Novel & Cerita คุณลู่รีบดูสิ! เด็กน้อยสองคนนั้นหน้าตาเหมือนคุณมาก

นกรอบไม้ขนาดเล็กวางอยู่บนโต๊ะใกล้ ๆ ประตู รูปของเด็กผู้ชายสองคนที่มีใบหน้าเหมือนกันอย่างกับแกะ ยิ้มกว้างและหันมองมาทางกล้อง ร่างกายของทั้งสองมีขนาดใกล้เคียงกัน ทว่าเด็กที่ตัวเล็กกว่ามีแววตาแสนสดใสจนสัมผัสได้ถึงความร่าเริง ขณะที่อีกคนเป็นเจ้าของดวงตาแสนหมองหม่น ใครมอ งภาพนี้ก็คงคิดเหมือนกันว่าโลกทั้งใบที่เด็กคนนั้นเห็นจะต้องมีแต่สีเทาแน่นอน

เสียงเล็กๆ ดังขึ้นใกล้ๆ เด็กสองคนรีบขยับเข้ามาข้างเตียง ภาพที่เนตรดาวเห็น คือเด็กชายตากลมโตกับเด็กหญิงอายุราวแปดขวบหน้าเหมือนกัน ทั้งคู่คงจะเป็นฝาแฝด เด็กพวกนี้หน้าตาซูบตอบ ผอมจนเห็นกระดูก ใส่เสื้อผ้าเก่าๆ ที่ผ่านการปะชุนมาหลายครั้ง หล่อนจ้องมองเด็กแปลกหน้าอย่าง ง ง งวย เจ้าจิ๋วทั้งสองสลับกันเรียกชื่อ “มณี” จนหล่อนรู้สึกเจ็บในหู ไม่ใช่เจ็บจริงๆ แต่เพราะเธอรู้สึกรำคาญมากกว่า

กู้เมิ่งเหยาชี้หน้าตัวเองพลางกล่าว “เจ้าไม่รู้สึกหรือว่าใบหน้าของข้ากับเด็กทั้งสองคล้ายกัน?” เยว่ไฉหนิงมองต้าเป่า เสี่ยวเป่า สลับกับกู้เมิ่งเหยา ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าใบหน้าของพวกเขาคล้ายกันมากจริงๆ

เทียนเฉวียนเห็นสองคนนี้ทำท่าเดียวกัน จู่ๆ ก็ค้นพบอย่างน่าประหลาด ที่จริงรูปลักษณ์ของพวกเขาคล้ายกันมาก ดูแล้วเหมือนเป็นพ่อลูกกันก็มิปาน

เขาตกใจมาก เมื่อได้มองหน้าของเด็กน้อยตรงหน้า ทำไมมันถึงได้เหมือนกันขนาดนี้ มันเป็นไปได้ไหมที่จะมีคนหน้าเหมือนกันได้มากขนาดนี้ "เราไม่เป็นอะไรใช่ไหม?" "ไม่ครับ" ทั้งสองพูดคุยกันด้วยภาษาของที่นี่ ชายหนุ่มพยายามมองหน้าของเด็กน้อย ยิ่งมองก็ยิ่งเหมือน หน้าตาคล้ายกับเขามาก แต่แววตา กลับคล้ายกับใครสักคนที่เขารู้จัก

ยังคิดไปได้ไม่เท่าไรก็ได้เสียงเลื่อนประตูดังกุกกัก เยี่ยนถิงหันไปมองตามก่อนมองผู้มาเยือนตาค้าง นะ…น่ารักจัง! เด็กน้อยสองคนที่หน้าตาคล้ายกันไปถึงแปดในสิบส่วน ชะโงกหน้ามามองเธอจากช่องว่างของประตูที่เปิดแง้มไว้ ท่าทางประหม่าเหมือนไม่กล้าเอ่ยทัก มีน้ำมีนวลสมบูรณ์พร้อมเพราะหม่าเ ยี่ยนถิงเลี้ยงดูไม่เคยบกพร่อง

ทางด้านของสหายอย่างเจิงเจียอวี่และเจิงอวี้เจินนั้นได้ออกเดินสำรวจรอบพื้นที่แห่งนี้อยู่ไม่ห่าง ทันทีที่สองเท้าของหลี่เฟยหลงนั้นไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเด็กน้อยคนนี้ เธอกลับต้องตกใจจนเผลอทำห่อผ้านั้นตกลงบนพื้น เมื่อเด็กที่เธอเห็นนั้นใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับน้องชายของเธอในโลก จริงเสียอย่างนั้น หลี่เฟยหลงนิ่งเงียบเพราะทั้งตกใจและไม่เข้าใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า เหตุใดเด็กคนนี้ถึงได้มีใบหน้าที่เหมือนกับน้องชายของเธอไม่มีผิด ไม่ใช่ว่าเด็กคนนี้คือกู่ป๋ายผู้นั้นหรอกใช่ไหมแต่หากเป็นกู่ป๋ายเด็กคนนี้ไม่เหมือนภาพวาดนั้นเลยแม้แต่น้อย

ตอนที่62. “นี่จำกันไม่ได้จริงๆ หรือ ยิหวา ไม่เอาน่าพี่ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีกับยิหวา แล้วเด็กสองคนนี้ทำไมหน้าตาเหมือนยิหวาเลยล่ะ” วริศทำหน้ายุ่งมองเด็กทั้งสองที่เดินมาแทรกลางระหว่างตนหญิงสาวตรงหน้าด้วยท่าทางหวงแหนอย่างงุนงง

"อยู่ ๆ ก็มีเสียงเด็กดังเข้ามาพร้อมกับฝีเท้าน้อย ๆ "คุณทอยระวังล้มค่ะ"และมีเสียงผู้หญิงตามหลังมา ทุกคนจึงพากันหันไปก็พบกับเด็กน้อยหน้าตาคล้ายคลึงกับพี่ทอร์ชอีกคนฉีกยิ้มกว้าวดีใจเข้ามาหาเขา

โมมัสยืนนิ่งเหมือนถูกแช่แข็งกับภาพที่เห็นตรงหน้า พริบพันดาวอุ้มเด็กชายตัวน้อยที่มายืนอยู่ตรงหน้าเขาเมื่อกี้ " ละ ลูก ลูกเหรอ " เคิร์กเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ชี้มือไปที่สองแม่ลูก " นายครับ เด็กนั่น เด็กนั่น ผมว่าแล้วว่าทำไมถึงได้หน้าตาเหมือนนายขนาดนั้น "