พ่ายรักภรรยาแต่ง Novels & Stories

มีมี่สาดคำหยาบคายใส่กันตา เธอเห็นแล้วแหละว่าภรรยาของคนรักของเธอเดินเข้ามาในห้าง พร้อมกับเด็กผู้หญิงวัยมัธยม ความแค้นความโมโหปะทุ จนเธอไม่อาจจะปล่อยผ่านได้ “เธอไม่ได้เป็นแฟนเขาแล้วมีมี่ กันตาต่างหากที่เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมาย” กันตากระชากแขนคืน “ถ้าเธอบอกว่า กันตาร่าน ใครกันแน่ที่มันร่าน เธอก็รู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว แต่เธอก็ยังทำตัวเป็นแมวขโมย แอบเอาเขาไปกก!” “นังกันตา!”

“พี่แค่ไม่อยากให้ภรรยาต้องรู้สึกเสียใจหรือรู้สึกด้วยกว่า คนอื่นที่แต่งงานกับพรานป่าที่หน้าตาไม่ดี พี่แค่อยากทำให้ทุกคนเสียใจที่กล่าวหาภรรยาแบบนั้น”

คำว่ารักของเขาไม่ได้มีความจริงใจอยู่ในนั้น มีแต่ผลประโยชน์แอบแฝง เขารู้ว่าหากใช้คำนี้บังหน้าจะหลอกล่อให้เธอตกหลุมพรางได้ “รักหรอคะ…” ณิชาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ใบหน้าขาวสวยเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ ไม่คิดว่าเขาจะรู้สึกดีกับเธอจนถึงขั ้นบอกรักออกมา

"พี่ข้าเพิ่งจะแต่งงานได้คืนเดียว อยู่ๆให้มาหย่าสามีภรรยาคู่อื่นจะบาปไหม" "ข้าเกลียดหยางเฟยหยาง แทบไม่อยากอยู่ตำหนักบูรพาแม้แต่ลมหายใจเดียว ข้ายอมออกบวชเสียดีกว่าร่วมหอกับคนเลวนั่น คืนแต่งงานยังไปหาคนรักของเขา มิรู้ว่าต้มน้ำร้อนลวกจะสะอาดหรือไม่เลย ให้เข้าหอกับเ ขา ให้ข้าตายเสียดีกว่า"

ท่านแม่สามีที่ไข้ขึ้นสูงจนพูดอะไรไม่เป็นเรื่องก็แล้วไป แต่น้องสาวสามีก็เข้ามาวุ่นวายด้วย น่ารำคาญจริงๆ ยี่ฝางยิ้มเยาะตามอย่างที่คิดจริงๆ นางมองไปที่จ้านเป่ยว่าง ใบหน้าครึ่งหนึ่งของนางดูดุร้ายเป็นพิเศษ "อดีตภรรยาของเจ้ากำลังจะแต่งงานแล้ว และแต่งเข้าจวนอ๋องด้ วย เจ้าคงเสียใจมากสินะ ผิดแล้ว ก็คือผิด ผิดที่เจ้าไม่ควรแต่งงานกับข้า และข้าก็ไม่ควรแต่งเข้ามาที่นี่ ทำให้ทั้งครอบครัวของเจ้ามาเกลียดข้า"

ปราณต์ปฏิเสธสั้นๆ “แล้วที่ทำอยู่ตอนนี้คืออะไร ทำไปทำไม” “ไม่รู้สิ คงเหมือนที่แกทำกับเมียแกละมั้ง ไม่รักเขาก็ยังบังคับให้เขาแต่งงานด้วย เอ๊ะ! หรือว่ารักแต่แกล้งฟอร์ม” ปราณต์ดักคอคืนให้บ้าง เพราะรู้ถึงเบื้องหน้าเบื้องหลังของการแต่งงานระหว่างศาสตรากับภรรยาดี “สู่รู้ ! เดี๋ยวฟาดปากหมอปากหมาซักหมัดดีมั้ย”

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

พอคิดถึงที่ทั้งสองคนกอดกันเมื่อครู่ภาพที่ดูรักกันปานจะกลืนกิน ก็เป็นเหมือนฝ่ามือตบเข้าที่หน้าฉาดใหญ่ สองปีที่แต่งงานมา พอมาย้อนกลับไปเหมือนเป็นเรื่องตลก เธอเค้นความจริงใจทั้งหมดที่มี แต่ในสายตาคนอื่นกลายเป็นไร้ค่า ถูกเหยียบย่ำ... เธอหลับตาลงพิงกระจกหน้าต่าง โดยไม่คิดอะไร ทั้งนั้น

“ปรากฎว่าเซี่ยซีหว่านแต่งงานแทนกับลู่หานถิง!” “โคมลอยสว่างไสวไปทั่วทั้งเมืองไห่เฉิงในตอนเช้า ส่วนฝนดาวตกก็ตกลงมาอย่างสว่างไสวในตอนกลางคืน แฟนคลับเซี่ยซีหว่านพูดถูก เธอสามารถตีพิมพ์หนังสือนวนิยาย ชื่อเรื่อง “พ่ายรักคุณสามี” ได้เลยล่ะ!”

“โทษทีนะฉันจำนายไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะงั้นนายจะไม่เซ็นก็ได้แต่ช่วยไปบอกที่บ้านนายยกเลิกงานแต่งบ้าๆนี้จะได้ไหม!” มินพยายามทำตัวร้ายกาจใส่คนตรงหน้าให้มากที่สุดเพราะเธอไม่อยากแต่งงานกับคนที่เธอไม่ได้รักถ้าพ่อไม่ป่วยจนเอาเรื่องนี้มาบีบให้เธอแต่งงานเธอคงไม่ต้องเสียเวลาม าทำอะไรแบบนี้หรอก “โอเคพี่จะเซ็น”