เด็กดี

"หนีให้ตายก็ไม่พ้น ในเมื่อ หมาเด็ก ที่เคยเชื่อง กลายเป็นหมาป่าขี้หึงที่จ้องจะขย้ำพี่สาวคนสวยตลอด 24 ชั่วโมง!" "บทลงทัณฑ์สุดเถื่อนจาก หมาเด็ก จอมคลั่งรัก ที่จะมัดตัวพี่ไว้ด้วยพันธนาการร้าย... จนหนีไปไหนไม่ได้อีกตลอดชีวิต"

“รินรดา” ได้รับเชิญให้ไปร่วมงานแต่งของ ชายที่เธอเคยแอบชอบสมัยมัธยม เธอตัดสินใจไปงานนั้นเพื่อพิสูจน์กับตัวเองว่า เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว แต่วันเดียวกันนั้น เธอกลับได้เจอใครบางคนที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานกว่าสิบปี และดูเหมือนว่าเขาจะจำเธอได้ขึ้นใจ…

“ก็เธอบอกเองว่าถ้าไม่ได้เป็นอะไรกันนอนด้วยกันไม่ได้ ถ้างั้น…..เราก็มาเป็นอะไรกันสิ จะได้นอนด้วยกันได้”

วาคิม ธานนท์ พิพัตน์เดชา ลูกชายเพียงคนเดียวของมาเฟียใหญ่ภายใต้ภาพลักษณ์นักธุรกิจชื่อดัง นิสัย ดุ เงียบ ปากร้ายและไม่เอาใคร ไอ ไอรดา นิษนากรณ์ เด็กสาวข้างบ้านเขา ที่ตามตอแยเขาตั้งแต่เด็กๆ ถึงแม้ว่าจะถูกความเย็นชาจากเขาทุกครั้งแต่เธอก็ไม่ลดละความพยายาม เพราะหลงรักเขาตั้งแต่เด็ก สปอย….. “ ยังเด็กแก่แดด มาแก้ผ้าอะไรตรงนี้ ” “ ใครแก่เเดดคะ อายุ19แล้วไม่เด็กนะ ”

นางเอกเป็นเด็กบ้านนอกที่เข้าไปทำงานในบริษัทของพี่ชายพระเอก เธอแอบรักเขามาโดยตลอดแต่เป็นคนที่นิ่งและเก็บอาการเลยไม่มีใครรู้ แต่เขาเองก็ดูมีใจให้เธอแต่ด้วย แต่ผมทว่าเธอต้องกลับบ้านนอกเพื่อดูแลยายที่ป่วยจึงไม่ได้เจอเขานานด้วยความมั่นคงอยากสมหวังจึงพัฒนาตัวเองให้เหมาะสมกับเขาแต่พอพร้อมทุกอย่างแล้วกลับไปทำงานที่เดิมเขากับแต่งงานไปเสียแล้ว เธอจะทำยังไงต่อไป ไปติดตามอ่านนะคะ

"ไง... เรียนจบแล้วหรอ ถึงได้เอาผัวมาเปิดตัวแถวบ้าน?" "นี่ แฟนผิงเอง เฮียจะพูดอะไรก็เกรงใจเขาหน่อย พอร์ชเขาไม่ได้ หยาบคายเหมือนเสียนะ"

ฉันคือผู้จัดการคลินิกทันตกรรมที่ทุกคนคิดว่าเก่ง สุภาพ อ่อนโยนแต่จริง ๆ แล้วฉันขี่บิ๊กไบค์ เมาเหล้ากับเพื่อนผู้ชาย และฝันเปียกทุกคืนจนกระทั่งผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามา... แล้วเรียกฉันว่า ‘หนู’บ้าเอ๊ย !!!

เขา สูญเสียคนรักจากอุบัติเหตุ และ เขา ผู้ป่วยโรคหัวใจที่รอรับการบริจาคหัวใจ และการบริจาคหัวใจจากหญิงสาวปริศนา และเรื่องแปลกประหลาดรอบตัวเขา

"น้องเอมไม่อยากอยู่กับแดดดี้แล้ว แดดดี้ทำน้องเอมเจ็บ แดดดี้ทำน้องเอมเดินไม่ได้! แดดดี้โกหกน้องเอมว่าถ้าแดดดี้เอาเข้าไปแล้วน้องเอมจะไม่เจ็บ" 

“คะ...คุณทำอะไร ยะ...อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ” เสียงสั่นสะท้านถามออกมาเพียงแผ่วเบาเมื่อเห็นมือหนากระชากสาบเสื้อของตัวเองจนกระดุมหลุดหล่นกระจายลงบนพื้นไปคนละทิศละทาง ดวงตาวาวโรจน์พุ่งมองมาที่เธอ “ยะ...อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ แก้มขอร้อง” กมิตตรายกมือขึ้นไหว้อ้อนวอน “ไง ตัวสั่นระริกเลย...กลัวหรือว่าตื่นเต้นกันล่ะ” น้ำเสียงเยาะหยันของอนรรฆบีบเค้นหัวใจของเธออย่างแรง “คุณเอียนขา...แก้มขอโทษ อย่าโกรธแก้มเลยนะคะ แก้มจำเป็นจริง ๆ อย่าทำอะไรแก้มเลยนะคะ แก้มกลัว...” เสียงสะอื้นวอนขอของกมิตตราไม่ได้ทำให้อนรรฆใจอ่อนลงแม้แต่น้อย “กลัว...กลัวอะไร เธอควรจะดีใจสิที่ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสสนองตัณหาของนายอนรรฆ เอียน แบรนดอน เจ้าพ่อธุรกิจคอมพิวเตอร์ ที่เธอยอมเอาตัวเองเข้าแลกเพราะเงิน” “มะ...ไม่จริงนะคะ...พวกนั้นขู่แก้ม จะทำร้ายน้อง ๆ ของแก้ม...แก้มถึงต้องทำแบบนี้ แก้มไม่ได้อยากหลอกคุณเอียนนะคะ ไม่ได้อยากหลอกทุกคน” “หยุดพูดเถอะ...ฉันสะอิดสะเอียนกับคำพูดมารยาจอมปลอมของเธอจริง ๆ”