การแต่งงานทดแทน Novels & Stories

มือหนาเคลื่อนขึ้นมาโอบไหล่บางเอาไว้หลวมๆ พร้อมเอ่ยบอกสถานะของเธออย่างเป็นทางการ “แม้การแต่งงานครั้งนี้จะเกิดขึ้นเพราะความจำเป็น ผมแต่งงานแทนที่ชาย ส่วนกลอยใจแต่งงานแทนน้องสาว แต่เจ้าสาวตัวแทนคนนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผมแล้ว เธอจะอยู่ในการด ูแลของผมจนกว่า…”

“ดีค่ะ มาร์อยากให้ลูกเป็นเด็กขี้อ้อน แต่... พี่แทนคะ เรื่องที่มาร์ท้อง พ่อกับแม่ของพี่... ดุมาร์หรือเปล่าคะ” “ดุที่ไหนกัน มีแต่จะเห่อล่ะสิไม่ว่า ตอนนี้ไปดูฤกษ์แต่งงานให้เราแล้ว” “โกหกหรือเปล่า พี่แทนเพิ่งแต่งไปเองนะ แต่งซ้ำได้เหรอ”

ฌอนบังคับร่างที่งามสง่าและหล่อเหลาอยู่บนตัวเธอ เข่าของเขากดลงบนเตียง และกลิ่นอายของความเป็นชายก็โอบล้อมแคทเธอรีนทันที “คุณไม่ใช่สามีของฉัน สามีของฉันคือเวสลีย์ ลียงส์!” แคทเธอรีนตะโกนอย่างควบคุมไม่ได้ “ถึงแม้ว่าคุณจะจัดงานแต่งงานกับฉันและกล่าวคำปฏิญาณ แล้วยังไงเ หรอ? หรือแม้แต่ห้องคู่บ่าวสาวนี้ มันก็ไม่ลบความจริงที่ว่าฉันแต่งงานกับเวสลีย์เรียบร้อยแล้ว เนื่องจากฉันจดทะเบียนสมรสกับเขาแล้ว การแต่งงานของเราก็ถูกกฎหมาย” "หุบปาก!"

ื่นทั้งนั้น “ไร้สาระสิ้นดี” นางพึมพำแผ่วเบา “นี่มันไม่ใช่การแต่งงาน มันคือการควบรวมกิจการชัด ๆ และฉันก็เป็นแค่สินทรัพย์ในสัญญา ที่ต้องทนแบกรับเอาความมั่นคงของคนอื่นมาใส่บ่า มันน่าเอาระเบิดมาทิ้งบอมให้ตายทั้งตระกูลกันจริง ๆ” แม้จะถูกเตือนอยู่หลายครา ทว่าเสิ่นหลิงเยว่ผู้นี้ห าได้ใส่ใจไม่ นางยังคงบ่นต่อไป

ภครัฐหันมาสบตากับหญิงสาวอันเป็นที่รัก “การแต่งงานเป็นเพียงแค่การประกาศให้คนรับรู้ว่าเราเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ได้การันตีว่าเราจะอยู่กันไปตลอดรอดฝั่งหรือไม่ ไม่ได้การันตีว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร ดังนั้นจะจัดงานใหญ่โตแค่ไหน หรือไม่จัดเลยก็ไม่มีผลกับมุก เพราะการที่ เราจะอยู่กันไปตลอดรอดฝั่งขึ้นอยู่กับเราสองคนค่ะ”

สำหรับเขา การแต่งงานไม่ใช่เส้นชัย หากเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินเคียงข้างกันอย่างแท้จริง และเขาจะรอ…รอด้วยหัวใจที่แน่วแน่ เพราะปลายทางนั้น มีเธอรออยู่เสมอ… ……………………. ชีวิตการแต่งงาน...สอนให้พวกเขารู้จักความอดทน มากกว่าความรัก ทุกวันต้องเดินอยู่ในบทบาทที่ถูกต้อง ถูกเวลา จนวันที่ทั้งคู่ไ ด้มาเจอกัน

พรีตีทเตือนสติด้วยเสียงเข้ม "คุณจะมาพูดว่าชีวิตตัวเองว่างเปล่าไม่ได้หรอกค่ะ" "แต่มันคือความจริง! ผมทั้งเหงา ทั้งว้าเหว่เหลือเกินคนดี คุณต้องเข้าใจนะว่าการแต่งงานของผมมันไม่มีความรักมาเกี่ยวข้องเลยสักนิด ผมถูกครอบครัวบังคับให้แต่งเพื่อรักษาหน้าตาและตำแหน่งทางสังคม”

มารุตนึกขันเมื่อย้อนคิดถึงบทสนทนาประหลาดๆที่บุพการีของพลอยชมพูเอ่ยเมื่อวานนี้ ชายหนุ่มไม่แน่ใจสักนิดว่าระหว่างที่พูดคุยกันใบหน้าของเขาฉายความรู้สึกใดออกไปบ้าง แต่มันคงเต็มไปด้วยคำถามและดูงุงงงไม่น้อยแน่ๆ เพราะขนาดคิดย้อนกลับไป มารุตก็ยังนึกไม่ออกว่าตัวเองควรจะทำหน้ายั งไงหากได้ฟังประโยคเหล่านั้นอีกครั้ง ‘เคยได้ยินแต่ แต่งงาน เพื่อให้คนสองคนรักกัน’ ตัวเขาคงไม่ใช่พระเอกในนิยาย แต่เป็นตัวร้าย? เรื่องราวถึงพลิกกลับขนาดนี้ ‘แต่งงาน เพื่อให้คนสองคนเกลียดกัน’

เรื่องความร่วมมือให้เดินหน้าตามแผนเดิมก็พอ การติดต่อที่เกินความจำเป็นกลับจะยิ่งดูจงใจเกินไป หลังจากผ่าน “การแต่งงาน” ที่ก่อขึ้นจากเอกสารปลอมมาแล้วครั้งหนึ่ง เธอก็เรียนรู้มานานแล้วว่าต้องแยกอารมณ์ออกจากผลประโยชน์

คนนอนไม่พอเปิดเปลือกตามาค้อนใส่สามี เรียกไม่ผิด เขาเป็นสามีของหล่อนแล้ว การแต่งงานที่แท้จริงคือการจดทะเบียนสมรส ส่วนการจัดงานแต่งนั้นเป็นเพียงการเฉลิมฉลอง พิยดาในตอนนี้มีสิทธิทุกอย่างตามกฎหมายในฐานะภรรยาศรันย์ “ค้อนทำไมคะ ไม่อยากไปฉลองด้วยกันเหรอ”