Novel & Cerita Perdón

ฉันนั่งทำหน้าซังกะตาย โทรหาซินน์มันก็ไม่รับ จนนั่นล่ะ ผับกูปิดมันถึงส่งข้อความมาขอโทษ Zinn So sorry, รู้สึกไม่ค่อยสบายตัว วันอื่นนะเพื่อน ไม่สบายตัว หรือมึงสบายตัวหมดแล้ว!! แม่ง..ไอ้น้ำปั่นก็โทรหาไม่รับ ฉันจะฟ้องสะหน่อยว่าแฟนมัน ร้ายกาจกับฉันขนาดไหน

ปานวาดสูดลมหายใจเข้าปอดเรียกกำลังใจให้ตัวเองฮึกใหญ่ พร้อมมองสบตากับเพื่อนสนิทด้วยสายตามั่นคงแน่วแน่ พลางว่า “ขอโทษนะเขม” “...” “ขอโทษที่ตอนนั้นฉันพูดกับแกแบบนั้น ขอโทษที่ทำให้แกเจ็บตัว ฉันยอมรับว่าฉันโมโห แต่ฉันไม่ได้มีเจตนาที่จะทำร้ายแกเลยนะ ฉันขอโทษจริง ๆ นะเขม ขอโทษ”

"ขอโทษก่อน" "ขอโทษครับ ขอโทษๆๆๆ ผมรู้สึกผิดแล้วครับ ให้อภัยคนหลงผิดคนนี้ได้ไหมครับ สัญญาครับต่อจากนี้จะเป็นคนใหม่ จะไม่ใช้นิสัยแบบเดิมอีกแล้วครับ"

นางขอโทษชายหนุ่มแทนลูกสาว “ไม่เป็นไรครับ ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ส่วนปิ่นโตพรุ่งนี้เช้าส่งได้ปกติเลยนะครับ ขอโทษนะครับที่ไปครั้งนี้ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าเหมือนทุกครั้งเลยทำให้คุณน้าต้องไปส่งปิ่นโตเก้อเลย”

“โทษทีอร ส่งผิดน่ะ” “โอ้...หรา...” เธอถอนหายใจอย่างเอือมระอาก่อนจะกดส่งสติ๊กเกอร์ปวดหัวไป

ซ่งจื่อหานเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาด้วยความอับอายที่เผลออาละวาดใส่เพื่อนไป “ขอโทษทีนะ พอดีฉัน...อารมณ์ไม่ค่อยดีนิดหน่อย” “ไม่มีอะไรจะต้องขอโทษเลยสักนิด” ฉู่ลี่เหยียนยังคงยืนอยู่ที่เดิม กอดอกมองเพื่อนอย่างไม่ยอมแพ้ “เธอเสียใจเรื่องพี่เฮ่าชวนใช่ไหมล่ะ บอกค วามจริงฉันมานะ”

นี่กำลังปรับความเข้าใจหรือจะชวนทะเลาะกันอีก คุยกันดีๆทำไมวกกลับมาเรื่องเดิมอีกวะ เขายอมรับผิดและขอโทษไปแล้ว เธอไม่คิดจะให้โอกาสเขาไถ่โทษเลยหรือไง

ขอบคุณที่ตอบรับความรู้สึกของกัน ขอบคุณที่ยอมให้โอกาส ขอบคุณจริง ๆ #พีขอโทษ เขารักกันแล้วค่ะทูกโค๊นนนนนนนนน จุดพลุฉลองเลยยย TW : daojxncute000

แต่การพะเน้าพะนอเอาใจ ลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าอย่างปลอบโยน กอดกระชับร่างบางแนบอกแล้วเบี่ยงตัวให้เธอให้ลงมานอนเคียงข้างก่อนจะผละห่างแล้วมองสบตา มือหนายกขึ้นลูบที่ศีรษะเบาๆ เพื่อให้เธอใจเย็นลง “พอแล้ว อย่าทำแบบนี้ ฉันขอโทษ” “ไม่ต้องขอโทษหรอก จะพอทำไม อยากได้ไม่ใช ่เหรอ”