Novel & Cerita ตามใจภรรยา

สำหรับเมลดาแล้วคนหล่อในจอกับของกินคือที่สุดของความชอบในชีวิตนี้ กระทั่งได้เจอกับเทวินทร์ คุณหมอหน้านิ่งที่อาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมเดียวกัน เบ้าหน้าแสนหล่อเหลา บวกหุ่นแน่นๆ กับแววตาร้ายลึกของเขาทำให้เธอติดใจจนเดินหน้าจีบเขา ไม่คิดฝันว่าเทวินทร์จะตกลงรับเธอเป็นแฟนเฉย! ก็ไม่รู้ละ ว่าเขาเห็นอะไรในตัวเธอถึงได้ตกลง ที่รู้ๆ คือตั้งแต่คบกันนี่เธอไม่เคยได้สวยและน่ารักในสายตาเขาหรอก วันๆ เอาแต่รั่วและทำตัวซกมกให้เห็น ไม่มีความเป็นกุลสตรีอะไรนอกจากผู้หญิงเน่าๆ คนหนึ่ง ที่พีคกว่านั้นคือตั้งใจว่าจะจีบเล่นๆ สุดท้ายกลับเผลอใจให้กับความอบอุ่นละมุนละไมของเขาจนสิ้น ใครจะรู้... วันหนึ่งเทวินทร์ดันมาบอกว่าเขาไม่เคยรักเธอเลย!

ราฟาเอล รอยยิ้มของเขามีให้แค่เธอเพียงผู้เดียว รวมถึงใจที่แข็งกระด้างก็ก็มอบให้เธอแต่เพียงผู้เดียว เวลาที่เขารอคอยมานานหลายปีได้สิ้นสุดลงแล้ว ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาแย่งคนที่เขาจับจอง!! แพรวพิชชา พอเท้าแตะพื้นแผ่นดินประเทศไทยหลังจากที่ไม่ได้กลับมาเนิ่นนาน ชีวิตที่ของเธอก็เริ่มจะไม่ปกติ ใจนี่ยิ่งแล้วใหญ่ มันสั่นไหวแทบตลอดเวลาเมื่อต้องชิดใกล้กับพี่ชายผู้มีพระคุณ

"ผู้หญิง" เพียงคำหนึ่งคำ อาจมีความหมายมากกว่าการเป็นผู้หญิง เมื่อวันหนึ่งจาก เด็กสาว กลายเป็น หญิงสาว หลังจากออกเรือนแต่งงานไป เริ่มกลายเป็น "เมีย" บทบาทชีวิตประจำวันเดิม จึงได้เปลี่ยนไป...

มือเหี่ยวย่นลูบไล้ไปยังหน้าปกนิยายเล่มโปรด ชีวิตของเธอนั้นไม่ต่างจากนิยายนักหรอก แต่ชีวิตเธอไม่ได้เหมือนนางเอกในนิยาย กลับเมื่อนางร้ายในนิยายเล่มนี้ คิดว่าความสวยคือใบเบิกทางทุกอย่าง

6เดือนบนเตียง กับร่างกายที่ขยับได้นิดหน่อย... “ระวังด้วยนะลูก...เดินช้าๆ ไม่ต้องรีบ” เสียงมารดาลอยตามหลังมา หวันยิหวาหันมายิ้ม แต่ท่านเดินหายเข้าไปในส่วนครัวเสียแล้ว “พ่อ แม่สงสารลูก” เสียงเครือสะอื้น พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลปรี่ วิทย์พับหนังสือพิมพ์ในมือโยนไว้บนโต๊ะรับประทานอาหาร เดินเข้าไปประคองภรรยาวัย45ปีอย่างถนอม “ลูกไม่เป็นอะไรแล้วนี่แม่ อย่าไปคิดถึงเรื่องนั้นซิ เราสัญญากันแล้วนี่นา” ชายวัยกลางคนกล่าวเสียงทุ้ม เขาเองก็เจ็บแค้นแทบกระอัก แต่จะทำอะไรคน คนนั้นได้ เมื่อชายผู้นั้นทรงอิทธิพลเสียจนคนธรรมดาอย่างท่านไม่กล้าเผยอหน้า แค่ได้บุตรสาวคืนกลับมาก็นับว่าเป็นบุญหัว แม้หวันยิหวาจะไม่ต่างอะไรกับซากร่างกาย เมื่อความทรงจำของหล่อน หายไปทั้งหมด หลังโศกนาฏกรรมเลวร้ายครั้งนั้น บุตรีของท่าน...เสียแม้แต่...สายเลือดในอก...

