นางไม่ได้กลับมาให้อภัย แต่กลับมาชำระแค้น の小説・ストーリー

คนงามตอบกลับไปพลางเอนศีรษะทุยแนบลงอ้อมอกกว้างพลางทอดสายตามองตรงไปที่ทะเลหมอกที่แสนงดงาม “ตลอดเวลาที่ข้าใช้ชีวิตโดยไม่มีท่านทำให้ล่วงรู้ว่า แก้แค้นสำเร็จกลับทำให้เจ็บปวดหัวใจนอนร่ำไห้ทุกค่ำคืน แต่เมื่อให้อภัยกลับทำให้ข้ารู้สึกว่าได้ปล่อยวางลงได้ทั้งหมด ไม่ยึดติดก ับความแค้นอีกต่อไปแล้ว”

ถ้ามัวแต่ให้อภัยแล้วเมื่อไหร่จะได้แก้แค้น ไม่โกรธ ไม่เกลียดใครง่ายๆ หรอกนะ แต่ถ้าเอาหน้ามาขวางตีนเมื่อไหร่จะเหยียบให้ยับเลย!

"ถ้างั้นก็รีบยกโทษให้อภัยฉันสิแล้วก็กลับมาอยู่กับฉันเหมือนเดิม ฉันถึงจะพาเธอกลับบ้านตกลงไหม" "คุณนี่มันหน้ามึนจริงๆเลยนะคุณคาร์ลฟังฉันให้ดีๆนะฉันจะไม่มีวันให้อภัยคนอย่างคุณเด็ดขาดเข้าใจไหม!"หนูนาเชิดหน้าขึ้นบอก

ในชีวิต ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ ว่าเขาจะมีวันนี้ได้ วันที่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพ่อแม่ลูกอีกครั้ง ต้องขอบคุณเธอที่ให้อภัยคนที่เอาความแค้นเป็นเครื่องนำทางอย่างเขา ความแค้นที่เคยมีมันทำให้ทั้งเขาและเธอเจ็บช้ำทุกข์ทรมานมานานเกินไป แต่ก็ยังโชคดีที่เขาสามารถละทิ้งความแค ้นเหล่านั้นไปได้ และเธอก็รักเขามากพอที่จะให้อภัยกันและเริ่มต้นกันใหม่ โดยมีโซ่ทองคล้องใจตัวน้อยๆ มาเติมเต็มครอบครัวให้สมบูรณ์ จมูกโด่งก้มจูบหน้าผากนูนของเธออย่างแสนรักอีกครั้ง ก่อนเข้าสู่ห้วงนิทราแสนหวานตามกันไป

ร้องให้เต็มที่ แล้วพรุ่งนี้เธอจะกลับไปเป็นชินานางคนเดิม และจะไม่ยอมเป็นเครื่องบำบัดความแค้นหรือที่ระบายของใครง่ายๆ อีกเป็นครั้งที่สอง =====

ยามนี้มารดากลับมาสะสางความแค้นแล้ว หากเขาคิดจะผลักไสนางเช่นนี้…ก็อย่าได้หวังว่านางจะยอมหลีกทางให้อีกต่อไป!

แล้วแสยะยิ้ม. "...ส่วนเรื่องการขอ…ฉันไม่ได้กลับมาเพื่อขอแต่ฉันกลับมาเพื่อทวงคืนต่างหาก" "ไปกันเถอะ"

กลับมาเพราะอยากได้แค่ลูก หรือกลับมาเพราะแค่รู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำ เธอไม่ได้นึกโกรธแค้นอะไรในตัวเขาเลย ไม่อยากจองเวรจองกรรมกันอีกแล้ว ขอให้ทุกอย่างจบลงเพียงเท่านี้

ตระกูลต่าง ๆ แสดงสีหน้าชอบธรรม เดือดดาลด้วยความโกรธ “ฉันจ่ายเงินไปแล้ว! “ไม่ได้เอาเงินกลับคืนเสียหน่อย! แล้วนั่นไม่ใช่เงินฉันด้วย!”

“ไม่ค่ะ ถึงไม่มีพลอยทุกคนก็อยู่ได้ ที่สำคัญพี่เพชรก็ยังอยู่” จะบอกว่าเธอให้อภัยกับสิ่งที่พวกท่านเคยทำไว้ก็ไม่ใช่ แต่ครั้นจะบอกว่าแค้นเคืองก็ไม่ถูกอีก...เอาเป็นว่าตอนนี้เธอแค่ยัง ‘ไม่พร้อม’ ที่จะกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกัน