เทพหญิงแห่งสงคราม Novels & Stories

นางอ้ายกระซิบแผ่วพร่า นางตัดสินใจดึงผ้าเตี่ยวของพรานหนุ่มออก เผยให้เห็นท่อนลึงค์ขนาดมหึมาที่ผงาดชี้หน้าพระธิดาน้อยอย่างท้าทาย พระธิดาอุษาพรรณเบิกตาค้าง หัวใจเต้นรัวราวกองรบ “มันต้องการความสุข ความสุขอย่างไรหรือจ๊ะ แล้วสตรีอย่างเราจะมอบความสุขให้มันได้อย่างไรกันจ๊ะพี่ อ้าย?"

สายตาของทั้งสองประสานกัน จากนั้นรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าทั้งคู่ วันนี้ไม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ต้องตายอยู่ที่นี่ ส่วนจะเป็นใคร ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของแต่ละฝ่ายแล้ว ผู้คนมักคิดว่าสนามรบของบุรุษคือสมรภูมิที่เต็มไปด้วยควันไฟและการฆ่าฟัน แต่หารู้ไม่ว่าสงครามของสตรีนั้น มิ ใช่เพียงฆ่าร่างกาย แต่ยังสังหารจิตใจให้แหลกสลายอย่างแท้จริง

เธอบ่นให้เขานิดหน่อย แต่เมื่อนึกถึงบทรักที่ผ่านมาตลอดทั้งคืนมันก็ทำให้เธอแทบคลั่ง จึงอ่อนเพลียหมดแรงเป็นธรรมดา “ฝันดีนะคะ ทูนหัวของเทย่า” ทูนหัวเลยหรือ ให้ตายสิเธอหมายจะจริงจังกับเขาแน่ๆ เขาคิดพลางลืมตาขึ้นอย่างหนักใจ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แต่แล้วอยู่ๆ ภาพของหญิงสาวร่างบาง สวย ขาว น่ารัก น่าทะนุถนอม เจ้าของรางวัลชนะเลิศในค่ำคืนที่ผ่านมานั้น ก็ปรากฏขึ้นมากลางใจอย่างห้ามไม่ได้ พรุ่งนี้แล้วสินะที่เธอไปเซ็นสัญญาทำงาน

นักเล่าเรื่องถนัดในการสร้างวีรบุรุษวีรสตรีที่สุด ภายใต้การประชาสัมพันธ์ที่น่าตื่นเต้นของเขา แม่ทัพหญิงคนนั้นก็ถูกสร้างภาพลักษณ์เป็นเทพีแห่งสงครามบนท้องฟ้า สงครามยังถูกบรรยายเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากๆ จนเกินเลย ภายใต้ความยากลำบากนี้ แม่ทัพหญิงที่อยู่ใต้บังคับบั� �ชาของท่านผู้บังคับบัญชาคนนี้มีความกล้าและชำนาญเพียงใด และนางเอาชนะกองทัพศัตรูได้อย่างไร

ราชาแห่งสงครามแปดดารามองไปที่ประตูและขมวดคิ้ว ถ้าไม่ใช่เพราะข่าวลือว่าเทพีแห่งสงครามจะมา เขาคงไม่มางานเลี้ยงนี้ “ฮ่า ๆ! ผู้หญิงน่ะ ต้องการเวลาแต่งตัวซี่! นี่เราไม่ได้อยู่ในสนามรบนะ และเทพีแห่งสงครามก็เป็นผู้หญิง ฉันได้ยินมาว่าเธอสวยมากขึ้นไปอีกเมื่อได้แต่งตัวแบบห ญิงสาว”

อิ่นหรงคุกเข่าลงตรงหน้าก่อนจะยกมือขึ้นประสานเอาไว้แน่น และเอ่ยขอร้องกลุ่มคนที่เป็นสตรีแปลกหน้าล้วน “เห้อ ในยามสงครามเช่นนี้ โจรชุกชุมนัก พวกเจ้าเป็นเพียงสตรีและเด็กเหตุใดจึงกล้าเดินทางมาลำพัง” หญิงคนที่ยิงธนูใส่นางเอ่ยขึ้นพร้อมทำหน้าเบื่อหน่าย

ในสมรภูมิที่เดิมพันด้วยชีวิต เขาจะเลือก 'ความแค้น' ที่ต้องแบกรับ หรือ 'สัญชาตญาณดิบ' ที่กำลังปะทุขึ้นจนยากจะควบคุม? ​"จำไว้ชาลิสา... สงครามนี้หน้าที่เดียวของเธอคือเป็น..ของ..ฉัน..จำไว้" บทนำ

เงาร่างของสตรีผู้หนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางด้านหลัง เกิดเป็นเงาทาบทับยาวเหยียด ทำให้นางดูราวกับเทพธิดาสงครามที่จุติลงมาจากสวรรค์ นางสวมชุดพิธีการเต็มยศสีแดงเพลิงปักดิ้นทองลายพญาหงส์เก้าตัว หางหงส์ยาวลากพื้น ชายแขนเสื้อกว้างสะบัดพลิ ้วตามแรงลม บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎทองคำประดับทับทิมเม็ดโตส่องประกายวาววับ ใบหน้าของนางถูกแต่งแต้มอย่างงดงามคมคาย แววตาดุดันและทรงอำนาจชนิดที่บุรุษอกสามศอกยังต้องหลบตา

"หึ..พวกเจ้ามีตาแต่ไร้แวว น้อยนักที่สตรีจะประลองชนะบุรุษ นั้นคือเทพแห่งสงครามเชียวนะ ข้าล้วนทุ่มสุดตัวเชียร์ฝั่งท่านอ๋อง...ท่านอ๋องสู้ๆๆ..." "ข้าไม่สน ฝีมือท่านหญิงไร้เทียมทาน ใครบ้างในแคว้นต้าโจวจะไม่รู้ ถึงนางจะเป็นหลานสาวสุดที่รักของท่านกั๋วกง แต่ความสามารถนางล้ วนพิเศษ เก็บงำเป็นความลับเชียวนะ ข้าเคยเห็นกับตามาแล้ว เงินที่ข้าลงเดิมพันไป ข้าลงฝั่งท่านหญิงไปไม่อั๋น.."

สติสตังกระจัดกระจายครั้งแล้วครั้งเล่าจนตัวสั่นงันงก คืนนี้เธอจึงกลับมาหามันอีกครั้ง. ร่างที่พันผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินตัดกับผิวขาวสว่าง เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยกลิ่นหอมสะอาด หญิงสาวเดินเข้าใกล้เตียงนอน เพื่อจะดึงดูดสายตาของคนนอนเล่นมือถือบนเตียงให้มองมาหา “ไม่ได้เอาชุดชั้นในมา ด้วยเลยอ่ะ”