Novel & Cerita Young Prince Philip

Napasinghap siya ng dumako ang isang kamay nito sa baba. Humarap siya dito at ngumiti saka ikinawit ang mga kamay sa batok nito at hinagkan ang asawa. Unti unti ng lumalim ang halik ng umiyak si Althea. "Wrong timing naman si Princess," bulong Philip at napakamot sa ulo. Napangiti naman si Alliyah at agad na kinarga ang anak at hinele. Si Philip ay lumapit sa kanila at hinagkan ang kaniyang mag ina.

Napansin iyon ng ina ng bata at bahagyang tumango, tila nauunawaan ang desperasyon niya. “Philip, your words caused trouble. Apologize properly,” utos nito. “Oh… okay. I’m sorry…” mahina nitong sabi. Ngunit bago pa tuluyang humupa ang sitwasyon, may muling sumingit. “That’s a bit strange.” Napalingon ang lahat kay Mrs. Teves. “Mrs. Teves,” malamig na saad ng ina ni Philip. “First Lady,” magalang ngunit matalim ang boses nito. “I know he’s still young, but he’s not just any child. He’s the heir. Are we really going to dismiss his words like they mean nothing?”

Nakita ni Duke Flavio na kasayaw ni Olrick ang kaniyang anak at halos manggigil siya sa galit pero hindi muna siya nakialam dahil maraming bisita ngayon sa kaharian. Maya-maya ay may kung sinong dumating na nakapukaw sa atensiyon ng lahat at iyon ay ang kaisa-isang prinsipe ng Vireo na si Prinsipe Zeus. Namangha ang lahat sa kakisigan ng prinsipe na lalong lumutang dahil sa makinang at magara niyang kasuotan. Agad siyang sinalubong ng dati niyang nakasama sa paglalakbay na si Diana mula sa Floresiana. “Muli tayong nagkita prinsipe at hindi ka pa rin talaga nagbabago.”

Sa ngayon ay 24 years ng walang nakaupo sa trono kaya naghihintay ang mga Duke at Duchess sa pagdating ng September 5 ngayong taon para sa ika 25 na taon sa pagiging bakante ng trono. At kung sakaling hindi ako makoronahan bilang Prinsesa, ang trono at lahat ng ari arian ng magulang ko ay mapupunta sa kamay ng Duke at Duchess ng Dunnelbridge, sila ang tinutukoy ni Shaine na matinik at madiskarte pagdating sa pagpapalaganap at paggawa ng bagong batas, sila din ang nangunguna sa lahat matapos mamatay ng mga magulang ko.

Napaka gwapo talaga ni prince Alex kaya di ko maiwasang mahulog lalo sa kaniya pero nakakalungkot lang isipin kasi malabong magustuhan niya ako. Limang buwan na lang at sasapit na ang kaniyang 21st birthday at sa araw rin na iyon ay magiging ganap na prinsipe na siya at tutulong na siya sa pagtataguyod ng kaharian. Lumipas ang ilang oras ay natapos na silang maglaro kaya agad akong tumayo hawak hawak ang puting towel para ipunas sa mga pawis niya.

"Simula ngayon, ‘pag may gusto kang gawin, kailangan mong gamitin ‘to." Napakunot ang noo ni Klarise. "Ano ‘yan?" "Bell. Pipindutin mo lang ‘to tapos pupunta ako sa’yo. Para anytime may naisip kang kalokohan, nandiyan na agad ako para pigilan ka." Napatawa sina Pilita at Georgina habang si Hilario at Philip ay napailing. "Mukhang may bago na tayong alagang prinsesa," biro ni Philip. "Ikaw na ang bagong reyna ng Ray family, Klarise."

"We are gathered today for a momentous occasion-an announcement that will not only affect two families, but will shape the future of two empires. Now my son Jason is so in love with Lorie." Lumingon siya sa likod, at doon, nakatayo ang dalawang pinakaaabangan na tao ng bansa: Jason Curry, malamig at maingat, ngunit sa presensya ng media at ng publiko ay nagmimistulang prinsipe-isang lalaki na kumikilos ayon sa sariling plano. At sa tabi niya, Lorie Philip, ang bulag na tagapagmana ng Philip Empire, na nakasuot ng simpleng puting bestida na may pearl accents, eleganteng nagliliwanag sa kanyang inosenteng aura. Hinawakan ni Jason ang kamay ni Lorie, at dahan-dahan niya itong inakay patungo sa

Habang kaharap nito si Chief at isa pang pulis na nakahanda ng kalabitin ang gatilyo ng kani kanilang mga armas. "Philip, what are you doing?". Nag aalalang tanong ko. "Im taking you home with me". "Bakit ka lumabas lintik kang babae ka, bumalik ka sa loob". Napakamot na naman ng ulo si Chief. "At ikaw kung sino ka mang Philimon ka, o Philip o ano mang pangalan mo, umalis ka na rin kung ayaw mong malintikan kay Princeton".

"Ano? Hayaan?" "You heard it right. Hayaan niyo siya sa gusto niya gawin. Kahit sunugin niya ang buong kumpanya, wala kayong pakialam. Mula ngayon, hindi na kayo pwede na basta basta na lamang pumasok sa villa, sa Santa Romania, sa kumpanya, at sa lahat ng hacienda," saad ni Philip na may matalim na tingin.

nakangiti kong sagot sa kanya habang magkahawak ang mga palad namin Prince...Prince pala ang pangalan niya. Well, bagay sa kanya. Para kasi siyang prensipe ng kapogian. Ang mga mata niya, ang matangos niyang ilong at ang mapupula niyang mga labi ay para bang isang magandang tanawin na ayaw ko nang alisin ang paningin ko sa kanya