โรงเรียน

ใครจะไปคิดว่า ‘ริน’ คุณหนูดาวเด่นแห่งคอร์ทแบดมินตัน จะต้องมาหัวเสียทุกครั้งที่ก้าวเข้าร้านเช่าวิดีโอหน้าปากซอย ก็เพราะ ‘เขตต์’ พนักงานหนุ่มหน้าตายคนนั้น นอกจากจะชอบกวนประสาทเธอแล้ว เขายังเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ ที่ดูไม่มีอะไรโดดเด่นเลยสักนิด แต่ในปีพุทธศักราช 2540… ปีที่พายุเศรษฐกิจต้มยำกุ้งพัดกระหน่ำจนความฝันของผู้คนพังทลาย ปีที่ครอบครัวของเขาล้มละลายในชั่วข้ามคืน และชมรมแบดมินตันของเธอถูกยุบโดยไร้ทางเลือก ท่ามกลางโลกที่สั่นคลอน รินกลับพบว่า “ผู้ชายธรรมดา” คนนี้ คือคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้นเสมอ ความใจดีที่ไม่เอ่ยอวด ความรักที่ไม่หวือหวา แต่มั่นคงพอจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้เธอซ่อนหัวใจไว้ได้ จากคู่กัด… สู่คู่คิด จากรอยน้ำตาในวันที่โลกพังทลาย สู่คำสัญญาว่าไม่ว่ายุคสมัยจะโหดร้ายเพียงใด พวกเขาจะจับมือกัน ทวงคืนความฝัน และเปลี่ยนปี 2540 ที่เคยพรากทุกอย่างไป ให้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก… ที่ยืนยาวชั่วนิรันดร์

ทุกท่านคิดว่านิยามของคำว่า"อาการครั่งรัก"เป็นแบบไหนกัน มันคืออะไรกันนะ อาจจะเป็นอาการที่รักใครมากๆหรืออาจจะเป็นอาการที่ชอบใครมากๆจนเกือบครั่ง เป็นอาการชื่นชอบปกติที่ใครๆก็เป็นได้ คนทั่วไปอาจจะมองเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่สำหรับผม สำหรับตัวผมนั้น "อาการครั่งรัก" คืออาการที่ชอบใครคนหนึ่งมากๆจนไม่สามารถปฎิเศษคนๆนั้นได้ จะยอมทุกอย่างให้กลับคนที่ชอบ ยอมได้ทุกอย่าง และจะทำตามคำของผู้นั้นอย่างไม่มีเงื่อนไขแม้จะสั่งให้ไปตายก็ย่อมได้ เปรียบเสมือนข้ารับใช้ที่ถวายตนให้กับ"องค์ราชินี" แล้วทุกท่านคิดว่าพวกคนเหล่านี้นอกจาก นายเหนือหัวแล้วเขาเคยสนใจผู้คนที่ขอร้องอ้อนวอนหรือขอความเมตตาความเห็นใจบ้างหรือไม่ ผู้คนเหล่านี้ไม่เคยสนใจผู้อื่น ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีความเมตตา มีแค่นายเหนือหัวเท่านั้น "ทั้งชีวิตมีแค่องค์ราชินีเพียงผู้เดียวเท่านั้น" ทุกท่านอยากรู้จักกันบ้างมั้ยละ ผมอยากลองให้ทุกคน"รอชม"เรื่องราวต่อจากนี้ เปิดเรื่อง เหยื่อนายครั่งรัก

ซีรีย์ภาคต่อรุ่นลูก จากเรื่อง ท่านชายแวมไพร์ หากใครอยากติดตามสามารถไปย้อนอ่านได้นะคะ แต่!!! สำหรับใครที่อยากจะเริ่มอ่านภาคนี้เลยก็ได้นะคะ เนื้อหาไม่ได้เป็นเส้นเรื่องต่อกันค่ะ แต่ก็จะแอบมีพูดถึงรุ่นพ่อรุ่นแม่บ้าง😂 ขอต้อนรับเข้าสู่โรงเรียนเซนต์โยเซีย โรงเรียนสุดแฟนตาซีที่มีนักเรียนแวมไพร์และมนุษย์ปะปนอยู่ด้วยกันได้อย่างเปิดเผย พร้อมรักวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา [รู้ทั้งรู้ว่าเขาเป็นหนุ่ฮ็อตแสนอันตราย แต่มนุษย์สาวธรรมดาอย่างเธอก็ยังไปหลงชอบเขาเข้าจนได้ แบบบนี้มันใช้ไม่ได้เลยนะอาเรีย...] . . . "ท่องเอาไว้ อย่าไปหลงกลมาดนิ่งสุขุมนุ่มลึกของเขาเชียว อันตรายต่อหัวใจอย่างยิ่งยวดเลย"👀 แต่รู้ว่าเสี่ยงก็ยิ่งอยากลองเล่นของสูงซะเหลือเกินเนี่ยสิ!

