วิศวะไร้ใจกับยัยเด็กเลี้ยง Novels & Stories

ลานหน้าตึกคณะวิศวะ " เอ้า!!ให้ไวมารวมตัวกันตรงนี้เข้าแถวให้เรียบร้อย" " วันนี้มีกิจกรรมเหรอวะ??" พายุพูดขึ้นขณะเดินมายืนรอเด็กปี1เข้าแถว " ไม่รู้วะ!!" " วันนี้พวกปี1มีกิจกรรมย่ะ" " อ้าว..แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเราวะ??"

ยิ่งรู้มาว่าเขาเป็นลูกคนมีอิทธิพล เป็นลูกมาเฟีย ออร่านายน้อยหน้านิ่งโหดๆ ก็เปล่งประกายไปทั่วสารทิศอย่างอัตโนมัติ วาสนาเด็กปีหนึ่งวิศวะเนอะได้เฮดว้ากเป็นลูกมาเฟีย ตอนว้ากคงจะดุจนฉี่ราดแน่นอน เฮ้อ~ เอาไงดี นี่ฉันกำลังจีบลูกมาเฟียเลยนะเว้ย จะไปต่อหรือพอแค่น ี้ดี

“มึงทำไปเพื่ออะไร เรียกร้องความสนใจงั้นเหรอ น่าไม่อายสิ้นดีทำตัว เหมือนคนไม่มีพ่อแม่คอยสั่งสอน” “ใช่หนูมันน่าไม่อาย แต่จะมายุ่งทำไม ทำไมต้องทำเหมือนว่าคิดอะไรกับ หนูด้วย ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คิดอะไร” “กูไปทำให้มึงคิดตอนไหนไม่ทราบ”

มะนาวยังเอ่ยถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ "มะนาว จำไว้นะสำหรับคนเรียนวิศวะถ้าฝากเกียร์ไว้ที่ใครแสดงว่าใจของเจ้าของเกียร์อยู่ที่นั่น เข้าใจมั้ย"

ชายหนุ่มว่าด้วยท่าทีที่ไม่แยแส หลายๆ คนที่เคยมาสภาพรักกับเขาสุดท้ายก็แค่หวังจะได้หลับนอนกับเขาเพียงเท่านั้น และตัวเขาเองก็ให้มันเป็นแบบนี้เพราะไม่อยากผูกมัดกับใคร “นั้นมันคนอื่น แต่หนูชอบพี่หมายถึงอยากได้เป็นแฟน” “ฉันไม่ชอบเด็ก” “แต่หนูชอบคนแก่” “แก่บ้านเธอสิ” “ถ้าบ้านห นูมีคนแก่แบบนี้ คงดีแย่เลย คนอะไรหล่อมากๆ” ว่าจบขยิบตาส่งไปให้เขาหนึ่งที แต่คนตรงหน้ากลับถอนหายใจออกมาราวกับรำคาญกันอย่างไรอย่างนั้น

สายลมทุบหน้าอกตอบด้วยความมั่นใจ "แต่พวกมึงเรียนวิศวะคอม" แต่เมื่อถูกเพื่อนสาวตอบกลับเท่านั้นก็ทำสาว ๆ ก็หลุดหัวเราะออกมาทันที

เธอหันไปถามอีกคนที่ยังยืนนิ่งอยู่ในห้อง เธอรู้เรื่องที่จับตัวเด็กคนนั้นไปก็จริง แต่ไม่ได้ออกคำสั่งให้ทำร้ายอะไรเลย เพียงแค่อยากคุยให้ดีก็เท่านั้น "แต่ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ เราจะไม่มีทางกำจัดมันได้เลยนะคะคุณป้า" "นี่หนูใจร้ายขนาดนี้เลยหรอ ป้าแค่ต้องการแยกตมิลกับเด็กคนนั้น แต่ไม่ได ้ต้องการให้ฆ่าแกงกันนะ" เพราะตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นมันพอจะทำให้เธอรู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นมีอิทธิพลกับลูกเธอมากแค่ไหน

ียดเธอตลอดเวลา ลูกติดของผู้หญิงคนนั้นที่ชื่อคีย์ก็ด้วย อายุแก่กว่าเธอสามปี เรียนจบแล้วแต่ก็ยังทำตัวลอยไปลอยมา เที่ยวเล่นดื่มกิน ไร้สาระไปวัน ๆ ชอบแข่งรถเป็นชีวิตจิตใจ และที่สำคัญลูกติดแม่เลี้ยงคนนี้ชอบพอเธอ พยายามหาทางเข้าใกล้เธอตลอด ถึงจะไม่ถึงขั้นจะลวนลาม แต่เธอก็รู้สึกขยะแขยงเป็นที่สุด เพราะชอบคอยส่งข้อความมาหา พูดจาหวานชวนเลี่ยน ช่วงเวลาอยู่บ้านของเธอจึงเปรียบเหมือนการตกนรกทั้งเป็น

“แต่หมอนั่นมันดูร้ายกาจนะ ดูสายตาที่มันมองเราสิ ทั้งยังถามอีกเรื่องวิศวกรผู้หญิง รู้สึกไม่มั่นใจหรือว่าอะไร” “ช่างเขาเถอะค่ะ เรามาทำงานให้เขา แล้วชาก็ต้องทำมันออกมาให้ดีที่สุด จะร้ายกาจแค่ไหนก็ต้องรับมือให้ได้” “แต่พี่ก็ไม่สบายใจอยู่ดี”

'คีย์' หนุ่มหล่อวิศวะสุดแสนจะใจร้าย หลอกใช้สาวแสนซื่อเพื่อเข้าหาผู้หญิงที่ตัวเองหมายปอง โดยไม่สนว่าผู้หญิงที่เขาหลอกใช้จะรู้สึกเจ็บปวดกับการกระทำของตัวเองมากแค่ไหน ขอแค่ให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการก็เพียงพอ "อย่าร้อง เงียบ!" "ถ้าอยากให้คลิปตัวเองว่อนเพจมหาลัยก็ลองขัดใจ ฉันดูสิณดา" "มีสิทธิ์อะไรมาร้องขอ?" ..........