Novel & Cerita รอยรักในความทรงจำ

ท่านชายปกรณ์กล่าวออกมาด้วยเสียงที่เรียบนิ่งพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลลงมาอาบสองแก้ม แม้ไร้ซึ่งเสียงสะอื้น แต่ใบหน้าฉายแววเจ็บปวดแบบชัดเจนจนพุดน้ำตาไหลตามโดยไม่รู้ตัว พุดสับสนและไม่เข้าใจตัวเอง เขาจำอะไรไม่ได้เลยสักนิดแต่ทำไมแค่เห็นน้ำตาของวิญญาณผู้นี้ ภายในใจของเขากลับ รู้สึกเหมือนถูกเอามีดมากรีดนับล้าน “ผม...ขอโทษ ผมจำอะไรไม่ได้แล้วจริง ๆ” “แล้วถ้าพี่ทำให้เจ้าระลึกชาติได้เล่า?” “ระลึกชาติ?!!” “ใช่ ใช้นิมิตเป็นสื่อเหมือนเมื่อคืนก่อนอย่างไรเล่า”

“อดีตมันไม่ได้ลบออกไปง่าย ๆ หรอกนะคะ โดยเฉพาะความทรงจำที่เคยเป็นความเจ็บปวด” “ไม่ต้องลบ แค่แก้ไขไปพร้อมกัน ผู้ชายคนนี้ มันอยากเป็นคนรักที่ดีของหนูนะ”

ความทรงจำเลวร้ายเช่นนั้นเป็นบาดแผล ต่อให้ใช้เวลารักษาจนหายดี แต่ยังไงก็หลงเหลือร่องรอยเอาไว้ไม่อาจลืม อัยรินฝ่ามือที่วางบนหน้าทาช้องกำเข้าหากัน เม้มริมฝีปาก หลับตาสูดลมหายใจ ก่อนก้าวออกจากลิฟต์อย่างมั่นคง

ฉันมักจะแหย่กลับ ฉันเผลอย้อนคิดถึงเศษเสี้ยวความทรงจำเหล่านั้น ความหวานในช่วงเวลานั้น ครั้งหนึ่งฉันเคยเข้าใจผิดว่ามันคือความรัก แต่ในวินาทีถัดมา สีหน้าเขาบิดเบี้ยวกลายเป็นหน้ากากแห่งความเดือดดาล

ตัวเองที่เต็มไปด้วยรอยรักสีกุหลาบจางๆ และความรู้สึกอุ่นวาบที่ยังหลงเหลืออยู่ตรงร่องรักที่ตอนนี้รู้สึกบวมเป่งและระบมจนแทบจะขยับขาไม่ได้ ความทรงจำอันเร่าร้อนของค่ำคืนที่ผ่านมาไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์ฉายซ้ำ ราวกับจะตอกย้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพียงแค่ค วามฝัน "อื้อ... ปวดไปหมดเลย"

แทโอ // น้ำตาหยดหนึ่งตกลงบนหน้ากระดาษจนหมึกตรงคำว่ารักซึมออกเล็กน้อย ฉันรีบใช้ปลายนิ้วแตะเบา ๆ ก่อนจะยิ้มทั้งน้ำตา ความเจ็บในอกยังคงอยู่ แต่มันไม่เหมือนคืนแรกที่ความทรงจำกลับมาแล้วฉันเอาแต่ร้องไห้จนเหมือนจะขาดใจ

กลับยิ่งฝังแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ความทรงจำเหล่านั้นราวกับถูกสลักลึกลงไปในกระดูกและเลือดเนื้อของเขา ทำให้เขาย้อนคิดถึงมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างทรมาน และไม่กล้าปล่อยให้ตัวเองลืมมันลงได้เลย เขารักเสิ่นเจียรุ่ย…โดยไม่ต้องมีคำพูดใดมาพิสูจน์

ซินดี้จ้องหน้าชายหนุ่มน้ำตาคลอเบ้า "ผมจะไม่มีใคร ผมจะมีแค่คุณซินดี้ ผมรักคุณมากนะรู้ไหม"แฟรงค์รวบร่างบางเข้ามากอด "รักฉัน ทำไมต้องนอกใจฉันด้วย"ซินดี้ร้องไห้สะอึกสะอื้น

ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ถูกทำลายลงอย่างสมบูรณ์ด้วย แรงดึงดูดแห่งรัก ที่นางส่งผ่านแววตา อวี่หาน กรีดร้องด้วยความปวดร้าวที่ความจริงหลั่งไหลเข้าสู่จิตวิญญาณของเขา เขาจำได้แล้ว!

เสียงหวานครางกระเส่า ราวกับร่างกายจะปริแตก เขาเพิ่มความเร็วของนิ้วที่กระแทกเข้าออกร่องคับแน่น มองเม็ดเกสรที่ตอนนี้เป็นสีแดงจากฝีมือของเขา สายตากระหายคมหื่นกระหาย ก้มหน้าประชิดใช้ฟันขบกัดไปที่เม็ดเกสรแรงๆ