Novel & Cerita ตราบาปมลทิน

ปั่บๆๆๆๆ รูหีของขนมบีบรัดท่อนเนื้อที่อัดแน่นจนรูร้อนฉ่าไปหมด ดวงตาคู่สวยเหลือกค้าง ร่างกายกระตุกเกร็งเป็นจังหวะถี่แรง สร้วบบบบ!! ซ่าาาาา! สิงห์คำรามลั่นแล้วฉีดน้ำว่าวร้อน ๆ พรวด ๆ เข้าเต็มรูหีขนมเป็นคนสุดท้ายน้ำกามขาวขุ่นล้นทะลักไหลย้อนออกมาตามร่องรูที่อ้าค้าง

ขาดสะบั้นลงดังกึก! ในมโนสำนึกของมหาปฐมมารผู้บ้าความมั่งคั่ง ทาสรับใช้ที่เซ็นสัญญาด้วยหนี้หมื่นล้าน หาใช่มนุษย์หรือสิ่งมีชีวิตธรรมดา ทว่าเขาคือ 'ทรัพย์สินผูกขาด' ขั้นสูงสุด คือเครื่องจักรหาเงินที่นางต้องเป็นผู้ขูดรีดและสูบเลือดสูบเนื้อแต่เพียงผู้เดียว การที่สวะหน้าโ ง่จากที่ใดไม่รู้ บังอาจมาทำลายทรัพย์สินราคาแพงของนางจนพังยับเยิน ซ้ำยังทำสมุดบัญชีเล่มโปรดแปดเปื้อน... ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่สวรรค์ไม่อาจให้อภัย

เพ่ยหลินคำรามลั่นและทำให้ทั้งหมดเงียบกริบในบัดดล นางก้าวไปหยุดตรงหน้านางมารหมื่นบุปผาที่จ้องมองด้วยสายตาวิงวอน เพ่ยหลินแสดงความเยือกเย็นออกมาและเอ่ยขึ้น “ถึงบัดนี้แล้วยังไม่ยอมรับอีกหรือว่าเจ้ากระทำผิดใหญ่หลวงด้วยการล่วงละเมิดกฎของพรรคบุปผาสวรรค์ ข้าผิดหวังที่ไว้วางใจ ให้เจ้าขึ้นสู่บัลลังค์ประมุขพรรค เสียแรงนักที่ข้าชุบเลี้ยงมาแต่เจ้ากลับไม่รักดี ลืมบุญคุณของข้าแล้วเห็นคนอื่นดีกว่า รู้หรือไม่ว่าเจ้าทำเช่นนี้ไม่ต่างจากงูพิษคอยฉกกัดผู้มีคุณ”

สิงขรถามเสียงเย็นเยียบ มือขวากระชับด้ามดาบแน่น "เป้าหมายแรกและอันตรายที่สุด... คือสายเลือดต้องสาปฝาแฝดแห่งพระนางมณีรัตน์และมหาเทพ" วายุอธิบาย "แฝดผู้พี่ 'มิคศิรา' ผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศแต่ถูกสาปให้มีร่างกายเป็นเด็กไปตลอดกาล และแฝดผู้น้อง... 'มาลินี' (Malinee) เทพธิดาแห่ง ความเน่าเปื่อย ผู้ไม่เคยปราชัยให้แก่ผู้ใด นางคือต้นกำเนิดของสระมรณะชาดที่เจ้าเคยเกือบเอาชีวิตไม่รอด"

ด้านเจ้าของบ้านก็พยักหน้ารับ “แต่ถ้ามันทำให้เจ็บอีก ก็ถอยออกมา ฉันจะอยู่ตรงนี้รอรับเธอเสมอ” “ขอบคุณคุณท่านมากนะคะ ทั้งที่แม่ของกั้ง...ทำให้คุณภวัตตาย” หญิงสาวก้มหน้าลงต่ำอย่างละอาย เพราะแม่มล หรือพรชมล ท่านได้ชื่อว่าเป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้เรื่องราวนี้เกิดขึ้นทั้งหมด ท่าน ลอบคบชู้กับคุณภวัตและทำให้กัลยกร ภรรยาของท่านต้องเสียใจ ก่อนจะเกิดเรื่องที่ใหญ่กว่านั้นและเลวร้ายที่สุด

หล่อนพะเง้าพะงอดแบะปากเหล่ตาใส่เขา แม้เวลาเปลี่ยนไปเท่าไหร่แต่ความรู้สึกกับสิ่งที่ทัพไทปฏิบัติกลับไม่เปลี่ยนไปเลย "มีเมียน่ารักแล้วก็สวยมาก ใครจะอดใจไม่ทำให้คิดไหวล่ะครับ...ลองเปรี้ยวมาเป็นผมแล้วมีเมียครบเครื่องแบบนี้สิแล้วจะรู้สึก...ว่าการอดเปรี้ยวไว้กินหวานน่ะ...มันทรมา นแค่ไหน"

ัตรูเท่านั้น "โยมเขมิกาไปดีแล้ว เหลือเพียงคนที่อยู่ข้างหลังอย่าได้มีความทุกข์แค้นใจใดเลย เพราะมันจะนำมาซึ่งตราบาปติดตัวไปชั่วชีวิต แม้สิ่งที่ทำนั้นจะไม่ได้ตั้งใจแต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือความทุกข์ตรม" คำพูดของหลวงพ่อเหมือนจะอ่านใจมาเรียมออก เมื่อเธอนั้นไม่สามารถอภัยให้ บิดาอย่างชยันต์ได้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตราบาปที่เขมิกาได้ ชยันต์ควรจะชดใช้มันก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือ แน่นอนมาเรียมยังคงตั้งมั่นไม่คิดเปลี่ยนใจตราบใดที่ชยันต์นั้นยังสุขสบายดี

เธอโวยวายพร้อมกับผลักเขาออก “ใครกันแน่ที่โกง กะจะใช้หนี้ผมวันละล้านเลยหรือไง เสียใจ! หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ไม่ใช่หนึ่งน้ำ” พูดจบก็ผละออกถอดถอนตัวตนจากหญิงสาว ปนันชิตาหน้าคว่ำ ไม่พอใจกับกติกาของเขา หนึ่งแสนต่อหนึ่งครั้ง ถ้าครั้งนั้นเขาทำสิบรอบเธอก็ขาดทุนยับเ ยิน

เป็นยิ่งกว่าสิ่งสำคัญสำหรับมอเรล “นิต้าเป็นเด็กน่ารักด้วยค่ะ คนที่จิตใจดีไม่มีทางที่จะไม่รักแกได้เลยนะคะ รินทร์รักแกเหมือนพวกคุณ แล้วรินทร์ก็เชื่อว่ายายตัวน้อยคงร่ายมนตร์จนคุณกี้หลงรักไปแล้ว” ดารินทร์พูดพลางหัวเราะเสียงสดใส เมื่อนึกถึงแม่กามเทพตัวน้อยที่ทำให้เธอกับสามี ลงเอยกัน ท่าทางกามเทพนิตาคงเริ่มทำงานอีกหนเสียละมั้ง แต่หนนี้จับเอาหนุ่มป่วนกับสาวแสบมาคู่กันเลยไม่รู้ว่าจะมีปัญหาอะไรตามมา

มิลืมเลือน แม้นใจจักเชือดเฉือน... ตรมรัก ดวงใจพี่สยบแล้ว... แม่พุ่มภักดิ์ แต่หวานรักจักร้างลา... ให้ห่างไกล ในภพหน้าชาติหน้า... ให้พี่พบ