นางไม่ได้กลับมาให้อภัย แต่กลับมาชำระแค้น 소설 & 이야기

ให้อภัยเขาอาจจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับจิตใจของนางเอง แต่การที่นางตัดสินใจที่จะไม่ให้อภัยนั้นเป็นการยืนยันว่าตอนนี้นางไม่ต้องการเขาอีกแล้ว นางเลือกที่จะมีชีวิตใหม่กับครอบครัวที่รักและดูแลนางอย่างแท้จริง และนั่นคือสิ่งที่ทำให้นางมีความสุขที่สุดในตอนนี้ "ท่านเจ้าเมือง เชิญท่านกลับเถิด ข้าไม่มีสิ่งใดจะพูดหรือให้อภัยท่านหรอก ให้พวกเราต่างคนต่างอยู่เช่นที่พวกท่านต้องการเถิด" หลินเหมยเอ่ยเบาๆ ก่อนจะหันหลังไป ทิ้งให้ฉินเจิ้งนั่งคุกเข่าอยู่ตรงนั้น ในหัวใจที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและความสำนึกผิดที่ท่วมท้น

ขอโทษมันก็แค่การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ถ้าวันนั้นเขารู้จักแยกแยะ และพูดกับหนูนาดี ๆ เรื่องคงไม่บานปลายแบบนี้ “อืม” “หนูนา” “ฉันรับรู้แล้ว ออกไปเถอะ” “คุณไม่ให้อภัยผม” “เปล่า ฉันไม่ได้โกรธแล้ว” “ถ้าอย่างนั้น...คุณกลับไปกับผมได้ไหม”

“มันก็ดีอยู่หรอก หากเอาความสะใจเข้าว่า แต่ผลที่ตามมาคือ เขาจะไม่ยอมแน่ๆ ต่อไปจะไม่อยากได้แค่เงิน แต่อยากแก้แค้นที่ทำชีวิตเขาพัง” “แล้วเจ้าไม่มีสิทธิ์แก้แค้นเหรอคะ ถ้ามัวแต่อภัยเมื่อไหร่จะได้แก้แค้นล่ะ”

“หม่อมฉัน….” นางจะบอกเขาอย่างไรดีว่านางไม่คิดด้วยซ้ำว่าเขาจะกลับมาเร็วเช่นนี้ เดิมทีคิดว่าจะแก้แค้นแทนพี่สาวให้จบสิ้นและรีบจากไปโดยเร็ว เขาเป็นคนเดียวที่นางมิได้นึกถึงมาก่อนเลย….. “แน่นอนว่าหม่อมฉันก็ต้องรอสิเพคะ”

ไม่มีสิทธิ์กลับไปรักเขาได้อีกต่อไป ความแค้นต้องได้รับการชำระ... แต่ทำไมหัวใจของเขากลับยิ่งร้าวรานทุกครั้งที่เห็นน้ำตาของเธอ?

“ใช่ ฉันอยากไถ่โทษกับความผิดที่ฉันเคยทำไม่ดีกับเธอ ฉันอยากกลับมาอยู่กับเธอแบบผัวเมียกันอีกครั้ง” “คุณอย่ามาเสียเวลาเลยค่ะ เพราะการให้อภัยมันไม่ได้อยู่ในหัวของณดาเลย”

อวี้หลงตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าสะเทือนไปถึงจิตใจของผู้ฟัง "แต่ข้าจะไม่กลับไปในฐานะผู้กระหายเลือดล้างแค้น... ข้าจะกลับไปเพียงเพื่อคืนความยุติธรรมให้แผ่นดิน" .....

"พอสักทีเถอะ ที่มาง้อฉันแบบนี้เพราะไม่เหลือใครแล้วใช่ไหม? เพราะฝ้ายมันกลับไปคืนดีกับแฟนแล้วละสินะถึงได้ซมซานมาแบบนี้ คิดว่าฉันจะรอคอยให้อภัยนายตลอดเหรอบอล...ฉันไม่ได้รักนายขนาดนั้นหรอก" "แต่ที่ผ่านมาทำก็ทำได้นิ ที่ผ่านมาพลอยก็ให้อภัยได้ขออีกแค่ครั้งเดียวหลังจากนี้บ อลจะไม่รั้งอีกเลยถ้าพลอยจะไป...นะ"

“แล้วคุณยังคิดจะแก้แค้นอีกไหม” “ตอนนี้เธอก็ได้บริษัทคืนมาแล้วฉันเลิกคิดแก้แค้นแล้ว เธอบอกเองว่าโกรธแค้นไปก็ไม่เป็นผลดีกับเรา และเขาก็มีส่วนทำให้เธอกับฉันได้มาเจอกัน”

“ฉันทำไม่ได้และไม่ได้ทำอะไร เธอต่างหากที่ทำ ฉันไม่ควรกลับมาด้วยซ้ำ” “แต่นายก็มา ผมรู้ว่านายห่วงเธอ นายเองก็รู้ตัวดี บางทีความแค้นไม่จำเป็นต้องชำระด้วยความแค้นเสมอไปมันถึงจะได้ในสิ่งที่ต้องการกลับมา ถามใจตัวเองนะครับ”