ความหลงใหล

"โค้ชคะ อย่าทำแบบนี้เลย ฉันมาที่นี่เพื่อเรียนขับรถ ไม่ได้มาเพื่อมีชู้!" ในรถที่ใช้สอนขับ โค้ชจาง ซึ่งเป็นเพื่อนของสามีได้ให้ฉันไปนั่งบนตักเขาเพราะฉันเหยียบคลัตช์ไม่เข้าที่สักที แต่วันนี้ฉันใส่กระโปรงสั้น และก็ไม่ได้ใส่กางเกงซับในด้วย! ที่แย่กว่านั้นคือ เขาดันชักไอ้นั่นออกมา แล้วเอามันจ่อแนบกับตัวฉันโดยตรงนี่สิ

ฉันทดสอบสมรรถภาพร่างกายในมหาวิทยาลัยไม่ผ่าน และไม่อยากไปฝึกซ้อมด้วย อาจ้าวก็เลยมาช่วยฉัน แต่หลังจากทำท่าสควอตไปแค่ไม่กี่ครั้ง ฉันก็เริ่มเจ็บหน้าอก ก่อนจะทรุดตัวลงในอ้อมแขนของอาจ้าวอย่างอ่อนแรง "ไม่ไหวแล้ว อาจ้าว หนูไม่มีสปอร์ตบราค่ะ..." อาจ้าวเริ่มหอบหายใจแรง "หว่านหว่าน เดี๋ยวอาช่วยหนูเอง" ไม่คิดเลยว่าเขาจะใช้ฝ่ามือหยาบกร้านของตัวเองช่วยประคองไว้ และพาฉันขึ้นลงตามจังหวะเร็วขึ้นเรื่อย ๆ...

“คุณหมอรีบมาตรวจให้ฉันทีค่ะ” หญิงสาวสุดเซ็กซี่กำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ในห้องตรวจโรค เธอโก้งโค้งหันบั้นท้ายมาทางผม เธอขอให้ผมช่วยตรวจเรื่องปัญหาความต้องการสูง แต่ผมไม่ใช่หมอ! ในขณะที่ผมกำลังจะปฏิเสธ หญิงสาวคนนั้นก็ถอดกางเกงลงเผยผิวขาวเนียนนุ่ม  แล้วแบบนี้ใครมันจะทนได้ล่ะ ……

"พ่อบุญธรรมคะ... มีอะไรแข็ง ๆ ดันหนูอยู่ข้างล่างน่ะค่ะ" ภายในรถโรงเรียนสอนขับรถที่คับแคบ เพื่อที่จะสอนลูกบุญธรรมสาวให้เป็นเร็วที่สุด ผมจึงตัดสินใจให้เธอขึ้นมานั่งซ้อนบนตักของผม แล้วกุมมือสอนเธอควบคุมพวงมาลัยอย่างใกล้ชิด ทว่าทันทีที่เครื่องยนต์เริ่มทำงาน รถกลับกระตุกจนดับลงกะทันหัน ส่งผลให้ตัวรถทั้งคันสั่นไหวอย่างรุนแรงตามแรงเหวี่ยง จังหวะนั้นเองที่บั้นท้ายกลมมนราวกับลูกพีชของเธอ บดเบียดและทิ้งน้ำหนักกดลึกลงมาตรงโคนขาของผมพอดี สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกพลุ่งพล่านจนแทบยับยั้งชั่งใจไม่อยู่ คือการที่เธอสวมเพียงกระโปรงสั้นจู๋ที่แทบจะปิดอะไรไม่มิด

เพราะอาการคัดตึงน้ำนม ทำให้ฉันต้องรับบทบาทเป็นแม่นม แต่ใครจะคาดคิดว่า อาชีพแม่นม นอกจากการให้นมลูกแล้ว ยังมีหน้าที่อื่นอีกด้วย...

แฟนสาวของผมยืนกรานว่าจะพาซุนอี๋ เพื่อนสาวคนสนิทของเธอไปเที่ยวกับเราสองคนให้ได้ ทว่าเธอหารู้ไม่ว่า เพื่อนรักอย่างซุนอี๋แท้จริงแล้วคือผู้หญิงแพศยาที่ซ่อนเขี้ยวเล็บไว้ภายใต้ใบหน้าใสซื่อ เธอสวมกางเกงในจีสตริงมาอ่อยผมลับหลัง...

