ทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน の小説・ストーリー

โอ้โหแม่เจ้า! ใครจะไปคิดว่าแค่ไปดูดวงกับคุณยายเพราะสงสารกลัวว่าท่านจะไม่มีเงินกินข้าว กลับได้ของตอบแทนมาจนทำให้นางตายแถมต้องทะลุมิติไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ตั้งสองพันปีก่อนแบบนี้!

ชาติที่แล้วหนิงรุ่ยหนีจากครอบครัวสามีจนๆ เพื่อไปมีชีวิตศิวิไลซ์ที่เมืองหลวง แต่กลับถูกคนใจหยาบหลอกไปขาย ต้องตกนรกทั้งเป็นจนวันตาย เมื่อสวรรค์ให้โอกาสเธออีกครั้ง เธอจึงตั้งมั่นว่าจะทดแทนคุณครอบครัวสามีที่ดีกับเธอด้วยระบบแต้มบุญที่ติดตัวมาในชีวิตใหม่นี้

เพราะถูกน้องสาวต่างมารดาคิดปองร้ายเพื่อแย่งคู่หมั้น จึงทำให้ เสิ่นเสวี่ย คุณหนูใหญ่แห่งจวนโหวตระกูลเสิ่น ได้กลายเป็นภรรยาบ่าวรับใช้ท้ายจวนที่ดูแลสวนนามว่า อาหลี่ นางคับแค้นในใจจนคิดสั้นกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย และทำให้ เสิ่นเสวี่ย หญิงสาวที่มีชื่อเหมือนกันได้มาเกิดใหม่ในร่างของนาง หญิงสาวจากชาติภพปัจจุบัน ได้ใช้ชีวิตอยู่ในร่างของ เสิ่นเสวี่ย คนเก่า นางพึงพอใจ อาหลี่ บ่าวท้ายสวนผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง เขาช่างหล่อเหลา บึกบึน เสียจนนางแทบจะทนไม่ไหว ดูแผงอกล่ำสันที่ชวนน้ำเดินนั่นสิ!!!

ระตีตื่นขึ้นมาในร่างสาวน้อยยุคเกือบจะดีแล้วแต่ทำไมครอบครัวของเธอยังคงยังยากจนพ่อแม่ที่ทำงานอย่างหนักในแปลงนารวมยังต้องโดนครอบครัวลุงใหญ่เอาเปรียบนี้มันยุคไหนแล้วฉันคนนี้จะไม่ยอมก้มหัวให้คนเลว

“นอนหลับอยู่ดี ๆ ลืมตามาอีกทีดันมาอยู่ในยุคโบราณซ่ะได้ แทนที่จะทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูบุตรสาวท่านใต้เท้ากลับกลายเป็นสาวชาวบ้านยากจนมันโชคชะตาอะไรกันของคุณหนูบ้านรวยอย่างเซี่ยวซือที่ต้องมาพบเจอ ”

หนิงเฉินเด็กกำพร้าที่ตั้งใจเรียนการเกษตรจนจบปริญญาโท หวังเดินทางข้ามมิติไปสร้างความร่ำรวยให้กับตนเองในยุค 80 ลองมาติดตามกันดูนะคะว่าเธอจะทำความฝันของเธอให้เป็นจริงได้หรือไม่และต้องพบเจอกับอะไรบ้าง

พีระดาตื่นขึ้นมาในร่างของนายร้ายที่ต้องตายตั้งแตเริ่มต้นเอาละในเมื่อเจ้าของร่างเดิมตามไปตามเนื้อเรื่องต่อจากนี้ฉันจะพลิกชะตาของนางร้ายคนนี้เองและจะเอาคืนทุกคนที่ทำร้ายเธอทุกคนในความทรงจำเลวร้ายนี้

ช่วงต้นยุค80นี้เปรียบเสมือนยุคทองของการเริ่มต้นสร้างฐานะใครรู้ก่อนได้ก่อน คุณหมอหยางชิงโม่ที่เตรียมตัวมาอย่างดีที่จะใช้ชีวิตให้สุขสบายในปี80นี้แต่เธอกลับต้องเจอเรื่องเซอร์ไพส์ใหญ่หลวงซะแล้วสิ.

ธีรดนนายตำรวจหนุ่มอายุสามสิบผู้ผันตัวเองคอยช่วยเหลือชาวบ้านบนพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองเขาเป็นทั้งครูดอยสอนหนังสือให้เด็กๆในหมู่บ้านให้มีความรู้เพราะเบื่อชีวิตในเมืองเพราะเป็นเด็กกำพร้าจึงไม่มีห่วง

ท่านพี่เจ้าคะ..บาร์โฮสต์เป็นเยี่ยงไรหรือเจ้าคะ กินได้ไหม แล้วมันอร่อยหรือเปล่า