Wrong Decision Drawing Novels & Stories

Baka nga hindi ko na talaga ito mabawi. Mali ba ang desisyon ko? Mali ba na simula pa lang ay tinikis ko na ito? "Paano kung hindi na niya ako tanggapin Eros? Dahil nagkamali ako, dahil tinulak ko ito at dahil hindi ko pinaramdam dito na mahal ko ito o hindi ko pinaramdam na gaya niya ay nangulila rin ako sa kaniya." Maisip ko lang ang mga negatibong bagay na maaaring resulta ng ginawa kong maling desisyon ay takot na takot na ako.

“You know what? I was trying to calm down before I faced you. I was clueless of who to point finger—was it Paul or you? And then Mica came, and your cover blown. Not a good decision to make my miserable life as your entertainment.” “Yuri, listen—“ I raised my hand to stop him from speaking. I don’t want to hear any explanation. I don’t need any explanations. “I remember my father once said I should trust my own judgement. Guess what? I failed him, because I made the worst decision. That time when I accepted Alfonso’s deal, I already lost.” Humugot ako nang isang malalim na hininga at nilapag sa harap niya ang hawak na notebook. Lumipad pa ang papel na kanina pa pinagmamasdan ni Fred.

Ramdam ko na ang bigat ng desisyon kahit simpleng pagpili lang naman ng gown ang ginagawa ko. Mahina siyang natawa at mas lumapit pa, sinilip ang screen ng cellphone ko na para bang shared na rin ang space ko—shared na rin ang mga desisyon ko. Tumigil ang daliri ko sa isang design, eleganteng tingnan pero kita ang likod. “Ayaw ko ng litaw ang likod,” sabi niya, diretso, walang pag-aalinlangan. “Okay,” tugon ko agad, sabay swipe sa screen na parang wala lang. Pero sa loob-loob ko, hindi ko napigilan ang mapangiti. Ang conservative niya—at sa kung anong dahilan, kinilig ako doon.

"Let's just go! Let's take a vacation! Let's run away! Don't make this mistake, Ysabelle!" Nangilid ang luha ko. Para bang kailangan ko nang magdesisyon ngayon at sa kauna-unahang pagkakataon, hindi ko alam kung paano magdesisyon. Maybe because I have already decided, even when I know it was a wrong decision, but I already made it. "Luis..."

Nang matapos ay napatitig ako sa drawing ko. It's his whole face. I just draw his usual facial expression. Iyong titig niyang tagusan. Mga matang tila hindi mo mapaglilihiman. Maayos na nakapaskil ang perpektong panga, ang makapal na kilay at manipis na mga labi. Ang hindi ko lang magawa ay ibahin ang kulay ng mata niya. Lipstick na pula lang ang mayroon ako. Frustrated na ibinagsak ko ang ulo sa mesa. Kung may ibang kulay lang sana ako.

“I should be the one saying sorry. Kung hindi kita sinayang, sana tayo pa rin ngayon. You wouldn’t have fallen for someone else and you wouldn’t get your heart broken. Kung pinahalagahan pa kita, eh ‘di sana, hindi ka mahuhulog sa isang babaeng pagmamay-ari na ng iba. Heather would be out of the picture if only I had cared for you.” “No.” Primo shook his head to disagree. “Siguro kung tayo pa rin at nakilala ko si Heather, I would still fall for her. ‘Pag nagkataon, I will be considered as a cheater. Kahit pa ayaw ni Heather sa ‘kin, the fact that I’m in love with her while we’re together makes me a bad man.”

Tumango si MJ bilang pagsang-ayon, at tinapik niya ang keyboard, "Hindi talaga ebidensya ang petsa. Pero Director Jackie, dahil madalas mong binabago ang mga drawing, wala ka bang napapansin na kakaiba sa disenyo? Na may isang malaking pagkakamali ang disenyong sinabi mong sa iyo?" Bumalik si Jackie at tiningnan ang drawing. Mabilis na nag-scan ang kanyang mga mata, at saglit na hindi niya alam kung oo o hindi ang isasagot niya. Wala talaga siyang napansing kakaiba sa disenyo. Lumapit din si Janisa sa disenyo at naghanap ng kakaiba. “Wala rin akong nakitang kakaiba.” Mahinanong nilagay ni MJ ang kanyang mga kamay sa likod niya at tumayo sa tabi ng direktor. Gamit ang kanyang daliri, gumuhit

"Hindi ako nakinig sa paliwanag niya. Nilamon ako ng galit. Para sa akin, ang tanging solusiyon noon ay hiwalayan siya. Akala ko iyon ang tamang desisiyon, pero nang lumipas ang isang taon nang pag-iisa, napagtanto ko na mali pala ang aking ginawa. Hindi ko siya dapat pinagtabuyan. Hindi ko dapat isinuko ang pagsasama namin. "Nang magdesisiyon akong hanapin siya, nalaman kong matagal na pala siyang wala. Namatay siya sa kandungan ng kabit niya, dahil noong mga oras na gusto niyang bumalik sa akin ay pinagtatabuyan ko siya. Ang babae niya ang nandoon. Kaya namatay siya sa piling nito."

d***g ko. "Tsss." Binitawan n'ya na ang tenga ko at sunod na ipinakita ang drawing kong teddy bear na may karas. "B-Bakit? May, problema ba sa perma ko? Dapat ba puso? Puso na talaga 'yung una kong naisip kaso namiss ko magdrawing ng teddy bear kaya 'yan nalang ginawa ko," pagpapaliwanag ko. "Binasa mo ba ang mga nakasaad dito?"

puri niya sa aking naging desisyon. “Then I take it that this matter is done? Let me get the samples for the flowers.” Wika ko at tumayo na papunta sa storage room. Nang makapasok ako sa storage room ay bumigay ang aking tuhod. I just can’t do it well. Umiling ako sa aking sarili at huminga ng malalim. I made the right decision right? Never mind that I can’t retract it anyway.