วิวาห์ใต้ตัวแทน

วิวาห์ใต้ตัวแทน

last update최신 업데이트 : 2026-02-01
에:  เอริณ연재 중
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
16챕터
267조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เธอ... แต่งงานแทนน้องสาว ส่วนเขา... แต่งงานแทนพี่ชาย การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็นก็ต้องจบลงเมื่อหมดความจำเป็น ทุกอย่างควรกลับสู่สภาวะปกติ หากว่า… 5 ปีต่อมาเขาไม่ได้พบเธออีกครั้ง พร้อมความลับอันน่าตกใจที่ถูกซุกซ่อนไว้หลายปี

더 보기

1화

บทที่ 1 ลูกชัง 50%

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
16 챕터
บทที่ 1 ลูกชัง 50%
บทที่ 1 ลูกชัง“วินลูก ชอบชุดที่แม่ซื้อให้ลูกไหมครับ” เสียงอ่อนเสียงหวานของมารดาที่ดังมาจากห้องรับแขกของบ้าน ทำให้ร่างสูงของคนที่กำลังเดินเข้าบ้านชะงัก ‘วาคิน’ แค่นยิ้ม ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยสองขาที่มั่นคงกว่าเดิม ทว่าจังหวะที่กำลังจะเลยผ่านเรื่องน่ารำคาญนั้นไป เสียงร้องทักของพี่ชายก็ดังขึ้นก่อน“กลับมาแล้วเหรอวา” ชายหนุ่มชะงักอีกครั้ง ถอนหายใจ หันกลับไปพยักหน้าตอบ แววตาไหวระริกยามเหลือบมองเห็นใครอีกคนที่นั่งเคียงข้างพี่ชายร่างซึ่งสูงน้อยกว่าเขาไม่กี่เซนติเมตรนั่งทำหน้าเบื่อหน่ายข้างกายสตรีสูงวัยใบหน้างดงามค่อยเผยยิ้มออกมา ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สาวเท้าเข้ามาใกล้ แล้วจับดึงแขนของเขาไปนั่งลงข้างกายวาคินไม่ได้ขัดขืน หากก็ไม่ได้เต็มใจเสียทีเดียว ร่างสูงกว่าพี่ชายหลายเซนติเมตร เพราะมีเชื้อสายทางฝั่งยุโรปตามบิดาทิ้งกายลงนั่งข้างพี่ชายด้วยความจำยอม หากหางตาของคนที่ไม่แสดงสีหน้ากลับยังจับจ้องมองสตรีสูงวัยซึ่งอยู่ไม่ไกลกัน“มาช่วยพี่เลือกชุดเจ้าบ่าวหน่อย” พี่ชายเอ่ยด้วยรอยยิ้มพลางส่งอัลบั้มรูปชุดเจ้าบ่าวสองสามเล่มให้เขา วาคินรับเอามาไว้เงียบๆ ไม่เปิดดู หากก็ไม่ได้เอ่ยปฏิเสธ ทว่า… สตรีสูงศัก
더 보기
บทที่ 1 ลูกชัง 100%
“ไม่รู้ละ พี่ให้ทนายจัดการแล้ว” เป็นอันสิ้นสุดการสนทนา เมื่อร่างตรงหน้าจากไปพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นเช่นเดิมวาคินนิ่งเงียบ ไม่ยินดีรับในสิ่งที่อีกฝ่ายพยายามยัดเยียดให้ เพราะมันก็เหมือนของร้อน อยู่ในมือใครก็รังแต่จะทำให้ทุกข์ทั้งกายทั้งใจมากกว่าความสุข ทว่าชายหนุ่มก็ไม่อาจปฏิเสธพี่ชายจึงทำได้เพียงยินยอมรับมันมาถือเอาไว้ แล้วค่อยส่งคืนให้ ‘เจ้าของ’ ในเวลาที่เหมาะสมอย่างไรเสียวันข้างหน้า ‘ลูกชัง’ ที่ไม่เคยได้รับการยอมรับอย่างเขาก็คงต้องไป…“โง่!” เสียงตวาดแว้ดที่ดังมาจากห้องรับแขกทำให้ทุกคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานสะดุ้ง ก่อนเหลือบมองตากันแล้วก้มหน้าทำงานต่อไป“โง่แบบนี่ไงถึงเป็นได้แค่ขี้ข้า!” คำบริภาษยังคงดังต่อเนื่อง จนคนที่นั่งนิ่งบนรถเข็นขยับกาย หากก็ทำได้เพียงเล็กน้อย เมื่อร่างกายป่วยไข้ไม่เอื้ออำนวยให้สามารถปกป้องบุตรสาวคนโตได้เพียะ!ฝ่ามือเรียวฟาดลงบนแก้มขาวเนียนเต็มแรง ดวงตาเฉี่ยวคมที่แต่งแต้มเด่นชัดขึงตามอง นิ้วชี้เรียวยาวจิ้มลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา ก่อนตะเบ็งเสียงด่าทอหนักขึ้น“คนอย่างแก ถ้าไม่เป็นคนใช้ก็คงต้องเป็นโสเภนีเหมือนแม่ของแก ไร้ค่า!” คำหยามเหยียดเหล่านี้หากเป็นเมื่อก่อน
더 보기
บทที่ 2 วิวาห์ตัวแทน 50%
บทที่ 2 วิวาห์ตัวแทนข่าวงานแต่งงานระหว่างกวินตรากับมาวินขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ธุรกิจแทบทุกฉบับในเช้าวันนี้ ข่าวใหญ่ในวงการธุรกิจที่คนในวงการต่างตื่นตัว เพราะไม่ใช่เพียงการควบรวมธุรกิจ ยังแสดงออกชัดเจนถึงอำนาจสองขั้วกำลังผนึกเข้าหากันจนยากจะต่อกร ทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างดี โรงแรมห้าดาวของเลิศวรานนท์ถูกเลือกให้เป็นสถานที่จัดงานช่วงเย็น ช่วงเช้ามีพิธีรดน้ำสังข์ และพิธีสงฆ์ที่บ้านของเจ้าสาว คุณหญิงรจเรศแจ้งแก่เลิศวรานนท์ว่าบิดาของกวินตราอาการทรุดไม่อาจมาร่วมยินดีกับบุตรสาวในงานได้ คุณหญิงวารีแอบทักท้วง เอ่ยปากเรื่องการเลื่อนงานแต่งออกไปก่อน ทว่าคนที่ตั้งตารอวันนั้นมาตลอดปฏิเสธเป็นพัลวัน“โอ้ย คุณหญิงวารีอย่ากังวลค่ะ คุณชินกรน่ะ ดีใจมากกว่าลูกสาวอีกค่ะ ที่ว่าอาการทรุดคือตอบสนองมากไม่ได้ ไม่ถึงขั้นร้ายแรงอะไรค่ะ” ไม่ร้ายแรงหรือ… กลอยใจลอบส่ายหน้าเมื่อได้ยินตั้งแต่วันที่มารดาของกวินตราไปอาละวาดที่บ้านเล็ก เพราะขัดใจที่หล่อนพาบิดานั่งวิลแชร์ออกไปรับลมที่สวน ผู้ให้กำเนิดก็อาการทรุด ทานข้าวไม่ได้ อ่อนเพลีย มีอาการตรอมใจอย่างเห็นได้ชัด หากกลอยใจก็เลือกจะเงียบ เพียงวางแก้วน้ำผลไม้คั่
더 보기
บทที่ 2 วิวาห์ตัวแทน 100%
