ตอนที่1 เริ่มต้น

ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทำให้เราสองนั้นไม่สามารถหึงหวงซึ่งกันและกันได้ทำทุกอย่างเสมือนแฟนแต่สถานะไม่ใช่ สิ่งเดียวที่จะทำได้คือก็ต้องสยบเสือร้ายให้กลายมาเป็นแมวน้อยที่อยู่ในกำมือของยัยเด็กแสบรุ่นน้องข้างบ้านที่โตมาด้วยกันแทน

ฉัน "เพชร" เป็นแค่เพียงนักเรียนม.ปลายปีห้าที่ครอบครัวของฉันนั้นจากตอนแรกเราอยู่ด้วยกันสี่คนฉันมีพี่สาวร่วมด้วยหนึ่งคนแต่เหตุเพราะความไม่เข้าใจกันในครอบครัวหลังจากการหย่าแล้วนั้นแม่ก็พาพี่สาวของฉันไปอยู่กับสามีใหม่ของท่านด้วยที่ต่างประเทศเหลือเพียงฉันและพ่อที่อยู่ด้วยกันที่นี่

ป๊าเลี้ยงดูฉันมาเพียงลำพังตั้งแต่ฉันยังอยู่ป.ห้าโดยมีอาศรที่เป็นเพื่อนบ้านช่วยดูแลฉันอยู่ด้วยและมีพี่ชายต่างสายเลือดคนหนึ่งที่คอยดูแลและปกป้องฉันมาตั้งแต่เด็ก เราสองคนอายุห่างกันแค่เพียงหนึ่งปีเท่านั้นและพี่เขาก็มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพี่สาวของฉันอีกต่างหากจึงทำให้ฉันเองไม่ได้รู้สึกขาดครอบครัวเลยสักนิด

"อาศรคะ เจ้าเด็กยักษ์ตื่นรึยังคะ"

"ยังเลยลูก"

"ไปเรียกพี่แบบนั้นได้ไงยัยเพชร เดี๋ยวเถอะ"ฉันเองทำท่าทีไม่ได้สนใจอะไรมากนักและเลือกที่จะเดินขึ้นไปยังชั้นบนของตัวบ้านเพื่อไปปลุกพี่ชายข้างบ้านตามปกติอย่างเคยเพื่อเรียกให้เขาไปเรียนด้วยในวันนี้

ก๊อกๆ

"ตื่นยังเนี่ย"

ก๊อกๆ

"ตื่นได้ยัง"

แกร๊ก

ร่างสูงที่เปลือยเปล่าสวมใส่เพียงแค่บ๊อกเซอร์ตัวเดียวเดินออกมาด้วยความงัวเงียเหมือนกับทุกครั้งและแทบจะเป็นความเคยชินอยู่แล้วในทุกช่วงเช้าของทุกวันก่อนที่เขาเองจะเดินกลับหลังเพื่อเดินกลับไปฟุบตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง

"นี่เจ้าเด็กยักษ์ตื่นสักที!"

เพี๊ยะ

"โอ๊ยย พี่เจ็บนะ"

"ก็ตื่นสักทีสิฉันจะสายอยู่แล้ว"

"จึ๊ เธอนี่มันตัววุ่นวายที่สุด"พูดจบเขาเองก็เดินลงไปจากเตียงนอนของตัวเองและรีบเดินไปสวมใส่ชุดพละของโรงเรียนเพื่อสวมใส่ แต่ทว่าฉันเองก็รีบเดินเข้าไปตบเขาอีกครั้งหนึ่งเพื่อให้คนพี่ได้ไปอาบนํ้าจากเมื่อคืนถ้าให้เดาอีกฝ่ายคงไม่ได้อายนํ้าอย่างแน่นอน

"จึ๊ อะไรของเธออีก"

"ไปอาบน้ำ กลิ่นตัวพี่เหม็นจะตายอยู่แล้ว"

"เธอรีบไม่ใช่รึไง"

