Novel & Cerita ผี

Ang reunion ng Ghost Team—sina Billie, Mariel, at Marcus—ay naganap sa ilalim ng cold, salt air ng lighthouse, na ngayon ay naging war room laban sa invisible threat na tinatawag na Phantasma. Ang banta ay hindi digital o pisikal, kundi conceptual—ang pagbagsak ng tiwala sa Chimera sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga anomaly na walang paliwanag.

Nakatitig siiya sa dalawa gamit ang kanyang asul na mga mata habang sinasabi niya, "Hindi kayo nabibilang dito. Umalis kayo ngayon din!” “Sino ka ba…?” tanong ni Gerald. "Ang pangalan ko ay Phanto, at ako ang phantom officer ng lugar na ito!" pakilala ni Phanto na ikinagulat nina Gerald at Ray. May ghost official pala sa lugar na ito! Para silang nasa isang television drama! Huminto ng saglit si Gerald bago siya sumagot, “Dumadaan lang kami sa lugar na ito at hindi namin sinusubukang gumawa ng gulo, sir. Sana ay hayaan mo kaming makadaan!"

Paniguradong masaya na sina Adrian at ang iba pa sa sinapit ng kuya niya. Hindi tuluyang binalot ng kadiliman ang lugar dahil sa mapusyaw na ilaw na tumatagos mula sa bintana. Nilapitan ni Adrian si Celestine. Nasilayan ni Celestine ang mukha ni Adrian na kawangis ng isang demonyo. Bakas sa mukha ng dalaga ang takot. Ano ang gagawin niya? Paano siya makaaalis? "Kumusta na ang kuya mo?" tanong ni Adrian. "Sabi ng doktor hindi na siya gigising. Kung hindi na siya magigising, paano ka na?"

his husky voice bounced on the four corners of the room. "Nasa'an ka?" he again asked. Mabilis niyang isinara ang bintana na siyang nagsisilbing sikretong tulay sa pagitan ng Mundo ng tao at mundo ng kamatayan. Ngunit hindi pa rin siya nagpakampante, malakas ang black aura na umiikot sa kabuuan nang kwarto. He walked towards the dining, on comfort room, and lastly the lady's room. And there he saw a Ghoul sipping Felicity's soul. A white fog-like is coming out of Felicity's mouth through the Ghoul's body.

Muntik pa akong mabuwal dahil sa gulat buti na lamang at agad akong nakakapit sa balikat nito. Masama lamang ako nitong tiningnan hanggang sa kamay kong nakakapit mabuti sa balikat niya. Mabilis ko naman itong tinanggal at dinala saaking likuran. He looks like a fucking doll in that game named after a squid. I think it is called Squid game? Makas eyes was creepy just like the doll in the game. His look can kill me I can see the laser in his eyes. Gosh.

REAPER'S GUILD, SAN ANTONIO MUNICIPAL RAYVEN ALCUEZA ANDROMIDA a.k.a Sterben, one of the Nephilim hunters came out from the control room after receiving Haydees' message to look for the other two hunters. In the basement, he found Leih Evangelista Andromida a.k.a. Phantom.

, agad na seryosong turan ni Tiyo habang naghahabol ng hininga. "Entrante! How?", agad kong tanong. "Nakita sila ni Silvestre na tila patungo sa direksyon na ito. May kasama silang malaking Awol!", madiin na turan ni Tiyo. "Isang Awol? Hindi ba pinatay na ang lahi ng mga halimaw na yon?", agad na turan ni Ina. In our world an Awol is a monster that can smell a human hindi lamang sa pamamagitan ng kaniyang dugo ngunit maging sa kaniyang paghinga. Mino is breathing and at the same time he is not a full blooded vampire. "Talagang desperado na sila Ina. They even use a cruel monster just to get their hands on Mino!", galit kong turan.

Sa likod niya ay isang nag-aalalang Lawrence, na nakabuntot lang sa kanʼya. Matagal na silang naglalakad sa kagubatan, nang biglang huminto si William. Nanatili siyang maputla at estatwa sa kanʼyang kinatatayuan, takot na gumalaw. Isang kulay abong hayop na kasing laki ng aso ang nakatalikod sa kanila habang kinakagat nito ang laman ng hayop. Hindi niya matukoy kung anong klaseng hayop iyon dahil nababalot na ito ng dugo. Si Lawrence, na nakatayo sa likod ni William, ay nanonood lang ng kaganapan, ngunit hindi tulad ni William, hindi siya nagulat. Sa halip, naiirita si Lawrence na parang isang lalaki na nahuli ng kanʼyang asawa na lumabag sa isang alituntunin sa bahay.

Ipinangako ko sa kanyang tutulungan ko siya, siguro'y dapat ko ng tuparin 'yon at 'wag ng mag-isip ng iba pa. ⚫ Ang lugar ni Sachiel ay ang kweba rito sa ilalim ng dagat na may malaking nakaukit na trident. Kilala siya ng lahat bilang anghel ng karagatan kung kaya siya ang aming pinuntahan para mabigyan na ng solusyon ang paghahanap namin ni Maron ng sagot sa kung paano siyang muli ay magiging tao.

Pero tila lalong nagdilim ang ekspresyon niya. Galit ang pinapakita niya sakin ngayon…pero ramdam kong hindi galit ang bumabalot sa kanya…kundi takot at pag-iingat. “Don’t call me that. You don’t even know who I am.” Kinabahan ako lalo. How will I know who's the one controlling the body? At sino ba ang may ayaw sa ‘kin? Si Matthew ba o si Syvastian? Sinalubong ko ang nanlilisik niyang tingin, wala akong makitang kahit ano ron kundi pagkadisgusto.