“ว่าไงคะพี่ปุ้ม” สาวใช้ประจำตัวคุณหญิงรจเรศ คลานเข่าเข้ามาใกล้ ด้วยมองเห็นคุณผู้ชายนั่งมองตาปริบๆ อยู่ไม่ไกล สาวผิวแทนป้องปาก ชะโงกหน้ากระซิบเสียงเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน“คุณหญิงเรียกหาค่ะ” ดวงตาหวานโศกเบิกกว้าง หันมองบิดา ก่อนหันกลับมากระซิบถาม “เรียกกลอยเหรอคะ”“ใช่ค่ะ รีบไปเถอะค่ะคุณกลอย เดี๋ยวจะโดนเอ็ดเอา พี่ดูแลคุณผู้ชายให้เอง” เพราะกลอยใจเป็นเด็กดี มีสัมมาคารวะ จะให้เกลียดชังดั่งคำบอกเล่าของเจ้านาย ปุ้มก็ทำไม่ได้ สุดท้ายก็แอบทำดีลับหลัง แถมยังคอยปกป้องหญิงสาวห่างๆ อีกด้วย“รีบไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วงคุณผู้ชายนะคะ” กลอยใจลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ปฏิบัติตามคำสั่ง หญิงสาวเดินหลบเลี่ยงแขกเหรื่อในงาน ลอบเข้ามาทางห้องครัว ก่อนเลยเข้าไปยังตัวบ้าน มองเห็นพี่นุ่น คนรับใช้อีกคนกวักมือเรียกก็เร่งฝีเท้า“ไปค่ะ คุณหญิงกับคุณหนูวินนี่รออยู่ในห้องค่ะ” ข้อมือเล็กถูกจับจูงเดินตามไป กลอยใจเดินเงียบๆ ตามหลังนุ่นมาจนถึงห้องนอนแขกบนชั้นสองของบ้าน ซึ่งถูกจัดให้เป็นห้องแต่งตัวสำหรับเจ้าสาวในงานวันนี้แอ๊ด “คุณกลอยมาแล้วค่ะคุณหญิง”คุณหญิงรจเรศหันขวับมามอง ดวงตาเฉี่ยวคมคู่เดิมวาวโรจน์ระคนหวั่นว
더 보기
บทที่ 3 เงื่อนไขในการหย่า 50%
บทที่ 3 เงื่อนไขในการหย่า“ผมจะแต่งงานแทนพี่วินเอง” เขารู้ดีว่ามารดารักหน้าตาทางสังคม และศักดิ์ศรีของตนเองเพียงใด ทั้งยังรักมาวินเหนือสิ่งอื่นใด หากมาข่าวเรื่องมาวินหนีงานแต่ง ไม่ใช่เพียงชื่อเสียงวงตระกูล ชื่อเสียงของมาวินก็จะต้องย่อยยับตามไปด้วย เมื่อเทียบกับข่าวการแต่งงานผิดตัว โดยเฉพาะเจ้าบ่าวคือเขาย่อมแตกต่างกันในความรู้สึกของมารดาอย่างชัดเจน คุณหญิงวารีเงยใบหน้าเปื้อนหยาดน้ำตาจ้องมองดวงตาสีเทาเข้ม ก่อนโผกายเข้ากอดร่างของบุตรชายคนเล็กทั้งสะอื้น“วาจะแต่งงานแทนพี่จริงๆ เหรอลูก ฮึก” น้ำเสียงแหบพร่าขาดห้วงยามเอ่ย เขารับรู้ได้ว่ามารดากำลังรู้สึกเช่นไร“จะแต่งงานแทนพี่ชายจริงๆ ใช่ไหม ฮือ”มือหนาเอื้อมลูบปลอบแผ่นหลังบอบบางที่กำลังสะท้านสั่นเทา กรามแกร่งบดแน่นยามเค้นเสียงเอ่ยตอบ“ครับ ผมจะเป็นเจ้าบ่าวแทนพี่วินเอง” “อะไรนะคะคุณแม่ พี่วินหายตัวไปเลยจะให้หนูแต่งงานกับนายวาคินหรือคะ”แค่ได้ยินชื่อเจ้าบ่าวตัวแทน สีหน้าของกวินตราก็เขียวคล้ำ คุณหนูผู้ยกตนสูงส่งเบ้ปาก จ้องมองใบหน้าของมารดาด้วยความไม่พอใจ“ต่อให้วินนี่ต้องตาย วินนี่ก็ไม่แต่งงานกับลูกนอกสมรส!” ความเป็นไปของวาคินเป็นเช่นไร เธอย
더 보기
บทที่ 3 เงื่อนไขในการหย่า 100%
