บทที่ 14

 นี่มันน่าจับมาตีแทนคุณป้าอรุณีจริง ๆ เลย สั้นจนเห็นตูดละนั้น! ถ้าไม่ติดว่าผ้ามันพลิ้ว ๆ แล้วมีกางเกงซับในนะ...

คิรินวางโทรศัพท์ลงอย่างช้า ๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาเกลที่กำลังหมุนตัวอยู่หน้ากระจก

“ชุดนี้สวยนะ” คิรินพูดเสียงทุ้ม เขายืนประชิดด้านหลังเกลจนเธอสัมผัสได้ถึงความร้อนจากร่างกายของเขา

“แน่นอน” เกลตอบอย่างภูมิใจ คิรินโน้มตัวลงมาใกล้จนปากของเขาอยู่ข้างใบหูของเธอ แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นจริงจังอย่างรวดเร็ว

“แต่เกลมันโป๊ไป”

เกลหันขวับมามองเขาอย่างกวนๆ “โป๊อะไรละ  ยาวเป็นคืบ”

คิรินไม่ได้ตอบเป็นคำพูด เขาละเบื่อไอนิสัยดื้อตาใสของยัยอ้วนจริงๆเขาใช้มือข้างหนึ่งจับเข้าที่เอวบางของเกล ก่อนจะเลื่อนมือลงไปสัมผัสที่ขอบกระโปรงสั้นกุดของเธอ การสัมผัสที่ดูรุกล้ำและคุกคามทำให้เกลตัวแข็งทื่อทันที

“มันถอดง่ายไงล่ะ” คิรินพูดเสียงต่ำ ดวงตาของเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเกลอย่างดุดัน “ผู้ชายมันไม่ได้คิดดีแบบที่เธอคิดหรอกนะเกล”

เขาหยุดมือไว้ที่ขอบกระโปรงนั้น ก่อนจะเลื่อนมันขึ้นไปสัมผัสที่ต้นขาของเธอเบา ๆ เป็นการแสดงให้เห็นถึงขีดจำกัดของชุดที่ง่ายต่อการเข้าถึง

“ขนาดฉันที่อยู่กับเกลแบบนี้ทุกวัน ยังมีความคิดที่อยากจะทำอะไรมากกว่านี้” คิรินเน้นเสียงหนัก “แล้วคนอื่นล่ะ? พวกเขาจะทำอะไรกับชุดสั้น ๆ แบบนี้ของเกลก็ได้นะ”

เกลใบหน้าซีดเผือด เธอไม่เคยเห็นคิรินแสดงออกถึงความเป็นผู้ชายที่อันตรายขนาดนี้มาก่อน เธอรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจที่เขาใช้ควบคุมสถานการณ์นี้ นี่คือการเตือนจากผู้ชายถึงผู้หญิงที่เขาหวงที่สุด

คิรินมองแววตาตื่นตระหนกของเกล ก่อนจะถอนมือออกอย่างช้า ๆ แล้วยิ้มอ่อนโยนให้เธอ

“ไปเปลี่ยนชุดหรือถ้าจะใส่ชุดนี้ไปเที่ยวหรืออยากจะลอง?”

“ไอบ้า”

เกลใบหน้าแดงเป็นมะเขือเทศ คิดว่าคิรินจะทำอะไรเธอได้ให้มันรู้ว่าใครจะชนะ

“เกลไม่กลัวคินหรอกนะ” เกลบอกเสียงอ้อมแอ้ม แต่แฝงความกล้าหาญไว้ ก่อนที่คินจะทันได้พูดอะไร เกลก็ใช้มือเล็กๆของเธอ ดันร่างสูงของคินให้นั่งลงที่โซฟาอย่างเบา ๆ แล้วเธอก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ทำให้คินต้องชะงัก เกลเดินขึ้นไปคล่อมตักเขาไว้ทันที!

ร่างของเกลในชุดสายเดี่ยวกระโปรงสั้นนั่งอยู่บนตักของคินอย่างเต็มพื้นที่ ใบหน้าของเกลอยู่ใกล้เขามากจนแทบจะหายใจรดกัน ตาสบเข้ากับดวงตาสีเข้มของคิน

ในใจเกลแอบนึกกลัว เพราะคินเปลี่ยนเป็นอีกคน เขาดูเถื่อนและอันตราย ไม่เหมือนเพื่อนข้างบ้านที่กวนประสาทเลย!

