You Are My Secret の小説・ストーリー

Wait for that. Nakangising tumalikod na ako saka hinayaan ang nag iiyakang magkapatid. Kahit gaano ka pa kalihim. Ako ang maglalabas ng sekreto mo. End of chapter 163

Hanggang ngayon ay wala siyang sinasabi sa mga kaibigan namin kaya naman okay na ako doon. "May sikreto," sambit ni Larisa. "'Di wow," pang-babara ko. Natawa naman siya. "Kasi kung hindi sikreto iyan, sasabihin mo sa amin kaso mukhang secret eh, don't worry, aalamin ko iyan soon," she teased me again. "Wala ng soon, titino kayo o papalayasin ko kayo?" pananakot ko. "Ay sabi ko nga titino na kami eh," biglang bawi ni Larisa.

Nagtataka naman na lumingon ang bata. "May itatanong ako. May sikreto ba ang Tita mo na hindi ko alam?” Namilog ang mga mata ni Kai. Bata pa ito, hindi pa masyadong marunong magtago ng emosyuon sa mga ganitong sitwasyon. "You know something,” konklusyon niya at tumango. “Tell me. Anong sikreto niya?” “Hindi pwedeng sabihin po.”

At humagikhik pa. "Ikaw talaga, oh 'sya sige pag usapan natin yan soon." At tumango naman ito. "Anyway, nice seeing you again!" At yumakap ito saakin, "Me too! Glad seeing you," "Got to go! See you around, and nice seeing your husband na dati ay 'Secret Husband' now is... You're proud," Tumango tango naman ako. "I am,” As she go along with her friends I saw someone approach her and kiss her neck, maybe that is her husband too.

Ilang segundo lang, narinig ko ang mahinang beep at unti-unting bumukas ang pinto. “Lumapit ka,” malamig ngunit mahinahong utos niya. “O-Okay,” alanganin kong sambit habang lumalapit, pilit pinipigilan ang sarili kong magpakita ng sobrang interes. Hindi ko alam kung gusto ko bang makita kung ano ang nasa loob, o kung mas mabuti nang hindi ko na lang iyon malaman. “This…,” sabi niya habang ibinubukas nang tuluyan ang pinto, “...is my secret base.”

Depende talaga sa mood ang names ko virtually. Ngunit kung minamalas nga naman, kung kailan ako mayroong kausap ay bigla na namang kumalabog sa kabila. Shocks. Hindi pa ba sila natatapos sa kanilang bakbakan, kung ano man iyon? "Sir...sorry for dropping this call but..." Thump. Thump. "Oohh God. F*ck! Deeper!" "Yeah. Faster!" "That's so good!"

And I am so happy. Kung may magbago man sa susunod ay sana hindi ang pamilya ko. I already accepted that it's my destiny. I already accepted this life with Xavier Jan Tushkin. I am Kiara Tushkin, and this is my unperfect yet perfect life.

paliwanag niya. Ang secretive talaga ng matandang ito. Mas lalo tuloy akong naudyok na kilalanin siya. Kapagkuwan ay bumalik sa aking alaala ang secret room na nasa sarili kong kuwarto. Pupuntahan ko nalang iyon at baka makita ko ang profile information ni Mother Celestine. Napangiti ako sa aking naiisip. “You smile like you know something controversial,” banggit niya.

kinuha niya 'yong fries at kinain pero hindi na niya itinuloy pa 'yong kasunod dapat na sasabihin niya. Ilang segundo kong hinintay 'yon pero wala. Hindi na niya itinuloy. "Uy ano 'yon?" Umiling siya. "Wala. Secret lang pala 'yon." "Ha? Anong secret? Tungkol kanino ba?" "Sayo, siyempre." "Sakin?" Tapos napa iling iling siya. "Secret nga kasi. Wag ka na mag tanong baka madulas ako." "Ano nga kasi 'yon?" pag pupumilit ko.

hindi niya ako pinakinggan. Napaupo ako sa sahig ng banyo habang dumadaloy ang luha sa aking mga pisngi. Heto na. Malalaman na niya. Ang 'The Secret Within' ay hindi na mananatiling lihim. Natatakot ako... hindi para sa sarili ko... kundi para sa batang nasa sinapupunan ko. Paano kung maging target na naman siya ng mga kaaway ni Adrian? Paano kung hindi ko siya maprotektahan?