เมื่อเสือหาญต้องเห็นพ่อถูกโจรฆ่าตายต่อหน้าต่อตา ความแค้นถูกสลักลึกในหัวใจ… วันที่เขาเติบใหญ่ เขากลับมาเพื่อล้างบัญชีเลือด แต่ในเส้นทางแห่งการแก้แค้นนั้น เขากลับได้พบ “รักแท้” กับลูกสาวตำรวจผู้ซื่อสัตย์… รักที่เปรียบเสมือนแสงสว่างเดียวในชีวิตที่เต็มไปด้วยความมืดมิดของเขา

หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”

สวัสดีค่ะ สาวก 25+ แนะนำตัวละครกันก่อนเลยจร้า.... นครินทร์ กัมปนาทไพศาล หรือ นัฐ หนุ่มนักธุรกิจไฟแรง ลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ดีกรีนักเรียนนอก พอจบมาสืบสานกิจการของบิดาที่เสียไปเมื่อสามปีที่แล้ว เขาได้ทำบริษัทขึ้นเป็นรายใหญ่ของโลก กิจการมากมายที่เขาทำ ทำให้เขาเป็นบุคคลเนื้อหอมที่มีหญิงสาวเข้ามาตอมดม...แต่เขาเลือกที่ไม่สร้างพันธะกับใคร ผู้หญิงที่เขาหาเขาหวังเพียงเงินและความสุขทางกายจากเขา...เขาก็เช่นกัน ที่ไม่เคยเห็นพวกนั้นเป็นผู้หญิงที่เขาเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่...ตอนไหนก็ได้ รัมภา แบร์นาร์ด หรือ วีนัส เธอคือหญิงสาวผู้ร่าเริง...สดใส...อ่อนหวาน...ไร้เดียงสา...จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของฝรั่งเศสในด้านแฟชั่นดีไซน์เนอร์ ขณะที่เธออายุเพียง 20 ปีเท่านั้น เธอได้เกียรตินิยมอันดับ 1 แต่ชีวิตผลิกผันถึงจุดต่ำสุดของชีวิตของหญิงสาวที่เผชิญโลกกว้างตามลำพัง ขณะที่พ่อของเธอเองได้เสียชีวิตไป...เพราะหนีหนี้มหาศาลที่ตัวเองสร้างไว้ให้เธอต้องชดใช้ด้วยชีวิต เรื่องราวจะเป็นอย่างไง...โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะจ๊ะ

อยู่บริษัทเราเป็นเพียงเจ้านายกับลูกน้อง... แต่อยู่บ้านเราเป็นผัวกับเมีย

‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย’ คราวนี้เรวัฒน์ตาวาว อุทานในใจเพื่อไม่ให้ไก่ตื่น ดวงตาเบิกโพลงมองความเป็นสาวของปุยฝ้ายที่ตอนนี้กำลังเปิดเปลือยอยู่ตรงหน้า รีบเอื้อมมือเข้ามาบูบคลำ แบะบีบพูสวาท สำรวจทุกซอกเสียวของหญิงสาวราวกับกำลังค้นหาเจ้าแมงมุมที่เขารู้ว่าไม่มีอยู่จริง “มีไหมคะคุณลุง… ซี้ดดด… อูยยย… หยุดเถอะ” เสียงครางลากยาว บอกให้หนุ่มใหญ่รู้ว่าสาวน้อยเริ่มเสียวซ่านกับสัมผัสของเขา “น่าจะอยู่ลึก… ลุงขออนุญาตใช้นิ้วแหย่นะคะ” ถึงตอนนี้คนเจ้าเล่ห์อย่างเรวัฒน์คงไม่ยอมหยุดง่ายๆ ต้องหื่นมากขนาดไหนถึงจะคิดแบบนี้ได้ เขาไม่รอรี รีบกดนิ้วกลางเสียดสีขยี้ร่องกลีบขมิบรัด “อ๊ะ… อ๊าย… ” สาวน้อยครางเสียว เรวัฒน์กรีดนิ้วรัวๆ กระแทกเข้าใส่ซอกเสียวอย่างเมามัน ทำเอาหล่อนร้องคราง