روايات وقصص ضمن ความหลงใหล

ผมพลันตระหนักได้ทันทีว่าผมตกหลุมรักเข้าเสียแล้ว ผมพยายามสะกดกลั้นอารมณ์นี้ บอกตัวเองว่ามันก็แค่ฮอร์โมนพลุ่งพล่าน แต่ความรักนี้กลับลามปามไปทั่วใจเหมือนไฟป่าจนไม่อาจควบคุมได้ เจียงเมิ่งนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะทอดถอนใจ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความจนใจและความเศร ้าสร้อย

ผมรู้ว่าผมมันไม่มีดีอะไร คะแนนติดลบเพราะทำเสน่ห์ใส่มันทั้งที่อีกฝ่ายเคยเกลียดขี้หน้าผมยิ่งกว่าขี้ ผมอยากเลิกหลอกตัวเอง แล้วก็ได้ผลลัพธ์ที่รู้เลยว่าหลอกตัวเองมาตลอดจริงๆ ว่ะ ผมมันก็แค่ผู้ชายเหี้ยๆ คนนึงที่คิดจะใช้ทางลัดมัดใจผู้หญิงที่ตัวเองชอบ ที่ผ่านมาหลงระเริ งกับการที่มันวิ่งไล่ตามผมเป็นพัลวัน ทำเหมือนหลงผมนักหนา แต่พอมาเจอความจริง ผมก็หลั่งน้ำตาออกมาอย่างทนไม่ไหว

"หอมฉันสิ" ก๋วยเตี๋ยวตวัดสายตามองอย่างดุดัน แค่เห็นหน้าเนมาร์ก็รู้สึกไม่ชอบใจกับนิสัยเอาแต่ใจของเขาที่อยากทำอะไรก็ทำพูดอะไรก็พูดไม่สนใจ หรือนึกถึงความรู้สึกของคนอื่นเลยสักนิด เธอถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะยอมเลื่อนใบหน้าเข้าไปแตะลงบนแก้มสากฟอดหนึ่งเพื่อตัดความรำคา ญ "หื้ม~ ชื่นใจจังเมียจ๋า"

เปิดตอนแรกมาแล้วค้าบบบ ถ้าชอบอย่าลืมกดใจและเพิ่มเข้าชั้นเพื่อที่จะได้ไม่พลาดแจ้งเตือนตอนใหม่ๆน้าา❤❤

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

เธอพูด นั่งลงข้างฉันบนเตียง “ฟังนะ ฉันเข้าใจ โรบิน เขาน่าหลงใหล ลึกลับ และเป็นเทพเจ้า แต่เธอต้องทำเพื่อตัวเธอเอง เธอรู้ว่าตัวเองต้องการอะไรและเขาก็ไม่รู้ นั่นคือปัญหาของเขา!”

เซี่ยอวิ๋นกดสะโพกย้ำลงไปจนมังกรจมลึกเข้าไปในความอ่อนนุ่มจนสุดทางรัก ทำเอาฮวาหลิงสะดุ้งสุดตัวด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งจู่โจม "ข้าหลงใหลในบุปผาดอกนี้จนมิอาจแบ่งปันให้ผู้ใดได้อีก... ข้าอยากจะกักขังเจ้าไว้ในวิมานทองของข้าเพียงผู้เดียว ให้เจ้าเบ่งบานและหลั่งน้ำหวานใ ห้ข้าเชยชมเพียงลำพังเท่านั้น"

EPISODE 46 : Carnation (ดอกคาร์เนชั่น ดอกไม้แห่งความมีชีวิตชีวา สดใส ความรู้สึกที่บริสุทธิ์จริงใจและปรารถนาดีจากคนหนึ่งส่งถึงอีกคนหนึ่ง) “เพราะทั้งหมดที่เป็นเธอมันทำให้ฉัน...หลงรักเธอหมดทั้งหัวใจ” [PUNDAO’S PART] -NIPPORI HOTEL-

คนถูกครอบงำด้วยแรงปรารถนา หัวใจเต้นระรัว ร้องครางในลำคอเป็นระยะ ลมหายใจก็ติดขัดไม่มั่นคง ดวงตาหยาดเยิ้มไปด้วยน้ำสีใสของความสุข ขณะโก่งสะโพกให้เขาตอกอัด “ทำไมชอบทำตัวน่ารัก” ซุกหน้ากับซอกคอหอมยั่วยวน กลิ่นอ่อนๆที่มาจากคนตัวนุ่มนิ่ม ไม่มีสักครั้งเลยที่จะให้ เขารู้สึกเบื่อหรือไม่รัญจวนที่หัวใจ “หลงมึงไม่ไหวแล้วครับ” หลงจริง หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ “รักมึงนะบี๋” “กูก็รักมึง…พี่เธอร์ อื้อ”

ฉันจะทำให้เธอหลงใหล. ฉันปล่อยลมหายใจสุดท้ายที่ยาวและสั่นเทาออกมา หลงทางในความอบอุ่นของเขา ความแข็งแกร่งของเขา และความเข้มข้นที่จับต้องได้นี้ที่เผาผลาญเราอย่างสมบูรณ์ ฉันเป็นของเขา... และฉันไม่เคยมีชีวิตชีวา ถูกสะกดจิต หลงใหล... และโชคดีอย่างไม่อาจแก้ไขได้เท่านี้มา ก่อน