales ng hagupit na sinapit ng buong lugar mula sa mga pagsabog.

Na-flash din doon ang sira-sirang barandilya kung saan daw bumangga ang SUV at nahulog sa bangin. "Limang katao ang lulan ng SUV at ang dalawa ay natagpuan nang patay. Hinala nila ay na-trap sa loob ng SUV ang tatlo kasama na si former Mayor Mariano Garcia, dahil wala nang bangkay ang natatagpuan. Hinihinalang patay na ang tatlong hindi pa nahahanap dahil sa lakas ng ulan at lalim ng dagat na nahulugan. Maging ang mga coast guard ay nahihirapang mamalaot sa dagat."

Sambit ni Grethel May isang lagusan silang pinuntahan at mabilis silang nakapunta sa opisina. Pagkalabas nila sa lagusan ay bigla silang sinalubong ng itim na apoy ni Rhei. “MAG-INGAT KA NAMAN” bulyaw ni Grethel, kung wala silang barrier ay malamang patay na silang dalawa ni Dane. Nakita ni Dhirma ang kalagayan ni Dane, halos nag aagaw buhay na ito. “Bakit mo sinasagad ang sarili mo Dane?”

Nang luminga ako sa paligid ay isang maliit na bahay na mayroong kubo sa itaas, sa tabi ng bahay na iyon ay mayroong iba pang maliliit na bahay. Sa hindi kalayuan ay mayroon rin akong nakita na dagat, mayroon ring kakahuyan. Hindi ko maiwasang mapahagulhol. Agad na nag flashback sa akin ang lahat ng nangyari. It was so fvcking traumatic. "H-hey, Marisse. Why are you crying so loud?" Tanong ni Anthony. "Dagat, kakahuyan" sagot ko na lamang. "Oh crap, Kuya Darwin" ani ni Anthony sa pinsan.