روايات وقصص ضمن กลับชาติมาเกิด

เขาหยุดการการะทำทุกอย่างแล้วยันตัวนั่งข้างฉัน "คลอดแล้วเรากลับไปอยู่ออสฯกันไหม" "...ทำไมล่ะ อยู่ที่นี่มันไม่ดีเหรอ" "พี่มีสัญชาติออสฯครึ่งหนึ่ง เลยอยากให้ลูกมีบ้าง" ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าเขามี2สัญชาตินะ

ไทเกอร์พยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น “หึ ว่ามาสิ” “มึงไสหัวออกจากประเทศนี้ไปซะ! อย่ากลับมาให้กูเจอหน้าอีก” “มึงไม่เปลี่ยนไปเลยตอนนั้นกูได้เมียมึง ตอนนี้ก็ยังได้อีก”

มินตรากำตะกร้าในมือแน่น ไม่กล้ายื่นมันให้คนเจ็บ เพราะสีหน้าที่เปลี่ยนไปของเขา “นั่นสินะ มันจะมีใครอยากเริ่มต้นใหม่กับคนที่เคยทิ้งตัวเองล่ะ เอาตามที่เธอบอกเลย” “งั้น … ฉันกลับเลยนะคะ”

ท่านกั๋วกงเอ่ยออกมา ก่อนหลบสาตาของมารดา แล้วค่อยมองไปที่บุตรสาวที่ติดท้องอดีตภรรยาเอกไป มิว่าหน้าตาหรือความสูงสง่าของนาง ล้วนบอกถึงชาติกำเนิดโดยแท้ น่าเสียดายที่นางถูกพาไปเกิดในสกุลอื่น แต่วันนี้เขาจะทวงนางกลับมาอยู่ในมือ “ท่านพ่อ เห็นไหมเจ้าคะ ว่าท่านย่าทำเรื่องเลกน้อย ให้เป็นเรื่องใหญ่ไปเอง”

ี่ลูกน้องของเธอกลับไปเมืองไทย และเริ่มต้นชีวิตที่เมืองใหม่ซึ่งเป็นบ้านเกิดของแม่และเธอยาวนานมาร่วมสามปีเต็ม และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เดินทางกลับไปประเทศที่เติบโตมาเป็นดาเนีย ประมะเมคินทร์ "หนูเนียจะกลับแล้วเหรอจ๊ะ" "ใช่ค่ะ" ป้าข้างบ้านเอ่ยทักขณะที่หญิงสา วกำลังลากกระเป๋าใบใหญ่ออกมาอย่างถูลู่ถูกัง

“ก็เลิกเด็ดขาดน่ะสิ ไม่งั้นจะกลับมาเมืองไทยทำไม “กลับถาวรเลยหรือเปล่า” “ใช่ ไม่กลับไปเมกาแล้ว” “เลยจะกลับมาหากิ๊กเก่าอย่างไอ้อัทธ์สินะ” “ตอนนี้ไม่ได้อยากให้เป็นแค่กิ๊กหรอก”

“ก็เลิกเด็ดขาดน่ะสิ ไม่งั้นจะกลับมาเมืองไทยทำไม “กลับถาวรเลยหรือเปล่า” “ใช่ ไม่กลับไปเมกาแล้ว” “เลยจะกลับมาหากิ๊กเก่าอย่างไอ้อัทธ์สินะ” “ตอนนี้ไม่ได้อยากให้เป็นแค่กิ๊กหรอก”

นางตั้งใจมาหยั่งเชิงดูท่าทีของเซวียหว่านอี้ ใคร่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้กลับชาติมาเกิดใหม่เช่นเดียวกับตนหรือไม่ ทว่ายามนี้พิจารณาดูกลับมิใคร่จะเหมือน หากกลับชาติมาเกิดจริง นิสัยเช่นนี้ออกจะขวานผ่าซากเกินไปสักหน่อย

เข็ม เขมิกาตอบออกมาด้วยความสัจจริง “แล้วเหตุผลอะไรอีกถึงทำให้หนูได้กลับชาติมาเกิดหลังจากที่อาจิ๋วเพิ่งเสียไปเพียงปีกว่าแท้ๆ”

งเป็นเหมือนเดิม นี่คือแผ่นดินเกิดของฉันค่ะ มันเป็นที่ที่ฉันมา ระหว่างช่วงเวลาที่ฉันห่างจากประเทศนี้ไป ฉันก็เหมือนผีพเนจร ฉันคิดถึงบ้านเกิดของฉันค่ะ เพราะงั้นฉันจึงกลับมาเมื่อสิบเดือนต่อมา ฉันสาบานว่าฉันจะแก่และตายในประเทศนี้ ฉันจะไม่กลับไป” เสียงของเธอสั่น และน้ำตาก ็เป็นประกายในดวงตาของเธอ