"หลานรัก ช่วยหาหนังเสียวๆ ให้สักสองสามเรื่องสิ น้าเหงาจนทนไม่ไหวแล้ว" กลางดึกคืนนั้น จู่ๆ น้าสะใภ้ตัวดีก็ผลักประตูห้องนอนของผมเข้ามา เธออยู่ในชุดชั้นเซ็กซี่เพียงตัวเดียว เผยให้เห็นเต้าอวบอัดสองข้างที่ทะลักออกมาท้าทายสายตา ผมที่กำลังช่วยตัวเองอยู่ถึงกับสะดุ้งโหยง รีบคว้าผ้าห่มมาปิดท่อนล่างไว้แทบไม่ทัน "น้าครับ ทำไมจู่ๆ ก็พรวดพราดเข้ามาแบบนี้ ไม่เคาะประตูเลยล่ะ" ใบหน้าของเธอแดงซ่านด้วยแรงอารมณ์พลางเอ่ยเสียงสั่น "ก็น้ามันคันยิบๆ ไปทั้งตัวแล้วนี่นา น้าเขยขยะของแกน่ะเหรอ ไม่เคยทำให้ถึงใจเลยสักนิด" "แกรีบหาหนังที่มันเร้าอารมณ์ให้หน่อย น้าจะเอาไปจัดการตัวเอง" ผมลอบสัมผัสส่วนแข็งขึงที่ดุนดันอยู่ใต้ผ้าห่ม ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วพูดหยอกกลับไปว่า "ให้ผมช่วยจัดการให้แทนดีกว่าไหมครับ"

หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ น้าสะใภ้เห็นว่าผมกลายเป็นคนปัญญาอ่อน จึงไม่เคยปกปิดร่างกายยามอยู่ต่อหน้าผมเลย แม้จะถูกผมแตะเนื้อต้องตัวก็ทำได้เพียงแค่เออออห่อหมกไปกับคนปัญญาอ่อนอย่างผมเท่านั้น ผมเริ่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ หยั่งเชิงขยับล้ำเส้นตายของน้าสะใภ้ไปทีละนิด จนวันหนึ่ง ผมอาศัยจังหวะที่น้าชายกำลังหลับลึก แอบปีนขึ้นไปบนเตียงของน้าสะใภ้ เพื่อเสพสุขกับเรือนร่างอันเย้ายวนที่ผมเฝ้ามองด้วยความหิวโหยมาแสนนาน น้าสะใภ้สั่นสะท้านอยู่ในอ้อมกอดของผม ทั้งกลัวว่าน้าชายจะรู้ จึงทำได้เพียงกัดฟันอดกลั้นเสียงครางรัญจวนพลางพยายามปลอบประโลมผมที่เป็น "เด็กปัญญาอ่อน" จนค่อยๆ สูญสิ้นเรี่ยวแรงลงจากทั้งความเสียวซ่านและแรงสำนึกผิดที่โถมเข้าใส่พร้อมกัน... โดยที่เธอไม่รู้เลยสักนิดว่า แท้จริงแล้วผมกลับมาเป็นปกติตั้งนานแล้ว

ครั้งนึงในวัยเยาว์..เธอกับเขา             'เคยมีความรักที่หวานชื่น' แม้..เธอจะนึกเสียดายบางสิ่งที่ 'ต้องแลกมา' แต่เธอไม่เคยคิดจะ..'เสียใจ'  ที่อุ้มท้องลูกของเขาเลย..เด็กหญิง 'ดาริน' ของขวัญสุดแสนน่ารักที่เกิดจาก 'ความรัก' และความผิดพลาด ชีวิตก็คงลำบากบ้าง..มีความสุขบ้างตามประสามนุษย์..อันธิยาคาดหวังไม่มาก แค่อยากอยู่ 'อยู่จนแก่เฒ่า' กับพี่ชายข้างบ้านสุดหล่อ..เท่านั้นพอ แต่แล้ว..เหมือนโลกพังไปทั้งใบ..ข่าวร้ายทำครอบครัวของเธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ในวันที่แม่ของลูกยอมรับ 'ความจริง' ได้ เขา..คนที่คิดว่าตายไปแล้วได้โผล่เข้ามา..แต่เขาจำเธอกับลูกไม่ได้! มันช่างเป็นความเจ็บปวด กับคน 'รอ' เหลือเกิน

หลังจากสามีเสียชีวิต ฉันได้ย้ายกลับไปอยู่กับแม่ และก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าแม่มีแฟนใหม่แล้ว แฟนใหม่ของแม่ประสบอุบัติเหตุ ดวงตาได้รับผลกระทบจากประกายไฟจากการเชื่อมโลหะ เขาจึงมาขอร้องให้ฉันช่วยหยดน้ำนมใส่ดวงตาเพื่อรักษา เมื่อมองดูน้ำนมที่หยดลงไปทีละหยด ร่างกายของฉันก็สั่นสะท้านเพราะไออุ่นจากร่างกายของผู้ชายคนนั้น ในที่สุด ฉันก็ต้องพบกับความสิ้นหวังเมื่อตระหนักได้ว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา หน้าอกของฉันก็ควบคุมตัวเองไม่ได้และมีน้ำนมไหลออกมาเสมอ