คินกดยิ้มอย่างใจเย็น เขายังคงรุกหนักแล้วใช้มือข้างหนึ่ง สอดขึ้นไปในเสื้อสายเดี่ยวของเกลอย่างรวดเร็ว มือที่อุ่นร้อนของเขาสัมผัสที่ผิวเนื้อของเกลอย่างตั้งใจ

เกลหายใจชะงัก แต่ก็พยายามไม่แสดงความกลัวออกมา

“คินไม่มีวันชนะเกลหรอกน้า” เกลพูดเสียงอ่อน แต่มีความหมายแฝงที่ท้าทายคินหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน เขาชักมือออกมาจากเสื้อของเกลอย่างช้า ๆ

“แน่ใจ? ว่าไงหนูเกล” คินถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อปนอันตราย เกลรู้ทันทีว่าการเล่นเกมนี้ต่อจะทำให้เธอพ่ายแพ้แน่นอน เธอจึงตัดสินใจใช้ไม้ตายทันที!

เกลเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างโซฟา แล้วกดโทรออกหาใครบางคนอย่างรวดเร็ว

“น้าภาขา!” เกลพูดเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างน่าสงสาร “ คินแกล้งเกลอีกแล้วค่ะ!” เกลหันไปมองคินด้วยแววตาที่กำลังจะชนะ

“ไหน เกลขอให้คุณน้าคุยกับคินหน่อยนะคะ”

คินที่ได้ยินชื่อคุณแม่ถูกอ้างถึง ถึงกับหน้าเสียทันที เขาเผลอสบถออกมาเสียงเบาๆ อย่างหัวเสีย

“ยัยตัวแสบ!”

คินรู้ทันทีว่าเกมจบแล้ว ยัยตัวเล็กของเขาถึงกับโทรไปฟ้องแม่เขาเลยเหรอ! เขาคว้าโทรศัพท์จากมือเกลมาอย่างรวดเร็ว แล้วทำเสียงอ่อนลงทันที

“แม่ครับ เปล่าครับ! ไม่ได้แกล้ง! เก เกลแค่พูดเล่นน่ะ” คินพยายามแก้ตัวอย่างทุลักทุเล แต่ก็โดนคุณแม่ดุด่าทางโทรศัพท์ไปชุดใหญ่

เกลหัวเราะคิกคักอย่างสะใจที่เอาชนะจอมมารอย่างคินได้ด้วยการอ้อนและฟ้องแม่เขา!

เมื่อวันหยุดยาวมาถึงพวกเขาเดินทางไปถึงที่พักสุดหรูย่านเขาใหญ่ ที่นั่นเป็นรีสอร์ตที่ออกแบบมาให้เป็นเต็นท์ซาฟารีขนาดใหญ่ที่ดูโอ่อ่าสมกับเป็นโรงแรมห้าดาวอย่างที่พิชชี่คุยไว้ ภายในเต็นท์แต่ละหลังมีพื้นที่กว้างขวาง มีห้องนอนแยกย่อยและห้องน้ำในตัวครบครัน

พวกเขาจองที่พักไว้สองหลัง:

เต็นท์ที่ 1: สำหรับกลุ่มผู้หญิง (เกล, พิชชี่, เมษา, ข้าวฟ่าง)

เต็นท์ที่ 2: สำหรับกลุ่มผู้ชาย (คิริน,วิน, เดย์ ,ไนท์)

เต็นท์ทั้งสองหลังตั้งอยู่ใกล้กันมาก โดยมีทางเดินเล็ก ๆ คั่นอยู่ และที่สำคัญที่สุดคือ ด้านหน้าระเบียงเต็นท์แต่ละหลังเป็นสระว่ายน้ำส่วนตัวขนาดกำลังดี ที่มองเห็นกันได้ โดยเฉพาะในยามค่ำคืน

