ตอนที่ 5 บทหนึ่ง Future Detective ภาคต้น

“ผมไม่มีทางโกหกท่านได้หรอกครับ ขืนทำแบบนี้มีหวังผมคงถูกด่าจนประสาทหลอนตายก่อน คำด่าแต่ละคำทำเอาหัวใจจะวายอยู่ทุกวัน”

ชินภัทรตอบตามความจริง เพราะเคยถูกลงโทษจากการทำงานพลาด ช่างเป็นบทลงโทษที่ไม่น่าจะมีใครคิดมาก่อน ทำเอาหลอนไปหลายวัน อย่าหาเรื่องให้โดนลงโทษดีกว่า

“โอเค พวกมันควรทำตัวสะอาดสะอ้าน เป็นนักธุรกิจแท้ๆ เอาแต่ฟอกเงิน หนี้ภาษี ริบเงินพนักงานเป็นของตัวเองบางส่วน

เป็นชู้กับเมียชาวบ้าน บางคนหนักถึงขายความลับตระกูลไปอีกตระกูล”

“แต่ละคนก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีเงินกันสักหน่อย ทำไมไม่รู้จักทำมาหากินสุจริตกันบ้าง ตั้งใจทำงานกันมันจะตายหรือไง ถ้าตายก็ไปกระโดดน้ำในบึงที่ไม่มีคนเห็นสิ”

“จะมาทำให้คนอื่นเขาเดือดร้อนไปเรื่อยทำไม ช่างทำตัวน่ารังเกียจกันไปหมด ลำพังเงินปกติตายไปก็ใช้ไม่มีวันหมด ตอนตายจะเอาเหรียญทองใส่ปากไปด้วยหรือไง”

นนท์ภัทรยังคงด่าออกรสออกชาติด้วยความโมโห เพราะเรื่องราวเหล่านี้สืบทราบมานาน แค่ยังไม่ได้ใช้ออกมาเท่านั้น เลยตั้งใจช่วยปล่อยข่าวอื่นเพิ่ม ที่ตระกูลวรวงศ์ไม่สามารถสืบต่อได้

ถือว่าเป็นเวรกรรมที่พวกมันแต่ละคนต้องตามเก็บไป

“...” ชินภัทรไม่ได้พูดอะไรออกมาแต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะตัวเองไม่ได้ถูกด่าไปด้วย ลำพังคุณชายใหญ่ด่าขนาดนี้คงทำให้พวกนั้นจามกันไม่หยุดหย่อน

ช่างเป็นคนปากคอเราะร้ายเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ยังด่าเก่งแถมยังทำงานเก่งเหมือนเดิม พวกพี่สาวใช้บอกว่าแรกเริ่มทุกคนก็ขวัญกระเจิงกันเยอะ

เพราะคิดว่าคุณชายใหญ่เป็นบ้าหรือเปล่า จนกระทั่งเวลาผ่านไปถึงได้รู้ว่านั่นเป็นนิสัยที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ความเจ้าอารมณ์เหมือนปู่ของท่านไม่มีผิด

“ผมคัดลายมือไทยแบบอาชีวะแบบที่พี่นนท์สั่งหมดแล้วครับ ทั้งพยัญชนะ สระ ทำซ้ำรวมกันสิบแผ่น ต้องการให้ทำอะไรอีกไหมครับ”

นภัทรบอกพลางเดินมายื่นกระดาษส่งให้ตรวจถึงที่ เขามีสมาธิเป็นเลิศมาตลอด จึงตัดขาดออกจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าภายในห้องทำงานแห่งนี้มีบรรยากาศเป็นยังไง

“ไหนพี่ชายคนนี้ดูสิ เป็นยังไงบ้าง” นนท์ภัทรขานรับอย่างอารมณ์ดีพลางหยิบขึ้นมาดูด้วยสีหน้าจริงจังขัดกับท่าทีหยอกล้อและการพูดเล่นเอ็นดูน้องชาย

“ไม่มีที่ติ ไปสักสามวันแล้วค่อยมาทำตามตารางที่พี่กำหนดเหมือนเดิม”

“ครับ พี่นนท์” นภัทรขานรับด้วยท่าทีสุภาพก่อนเดินออกจากห้องไป

บรรยากาศรักใคร่ของพี่น้องพลันหายไปหมด เพราะนั่นคือท่าที่สงวนเอาไว้ให้บุคคลเดียวเท่านั้น กับคนอื่นผู้ชายคนนี้คือเพชรฆาตพร้อมสังหารทุกคนไม่ว่าจะเป็นด้านร่างกายหรือจิตใจก็ตาม

“จินเจต เจตฎา คุณากร หวังว่าลูกเจี๊ยบอย่างพวกนายจะมีคำตอบที่จริงใจเหมือนกับเจ้าเด็กคนนี้ที่ฉันรับเลือกมาสั่งสอนเป็นพิเศษ”

“พวกนายเพิ่งจะสิบขวบเอง อนาคตยังอีกไกล ค่อยกลับมาสอบวัดระดับใหม่อีกหลายรอบก็ยังทัน พี่ชายพวกนายก็สอบไม่ผ่านเหมือนกันจะเครียดไปทำไม”

“ถ้าไม่บอกความจริงก็เตรียมใจไว้ด้วยล่ะ” น้ำเสียงทรงอำนาจของว่าที่ประมุขคนต่อไปของตระกูลภูทนินทร์กระจายโอบล้อมไปทั่วห้องทำงาน แรงกดดันมหาศาลทำให้แม้แต่ผู้ช่วยคนสนิทหลายคนถึงกับหายใจลำบาก

“เหมือนที่ชินภัทรรายงานครับ ทุกอย่างครบถ้วน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น วันนั้นเป็นการรวมตัวกันของขั้วอำนาจหลายฝ่าย เลยทำให้บางคนปากกล้ากับชินภัทรไปบ้าง”

“นับจากวันนี้ไปคงจะไม่มีใครกล้าทำแบบนั้นอีก”

“เพราะได้อิทธิพลของท่านนนท์ภัทรคุ้มครองเต็มรูปแบบ แม้จะขาดการดูแลจากตระกูลตนเอง แต่กลับได้รับวาสนาที่ยิ่งใหญ่แบบเดิม”

“ต้องมีแต่คนอิจฉามากกว่าหัวเราะเยาะด้วยซ้ำครับ” จินเจตอธิบายอย่างละเอียดแม้ว่าในใจจะกลัวนายท่านตนเองมากแค่ไหน

แต่การคลุกคลีอยู่กับคนบ้าอย่างชินภัทรมาตลอดสิบปีไม่ได้สูญเปล่า ทักษะ ความสามารถ และการบ่มเพาะบางอย่างย่อมได้เรียนรู้มาไม่น้อย