โซ่รักอสูร นิยาย & เรื่องราว

เตโชตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา [ฉากรักที่เร่าร้อน: เมื่อพยัคฆ์ขย้ำเหยื่อรัก] ค่ำคืนนั้นบนเรือยอร์ชที่โยกคล้อยตามแรงคลื่นอันดามัน บทรักของเตโชและนลินดำเนินไปอย่างต่อเนื่องและรุนแรง เตโชปรนเปรอเธอด้วยสัญชาตญาณพยัคฆ์ที่สะกดกั้นมานาน เขาพิสูจน์ให้เธอเห ็นว่าความหึงหวงของผู้ชายคนหนึ่งสามารถเปลี่ยนเป็นพลังรักที่มหาศาลได้เพียงใด

ลูกพีชแหงนหน้าขึ้นจนสุดคอ ดวงตาพร่ามัวมองผ่านสกายไลต์เห็นหมู่ดาวที่สั่นระริก แรงกระแทกจากเบื้องหลังส่งให้ร่างเธอโยนคลอน มือเล็กคว้าจิกกำแพงสวนแนวตั้งจนใบไม้ร่วงหล่น จังหวะรักครั้งนี้ดิบเถื่อนและเอาแต่ใจกว่าครั้งไหน ๆ ราวกับเขากำลังร่ายมนต์รัดตัวเธอไม่ให้หลุดพ ้นไปจากกรงเล็บงูร้ายตัวนี้ "ซี้ดดด พีชผะ ผมรักคุณที่สุด" ไคเซอร์คำรามพลางเร่งจังหวะถี่กระชั้น มือหนาบีบเค้นสะโพกมนจนขึ้นรอยนิ้วมือ ทุกครั้งที่เขาโถมกายเข้าใส่ รอยสักรูปงูจงอางที่ต้นคอเขาก็ดูเหมือนจะขยับส่ายหัวไปมาอย่างบ้าคลั่ง

เซียวจ้านคำรามลั่น "กูจะฆ่ามึงที่มึงบังอาจทำร้ายคนรักของกู" "กูจะแย่งคนรักของมึงมา มึงจะได้รู้สึกสูญเสียเหมือนที่กูต้องสูญเสียน้องสาวของกูไป"

เธอส่ายหน้า " รักดินมากต่างหากละ " แผ่นดินก้มลงนอนหนุนตักของแฟนสาว จับมือขึ้นมาจูบเล่น

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ) EP 53.2 ได้เพียงสัมผัส แต่ไม่ได้หัวใจ NC18+ ..................................

มือใหญ่ก็โอบแก้มให้จ้องตา "ขนาดนี้แล้ว กลัวอะไรคะที่รัก" "พี่โซ่เป็นเสือ... ฟันง่าย ทิ้งง่าย" "น่ารักแบบนี้พี่ทิ้งไม่ได้หรอกค่ะ เชื่อใจพี่นะคะ"

โซ่พิศวาสใยเสน่หา Chapter 22 นานโอตัวสั่นสะท้านกับความปรารถนาที่แล่นริ้วในกาย การกอดและจูบวารุณีไม่ช่วยบรรเทาอารมณ์พิศวาสให้ลดระดับลงเลย มีแต่สูงขึ้นและสูงขึ้น จนบางครั้งเขาแทบสะกดอารมณ์ไม่ไหว อยากจับหล่อนรักให้รู้แล้วรู้รอด

เราสองคนสบตากันนิ่งนานในขณะที่พี่โซ่ยังขยับเข้าออกใส่ตัวฉันไม่ยุด และนอกจากนี้เขายังเพิ่มระดับให้มันเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์เขาอีกด้วย "อ๊ะ! อ๊ะๆๆ อื้อ..." "...รักมากด้วย แล้วจะรักแบบนี้ตลอดไป" พี่โซ่บอกรักฉันอีกครั้งด้วยน้ำเสียงและแววตาที่อ่อนโยน ก่อนที่ร่างกายของฉ ันและดขาจะกระตุกถี่ด้วยกันแล้วหลังจากนั้นฉันก็รู้สึกถึงความอุ่นเข้ามาในตัวฉัน

สิ้นเสียงก็กระชากเอี๊ยมตัวน้อยจนขาดติดมือพร้อมเสียงหวีดร้องของร่างเน่งน้อย ริมฝีปากหนาบดเบือดด้วยแรงอารมณ์จนได้กลิ่นคาวเลือด ผละจากริมฝีปากบางซุกไซร้จูบซับมาถึงเนินอกขาวขึ้นรอยแดงเป็นริ้วเพราะน้ำมือคนที่บอกว่ารักนางหนักหนา " ข้า เกลียด ท่าน" สิ้นเสียงเบาหวิวแต่บาดลึ กของคนใต้ร่างที่สติได้ดับมืดไปแล้ว กรามแกร่งพลันขบกันแน่นผละจากร่างบางเห็นผิวขาวนวลเนียนเต็มไปด้วยริ้วรอยจึงดึงผ้าห่มมาปิดบังด้วยมือสั่นเทาในตาแดงก่ำสั่นระริก

ลั่งรินเปียกชุ่ม มันอดสูกับสิ่งที่เกิดขึ้น เหมือนถูกทรมานและบังคับด้วยบทรักเร่าร้อน ร่างบางถูกรุกเร้าโรมรันจากทางด้านหลัง ระรัวเร่ง รวดเร็ว เสียวซ่านจนขนลุกชันแต่ไม่อาจพาเธอไปสู่ขอบฟ้าได้ ทว่าเมื่อใกล้ถึงจุดสูงสุดแห่งความปรารถนา เขาขยับกายแกร่งออกมาจากส่วนนั้นเล็กน้อย แล้ วเคลื่อนขยับลงไปสู่เนินนุ่มและสอดแทรกบดเบียดกับช่อกุหลาบหวานเข้าไปอย่างรวดเร็ว เพื่อจะได้จูงมือเธอไปแตะขอบฟ้าพร้อมกัน