รักข้ามสถานะ

องค์หญิงแห่งแคว้นฉู่ งามล้ำประดุจเทพธิดา แต่ใคร ๆ ก็ขนานนามนางว่า “องค์หญิงปีศาจ” ! แม้แต่เขา.. แม่ทัพผู้ไร้พ่ายยังเห็นนางเป็นศัตรู ! เมื่อนางหลบหนีการแต่งงานเข้ามาในค่ายทหารของเขา เขาจึงจับนางเพื่อแก้แค้นอย่างสาสม !

คุณ 'ทำของ' ใส่ลูกผมใช่ไหม? ไคโร ท่านประธานรูปหล่อ ฐานะรวย สถานะพ่อลูกหนึ่ง ถูก(บังคับ)ให้ตามหาแม่ของลูก นานะ นักศึกษาฝึกงานปีสี่ น่ารัก สดใส สถานะกำลังจะกลายเป็นพี่(แม่)เลี้ยงเด็กโดยจำยอม ไคเรน ลูกชายตัวแสบสุดป่วนที่กลายเป็นกาวใจให้คนสองคนที่ต่างกันสุดขั้วได้มาเจอกัน

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่อาจความคุม ได้เกิดเรื่องราว 'ความรัก' เพราะความผิดพลาดขึ้น!! ปิลันธ์ ชายหนุ่มที่มีชีวิตภายนอกสวยหรูดูดี เป็นหนุ่มเนื้อหอมในสังคมไฮโซ เป็นศูนย์กลางความสนใจของบรรดาสาวๆ เป็นน้องชายคนละแม่ของเศรษฐีหนุ่มตระกูลใหญ่ในฝรั่งเศส และเป็นคนที่อยู่ไกลเกินเอื้อมสำหรับ...ชาริสา อนุสาน

เขาจ้างเธอมานอน... ผู้หญิงที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็น “ขยะ” ชนชั้นต่ำ และไม่คู่ควร เธอไม่อยากนอนกับเขา เพราะหมอนี่ มีข่าวลือว่า “ซาดิสถ์” ป่าเถื่อน ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ “คุณเปลือยได้ไหมมาลินี” เขาพูดไปแล้ว หญิงสาวเงยหน้ามองเขา ด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป จากที่ดูยั่วนิดๆ เป็นนิ่งงัน นั่นเพราะเขาไม่รู้ว่าเธออยากจะถอดมาตั้งนานแล้ว เขาควรจะทำตัวไวไฟเหมือนกับหลายครั้งที่เกือบจะมีอะไรกัน “ผมรับรองว่าผมจะดูอย่างเดียว ผมสา...” “อย่าสาบานนะคะ” แม้ฝนจะหยุดตกไปแล้วก็ตาม ราตรีนี้อีกยาวไกลนัก สำหรับเธอและเขา “คุณถอดให้ฉันได้ไหมคะ”

"เราท้อง" คนฟังหันขวับทันทีที่ได้ยินที่ได้ยินคำว่า ท้อง นรีรู้อยู่แล้วว่า พ่อของลูก จะต้องตกอยู่ในสภาวะช็อกหนักเช่นนี้ ตัวเธอเองก็อึ้งกับผลตรวจเมื่อไม่กี่วันก่อนไปหลายชั่วโมง ริมฝีปากระริกสั่นเอ่ยย้ำซ้ำอีกครั้งโดยไม่ต้องมีใครร้องขอที่จะฟัง "เราท้องกับปราณ"

รักแรกและแอบรักเขารักเพื่อนตัวเองที่เป็นทั้งเลขาและเป็นผู้กุมหัวใจ เธอหญิงสาวเย็นชาที่พยายามหยุดหัวใจตัวเองไม่ให้รู้สึกกับเขาเกินคำว่าเพื่อนและเจ้านาย ความรัก ความวุ่นวาย ความเจ้าเล่ห์และเย็นชาใครจะชน

อรรถรส คือส่วนหนึ่งของพลังงานในธาตุสี่ ชักนำและมีเรี่ยวแรงนำพา ดำดิ่งสู่ความหลงระเริงอันเร่าร้อน สุดจะหักห้ามใจยามใจปรารถนา !!!

เพราะว่ารักจึงยอม เพราะรักถึงรอ รอที่จะได้ยินคำว่ารัก รอวันที่เธอชัดเจน...

เป็นความรักในรั้วมหาลัย นางเอกชอบพระเอก เลยยั่วพระเอก เธอก็อย่างรู้ว่าพระเอกจะขึ้นชื่อความเถื่อนสะแค่ไหนกัน

เขา...พ่อเลี้ยงดรัณ พัชรอมรินทร์ ผู้ชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่มีอดีตสุดแสนจะเจ็บปวด บาดแผลที่ทิ่มแทงหัวใจมาตลอดระยะเวลาหลายปีมันกำลังจะกลัดหนอง ถ้าไม่ทำการรักษาให้หาย เธอ...พลับพลึง โรจนศุภเกียรติ สาวน้อยวัยใสผู้มีโลกส่วนตัวที่แสนจะงดงาม และหลงรักผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่งมาตลอด ‘ความรักคือการให้’ นี่คือนิยามความรักของเธอ เรื่องราวคงไม่วุ่นวายถ้าเธอไม่กลับมารับรู้ว่าเขาเป็น ‘หม้าย’ และเรื่องราวก็คงไม่วุ่นวายกว่า ถ้าเธอกับเขาไม่ต้องเปลี่ยนสถานะจาก ‘น้าเขยกับหลานเมีย’ มาเป็น ‘สามีกับภรรยา’ มันอาจจะเป็นความสมหวังถ้าเธอจะได้แต่งงานกับผู้ใหญ่ใจดีที่หลงรักมาตลอด แทนการแต่งงานกับผู้ใหญ่ใจร้ายที่ไม่รู้สาเหตุว่าอะไรถึงเปลี่ยนให้เขาเป็นคนละคน เถื่อนและไร้เหตุผลสิ้นดี “เมียของฉันต้องเก่งเรื่องบนเตียง ต้องทำกับข้าวอร่อย ต้องทำงานในไร่ได้ไม่ต่างจากคนงาน ที่จริงจะต้องทำงานบ้านเป็นทุกอย่าง ขยัน ไม่นิ่งดูดายปล่อยให้แม่บ้านทำเอง เธอก็ต้องเป็นแบบนั้น” “ก็ได้ พลับทำให้ได้” “เริ่มเลย”