วอนรักฉบับวายร้าย の小説・ストーリー

แววตาของชายหนุ่มในตอนนี้แสดงถึงความเจ็บปวด ความเจ็บปวดของเขามันกำลังส่งผลต่อความรู้สึกของเธอ "ชอบฉันไม่ใช่เหรอวะ รักฉันไม่ใช่เหรอแล้วมาทำให้ฉันเจ็บแบบนี้ทำไมวะ ทำแบบนี้ทำไม" "ราเชนทร์ คือว่าฉัน"

"...คะ...คุณกันต์ ผัวขา อ๊า อ๊าง~" เสียงครางหวานฉ่ำของมัทนาดังระงมไปทั่วทั้งป่าแบบที่ไม่กลัวว่าใครจะได้ยินหรือตื่นมาแอบดูสักนิดเดียวเพราะบทรักของกันต์มันช่างเร่าร้อน ยามเขาอัดกระแทกท่อนเอ็นใหญ่และยาวใส่เธอจนเหมือนมดลูกจะแตก จุกแน่นท้องทุกครั้งที่โดนซอย แต่มันก็เสียวซ่าน และเร้าใจสุด ๆ โดยเฉพาะในป่าในที่พักที่มีคนเยอะแยะแบบนี้มันตื่นเต้นมากกว่าเดิมอีก

ร้องบอกไม่เป็นภาษาพร้อมบิดเร่ากายไปมาเมื่อใกล้ขึ้นจุดสูงสุด เจ้าของนิ้วเรียวยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นกว่าเดิมเพื่อส่งแฟนสาวให้ถึงฝั่งฝัน "ปล่อยมาเลยที่รัก" "อ๊ายย!" เพียงไม่นานกายเล็กก็กระตุกเกร็งก่อนปลดปล่อยสายธารแห่งความรัญจวนออกมาชะโลมนิ้วเรียว

ฟอด ผมอุ้มคนตัวเล็กไปวางบนเตียงก่อนจะลงมือฟัดอย่างกระหาย ความเซ็กซี่แบบไม่ตั้งใจของธิชาทำให้ผมตื่นเต้น ตื่นตัวตลอดเวลา วันครบรอบทั้งทีต้องจัดแล้วครับ ไม่เช้าอย่าเรียกผมว่าวิณณ์ครับ End Wynn Talk

คนบนเตียงที่ตอนแรกยังหลงมัวเมาในไฟสวาทไม่สนใจกระทั่งแสงไฟในห้องพลันได้สติเพราะเสียงกรีดร้องของคุณอรวรรณ สองร่างชะงักงันก่อนชายหนุ่มบนเตียงจะตั้งสติได้ เอาตัวเองบังหญิงสาวที่เขาร่วมรัก สองแขนโอบกอดร่างบางไว้แน่นไม่สนใจว่าตัวเองจะโดนผลักหรือทุบตีอย่างไร “ออกไปจากลูกส าวฉันนะ!” คุณอรวรรณแว้ดเสียงเขียว ทุบตีผลักไสชายหนุ่มที่อยู่บนเตียงแต่ก็ไม่ได้ผล

พายัพว่าพลางดันลิ้นเข้ากับกระพุ้งแก้ม” “มึงดีตายแหละ ทำผู้หญิงท้องแล้วไม่ยอมรับ” จากัวร์สวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้

__________ >>> ฝากพ่อแม่ ปู่ย่า และรุ่นทวดด้วยนะคะ - รักนี้ต้องรีเทิร์น (แนวแฟนเก่า+หลัวชั่ว) - ของเล่นชิ้นสุดท้ายของนายวายร้าย (แนวไอ้โบ้ค่ะ เมียหนี) - ร้ายแลกรัก (แนวปากหนัก ปากแข็ง โบ้ยกกำลังสอง) - อาถรรพ์ลานเกียร์ (แนวรักวัยรุ่นโรแมนติก ยิ้มแก้มแตก)

เรื่อง”ร้อนรักชายาร้าย” เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นด้วยความอยากให้องค์ชายหลายๆคนได้โลดแล่นบนนิยายของตัวเองบ้าง แต่ครั้นจะมีแต่ชายหนุ่มก็จะกระไรอยู่ จึงใส่หญิงสาวเข้ามาฟาดฟันกันอีกหลายนาง เหล่าชายาและองค์ชายจึงได้ร้อนรักกันแทบทุกบททุกตอน ด้วยเป็นเรื่องแนวสุขนิยม จึง ไม่มีตัวร้ายที่ร้ายมากและไม่มีความซับซ้อนของเรื่องราว เพียงเน้นการใช้ชีวิตที่สุขสบายของคนในราชวงศ์ที่ไร้สาระไปวันวันและมีเพียงความสุขในการเสพสมเป็นความสุขที่ไฝ่หา

“อร...อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะ อรฟังพี่ก่อน อรเดินกลับมาหาพี่ช้าๆ อย่าไปยืนตรงนั้นเลยมันอันตรายมากรู้ไหม ถ้าอรพลาดพลั้งเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง อย่าทำแบบนี้เลยนะอร เราทุกคนรักอรนะ” วาโยพยายามเกลี้ยกล่อมสาวน้อยที่ขาดสติเพราะพิษรักแรงหลง หล่อนหลงผิดคิดว่ารักเขากระมังจึง ได้พลาดพลั้งทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้ เขารู้ดีว่านิลอรไม่ได้จิตใจต่ำทราม หล่อนแค่...แค่ต้องการความรัก และเมื่อไม่มีใครมอบความรักมาให้ หล่อนจึงทำร้ายทุกคนด้วยความเห็นแก่ตัว

[บทสรุปส่งท้ายบท: เดิมพันสุดท้ายของชีวิตและรัก] รถโฟร์วีลสีดำสนิทแล่นทะยานออกไปจากวิลล่าด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าสู่ท่าเรือลับที่เสี่ยอำนาจกบดานอยู่ เตโชกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน บาดแผลที่สีข้างยังคงเลือดไหลไม่หยุด แต่มันกลับเป็นเชื้อเพลิงที่เร่งเร้าให้เขาอยากจะข ย้ำศัตรูให้แหลกคามือ