Wreck In Tagalog Novels & Stories

"Hello, Marites? Kumusta ka na diyan sa barko?" "Cherry! Grabe, ang dami kong kwento. Alam mo ba, umuwi na sina Capt. Jal at Capt. Prescilla sa Pilipinas. Kasama nila ang baby nilang si Miguel." "Talaga? Bakit sila umuwi?" "Natatakot sila na baka mahawa ang baby nila sa COVID. May mga kaso pa kasi dito sa barko. Nakadaong kami pansamantala sa Vietnam, pero hindi pa rin ligtas."

Hanggang Ngayon ay Greek language parin Ang nagagamit Kong salita dahil Hindi sila marunong magsalita ng Tagalog at sa English naman ay mahina sila Kaya para madali nilang ma intindihan Ang lahat ay kailangan Kong mag salita sa kinalakihan nilang lenguwahe. Tahimik lang Ang buong beyahe patongo sa Pupuntahan Kong lugar na cape sounion Ang paburito Kong pinupuntahan rito sa Greece Ang cape sounion ay Ang tinatawag nilang temple of Poseidon Kong saan may ruong dagat na kulay asul Kaya napa ka gandang puntahan at subrang Ganda pa ng simoy ng hangin dun. Sa pag iisip ko ay napa idlip ako. FAST FORWARD

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

After that, the sweet and pleasant Timothy was gone. Who would want to remember that horrible moment? Sobrang laki ng kasalanang nagawa ko, napakasama. I destroyed him. Hindi ako makapaniwalang nagawa pa rin niya akong ipagtanggol, kung ako 'yun hindi ko 'yun magagawa. I'm not sure if I like myself anymore. I can't rationalize this away. Pinatawad nya ako, akala ko sapat na 'yun, sapat para maging ok ako. Pero naaalala ko na lahat, it's not enough. Words are not enough. Ang pagtitiwala ay parang isang magandang papel na kapag nilukot mo ay hindi mo na puwedeng ibalik sa dati, it will be forever like that. Ang puso pag nasugatan, nagkakapeklat din. Hindi na nawawala, habang buhay na ipapaalal

The Mourning Habang ang makapal, marumi, at nakasusulasok na itim na usok ay patuloy na pumapaibabaw sa madilim na karagatan ng Manila Bay, ang buong digital na mundo ay tila sumabog sa isang kolektibong sigaw ng matinding pagkabigla at pighati. Sa bawat screen ng telebisyon, smartphone, at naglalakihang digital billboard—mula sa kumikinang na New York Times Square hanggang sa mataong eskinita ng Shibuya Crossing sa Tokyo—iisang balita lamang ang nakasulat sa nagbabagang kulay ng dugo: "CELESTIAL BAND YACHT EXPLODES IN MANILA."

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

"Saan?" "Patay na siya.. Nahulog siya sa barko ng aksidenteng madulas. Nalunod siya at natagpuang palutang lutang ang katawan sa dagat malapit sa Mundoro.."

Hindi yun nicole, muntik nakung mamatay" saad ko at gulat na gulat naman sila "mamatay? takang tanong ni venice "may mga lalaking kumuha saken at dinala ko sa bangin malapit sa dagat ilang araw akong nakatali hanggang sa makatakas ako. wala akong choice kundi tumalon sa mataas na dagat at hindi pa sila nakontento binaril pa nila ko" saad ko at para bang bumabalik lahat ng sakit naranasan ko nung pahanon nayun

Hayaan mo sana akong ilabas ang lahat ng sakit na nararamdaman ko sa sulat. I miss you! -Jack Ipinikit ko na lamang ang mga mata ko at dinama ang hanging dumadampi sa mukha ko. Pakiramdam ko napakadaya ng mundo sa akin! Lahat ng taong mahal ko nawawala and there is nothing left for me to do but to cry.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!