เมียนอกสายตาของหมอเธียร Novelas e Histórias

ในมือของจวินฉู่หลียังมีเมล็ดแตงอยู่กำใหญ่ ตอนนี้กำลังใช้สายตาไร้เดียงสาจ้องมองมาที่นาง "ซีเออร์ เจ้าเป็นหมอหนิ ท่านพี่สี่ปวดหัว ข้ารักษาเขาไม่ได้สักหน่อย"

โอว เมียผมทำไมร่านขนาดนี้ พอไม่มีเสื้อผ้ามาขวางกัน มือของหนิงก็เริ่มทำหน้าที่มอบความเสียวให้ตัวเองถนัดขึ้น ปลายนิ้วเขี่ยไปมาบนปากร่องที่ตอนนี้คงแฉะไปด้วยเมือกลื่นที่หลั่งออกมาจากภายในด้วยความเสียว แต่มันคงยังไม่ถึงใจเมียผม ปลายนิ้วเริ่มถูแรงขึ้นจนร่างสั่นสะท้านอย่างเห ็นได้ชัด

ที่ชายหนุ่มย่างขาเข้าไปในโรงพยาบาลสายตาทุกสายตาก็หันมองเขาเป็นจุดเดียวกับแต่คนอย่างมาร์คัสกลับไม่สนใจสายตาของคนเหล่านั้นสายตาของเขากลับไปสะดุดกับเข้ากลับผู้ชายคนหนึ่งที่ดูจากการแต่งตัวและสวมใส่เสื้อกาวแล้วน่าจะเป็นหมออะไรสักอย่างแต่ต่อมาความสงสัยของมาร์คัสก็กระจ่างขึ้นเ มื่อได้ยินเสียงของพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ดังขึ้น “หมอธีร์คะ ” มาร์คัสที่เคยแต่ได้ยินแต่ไม่เคยไม่เจอตัวเป็นๆของอีกฝ่ายถึงกับชะงักเท้าที่กำลังจะเดินผ่านหมอธีร์เหรอ?ชายหนุ่มเกิดคำถามขึ้นมาในใจมันจะเป็นคนเดียวกับพี่ธีร์ของแก้มหอมหรือเปล่ามาร์คัสเริ่มขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

ต่อให้ใบหน้าจะไม่เหมือนเดิม ทว่าความรู้สึกและสายใยที่เชื่อมต่อกันระหว่างแม่ลูกยังคงเหมือนเดิมไม่จืดจาง ทางด้านมาร์ลิกซ์ มาเฟียหนุ่มนั่งรอหมอประจำตระกูลที่กำลังทำการรักษาเจย์สันอยู่หน้าห้องด้วยความกังวล อาการเจย์สันค่อนข้างสาหัสเอาเรื่องแถมยังเสียเลือดเยอะอีกด้วย รอหมอที่กำล ังช่วยชีวิตคนข้างในอย่างใจจดใจจ่อ

เธียรสะบัดมือเดินเซออกไปนอกร้านแล้วดูชุดที่เธอใส่ แล้วเมาขนาดนี้มันจะถึงบ้านไหม ตุบ! “……” เธียรเงียบ เพ่งตามองเมื่อเดินไปชนกับร่างสูง เขามองเธออย่างพิจารณา สายตาคู่นั้นมันเย็นชา และรำคาญเธอมากไม่ชอบที่สุดคือผู้หญิงแบบนี้

เขมมิกาถามเหมือนรนๆ นิดๆ เพราะหากธามไทบอกเวทัสเรื่องนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ในเมื่อเขาสองคนเป็นเพื่อนสนิทกัน “ไม่มีใครบอกอะไรข้าวทั้งนั้นแหละค่ะ สองคนนั้นเก็บความลับกันเก่งจะตาย ข้าวแค่ดูออก สายตาหมอธามเวลาที่มองคุณเค้ก มันไม่ใช่สายตาแบบที่เจ้านายมองลูกน้อง และ สายตาที่คุณเค้กมองหมอธามก็เหมือนกัน” เมรีญาพูดอย่างใจคิด ยิ่งคนสองคนพยายามปกปิดความรู้สึกตัวเองเท่าไรก็ยิ่งแสดงออกให้คนนอกเห็นมากเท่านั้น

เปี่ยมรักอายม้วน ขนตางามงอนที่โอบล้อมหน่วยตาสวยกระพริบถี่ ภูมิรพียิ้มหวานให้เมียสาว สายตาของเขามันไม่เคยมองใครนอกจากเธอ "อายน้องๆ" "เฮียรักเมีย" "เห็นแล้วหมั่นไส้ แบบนี้น้องๆ ขององศาอันดาต้องมาแล้วไหม"

ทุกย่างก้าวของเธอกับเสี่ยขุน มีแต่สายตาจดจ้อง ด้วยไม่อยากเชื่อว่าเธอจะมากับเสี่ย ก็แหงล่ะ ไม่มีใครรู้นี่นาว่าเธอเป็นเมียเสี่ยขุน คนที่รู้จริงๆ ก็มีไม่กี่คน เพราะแบบนั้น จึงมีคนพยายามเข้าหาเสี่ยอยู่เป็นประจำ “ส่งแค่นี้ก็พอค่ะ คนมองใหญ่แล้ว” อารยาบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมเ บาๆ มองรอบตัวอีกครั้ง ก่อนจะพ่นลมหายใจออกไป

Line หมอ นธีร์ อันนาที่เห็นหมอนธีร์ไลน์มาหาเธอตั้งแต่เช้านั้น ใบหน้าสวยถึงกับชะงัก และภาพที่คุณหมอส่งมาให้เธอดูนั้น เป็นภาพของคุณยายที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด ร่างบางที่เห็นเช่นนั้นใบหน้าสวยถึงกับชะงักเข่าแทบทรุด อันนาพยายามตั้งสติและโทรหาคุณหมอหนุ่มเพื่อถา มอาการคุณยายของเธอทันที [ครับ...น้องอัน] เสียงหมอหนุ่มปลายสายเอ่ยทักทายเธอ [คุณยายของอันเป็นยังไงบ้างคะ ตอนนี้อันอยู่ไหน]

"ฉันคงเรียนต่อไม่ได้แล้วค่ะ" "ถ้าติดขัดเรื่องเงิน ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น" "คุณหมอจะจ่ายค่าเรียนให้ฉันด้วยเหรอคะ" เขาพยักหน้าตอบ ยังไงก็มาถึงขั้นนี้แล้วนี่ คงต้องเป็นแบบนั้น "แต่ว่า.." "แต่ว่าอะไร" "เรื่องที่ขอร้องให้ช่วยก่อนหน้าฉันยังไม่ได้ตอบแทนคุณหมอเลย" เขาทำแค่มองหน้าเธอ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นบ้าอะไร ทุกอย่างมันเข้ามาแบบไม่ได้ตั้งตัวเลย เธอเป็นใครมาจากไหนก็ยังไม่รู้ แถมเป็นลูกสาวของคนที่คิดจะฆ่าพี่ชายเพื่อน "คุณหมอพอมีเวลา อยู่กับฉันสักหน่อยไหมคะ" "ทำไม" "ฉันขอไปอาบน้ำก่อน" เธอพร้อมมากที่จะยกร่างกายให้เขาเชยชม แต่เขานี่สิไม่มีเวลาว่างให้เลย "หือ?" "ให้เวลาฉันสักหน่อยนะคะคุณหมอ" ___________________ "ดะ เดี๋ยวก่อน" ชายหนุ่มรีบหยุดไว้เมื่อเธอขยับต่ำลงไปอีก "คุณหมอกลัวเหรอคะ" แทน