Беспощадный Novels & Stories

Pamilyar ang boses—lalaki, medyo pabigla, may halong tuwa. Paglingon niya, nakita niya si Charlie na papalapit, hawak ang tali ng isang napakalaking aso. Isang Tosa—malaki, matipuno, at nakakatakot ang itsura. Agad nanlaki ang mata ni Caprice. Napaatras siya ng ilang hakbang, nanigas ang katawan sa kaba. Hindi niya kayang itago ang takot sa mukha niya.

malamig na utos niya pero bago pa man ako makahakbang ay bigla itong nagsuka at hilong-hilo na. "Fuck! This is a mess!" he cursed and went to the bathroom. Kumuha siya ng pamunas pero hilong-hilo ito at hindi mapunasan ng tama ang sahig kung saan siya nasuka kaya naman napairap ako at walang magawa kundi ang tulungan siya. I just can't let him alone, lalo na't alam kong di niya kaya dahil sa sobrang kalasingan niya.

Haist. @Death Wish

Na para bang may aagaw sa akin sakaniya bigla-bigla. He’s literally owning me now, ayaw na niya akong pakawalan at kahit anong kilos ko ay dapat alam niya. It looks like he’s scared because of something that he’s only the one who knows! Naiinis ako sa biglang pagbabago ng ugali niya, he’s not like this before. Yes, maybe he’s being grumpy but I still have my freedom back then.

“Sit. Now. I want to taste you. I want to lick you. I want to hear your moan.” Ang boses ni Aiden ay mababa, paos, seryoso. Wala na siyang pakialam kung ano pa ang iisipin ni Kierra. Desperado na siya. “This is torture, but thinking that you are sitting on me, tasting how sweet you are down there, makes me more fvcking insane.”

napahagulgol ako ng malakas. But too much cold, my sanity eat me but before I loss my conscious I heard voice scream my name. "SCAR"

Humagulgol ako sa gitna ng ulan. Hindi ko alintana ang buhos ng ulan. Gusto ko na lang matapos ito... matapos ang lahat ng paghihirap ko. Gusto ko nang mamatay. My mother's hatred was a poison that burned me from the inside out, twisting my flesh and soul into something savage—a ruthless beast with no room for love, no capacity for care. I became selfish. I became cruel. The agony ate away at me, locking my heart behind ice-cold walls shadowed by bitterness. I fed on rage and venom until the boy I once was was nothing but a hollow ghost, buried beneath the wreckage of my own making.

Tumaas ang sulok ng kanyang labi. “Unlike me.” May malamig na panunuya sa kanyang mga mata. “I'm cruel and heartless.”

Hell no! *****

napailing ako. Damn you bastard!!!