Novel & Cerita You're My Destiny

You are making me crazy. "Sabi mo ay walang mangyayari sa akin, di ba?" " Yes, nothing will happen to you unless you like it too " " Bitiwan mo nga ako, ikakasal na ako" "i know, but Mine is mine." Nagpumiglas si Armina, subali't lalong humigpit ang yakap sa kanya ni Eduard at ang kanilang katawan ay halos maglapat na maliban sa tapis na tuwalya ni Eduard sa ibabang bahagi

Nang magtagal unti-unti sinasabayan na nila ito sa pagkanta. "I can't see me lovin' nobody but you For all my life When you're with me, baby the skies'll be blue For all my life" Hanggang sa hindi lang pagkanta, sinasabayan na rin nila ito ng pagsayaw. Magkahawak kamay silang magkapatid habang sabay-sabay silang kumakanta. "Me and you and you and me No matter how they toss the dice, it had to be

he asked. “hmm… it’s been months since I last heard from him. I’m not waiting because there’s no guarantee in anything. I just wished that wherever he is right now, he’s doing what makes him happy. I loved him. I really did. But destiny is against us.” right now my heart is at peace. Somehow, I can now open and talk to someone without fear.

Mabuti nalang at may dalawa siyang kaibigan na totoong nag-alala sa kanya, kahit set up yun, alam naman ni Mike ang ginawa nila, may kaibigan siya na wala ako. Kaya inisip ko dapat talagang mahalin namin ang isa't isa dahil pareho kaming, may mga bagay na wala ako na meron siya at may mga bagay rin na meron ako na wala siya, parang destiny talagang pagtagpuin kami para mahalin namin ang isa't isa. Ngayon binigyan kaming isang angel para kahit anong pagdadaanan namin sabay namin lalampasan para sa isang Angel. Hinawakan ko ang tiyan at bumaling sa dalawa na hinintay akong magsalita, ngumiti ako sa kanila habang hinaplos ang tiyan ko.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

mahinang tugon niya na siya namang pag-angat ng aking ulo at diretsong tumingin ulit sa kanya. “ Hindi mo kailangan humingi ng pasensya. Maybe that's what your destiny wants to happen. To separate you like that. Not to make you look like you don't deserve each other. The only thing that maybe your destiny wants for you is that even if you broke up and didn't communicate for a few years, your connection to each other is still there. Dahil kung kayo talaga, kusa kayong hihilahin palapit sa isat-isa ng inyong pulang tali. ” muli niyang pag papaintindi sa akin. I was slightly relieved because of what he said. Hindi ko lubos akalain na siya mismo ay naniniwala sa koneksyon, tadhana at lalo na sa

Sabi nila, bago ka pa man isilang sa mundong ito, nakatadhana na ang mga mangyayari sa buhay mo. Nakatadhana na ang mga taong makikilala mo at nakatadhana na ang isang taong mamahalin mo at makakasama sa buhay. Everything about your life was already written in a book. In your book of life. Pero para kay Serene, hindi siya naniniwala sa kasabihang iyon. She always believed that people make their own destiny, can live their own lives and choose their own path. Everything wasn't fated, even in love.

"Gano'n din ako. Hindi man ako perpektong tao, gagawin ko ang lahat para maging isang mabuting asawa at ina sa magiging anak natin. I love you so much Xian Leem." 'Tsaka lang may tumugtog sa kung saang musika na ang kanta ay 'Destiny'

nakakaakit pa rin ang mga titig nito at lalo lamang siyang nabubuwisit. “Hindi, wala akong alam sa mga kanta at wala akong paki” Masungit na sagot ni Kaye. “Mula ngayon that song will be our theme song. “Destiny” yun ang pamagat ng kanyang yan Kaye. It will be our themesong. Gusto mo rin bang yan ang ating wedding song?” “Pwede ba Nicolas iuwi mo na lang ako. Kung ano anong kabaliwan ang sinasabi mo. Hindi tayo makakasal itaga mo yan sa bato” sabi ni Kaye.

ngiti kong sabi habang tinititigan si Tristan. Kagabi lang, pakiramdam ko'y gumuho na ang mundo ko. Pero ngayon, sa presensya niya, parang may kakaibang ginhawang bumalot sa akin. Hindi ko akalaing ang taong bigla na lang dumating sa buhay ko ay siya ring magiging sandalan ko sa ganitong panahon. "Destiny, huh?" may bahagyang ngiti sa kanyang labi habang tinutukso ako. "So, ibig sabihin niyan, naniniwala ka na na may dahilan kung bakit nagkrus ang landas natin?"