เมื่อทุกคนจัดของเข้าที่เรียบร้อยแล้ว พิชชี่ก็เริ่มวางแผนกิจกรรมทันที

“โอเค! เย็นนี้เราจะปาร์ตี้บาบีคิวริมสระว่ายน้ำ หนุ่มๆ ก็เตรียมตัวเป็นอาหารตาให้พวกพิชชี่ด้วยนะคะ!” พิชชี่พูดแซวพลางมองไปยังเต็นท์กลุ่มผู้ชายที่อยู่ใกล้ ๆ แหมหล่อๆทั้งงั้น พิชชี่มองเหมือนจะกลืนกิน จนข้าวฟ่างต้องเข้ามาห้ามพร้อมส่งทิชชู่ให้เช็ดน้ำลาย

“อิบ้า!” เสียงหัวเราะประสานกันอย่างสนุกสนาน

เกลที่เพิ่งจะจัดของเสร็จ ยืนมองบรรยากาศรอบ ๆ ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอต้องเจอหน้าคิรินอีกหลายวัน แม้เธอจะรู้ว่าเขารู้สึกยังไง แต่เธอก็ยังไม่ตอบรับเขา มากกว่าเพื่อน เธอไม่เข้าใจตัวเอง มันไม่เหมือนพี่ธามที่เจอแล้วใจเธอเต้นระรัว แต่กับคิรินมันนิ่งเงียบเกินไป

เกลไม่ได้นำแค่ชุดที่ตัดให้คิรินมาเท่านั้น แต่ในกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ของเธอยังมี ชุดว่ายน้ำคอลเลกชั่นใหม่ ของแบรนด์ตัวเองที่มีชื่อว่า 'Siren Strings' ที่พร้อมสำหรับการถ่ายแฟชั่นเซ็ตเล็ก ๆ ด้วย

ในขณะที่เพื่อน ๆ กำลังตื่นเต้นกับสระว่ายน้ำส่วนตัวและวิวภูเขาสุดลูกหูลูกตา เกลกำลังวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมชุดว่ายน้ำเซ็ตใหม่ล่าสุดของแบรนด์ตัวเอง

“พวกแก! ช่วยฉันหน่อยนะ” เกลเรียกเพื่อน ๆ ที่กำลังจะกระโดดลงสระ

พิชชี่ เมษา และข้าวฟ่างรีบวิ่งมาดูชุดที่เกลเตรียมไว้ พวกเธอตาโตด้วยความตื่นเต้น

“โอ๊ย! ชุดว่ายน้ำสวยมากเกล!” เมษาอุทาน

ชุดว่ายน้ำ Siren Strings ที่เกลออกแบบมาใหม่นี้มีสามสีสามสไตล์ ยังคงเอกลักษณ์ของแบรนด์ไว้คือ การผสมผสานความเซ็กซี่กับความน่ารักเข้าไว้ด้วยกัน ชุดของเกลรอบนี้ไม่ได้เน้นความโป๊เปลือยหรือเป็นแบบลูกปัดเหมือนรอบก่อน แต่ใช้ ลูกไม้เนื้อดีและดีไซน์ที่มีกลิ่นอายชุดไทยประยุกต์ ในการสร้างมิติและดีเทลที่ทำให้ผู้สวมใส่ดูมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างเป็นธรรมชาติ

ชุดแรกของเกลเป็น ชุดว่ายน้ำวันพีซสีขาวงาช้าง ดีไซน์คอวีลึกเล็กน้อย แต่มีลูกไม้ถักลายละเอียดประดับที่ช่วงอกและขอบเอวคล้ายสไบแบบโมเดิร์น ด้านหลังเป็นดีไซน์เปิดเว้าเล็กน้อยแต่ยังคงความสุภาพ มีดีเทลลูกไม้ผูกเป็นโบว์เล็กๆ ที่ไหล่ ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน น่ารัก และเซ็กซี่แบบพอประมาณ

