Novel & Cerita บอดีการ์ดเมียเด็ก

สองมือเล็กประนมมือไหว้ เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าตอบรับเด็กน้อยก็รีบยกมือกลับไปกุมมือมารดาแน่นตามเดิม ลูกจะตื่นตกใจก็ไม่แปลก เพราะนี่คือการพบกันครั้งแรกระหว่างบอดีการ์ดมาเฟียกับลูกชายตัวน้อย “เชิญครับ” เขาแตะคีย์การ์ดลงบนเครื่องกั้นรักษาความปลอดภัยผายมือให้สองแม่ลูกเดิมนำเข้าไปก่อน จาก นั้นจึงหยิบการ์ดอีกใบแตะลงบนจอทัชสกรีนเรียกลิฟต์โดยสารให้ลงมารับขึ้นไปยังจุดหมาย

ความเป็นชายที่ตื่นตัวมันดีดเด้งแข็งคึกขึ้นมาทันที คนทำดูจะตื่นเต้นพลางตบมือเบาๆ ว่าทำสำเร็จแล้ว “ไม่เป็นมะเขือเผาแล้ว” “ยายเด็กบ๊อง” “เฮีย...” “อือ...” เขาขานรับ “เปลี่ยสรรพนามเรียกว่าที่เมียเสียบ้างนะ จากยายเด็กบ๊อง ยายเด็กแสบ เป็นเมียจ๋า อะไรเทือกนั้นน่ะ”

มินตราตัวเย็นวาบ หันมองเด็กชายหวังซื่ออีกรอบ เธอกำลังทำผิดศีลหรือเปล่า “แล้วแม่ของเด็กล่ะ” บอดีการ์ดส่ายหน้าแล้วตอบตามตรง “ไม่มีครับ ตั้งแต่คุณชายอุ้มคุณชายน้อยมาตอนหนึ่งขวบ ผมก็ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนั้นครับ”

ตั้งแต่มีมุกผมก็ไม่เคยคิดที่มองสาวคนไหนอีก​ เพราะเมียเด็กคนนี้สวยที่สุด “…” “ไปช็อป​ปิ้งมั้ยคะที่รัก​ บัตรวีไอพีที่พี่ให้หนูไปมันใช้ได้ตลอดชีพเลยนะ” ไอ้บัตรวีไอพีที่ว่านี่มันยิ่งกว่าแบล็ก​การ์ดอีก​ มีไม่กี่คนในประเทศที่จะได้ครอบ​ครอง ซึ่งหนึ่งในนั้นคือผม​ และประเด็นด ันมีถึงสองใบ​ ไม่รวยจริงคงมีไม่ได้หรอกนะ

“ใช่มันดี และพ่อพี่มีถึงสองใบ ใบหนึ่งอยู่กับแม่ ส่วนอีกใบอยู่กับพ่อ แต่พ่อบอกว่าถ้าพี่บรรลุนิติภาวะเมื่อไหร่พ่อจะยกของพ่อให้” “โฮ อิจฉาจัง” และเด็กทั้งสองคนก็พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย จนกระทั่งผู้ใหญ่กลับมา “เก็บของซะหลิน” อาม่าบอกกับหลานสาวทันทีที่กลับมาถึง

ไอ้นี่มันก็จัดว่าเพลย์บอยตัวพ่อ เมียเยอะเหมือนนายใหญ่หวง พ่อของมันนั่นแหละ เป็นลูกเมียน้อยในตระกูลใหญ่ที่โดนกดหัวพอกันกับทิโมธี แบกรับความกดดันไว้สารพัด และใช้เซ็กซ์ระบายความเครียด ที่รู้ก็เพราะพวกเขาก็เคยเป็นแบบมันมาก่อน

ซิดนีย์สั่งบอดีการ์ดเสียงเครียด “แล้วทำไมลูกออกมาเล่นกลางแดดแบบนี้ เข้าบ้านเลยนะ” “ม่าย~” คำตอบสั้นๆ แต่ชัดเจนและได้ใจความ พร้อมกับสเต็ปต์การหักเลี้ยวขับวนอีกรอบโดยมีบอดีการ์ดวิ่งตามไม่ห่าง

หัวใจดวงน้อยชะงักกึกไปกึ่งเมื่อได้ยินประโยคประกาศสิทธิ์ดิบๆ นั้นหลุดออกมาจากปากของบอดี้การ์ดหนุ่ม ‘เมียเหรอ... เมื่อกี้พี่ไมค์เรียกฉันว่าเมียจริงๆ ใช่ไหม!’

แม้ภายในใจขนมเค้กนั้นจะกำลังตื้นตัน แต่พอมองสภาพโดยรอบกลับรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแทน เขาคิดอะไรของเขากันนะ ถึงได้รีบร้อนไม่สมกับเป็นเขาเลย “นะครับ” บัดนี้พ่อหนุ่มมาดเข้มได้กลายเป็นเพียงลูกแมวน้อย กอดขาเมียคนสวย โดยใช้ใบหน้าแสนหล่อเหลาของตนคลอดเคลียไปมาอย่างออ ดอ้อน

ห้เธอเชื่อฟังและให้เกียรติเขาเสมอ ซึ่งมาดามพิมพ์มาดารู้ดี ว่าทำไมสามีของเธอจึงเอ็นดูบอดี้การ์ดของลูกสาวคนนี้นัก “ไปได้แล้วลูก แล้วดูแลเขาดีๆ อย่าไปกระแนะกระแหนเขาอีก” “แม่ขา นี่พลอยเป็นลูกแม่นะคะ” “เพราะพลอยเป็นลูกแม่ไง แม่ถึงบ่นเวลาพลอยทำตัวไม่น่ารักกับผู้ใ หญ่” “ผู้ใหญ่อะไรกันคะ แก่กว่าพลอยสองปีเอง”