พ่ายรักภรรยาแต่ง Novels & Stories

ใบหน้าหล่อเหลาพูดกับเธอด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน พลางคิดในใจว่าในระยะสองปีที่เขาจะต้องทนอยู่กับเธอ เขาจะทำให้เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่อยากแต่งงานกับเขา ความเจ็บปวดของคนเป็นภรรยาก็คือการที่ได้เห็นสามีของตัวเองไปนอนกับผู้หญิงอื่น ดังนั้นก่อนที่เขาจะได้หย่ากับเธอ เขาจะเ ข้าไปนอนกับชิตาทุกคืนเวลาที่เขาต้องการเรื่องนั้น

แพรมองงหน้าผมเหมือนกำลังรอให้ผมพูดอะไรแต่ผมก็ไม่ได้พูด "นี่ก็ดึกแล้วแพรไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวคินดูลูกให้เอง" ผมเปลี่ยนเรื่องพูด แม้ว่าผมอยากจะบอกกับแพรว่าผมไม่เคยไม่รักเธอ ผมรักเธอมาตลอดแต่การกระทำของผมมันกลับตรงกันข้ามจนทำให้แพรคิดแบบนั้น ผมคิดว่าผมจะบอกรักเธอในวันที่ผมจะ เซอร์ไพรส์ขอเธอแต่งงาน แต่แล้ววันนั้นก็ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะเธอกับลูกหายออกไปจากชีวิตของผม

มือหนายกขึ้นวางลงมราศีรษะของเธอ พร้อมกับโยกไปมาเบาๆ อย่างเอ็นดู พร้อมกับใบหน้าที่มีรอยยิ้มผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว อีกด้าน บ้านเรืองพาณิชยากุล “กลับมากันแล้วหรือลูก...” พัฒน์พงษ์ ผู้อาวุโสของบ้านถามลูกขึ้นมาเมื่อเห็นวาลูกชายคนเล็กพาหญิงสาว คือ พรีดา ภรรยาที่เขาใ ห้จดทะเบียนสมรสกันนั้นเอง ที่วันนี้พากันกลับมาบ้าน

“ผมยอมรับว่าก่อนแต่งงาน ผมมีแผนเต็มหัวไปหมดเพื่อทำให้คุณยอมหย่า แต่คุณเชื่อมั้ยว่าหลังแต่งงานแผนของผมพังหมด เพราะคุณ คุณไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่ผมคิด คุณเกินความคาดหมายของผมทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่คิดไว้ว่าผมจะเอาอยู่ สุดท้ายก็เป็นผมเองที่พ่ายแพ้ให้กับคุณ” “...” “สุดท้ายผมก็ตกห ลุมรักคุณ” “...” ตอนนี้หน้าของเธอกลับเห่อร้อนเพราะคำสารภาพรักของเขา “ฉัตร” “คะ” “คุณฟังผมอยู่หรือเปล่า”

ปราลีทะลุกลางปล้อง ขืนไม่พูดตอนนี้ เธออาจต้องยอมแต่งงานกับภาสกรจริง ๆ “ยัยปาย” “ปายไม่ได้รักพี่ภาส ปายมีคนรักอยู่แล้ว แล้วเราก็รักกันมากด้วย ปายจะแต่งงานกับแฟนปายเท่านั้นค่ะ”

าะนี่ก็คอนโดเขา เธอก็เมียเขา แถมเขายังรวยชนิดเอาเงินมาคิดแทนวอลเปเปอร์ทั้งเพนต์ฮาส์ยังไม่เสียดายเลย แต่แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เรื่องน่าหงุดหงิดที่สุด เพราะสิ่งที่ทำให้เขาโกรธและน้อยใจที่สุดคือการที่เธอไม่ยอมให้เขาแสดงออกต่อที่สาธารณะว่าเธอคือคนรักของเขา! ภามอาจจะไม่คิดถึงข ั้นแต่งงาน ไม่มีความรัก แต่ถ้าเขามอบสถานะให้ใคร เขาก็ไม่คิดจะปิดบังอะไร ผู้หญิงส่วนใหญ่อยากประกาศตัวว่าเป็นคนรักของเขาใจจะขาด แต่เกวลินกลับทำตรงกันข้าม มันทำให้เขาหงุดหงิดทุกครั้งที่นึกถึง!

เจ้าของแก้มป่องนอนเท้าแขนเอียงหน้าหันมายิ้มให้ ในความมืดนั้นภารัญมองเห็นฟันขาวเรียงเป็นแถวยาวฉีกยิ้มกว้าง รับกับดวงตากลมโตเปล่งประกายสุกสว่างราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า “ขอบใจ ฉันขอสัญญากับเธอว่า ถึงแม้การแต่งงานนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก แต่ในระหว่างที่เราแต่งงาน เป็นสามีภรรยากัน ฉันจะปฏิบัติต่อเธอ ดูแลและให้เกียรติเธอ ในฐานะภรรยา อย่างที่สามีควรจะทำ”

“ใครบอกว่าฉันจะให้กำลังใจคุณ...คนร้ายกาจอย่างคุณนะ ต้องพิสูจน์ให้แน่ใจเสียก่อนว่าจะรักฉันจริง ฉันถึงจะยอมแต่งงานด้วย” “โธ่กรีน...ผมยอมคุณหงอขนาดนี้ คุณยังไม่แน่ใจอีกเหรอว่าผมรักคุณมากแค่ไหน” ปยุตกระซิบตอบเสียงพร่าเพราะอารมณ์ที่กระเจิดกระเจิงขึ้นมาอีกครั้งทำให้สมาธิ ทั้งหมดของเขาไปอยู่ที่แก้มใสตลอดจนลำคอระหงที่กำลังสร้างความทรมานให้กับเขาอย่างเหลือเกิน

หนูเอยอยู่ในชุดไทยประยุกต์สีขาวงาช้าง ปักลวดลายดอกพุดสีเงินละเอียดอ่อนทั่วสไบเฉียง ผมเกล้าเรียบสูง ประดับด้วยปิ่นดอกไม้สดสีขาว ดวงหน้าแต่งแต้มอย่างละมุนละไม มีแสงอ่อน ๆ สะท้อนจากกระจกขับความเปล่งประกายออกมาจากภายใน หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ว่า... นี่ไม ่ใช่แค่วันสำคัญ แต่มันคือวันที่เธอกำลังจะกลายเป็นภรรยาของผู้ชายที่รักมากที่สุดในชีวิต

วงแขนของพยัคฆินกระชับไหล่ของเธอให้เข้ามานั่งใกล้ๆหญิงสาวขยับเข้ามานั่งชิดตัวเขา เธอไม่ได้ขัดขืนอะไร เขาก้มลงเอาคางวางไว้บนเรือนผมสวยและเล่าต่อ “เมื่อคนสองคนแต่งงานกันโดยไม่มีความรักอยู่กันด้วยผลประโยชน์สุดท้ายก็ต้องแยกทางกัน พ่อของผมก็กลับไปคบกับแฟนเก่าไม่นานก็มีน