Hugot Lines Love Kilig นิยาย & เรื่องราว

"Ibig sabihin ay puwede na akong bumalik sa kuwarto natin. I can make love with you as much as we want?" Nagtaas siya ng isang kilay. "We can't yet. Saka na lang kapag um-okay ka na. Iyon agad ang iniisip mo." "Gusto ko na rin kasing makita ang mini version mo. Bubuhatin ko habang nasa tabi kita kapag namamasyal tayo. Who would also call me Papa?" Tumulo ang luha niya sa mga mata. Pinunasan naman iyon agad ng kaniyang asawa.

Bahagya akong napangisi sa tanong kong iyon sa kanya ngunit sandali itong hindi nakasagot. "Hindi ah," giit nito. "Bakit kinikilig ba dapat ang nakababatang kapatid sa kuya niya kapag tinawag na 'love'?" balik na tanong nito sa akin na ikinabuntong hininga ko, bakit ba naman kasi sinabi ko iyon dati sa kaniya na gawain lang ng isang kuya ang ginawa ko nagkakaroon tuloy siya ng dahilan para maiwasan ang totoong nararamdaman nito. "Dipende 'yon kung kinilig ka." naisagot ko na lang rito.

Effortless pa! [Kinilig ka ba?] Tanong pa nito na para bang wala lang. Tipong parang nagtanong lang kung anong ulam nila. "Slight lang. 'Wag mo akong pinakikilig at baka hindi ko matiis ma-kiss kita sa lips."

“True love is about letting go. I will help you and your lover. Tahimik akong lalayo at hindi kayo guguluhin.” Napakahusay ng pag-arte ni Liliana na ang mga luha ay kusang bumagsak mula sa kaniyang mga mata. Isa lamang siyang inosenteng babae na nagdanas ng iba’t ibang klaseng pasakit. Kaya’t naawa sa kaniya ang mga manonood. Ang mga taong nanonood sa live ay nagsimulang magalit at dumami ang mga komento.

Sarap nyong hampasin ng kaldero sa mukha! Hutangina kilig na kilig sya ibato ko kaya sa kanila ang asin? Para namn ma bawas-bawasan ang pagka sweet nila sa isat-isa. Akmang tatalikod na sila sakin pero may naisip nanaman akong kalokohan, para asarin na namn 'tong si Ken ko. Alam nyo kase.... Malamang hindi nyo pa alam sasabihin ko pa nga lang diba char ang cute nya kase pag napipikon lalong-lalo na pag galit, kaya try ko lang.

Tumigil siya sa harap ko, saka napangisi Hinawakan niya yun hinipo din, nagkatinginan kami. “It's fine…” bulong niya, thumb niya ay dumampi sa gilid ng labi ko. “That hickey kinda makes you look even hotter.” Napakunot ang noo ko. "Anong Yung hickey Kuya??" Napatingin ako sa kanya nang diretso, habang hinahawakan ko pa rin ‘yong pulang marka sa leeg ko. “That’s my marks… means you’re mine.”

sabay ngiti at kindat. its Like OMG! bakit abot-abot ang kilig na nararamdaman ko ngayon? yes, ganito naman daw kapag bagong kasal kaso iba kasi yung sa amin at mali yatang ganito ako nagiging kabilis na ma-inlove kay Nikko. paano na lang kasi kung hindi ito totoo?

"Hey! Mang-groceries pa tayo, may problema ba, Lily?" "Nagreklamo ba ako sayo kanina nang hilahin mo ako? This time, ako na man ang pagbigyan mo ngayon, iniiwasan ko lang naman ang kumag at ang haliparot niyang kasama, kung makatingin ba naman sa'kin halos patayin ako sa titig," palatak ni Lily. "In love ka na ba sa kumag na iyan? May kasabihang the more you hate, the more you love."

gigil kong sabi. "Sus bessypie alam mo naman maraming naniniwala dyan. Sa una Enemies yan sumunod enemies to friends tapos next enemies to lovers na next wahhhh!" mahabang lintaya nito. "letse di kami magigng lovers at kahit kailan di ako magkakagusto sa isang mokong na chismoso" bulyaw na sabi ko na halos tinitingnan na ako ng mga tao rito.

Sirang-sira na ang make up ko. Niyakap ko siya nang mahigpit. Mas bumilis ang pag-agos ng luha ko—pero iba na ‘yon. Happy tears. Luha ng relief. Parang hinuhugasan lahat ng takot, doubt, at insecurities na ilang buwan kong dala. “I love you,” ulit ko. “Sobrang mahal kita na minsan nakakatakot.”