นางไม่ได้กลับมาให้อภัย แต่กลับมาชำระแค้น Novels & Stories

ฉันลูบหลังปลอบใจเขา ฉันไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรและฉันก็เข้าใจเขา ณ ตอนนั้นเรายังเด็กกันทั้งคู่อาจจะตัดสินใจและมองอะไรไม่ค่อยขาด แต่ฉันก็ไม่สามารถกลับไปรักกับเขาเหมือนเดิมได้แล้ว “อิงให้อภัยดินได้ไหม เรากลับมาเริ่มกันใหม่ได้ไหมอิง ดินขาดอิงไม่ได้จริงๆ”

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ข้ายอมรับครานั้นข้าโมโหจนขาดสติจึงไม่ได้ฟังคำพูดของเจ้าเลย แต่เรื่องที่ข้าเป็นห่วงเจ้านั้นเป็นความจริงนะ และครั้งนี้ข้าจะให้ความยุติธรรมแก่เจ้าเอง " "มันไม่ทันแล้วเจ้าค่ะ ไม่ว่าท่านจะเอ่ยวาจาดีต่อข้าเช่นไรก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเช่นเดิม ข้าไม่สามารถให้อภัยท

ชาติก่อนเขาไม่ได้ช่วยเหลือหรือปกป้องนางจนเป็นเหตุให้เกิดเหตุการณ์มากมาย ครานี้เขาจะไม่ให้ผิดพลาดซ้ำเดิมอีกแล้ว “แก้แค้น ข้าต้องการทำให้ทุกคนที่เคยทำกับข้าได้รับกรรมนั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้เลยก็ตาม” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ็บแค้น ใช่ เขาเหล่านั้นไม่รู้ว่าในอนาคตจะทำสิ่ง ใดกับนางบ้าง แต่นางจำได้ทุกคำพูดทุกสัมผัส ไม่ว่ากี่ชาติก็ไม่อาจลืม ดวงตาแดงก่ำบ่งบอกความเจ็บแค้นได้ดียิ่ง

้าก็รู้ดีว่าหยางตงฉวนกับเยว่เผิงสหายของข้าเป็นคนเช่นไร ข้าจดจำได้ดีว่าวันนั้นข้าเจ็บปวดเจียนตายเพียงใด ความทุกข์ทรมานใจที่ข้าต้องพบเจอข้าจะทำให้ทั้งสองพบเจอเช่นเดียวกับข้า หรือมากกว่าข้าด้วยซ้ำไป เพราะข้าคือจางหนิงเซียนคุณหนูของเจ้าข้ากลับมาครั้งนี้เพื่อแก้แค้นทั้งสองและยึด ทุกอย่างที่เคยเป็นของตระกูลจางกลับมาเป็นของข้าเช่นเดิม” เจียวเหมยเดินถอยหลังยิ้มให้แก่ยูร์เหยา ยามนี้แข้งขาของนางไร้เรี่ยวแรงล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจไม่คิดว่า คุณหนูของนางที่ตายไปแล้วจะกลับมาได้ยามนี้ร่างกายของนางสั่นเทาไปหมดก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

ท้ายที่สุดแล้ว นางยังคงเจ้าคิดเจ้าแค้นเกินไป ทั้งๆ ที่รับนางกลับมาแล้วแท้ๆ ทั้งๆ ที่ท่านแม่ก็ยังพูดเองว่าทุกอย่างจะไม่เปลี่ยนแปลง ทุกคนก็จะเข้ากันได้ดีเหมือนเดิมไม่ดีเหรอ?

เธออาจจะหลอกคนในสังคมได้ แต่ผู้หญิงแพศยาอย่างเธอ ไม่มีทางหลอกเขาได้! ในเมื่อเธอกลับมาแล้ว มันก็ถึงเวลาที่ต้องชำระแค้นที่เธอทำไว้กับน้องสาวของเขาแล้วสินะ! เขาปล่อยให้เธอมีความสุขอยู่บนความทุกข์ของคนอื่นมานานเกินไปแล้ว จากนี้ไปก็ตักตวงความสุขในชีวิตไว้ให้มาก� �

ถึงแม้จะรู้ว่าเป็นแบบนั้น แต่เธอก็อยากเจ็บจนให้ตัวเองรู้สึกว่าควรพอ “แกฟังฉันนะ เขาไม่ได้รักแก เขาแค่กลับมาเพื่อแก้แค้น ในสิ่งที่แกเคยทำกับเขา” มินนี่ลูบหลังเพื่อนเบา ๆ "ใช่...เขาเอาความไม่พอใจของเขาตอนนั้นมาลงที่แกตอนนี้”

ตะวันถอนหายใจยาวอีกครั้ง มองเพื่อนที่นั่งก้มหน้าอยู่ตรงหน้า แล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ตรงไปตรงมาและหนักแน่น “ถ้าตัดเรื่องสัญญาบ้าบออะไรนั่น ตอนนี้มึงรู้สึกยังไงวะ" "....." "พร้อมจะให้อภัยเธอหรือเปล่า ถ้าหากว่าเธอกลับมาหามึง"

ทว่าด้วยสายใยความผูกพันที่มั่นคง อ๋องใหญ่หลับตาลงอย่างข่มใจ เขาทำใจให้เกลียดนางไม่ลงจริงๆ “ท่านพ่อตาลุกขึ้นเถิด ข้าได้ยินหมดแล้ว” หยวนหมิงถอนหายใจยาว แววตาเต็มไปด้วยความสับสน “ข้ารู้สึกผิดหวังในตัวนางยิ่งนักแต่นางคือชายาของข้า ข้าจะรับนางกลับและจะคอยประคับประคอง ขัดเ กลาจิตใจของนางให้ดีขึ้น ข้าจะไม่ด่าทอนางรุนแรง แต่ข้าจะใช้ความจริงและหน้าที่เตือนสติให้สม่ำเสมอ หวังว่าความรักของข้าจะช่วยดับไฟแค้นในใจนางได้บ้าง”

“พวกแกกลับมาที่นี่ทำไม คุณกฤษสั่งห้ามไม่ให้พวกแกกลับมาเหยียบที่นี่เกาะนี้อีกไม่ใช่หรือ” “ข้าก็กลับมาทวงค่าตอบแทนจากแกน่ะสินังโง่ และข้าก็จะกลับมาแก้แค้นเจ้านายของแกด้วย ที่บังอาจมาลูบคมคนอย่างข้า นึกหรือว่าข้าจะกลัวข้าไม่กลัวหรอกโว้ย และหลังจากที่ข้าจัดการกับแกเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าก็จะไปคิดบัญชีเพื่อชำระหนี้แค้นกับเจ้านายของแก”