ร่างบางในชุดไทยประยุกต์สีทองอร่าม เครื่องทองไม่มาก แต่ก็ไม่น้อยจนน่าเกลียด นับได้ว่าคุณหญิงรจเรศไม่ใจไม้ไส้ระกำกับบุตรสาวนอกสมรสของสามีนัก ทั้งยังมีเครื่องประดับอื่นๆ ที่มองออกว่าราคาคงหลายแสน แม้จะไม่ได้เต็มใจแต่งงาน และรู้ดีว่าคุณหญิงเองก็คงไม่เต็มใจให้หล่อนแต่งงานเช่นกัน ทว่าเศษเสี้ยวความรู้สึกของคนที่อยู่กันมานานก็ยังคงมีเยื่อใย ทุกคนต่างเอ่ยปากชื่นชม เมื่อเจ้าสาวปรากฏตัว ลูกเป็ดขี้เหร่ถูกกะเทาะออกมาจากไข่งดงามราวกับหงส์วาคินยังอดเลิกคิ้วมองนานเป็นพิเศษไม่ได้ ครั้งสุดท้ายที่พบกัน เด็กคนนั้นยังก้มหน้า เหลือบตามองตามก้นพี่ชายเขาต้อยๆ อยู่เลยทว่าวันนี้… เธอกลับเป็นเจ้าสาวตัวแทนของเขาใบหน้าหวานติดเศร้ากับดวงตาคู่โศกที่มองมาพร้อมรอยยิ้มปั้นยากไม่ได้ส่งผลต่อหัวใจมากนัก เพราะเขาเองก็ไม่แตกต่างจากเธอ หัวใจด้านชา วาคินปั้นยิ้มแข็งทื่อคลานเข่าเข้าไปนั่งลงตรงหน้าเจ้าของดวงตาคู่โศก มองรอยยิ้มจืดเจื่อนที่ส่งมาให้ และใบหน้าตรอมตรม
더 보기
บทที่ 4 เจ้าบ่าวตัวจริง 50%
บทที่ 4 เจ้าบ่าวตัวจริง “บางครั้งความรักก็ไม่จำเป็นต้องจบลงด้วยการแต่งงานเสมอไป…”วาคินแค่นหัวเราะ พยักหน้าเนิบอย่างเข้าใจ ใบหน้าหล่อเหลาติดเรียบนิ่งผุดรอยยิ้มบนมุมปาก“เธอนี่…” เขาขยับกายลุกพร้อมกระชับเสื้อสูทตัวนอกก่อนเอ่ย “ไร้เดียงสาเหลือเกินนะ” ในสายตาของเขาความรักก็เหมือนยาพิษ ใครรักมากกว่ามักจะเป็นฝ่ายเจ็บอยู่คนเดียว ต่อให้เขาไม่เคยมีความรักแต่การมองเห็นคนรอบตัวต้องเจ็บปวดจากความรักก็เป็นบทเรียนให้เขาระวังหัวใจตัวเองได้ดีวาคินไม่ได้เอ่ยสิ่งใดอีก แววตาเรียบนิ่งมองใบหน้าอ่อนหวานอย่างเวทนา กลอยใจก็คงเหมือนผู้หญิงทั่วไป เพ้อฝัน อยู่กับความคิดฟุ้งซ่านเรื่องรักแท้บ้าบอ ซึ่งมันไม่มีจริง แม้กระทั่งมาวินเองก็เถอะ หากพี่ชายของเขารักชอบหญิงสาวตรงหน้าเขามากพอ ป่านนี้คงกล้าเอ่ยปากกับมารดาหรือไม่ก็สาร
더 보기
บทที่ 4 เจ้าบ่าวตัวจริง 100%
“นี่เสื้อผ้าของคุณกลอยค่ะ ส่วนของใช้อื่นๆ คุณเลขาขนไปก่อนหน้าแล้วค่ะ” คำบอกเล่าของสาวใช้สร้างความตกใจให้คนฟังเป็นอย่างมาก คุณหญิงรจเรศหันมองใบหน้าของชายหนุ่มที่ยืนทำหน้านิ่งข้างกายลูกนอกสมรสของสามี ก่อนหันไปมองใบหน้าไร้สีเลือดของคุณวารีด้วยสายตาเป็นคำถาม“หมายความว่ายังไง” คุณหญิงวารีถามพร้อมก้าวเท้าเข้าหาลูกนอกสมรสของตน แววตาคุกรุ่นด้วยไม่พึงใจในตัวลูกสะใภ้นัก หากก็รู้ดีว่าเหตุผลที่ได้มาก็เพราะความถือดีของตน“หมายความตามนั้นเลยครับคุณหญิง