หย่าร้าง

แต่งงานมาสามปี เธอโรจน์รุ่งพุ่งแรง แต่รังเกียจสามีไร้ความสามารถ หลังจากหย่าแล้วถึงรู้ว่าสามีที่ถูกมองว่าไร้อนาคตคนนี้กลับเป็นคนที่สูงเกินเอื้อมสำหรับเธอ

เพราะคำว่าสายเกินไปมันย้อนกลับมาแก้ไขอะไรไม่ได้! แม้กระทั่งความรู้สึกที่เสียไป สำหรับเขามันอาจตายไปนานแล้ว แต่สำหรับเธอมันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งพร้อมกับความเจ็บที่ย้อนกลับไปรักษาไม่ได้

เพราะรักนางจึงยอมทุกอย่าง แต่สุดท้ายเขากลับมอบความรักให้สตรีอื่น ในเมื่อเดินมาจนถึงสุดทางแล้วนางก็ไม่คิดจะยื้อไว้อีกต่อไป ไปเถิดข้าปล่อยมือท่านแล้ว ส่วนข้าจะเดินจากไปพร้อมกับบุตรในครรภ์

“นวดนาคราชคืนชีพเหรอ พอจะมีข้อมูลมั้ย” “ก็ร้านนวดแผนไทย นวดโบราณไง เธอไปถามเขาสิ ว่าร้านไหนรับนวดบ้าง หรือจะหาข้อมูลในเน็ตก็ได้นะ” “เออ..ได้ เดี๋ยวฉันจะลองหาดู” “แล้วเรื่องท่านประธานละ มีเรื่องอะไร” “ก็นั่นแหละเรื่องที่ฉันกลุ้มใจอีกเรื่อง เลยอยากปรึกษา” “เขาทำท่าจะจีบฉันนะสิ โทรมาคุยดึก ๆ ดื่น ๆ ทั้งที่ก็รู้นะว่าฉันมีสามีแล้ว” “เวลาเขาโทรมา แกก็อัดเสียงไว้ แล้วส่งคลิปเสียงไปให้เมียเขาสิ ให้เขาจัดการกันเอง” “บ้า เหรอแก.. ฉันก็ตกงานพอดีนะสิ” “ขึ้นชื่อว่าเลขาแล้ว มันก็เหมือนอาหารจานโปรดของเจ้านายนั่นแหละ ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ” “เขามีลูกมีเมียแล้ว แต่ก็นั่นแหละเห็นสาวสวยไม่ได้” “แกก็ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ ”

หลีซินแพทย์ศัลยกรรมในยุคปัจจุบันได้ทะลุมิติเข้าร่างสตรีลูกขุนนาง ที่มีความเอาแต่ใจ อารมณ์ร้ายเป็นใหญ่ แต่ทว่าสตรีนางนี้ ต้องแต่งงานกับหยางอ๋องผู้มีลูกติดฝาแฝดชายหญิง

เมื่อถ่านไฟเก่าถูกจุดขึ้นใหม่ในฐานะ คุณครูพี่เลี้ยง กับ ผู้ปกครอง พลอยนภัสจึงไม่อาจหลีกหนีพันธนาการที่ปรเมศวร์จงใจวางกับดักไว้ได้ หน้าที่ดูแลหลานสาวคือฉากบังหน้า แต่การเยียวยาหัวใจที่ตายด้านของเขาคือเรื่องจริง... ยิ่งเธอพยายามรักษา เขากลับยิ่งหิวกระหาย ในเมื่อเธอคือเหยื่อที่แสนหวาน มีหรือที่นักล่าอย่างเขาจะยอมปล่อยมือ บทลงโทษเดียวที่เธอจะได้รับ คือการถูกตรึงไว้ด้วยเสน่หาที่รุ่มร้อน และปรนเปรอเขาด้วยหยาดน้ำผึ้งแห่งกามารมณ์ไปตลอดกาล

วินทร์รักลูก...แต่เขาเกลียดเธอซึ่งเป็นแม่ของลูก “เธอเลี้ยงลูกคนเดียวได้?” “น่าจะได้นะคะ” ณิชาบอกอย่างไม่แน่ใจ เพราะลึก ๆ แล้วเธอก็แอบรู้สึกหวั่น ๆ อยู่เหมือนกัน “ถ้ามีปัญหาอะไรให้รีบโทร. หาฉัน เข้าใจไหม” “ค่ะ พี่วินทร์ไม่ต้องเป็นห่วง” หญิงสาวรีบรับคำด้วยรอยยิ้มดีใจ ทว่าวินาทีต่อมารอยยิ้มนั้นก็พลันหายไปจากใบหน้างาม เมื่อได้ยินเขาพูดประโยคต่อมา... “ฉันเป็นห่วงลูก อย่าเข้าใจผิดว่าฉันจะเป็นห่วงเธอ”

