Novel & Cerita You've Reached Sam Pdf

Ang ibig sabihin ba noon ay may tiyansa na makasama ko siya? Pagkatapos ng pag-uusap namin ay tumahimik na ulit ang paligid. Hindi na rin sumubok si Sam na magtanong, pagod na rin siguro. After some minutes, nakarating na kami sa village nina Sam. Nagpaalam na siya sa amin at makahulugan pa akong tiningnan. “Are you alright?”

Ngumiti kung pakisuyo bago tuluyang umalis. Rex nasaan ka na rin ba? Parehas nalang kayo ni Sam mahirap makausap o makita man lang. Kayo ang itinadhana na ayaw pagtagpuin ng inyong mga pride. Panay ang amin ni Sam samantalang panay ang tanggi naman ni Rex kahit na nakikita ko naman sa kanyang mata ng pagtingin at pag aalala sa kanya. Bakit nalang kasi hindi siya tanggaoin ni Rex para tumigil na si Sam sa kakalayas. Kidnapin ko nalang yata silang pareho at itapon sa gitna ng isla na walang ibnag pwedeng tumulong sa kania kundi sarili lang nila.

paliwanag nito. “Ipaliwanag mo ‘yan mamaya naguguluhan pa ako.” Sagot ko dahil nandito na kami sa magiging venue. “I will hon..” sagot nito at inayos nito ang pagka park ng sasakyan nito. Nauna itong bumaba at ako naman ang sumunod. Nilahad nito ang kamay niya na siyang tinanggap ko. JASVER GRANT “Gagawin talaga ninyo lahat matuloy lang plano ng isa..” wika ni Sam.

Alam kong mahirap para sa kanya na i-absorb ang sitwasyon namin ngayon, pero wala na kaming magagawa kung hindi ang panindigan ang mga nangyari. Mayamaya pa ay naramdaamn ko siyang bumitaw sa pagkakayakap ko. “Matutulog na ako.” Humiga na siya patagilid, nakatalikod sa kung saan ako nahiga. Napabuntong hininga na lang ako. Alam ko na matinding pagpapasensya at pag iintindi ang kinakailangan ko simula ng oras na iyon. “Rekdi, okay ka lang ba?” Natauhan ako nang tapikin ako nang medyo malakas ni Sam sa balikat, kaya naman ay nakatikim siya sa akin ng masamang tingin.

Samantha’s with her family sitting across from us and I want to go to her. “I’ll just greet,” sabi ko saka dire-diretso nang naglakad papunta doon. And as expected, Sam’s eyes widened when she saw me walking towards her. Marami ang mga tao. And this is the perfect time to show everyone what we have. “Bakit nandito ka? Bumalik ka doon,” she said but it’s too late because I already grabbed her waist and I had no plan to let go.

“Okay.” The man immediately stood and offer hand shake with a smile. Samantha adamantly accepted the offer. “I am Atty. Ralf Villadolid at your service.” The man introduce himself. “A-Are you sure you are here for me?” Samantha expressed her doubt. “You are Samantha Lopez, right?” “Yes I am.” “Therefore I am right. I’m here for you.” The lawyer said as he retrieved pictures from his suitcase. “You are this right.” Samantha look at the picture. She recognized her image from her glory days. Maybe taken two to three years ago from one of her show.

Halatang hirap itong tanggapin ang mga nakikita. “No… this is not true,” mahinang sambit habang napapailing. “Hindi ito kayang gawin ni Kristel… hindi mamamatay-tao ang kapatid ko.” Nanginginig ang mga kamay ni Sam hanggang sa mabitawan nito ang hawak na dokumento. Nanlalabo ang mga mata habang pilit inuunawa ang lahat ng ebidensyang nasa harapan.

“May hinihingi s’yang files at---” “What files? At saka, may komunikasyon kayo ni Sam nang hindi mo sinasabi sa akin?” “Hindi ko alam kung paano n’yang nakuha ‘yong number ko, Samuel. Ngayon niya lang ako tinawagan.” Giit ko. “Pinakukuha niya sa akin ‘yong files na naka-save raw sa isang itim na USB flash drive. Files regarding sa kasong hinahawakan mo ngayon.”

“Ipaglalaban natin ang hustisya. Hayaan si Samson na harapin ang mga dokumentong iyon. Kung hihilingin mo sa kumander na tingnan ito, ipapasa niya ito kay Samson sa huli, gayon pa man. Wala itong pinagkaiba." Sa isang madilim na silid, si Samson, na tumitingin sa mga dokumento, ay bumahing nang husto. Kinusot niya ang kanyang mga mata at tiningnan ang mga tambak na dokumento. Pagkatapos, mapait niyang sinabi, “Kailan babalik ang amo? Ang bilang ng mga dokumento dito ay higit sa tatlong beses kaysa sa Shalom Technology. Hindi ko na matiis!"

Sabihin pa’y muntik na niyang mabitiwan ang mga dokumento gayundin ang kahita ng singsing nang ganap na maunawaan kung ano ang nasa loob ng envelope. “Y-you mean…” hindi naituloy ni Samantha ang sinasabi. Sa halip ay iniikot na lamang ang paningin sa loob ng kabahayan. Minsan pa’y bumalong na namang muli ang luha mula sa mga mata niya.