"ไปอาบน้ำไปไอ้เด็กยักษ์"เสียงถอนหายใจดังออกมาพร้อมทั้งเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อจัดการธุระส่วนตัวโดยที่เมื่อเห็นแบบนั้นแล้วฉันเองก็เดินจํ้าก้าวเดินลงไปยังชั้นล่างของตัวบ้านเพื่อรอทานข้าวเช้าด้วยกันก่อนที่จะแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของใครของมัน

"ป๊าเย็นนี้ป๊าจะมารับเพชรใช่ไหม"

"เย็นนี้ป๊ามีคุยกับลูกค้า เพชรกลับกับพี่นะลูก"

"แต่ไหนป๊าสัญญาว่าจะพาเพชรไปดินเนอร์ด้วยกันไงคะ"

"ไว้วันหลังนะลูกวันนี้ป๊าไม่ว่าไงจริงๆ"ร่างเล็กนั่งกอดอกทำหน้ามุ่ยไปด้วยความไม่พอใจก่อนที่คนพี่จะเดินลงมาจากชั้นบนและรีบทำการจัดการมัดผมให้กับน้องสาวไปอย่างเคยพร้อมหยิบริบบิ้นขึ้นมาผูกเป็นโบว์ไปอย่างสวยงาม

"เป็นอะไรอีก"

"มีคนผิดคำพูดกับเพชร"

"ป๊าไม่ว่างจริงๆ"

"มาเด็กๆอาทอดซี่โครงให้ทานด้วย เดี๋ยวตอนเย็นอาจะทำซี่โครงหมูกับบาบีคิวกินอย่าลืมชวนกันเนอร์มาทานด้วยนะขอบคุณที่มาช่วยย้ายของเข้าร้าน"

"ครับ ตัวเล็กกินเยอะๆ"พวกเราตั้งหน้าตั้งตากินข้าวกันไปอย่างตั้งใจโดยที่ฉันเองก็ได้แต่เงียบนิ่งไปด้วยความน้อยใจที่ป๊าผิดนัดไปแบบนี้ก่อนที่พวกเราจะกินข้าวกันเสร็จและเตรียมตัวที่จะไปโรงเรียนกันไป

"วันนี้พี่ขับบิ๊กไบค์ไปนะ"

"พี่ขับเร็วอ่ะเพชรไม่ไป"

"พี่จะไปล้างรถด้วยตอนเย็นเราต้องไปช่วย"ร่างเล็กทำสีหน้ากวนไปราวกับเด็กน้อยก่อนที่คนพี่จะลากพาฉันเองเดินออกไปจากบ้านเพื่อเตรียมตัวขึ้นรถคันใหญ่ไป

@โรงเรียนFA International

"ทำการบ้านยังเพชร ลอกหน่อย"

"ไอ้ปอมึงทำเองบ้างดิ"

"พูดมากมึงอ่ะเอามา"

"ไม่!!"

"หมวยงั้นมึงเอามา"เพื่อนชายรีบหันหน้าไปหาเพื่อนสาวอีกคนของฉันที่ตอนนี้พึ่งทำการบ้านเสร็จหมาดๆและรีบจัดการนั่งลอกการบ้านต่อจากฉันไปอย่างเร่งรีบจนทำเอาฉันและหมวยต่างก็ส่ายหน้าเป็นการตอบกลับด้วยความเหนื่อยใจ

"อีกสามเดือนก็จะสอบแล้วแกถามพี่แกรึยังว่าพี่ตินยังว่าพี่เขาจะไปเรียนที่ไหน"

"ไม่อ่ะ แต่พี่คงจะเรียนที่มหาลัยGแหละ"

"แม่พี่เขาไม่กลับมาพาพี่เขากลับไปหรอวะ"ฉันนิ่งเงียบไปสักครู่หนึ่งและก้มหน้าเล่นมือถือต่อไปก่อนที่จะมีถุงขนมยื่นมาให้อยู่ตรงหน้าจนทำเอาฉันเองตกใจแทบแย่รีบเงยหน้าขึ้นไปมองทันที

"พี่ซื้อมาฝาก"