คำว่าครอบครัวอบอุ่นเป็นสิ่งที่ทุกคนพึงปรารถนา ยกเว้นเธอ... เด็กสาวที่ทำตัวร้ายกาจเพื่อให้ครอบครัวแตกแยกร้าวฉาน ในเมื่อเธอไม่มีความสุข ใครก็ไม่มีสิทธิ์! ถึงเธอจะร้ายแต่เขาจะเอา ยัยตัวร้ายที่รัก...

"ใครแฟนใหม่แม่เอ็ง!" แม่ไอ้เสือไปแอบมีแฟนตอนไหนทำไมเขาไม่รู้ กูจับตาดูอยู่ทุกวัน "เอ้านี่พ่อไม่รู้เหรอครับ แม่มีมาตั้งนานแล้วนะ" โมโหขนาดนี้มันยังไงอ่ะพ่อ เลิกกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ แหนะๆๆ "ใคร?" "เสือคิดชื่อไม่ออกครับ มันติดอยู่ที่ปากเนี่ยแหละ อะไรน้า.." "เอ็งไปเจอที่ไหน" "ในมือถือแม่ไงครับ แบตโทรศัพท์เสือหมด เสือก็เลยขอยืมแม่เล่น แล้วผู้ชายคนนั้นก็โทรเข้ามาพอดี" "หน้าตามันเป็นยังไง!" "หล่อไงครับพ่อถามได้ จมูกนี่โด่งเชียว นึกว่าดาราฮอลลีวูด ผู้ชายในคันคายเทียบไม่ติดสักคน แม่ไอ้เสือนี่มีวาสนาจริงจริ๊ง" ผู้กองหนุ่มกัดฟันกรอด ผู้ชายในคันคายเทียบไม่ติดสักคนงั้นเหรอ มันยังจะมีใครหล่อไปกว่าเขาอีก! หากเขาเปิดรับบัตรคิว มั่นใจว่ามันคงยาวไปถึงภาคใต้แน่! "อ๋อๆๆ เสือจำได้แล้วครับว่าใคร คนที่โอนเงินมาซื้อคอมให้เสือไง" "แม่เอ็งซื้อให้ไม่ใช่เหรอ" หรือที่ราตรีโทรมายืมเงินเขาแล้วเขาไม่ให้ก็เลยไปขอไอ้นั่นแทน "โหพ่อ!แพงขนาดนั้นแม่จะเอาตังค์ที่ไหนมาซื้อครับ แฟนแม่ซื้อให้!"

เฉียวสือเนี่ยนเกิดใหม่แล้ว ชาติก่อน เธอรักฮั่วเยี่ยนฉืออยู่ฝ่ายเดียวมาแปดปี สุดท้ายแลกมาได้แค่ใบหย่าแถมยังต้องมาตายอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชอย่างน่าเวทนาฉะนั้นสิ่งแรกที่เฉียวสือเนี่ยนผู้เกิดใหม่คนนี้จะทำก็คือหย่าขาดกับฮั่วเยี่ยนฉือเสีย!ตอนแรก ฮั่วเยี่ยนฉือยังคงยิ่งยโส ไม่แยแสเหมือนอย่างเคย “เลิกเอาเรื่องหย่ามาขู่ฉันสักที ฉันไม่มีเวลามาทำให้เธอหรอก!”ต่อมา กิจการของเฉียวสือเนี่ยนผู้ผ่านการหย่าร้างดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ข้างกายรายล้อมไปด้วยชายหนุ่มเก่งกาจไม่ขาด นั่นแหละฮั่วเยี่ยนฉือถึงกับนั่งไม่ติด!เขาดันเฉียวสือเนี่ยนเข้าหากำแพง “ที่รัก ผมผิดไปแล้ว พวกเรามาแต่งงานกันใหม่...”ใบหน้าของเฉียวสือเนี่ยนเรียบเฉย “ขอบคุณ แต่พวกเราต่างคนต่างอยู่ดีกว่า ฉันหายจากโรคคลั่งรักแล้ว”