“พอเถอะครับ จันทร์เหนื่อยแล้ว จันทร์ว่าเราหยุดแค่นี้ดีกว่าครับ” “เหนื่อยยังไง พี่คิดว่าเราคิดเหมือนกันซะอีก” “ถ้าวันนี้ สิ่งที่พี่คลื่นทำเพื่อเล่นกับความรู้สึกของจันทร์ เพื่อให้จันทร์รู้สึกเจ็บ ให้จันทร์รู้สึกผิด บอกเลยว่าไม่!! จันทร์ไม่เคยรู้สึกผิดสักนิด จันทร์คิดดีแล้ว จันทร์ถึงทำมันลงไป ดังนั้นพี่คลื่นเลิกหาคำตอบจากคำถามเดิมๆ คำถามที่มันมีคำตอบอยู่แล้วสักที” “ดี!! ในเมื่อคุณบอกว่าทุกอย่างที่คุณทำ คุณตั้งใจทำมัน งั้นคุณก็รอรับผลของมันได้เลย” - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - “จันทร์รักพี่ที่สุดเลยรู้ไหม” เจ้าจันทร์พูดกับแฟนหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆ “วันนี้จันทร์มีความสุขที่สุด พี่คลื่นจะเป็นรักแรก และรักเดียวของจันทร์” เจ้าจันทร์พูดพร้อมกับเอาหัวเอนซบอกแกร่งของแฟนหนุ่ม พร้อมทั้งเอามือเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้างาม

“คุณหนู...จะแกล้งรินหรือคะ” เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้เลย ที่คนอย่างเขาจะโน้มตัวลงมาเกลือกกลั้วกับคนอย่างเธอ ซึ่งไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลย เขาก้มลงจูบต้นคอของเธอเสียงดังจุ๊บ ทำเธอสะดุ้งนิดหน่อย แต่หัวใจกระโดดโลดเต้นเพลงซุมบ้า “ฉันให้เธอจับของฉัน...เอามั้ย” เธอตาเหลือก ที่ได้รับสิทธิ์นั้น หากเขารู้ว่าเธออยากทำมากกว่าจับล่ะ “อะ...คะ...คุณหนู”

เขาชื่อ 'เซฟ' เป็นหนุ่มสุดฮอตของโรงเรียน ส่วนเธอชื่อ 'ภรรยา' แต่ยังเวอร์จิ้นตั้งแต่หัวจดเท้า ! และเซฟคือรักแรกของเธอ แต่เป็นแฟนเก่าของศัตรู ศัตรูที่มีชื่อเล่นเหมือนกับเธอ แล้วมันจะวุ่นวายขนาดไหนล่ะ เมื่อทั้งสามคนได้มาเรียนห้องเดียวกัน!

‘พี่ชายข้างบ้านมันคลั่งไคล้ฉัน จ้องแต่จะขย้ำฉันไม่เว้นแต่ละวัน’ “เอากันดุเดือดขนาดนั้น คอยตามรับตามส่งที่โรงเรียนแบบนี้ ไม่ให้เรียกว่าแฟนแล้วเรียกว่าอะไรวะ ผัวเหรอ”

เพราะมีหน้าที่สำคัญต้องทำ แต่ก็โดนรุ่นน้องจอมป่วนอย่างเลโอ Nightshade มาวุ่นวาย ตามจีบไม่เว้นแต่ละวัน "ทฤษฎี 21 วัน" เลยถูกใช้เป็นไม้ตายเด็ดของฉัน คิดว่ามันจะกันคนกะล่อนอย่างหมอนี่ให้พ้นทางได้มั้ย?!

เรื่องราวสุดเร่าร้อน ในไร่ข้าวโพดหลังโรงเรียน ระหว่างครูสาวบรรจุใหม่ กับลุงภารโรงสุดเซ็กซี่ อดีตเสือเก่า ฉายาม้าดำแห่งพงไพร! ความลับในไร่ข้าวโพด...และการแก้แค้นอย่างสาสม ! แสงโพล้เพล้จากดวงตะวันที่เพิ่งลาลับขอบฟ้า ไม่อาจทำให้เห็นรายละเอียดบนใบหน้าของชายผู้ถือปืนยาวได้แม่นนัก แต่อดีตจอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่มีใครกล้าต่อกรในถิ่นนี้ คงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจาก... “สะ...เสือ เสือกล้า!” พอคาดเดาได้ว่าเป็นใคร ไอ้ท้วมก็รีบปล่อยร่างเกือบเปลือยของครูสาวแล้วถอยล่นกระถดหนีอย่างรนรานหวาดกลัว “ไอ้...ไอ้...ยม ไอ้ยมโว๊ย!” เสือกล้าไม่รอช้า แสดงอำนาจบารมีเหนือกฎหมายด้วยการกระชากไกปืนเตรียมเป่าสัตว์นรก “กูจะนับถึงสิบ ถ้าพวกมึงวิ่งไม่ทัน พวกมึงได้กลายเป็นปุ๋ยในไร่ข้าวโพดแน่!!!”

อย่าปากหนัก ถ้ากลัวว่า “รักจะหายไป”        เขา...รักแต่ไม่แสดงออก        เธอ...รักจนพยายามมากเกินไป