"หุ้วว นี่มันชิฟฟอนของโปรดเพชรเลยพี่กันรู้ใจเพชรที่สุด"ร่างเล็กยกยิ้มออกมาด้วยความดีใจและรีบเปิดกล่องขนมเค้กนั้นออกมาดูด้วยความดีใจพร้อมทั้งคนข้างกายที่ยืนกอดอกจ้องมองมาทางฉันอยู่

"ตอนเย็นกับพร้อมพี่ไหมให้ไอ้ตินไปล้างรถเอง"

"ก็เชี้ยละ"

"มึงขับรถเร็ว เดี๋ยวกูพาน้องมึงไปกินติมรอ"

"ไปค่ะ"

"ไม่ได้!! แล้วใครจะช่วยล้างรถให้พี่ กลับได้แล้วเดี๋ยวครูมา"คนพี่รีบลากเพื่อนสนิทเขาให้เดินออกไปจากห้องทันทีอย่างไม่รอช้าโดยที่ไอ้ปอเมื่อเขียนการบ้านเสร็จแล้วนั้นก็รีบหยิบชิฟฟอนออกมากินโดยที่ไม่ได้ถามไถ่อะไรฉันเลยสักนิด

"หื้มมม อร่อยว่ะ"

"มึงอ่ะนี่มันของกู"

"มีตั้งเยอะหวงทำไมวะ"

"แต่พี่กันเนอน์นี่นับวันยิ่งชัดเจน"ร่างเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดของเพื่อนสนิทที่เอ่ยออกมาเช่นนี้ด้วยความไม่เข้าใจรวมถึงไอ้ปอที่นั่งกินอยู่นั้นก็ขมวดคิ้วด้วยเช่นกัน

"ยังไงวะ"

"ก็ดูเหมือนพี่เขาจะชอบแกไง"

"บ้า พี่เขาก็แค่เอ็นดูฉันเพราะฉันเป็นน้องสาวพี่จัสตินต่างหาก"

"แต่ก็จริงนะสายตาพี่เขาเปลี่ยนไปมาก"

"ก็แหง๋แหละไอ้เพชรยิ่งโตยิ่งสวยขึ้นขนาดนี้ แต่เสียไปอย่างหนึ่งห้าวไปหน่อยถ้าแกเป็นผู้หญิงขึ้นนะฉันว่าผู้ชายคงเข้ามารุมรักแกแน่"

"เพ้ออะไร แกไปเขียนฟิคแกต่อไปหมวย"ฉันส่ายหน้าเป็นการตอบกลับพร้อมทั้งนั่งเล่นเกมต่อไปในระหว่างที่กำลังรอให้ครูเข้ามาสอนในคาบเช้าโดยที่เกมนั้นค่อนข้างจะตึงมากพอสมควรกับปอที่นั่งเล่นเกมไปพร้อมกับฉันอีกด้วย

"ครูมาแล้วๆ"

"จึ๊ มาทำไมตอนนี้้วะ ไอ้ปอเข้าดิวะ"

"แปปดิิไอ้สัส"

"ไอ้เพชร ไอ้ปอหยุด"

"อะไรหมวยแปปดิ"

กระแห่ม

นํ้าเสียงคุ้นเคยที่ดังขึ้นจนทำเอาฉันในตอนนั้นถึงกลับรีบวางมือถือลงและเงยหน้าขึ้นไปมองทางต้นเสียงทันทีที่ยืนกอดอกจ้องมองมาทางพวกเราสองคนอยู่ด้วยความไม่พอใจ

"ไอ้ปอ"

"อะไร!! ไอ้เพชรมึงจะหยุดทำ....."

"จะเรียนหรือจะเล่น"

"เรียนค่ะ"

"กลางวันนี้มาเอามือถือที่ห้องฉันนะ"

"ค่ะครู"สายตาอาลัยอาวรณ์กับมือถือที่ถูกยึดไปอย่างเศร้าหมองและพากันนั่งเรียนหนังสือต่อไปอย่างตั้งใจและมีเหม่อๆบ้างเล็กน้อย