ผมกับกลอยใจจะย้ายออกไปอยู่ด้วยกันในบ้านของผม” บ้านที่ทัศนัยใช้เวลาเพียงยี่สิบห้านาทีในการควานหาและซื้อขายอย่างรวดเร็ว เป็นบ้านหลังปานกลาง มีสวนเล็กๆ ข้างหน้า อยู่แถบชานเมือง ไกลจากที่ทำงาน หากก็เงียบสงบสมกับที่เขาปรารถนา นับว่าเลขาคนสนิทเข้าใจความต้องการของเจ้านายได้อย่างน่าชื่นชม“และผมกับกลอยใจก็จะเดินทางไปในวันนี้ทันทีครับ”เขาต้องขอบ
더 보기
บทที่ 5 คืนเข้าหอ 50%
บทที่ 5 คืนเข้าหอ “วาต่างหากเจ้าบ่าวตัวจริง”วาคินครุ่นคิดถึงคำพูดของพี่ชายจนกระทั่งขับรถกลับมาถึงบ้าน บ้านเดี๋ยวสองชั้นขนาดกลาง ร่มรื่น เงียบสงบ และให้ความเป็นส่วนตัวตามที่เขาปรารถนา ชายหนุ่มนึกชื่นชมลูกน้องที่สามารถหาบ้านที่ถูกใจเขาได้ขนาดนี้ รถสปอร์ตสีดำขลับเคลื่อนเข้าตัวบ้านเมื่อร่างของทัศนัยเดินเร็วๆ มาเปิดประตูให้ “ผมนึกว่าคุณวาจะไม่กลับ ใจหายใจคว่ำหมด” ทัศนัยเดินเข้ามาทักทายด้วยสีหน้าเป็นกังวลจนคนถูกมองหัวเราะเสียงกังวาน“ทำไมต้องไม่กลับ” เจ้านายทำสีหน้าไม่ทุกข์ร้อน หากคนเป็นลูกน้องทำสีหน้ายุ่งยากใจ“คนโบราณเขาถือ คืนแต่งงานอย่าออกจากห้องหอ” ห้องหอ… วาคินส่งเสียงหึในลำคอ ก่อนเดินนำเข้าบ้านไป
더 보기
บทที่ 5 คืนเข้าหอ 100%
กลอยใจกลั้นลมหายใจ กำผ้าห่มที่คลุมกายเอาไว้แน่นเมื่อกลิ่นครีมอาบน้ำหอมสะอาดจากกายสูงลอยเข้ามาเตะจมูก คนไม่เคยนอนกับใครแถมยังเป็นผู้ชายลมหายใจติดขัด กว่าจะปรับลมหายใจ บังคับตัวเองให้สงบใจลงได้ก็ตอนที่เสียงลมหายใจของคนข้างกายสม่ำเสมอวาคินหลับไปแล้ว หลับทันทีที่หัวถึงหมอน คงเพราะเขาเหนื่อยทั้งกายทั้งใจกับงานแต่งงานแบบกะทันหันมาตลอดทั้งวัน กลอยใจถอนหายใจแรงๆ พลิกกายหันมานอนตะแคงมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังนอนหงาย หลับตาพริ้มพร้อมลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมออย่างพิจารณาใบหน้าหล่อเหลาไม่เรียวยาว ไม่รูปไข่แบบสมัยนิยม หากหยักเหลี่ยม และมีส่วนโค้งตามแบบหนุ่มยุโรปอย่างบิดาของเขา จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วดกหนา แพรขนตางอนยาว ริมฝีปากหยักสีเข้มกับดวงตาสีเทาหายากที่กำลังหลับพริ้มอันเป็นสิ่งตกทอดจากบิดาของเขาอีกเช่นกัน กลอยใจเพ่งมอง ขมวดคิ้วเมื่อมองเห็นร่างสูงขยับกายตะแคงข้างหันมาทางเธอ “หล่อเหมือนกันนะเนี่ย” หล่อนเอ่ยปากชมใบหน้าของสามีลูกครึ่งซึ่งมีส่วนผสมของฝั่งยุโรปกับเอเชียอย่างลงตัว เ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status