พ่ายรักภรรยาแต่ง の小説・ストーリー

เขายกถ้วยเหล้ากรอกใส่ปากจนหมดถ้วย ถ้าไม่มึนคงพูดไม่ออก “แล้วทำไมท่านถึงยอมแต่งกับข้า ท่านไม่มีคนรักหรือ” “มี” เสี่ยวหลันใจหล่นไปอยู่ที่ปลายเท้า นางกำลังจะพรากคนรักให้จากกันใช่ไหม หรือว่านางต้องทำใจรับคนรักของเขาให้เป็นภรรยาอีกคนในภายภาคหน้า

ลาตีสี่แล้ว “พี่กระทิงกอหญ้าไม่ไหวแล้วง่วงนอนแล้วขอติดอีกรอบไว้ได้ไหม” “ง่วงก็นอนไปเดี๋ยวพี่ทำเอง”บทรักครั้งที่สามทำให้หญิงสาวแทบจะไม่ไหวเมื่อบทรักนั้นจบลงเช่นเดียวกับเปลือกตาของหญิงสาวค่อยๆ ปิดตาลงเช่นกันมีเพียงชายหนุ่มที่เขากำลังถอดแกนกลางชายออกจากหญิงสาวก่อน จะเอาชิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้หญิงสาวก่อนจะล้มตัวนอนกอดหญิงสาวด้วยความอ่อนเพลียเช่นกัน

“ได้สิ คืนนี้บอกมาเป้ยอยากได้กี่ยก พี่จะจัดให้ไม่มีบ่นเลย แต่ก่อนอื่นขอพี่ไปเผาใบหย่านั่นก่อนนะ เห็นแล้วมันตำตาทุกครั้งเลย” คีตกาหัวเราะเสียงใส เมื่อสามีดึงเธอเข้าไปกอดจูบอย่างมีความสุข จากภรรยาแต่งที่เริ่มต้นด้วยความแค้นและไม่รักจนนำไปสู่การหย่าร้าง ตอนนี้เธอกำลังจ ะได้แต่งงานกับผู้ชายคนเดิมเพิ่มเติมคือเขารักเธอและลูกสุดหัวใจ

หลังจากพูดคุยกับว่าที่แม่ภรรยาเรียบร้อยแล้ว มนัสก็มารับมาส่งปนัดดาทุกวันเช่นเดิม ส่วนฤกษ์แต่งงาน อย่างไวที่สุด อีกสองเดือนข้างหน้า ซึ่งเป็นฤกษ์เร็วที่สุดที่พระท่านหาให้ “วันนี้ดาแต่งตัวสวยจัง” พลขับละสายตาบนท้องถนนแล้วหันมาชมว่าที่ภรรยาถูกต้องตามกฎหมายอีกสองเดือนข้าง หน้า ด้วยสายตาชื่นชม ตาคมหันมาค้อนคนชมกันเองนิดหนึ่ง

นับเป็นเรื่องไร้สาระและฉาบฉวย ชีวิตคู่ที่ไม่จีรังยั่งยืนของบิดามารดาก็เป็นตัวอย่างให้เห็น ใครต่อใครต่างเล่าให้ฟังว่า ก่อนแต่งงานบิดามารดาของเขาถูกมองว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก มีแต่คนมองด้วยความชื่นชมและอิจฉา ทว่าความรักของทั้งคู่ก็หวานชื่นอยู่ได้เพ ียงแค่สิบปี ซึ่งเป็นสิบปีที่เขามีความสุขที่สุด ต่อจากนั้นก็อยู่กันอย่างลุ่มๆ ดอนๆ ทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวัน สร้างปมให้เกิดในใจเขา ซึ่งตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น กระทั่งเขาอายุสิบห้าปีทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน

"จริงๆ พี่จะบอกความจริงทุกอย่างให้มินฟังในวันนั้นแล้ว แต่มินไม่ยอมฟังพี่เลย พี่ขอโทษนะที่ทำให้มินต้องมาป่วยแบบนี้ เพราะพี่คนเดียวที่ทำให้มินเสียใจเลยต้องหลบมาอยู่ที่นี้คนเดียว" "พี่ออกไปได้แล้วค่ะ มินอยากพักผ่อน" พูดพลางปาดน้ำตาทิ้ง "มินแต่งงานกับพี่นะ" คุกเข่าลงข้างเตียงอย ู่ตรงด้านหลังร่างบาง

เป็นคำพูดเสียดทานใจมาก เจ็บแปลบขึ้นมาทันทีทันใด หากใครรู้ว่า พุฒิวัตร อินทระนุสรณ์ ถูกภรรยาปั้นเขาไว้บนหัว เขาคงอับอายชาวประชาน่าดู ไม่ได้...ยอมไม่ได้ แม้การแต่งงานไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก แต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ทำตัวเช่นนี้ เท้าใหญ่กำลังเดินไปหาพราวพรรณ ทว่าเสียงดังจา กด้านหลัง ทำให้ขาพุฒิวัตรอยู่ที่เดิม

“ผมรักคุณ จะไม่ยอมให้คุณตกไปเป็นของใครอย่างเด็ดขาด” ประโยคของเขาทำให้เธอรู้สึกอุ่นซ่านเหลือล้น แต่เมื่อคิดถึงความเป็นจริงที่ต้องพบเจอ เธอก็รู้สึกผิดขึ้นมาอีกครั้ง เธอต้องแต่งงานกับคชากร เธอไม่น่าปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกรพักตร์เช่นนี้เลย

ชายหนุ่มพูดพร้อมกับจับมือของภรรยาสาวที่เต็มไปด้วยความหยาบกระด้างผิดจากมือของคุณหนูในห้องหอเมื่อครั้งยังเยาว์เจ้าตัวก็ยิ่งเกิดความละอาย “ท่านพี่ ในเมื่อข้าตกลงแต่งกับท่าน แม้ตายข้าก็ย่อมเป็นผีตระกูลเฟยทุกข์ของท่านย่อมคือทุกข์ของข้าด้วย ดังนั้นท่านอย่าได้กังวลว่าข้าจะรับไม่ไหว” ท่าทางเด็ดเดี่ยวของภรรยารักทำให้เซียวเทียนโอบไหล่บางของนางเข้ามาหาอกแกร่งของตน

เขากับนางแต่งงานกันโดยไม่มีความรัก หากว่าเขาจะทิ้งนาง ย่อมสามารถทำได้ง่ายๆ ในตอนแรก เฟิงหยางคิดจะทิ้งภรรยาตัวน้อยอย่าไม่ไยดีเพราะเข้าใจว่านางเป็นคนของหนิงลี่