วันที่คุณทิ้งไป... ฉันคือราชินี の小説・ストーリー

เป็นเพียงภาพฝันลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น แต่ทั้งหมดนั้น…ไม่ใช่ปัญหาของฉันอีกต่อไปแล้ว วันถัดมา ภายใต้การจัดการของเลติเซีย ฉันออกจากคลินิกอย่างเงียบงัน

— ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่มีอะไรเลย แค่เปลือกที่ว่างเปล่า กษัตริย์แห่งอาณาจักรขี้เถ้า ฉันทำลายทุกสิ่งที่อาจทำร้ายเธอ ฉันเผาสะพานแห่งอดีตของฉัน ไม่มีอะไรเหลือสำหรับฉันนอกจากเธอ เพียงเธอเท่านั้น น้ำตาหนึ่งหยด ที่ฉันไม่สามารถกลั้นไว้ ไหลอาบแก้มฉัน ร้อนและเค็ม ฉันไม่ได้ปิดบ ังมัน

ฉัตรฑริกาแค่นหัวเราะ " ไม่มีประโยนชน์ ตั้งแต่คุณเลือกเธอวันนั้นเลือกที่จะทิ้งฉัน ฉันก็คิดได้ว่าฉันจะเลิกกับคุณ สิ่งเดียวที่ต้องการในเวลานี้คือใบหย่า"

เขาพยักหน้ายิ้มหวานให้นาง "ข้ารู้แล้วและแอบเทน้ำชาจอกนั้นทิ้ง เมื่อกะเวลาที่แน่นอนข้าก็เล่นบทรักกับเจ้าให้เหมือนโดนวางยา" แล้วขยับตัวชิดนางเอื้อมมือโอบนางกระซิบข้างหู "ข้าอดทนมานานเกินไปก็เลยปล่อยตัวปล่อยใจให้เจ้าอย่างเต็มใจ วันนั้นล่วงเลยจนถึงรุ่งสาง จำได้หรือไม่"

เธอยืนยันเสียงหนักแน่น "แล้ววันนี้มันคืออะไร คุณทิ้งแกไว้เป็นวันๆแบบนี้ไม่เรียกว่าทิ้งหรอกเหรอ"

“เธอทิ้งผมในวันที่ผมแย่ที่สุด” “แล้วเธอจะเสียใจที่ทิ้งคุณ คุณเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ เรื่องของคุณ”

“เอาน่า วันนี้วันดีอย่าเอ่ยสิ่งใดเป็นเรื่องขุ่นหมองเลยราชินีของข้า”

) “มีอะไรอีกไหม ถ้าไม่มีจะได้วาง” (หึ... อยากจะไปไหนก็เชิญ คิดว่าฉันง้อเหรอ? ก็แค่ราชินีที่ถูกเขี่ยตกบัลลังก์ไปแล้ว ตกต่ำจนต้องคว้าเอาผู้ชายกระจอก ๆ มาเป็นคู่หมั้นเพื่อกลบเรื่องคาว ๆ ของตัวเอง ฉันจะคอยดูว่าเธอจะตกต่ำไปได้ถึงจุดไหน ถึงเวลานั้นอย่าซมซานกลับมาก็แ ล้วกัน)

ที่คุณเคยสัญญากับผมไว้ คุณลืมแล้วเหรอ คุณบอกว่าจะรอวันที่ผมมีคุณในหัวใจ ทำไมวันนี้คุณถึงทิ้งผมไปแบบนี้ คุณอยู่ไหน กลับมารักษาคำพูดเดี๋ยวนี้เลย

เฟนด์พยักหน้า แล้วมองไปที่ราชินีแห่งสงครามควีนนี่ “ราชินีแห่งสงครามลินช์ ช่วยกรุณาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยนะ!” “อย่าห่วงเลย มันไม่เกี่ยวอะไรกับฉันอยู่แล้ว ฉันว่า ฉันจะกลับในวันพรุ่งนี้แล้วกันนะ!” ควีนนี่ยิ้ม เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เธอเพียงแค่แวะมาเจ้านายของเธอเท่านั้น