ชุดของเมษา เป็นชุดว่ายน้ำทูพีซสีชมพูอมส้ม เสื้อเป็นบราทรงเกาะอกแต่มีผ้าลูกไม้ซีทรูคลุมไหล่เล็กน้อยคล้ายห่มสไบเฉียง มาพร้อมกับกางเกงว่ายน้ำเอวสูงที่ดีไซน์ขอบเอวเป็นลูกไม้ถักลายกราฟิกเล็ก ๆ ให้ลุคที่ดูสดใส ขี้เล่น และมีลูกเล่น

และชุดสุดท้าย ของข้าวฟ่าง เป็นชุดว่ายน้ำวันพีซสีเขียวมิ้นต์ ดีไซน์เรียบหรู คอปีนเล็กน้อย มีการใช้ผ้าลูกไม้ถักเป็นลายไทยประยุกต์บริเวณช่วงเอวและข้างลำตัว เพื่อเผยให้เห็นผิวเล็กน้อยอย่างมีศิลปะ ด้านหลังเป็นดีไซน์ไขว้สายที่ดูเซ็กซี่แบบมีคลาส

เกลพับชุดทั้งสามชุดอย่างบรรจง ก่อนจะเริ่มสำรวจพื้นที่รอบ ๆ เต็นท์อย่างจริงจัง

“ฉันต้องหาโลเคชั่นถ่ายรูปที่ดีที่สุด!” เกลพึมพำกับตัวเอง “วิวภูเขาสวยก็จริง แต่ยังขาดองค์ประกอบที่เสริมลูกไม้ของชุดฉัน”

เกลเดินสำรวจไปตามแนวต้นไม้และสระว่ายน้ำส่วนตัวของเต็นท์ จนกระทั่งเธอเจอเข้ากับ มุมระเบียงไม้ที่มีเถาไม้เลื้อยพันอยู่ และมีแสงแดดยามบ่ายส่องลอดลงมาอย่างนุ่มนวล

“ตรงนี้แหละ! แสงสวยมาก!” เกลบอกเพื่อน ๆ ด้วยความตื่นเต้น

พิชชี่ที่มองไปยังเต็นท์กลุ่มผู้ชายที่อยู่ใกล้ ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจ้าเล่ห์

“ถ้าอย่างนั้น แกก็ถ่ายรูปตรงที่หนุ่ม ๆ เค้าเห็นชัด ๆ เลยสิเกล” พิชชี่กระซิบ “เผื่อจะมีตากล้องส่วนตัวมาช่วยกดชัตเตอร์ให้ไง”

เกลหน้าแดงเล็กน้อยกับคำแซวของพิชชี่ แต่ก็รีบหันไปสั่งงานเพื่อน ๆ ทันที

“พอเลยพิชชี่! รีบไปเปลี่ยนชุดกัน! แสงกำลังสวยแล้วนะ!”

กลุ่มเพื่อนผู้ชายที่อยู่เต็นท์ข้าง ๆ สังเกตเห็นกิจกรรมของกลุ่มสาวๆ โดยเฉพาะเมื่อเห็นพวกเธอกำลังเปลี่ยนชุดและเริ่มถ่ายรูปแฟชั่นเซ็ตข้างสระว่ายน้ำในชุดว่ายน้ำลูกไม้สุดเก๋ที่ดูเซ็กซี่อย่างมีคลาส

เดย์ ที่กำลังนั่งสบาย ๆ อยู่บนเก้าอี้ริมสระ รีบยกเบียร์กระป๋องขึ้นมาจิบพลางมองข้ามไปอย่างไม่ปิดบัง

“โว้ววว อาหารตาดี ๆ ทั้งนั้นเลยว่ะ” เดย์ยื่นปากชมเสียงดัง “ฝีมือเกลสุยอดจริงๆนะ! ชุดโคตรสวย! คนใส่ก็”

ข้าง ๆ เดย์ วิน นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเก้าอี้อาบแดด โดยมีหมวกปีกกว้างปิดใบหน้าเอาไว้ ไม่ได้สนใจโลกรอบตัวแม้แต่น้อย ไนท์ ที่เพิ่งเดินกลับมาจากในเต็นท์ ได้ยินเสียงของเดย์ก็รีบเดินเข้ามาหาทันที

“มึงมองมากเดี๋ยวก็มีคนกระโดดถีบมึงหรอก” ไนท์พูดพลางยกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่ม เขารู้ดีว่า 'คน' ที่เขาหมายถึงคือใคร

เดย์หันไปยักไหล่ให้ไนต์อย่างไม่สะทกสะท้าน “เออ ใช่มันหวงเพื่อนสนิทครับ แต่ก็เพื่อนนะ” เดย์จงใจเน้นคำว่า 'เพื่อน' กวนประสาทเขาสุดๆ

จังหวะนั้นเอง คิริน ที่เดินออกมาจากในเต็นท์ ก็เดินเข้าไปหาเดย์ แล้วตบหัวเพื่อนรักของเขาดัง ‘ป้าบ!’

“โอ๊ย! เจ็บนะเว้ย!” เดย์โวยวาย ไนต์รีบพูดอย่างสะใจทันที “สมควร!”

คิรินไม่ได้สนใจเสียงบ่นของเพื่อน แต่สายตาของเขาจับจ้องไปยังระเบียงเต็นท์ตรงข้ามที่ร่างเล็กของเกลกำลังโพสท่าถ่ายรูปอยู่ในชุดวันพีซสีงาช้างลูกไม้สุดน่ารัก

เกลตัวเล็กที่สุดในบรรดาเพื่อนทั้งสามคนเมื่อเทียบกับเมษาและข้าวฟ่าง แต่ทว่า อะไรที่ควรมีนั้นมันไม่แพ้เพื่อนเลยจริงๆ ชุดว่ายน้ำของเธอที่เน้นการใช้ลูกไม้และดีไซน์แบบวินเทจ ทำให้เธอดูมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

คิรินมองดูเธอนิ่ง ๆ ใบหน้าเริ่มขึ้นสีแดงจาง ๆ เมื่อภาพจูบที่หลังมือเมื่อวันก่อนลอยขึ้นมาในความคิด เขารีบส่ายหัวอย่างแรงเพื่อสลัดความคิดหื่น ๆ ออกจากหัวไปทันที

“มองอะไรของมึงวะ” ไนต์ถามคิรินอย่างจับผิด

“เปล่า! แค่รอดูว่ายัยพวกนั้นจะถ่ายรูปเสร็จเมื่อไหร่ จะได้เริ่มปาร์ตี้บาบีคิวซะที!” คิรินรีบทำเป็นจัดเสื้อของตัวเอง เขาพูดแก้ตัวด้วยน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติเล็กน้อย

ขณะที่คิรินกำลังแสร้งทำเป็นจัดเสื้อของตัวเองเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอายอยู่นั้น เสียงดัง ‘ตูม!’ ก็ดังสนั่นขึ้นมาจากสระว่ายน้ำข้าง ๆ เต็นท์ กลุ่มสาว ๆ ที่กำลังโพสท่าถ่ายรูปอยู่ถึงกับสะดุ้งและหันขวับไปมองทันที

เดย์กับไนต์ หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ริมสระ ส่วนในน้ำมีร่างของ วิน ที่กำลังโผล่ขึ้นมาจากน้ำด้วยสีหน้าเซ็งจัด แต่มุมปากกลับยิ้มเล็กน้อย

“เล่นกันแบบนี้เลยเหรอวะ!” วินตะโกนบ่น

เสียงหัวเราะของทั้งกลุ่มดังลั่นไปทั่วบริเวณ ก่อนที่เสียง ‘ตูม!’ ที่สอง จะตามมาติด ๆ คราวนี้เป็นเขาเองที่โดนไอแฝดนรกโยนลงน้ำ คิรินที่กำลังยืนมองเหตุการณ์อย่างตลก ๆ ก็ถึงกับหลุดขำออกมา ก่อนที่เขาจะหันไปเห็นปฏิกิริยาของเกล

เกลกำลังหัวเราะเสียงใส เสียงหัวเราะที่สดใสและร่าเริงของเธอ ทำให้คิรินรู้สึกหมั่นไส้ปนเอ็นดูจนเก็บอาการไม่ไหว คิรินรีบกระโดดขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินตรงดิ่งเข้าไปหาเกลที่ยืนหัวเราะอยู่ริมระเบียงด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์