LOGINShare
31
publish date:
2026-05-27 21:32:44“ผมเปล่านะครับ แค่เผื่อเจ้านายไม่รู้เฉย ๆ จะได้ดีใจที่นายหญิงมาเยี่ยม”
“มึงคิดว่ากูโง่เป็นควายหรือไงวะ สองคนนั่นหน้าเหมือนกันแต่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าใครเป็นใคร”
“เจ้านายรู้เหรอครับ” อังคารทำสีหน้าเหลือเชื่อระคนชื่นชม
“ดูตาก็รู้แล้ว เขาเองก็สารภาพ แล้วมึงยังจะมาหลอกกู ที่กูพูดไปถือว่าเป็นโมฆะ”
“โธ่... เจ้านาย ผมขอโอกาสอีกครั้งได้ไหมครับ ผมขอทดเวลาบาดเจ็บ”
“ทดเวลาบาดเจ็บบ้านป้ามึงสิ”
“โธ่... เจ้านาย”
“มึงยื่นหูมานี่กูจะให้มึงไปสืบเรื่องของคนคนหนึ่งหน่อย”
“เรื่องใครเหรอครับ ผมยินดีและเต็มใจ ถ้าผมสืบได้ตามต้องการ นายหัวจะยังทำเหมือนเดิม อย่างที่พูดเอาไว้ใช่ไหมครับ” อังคารหน้าระรื่นรีบทวงสิ่งที่อยากได้ในทันที
“ทำเหมือนเดิมคืออะไรของมึง” คนเอ่ยถามทำหน้างงว่าเขาไปสัญญิงสัญญาอะไรกับมันเอาไว้ มันถึงได้คิดเป็นตุเป็นตะขนาดนี้
“นายหัวบอกว่าถ้าผมอยากได้อะไรก็จะให้ทุกอย่างไงครับ”
“อ้อ... อันนั้นถือว่าเป็นโมฆะเพราะมึงไม่ทำตามที่กูขอ แทนที่จะเอาเมียกูมา มึงกลับเอาคนอื่นมาสวมรอยหลอกกู”
“โธ่... นายหัว”
“เอาเถอะ ถ้ามึงไปสืบเรื่องคนคนนี้มาให้กูได้ กูจะตอบแทนมึงอย่างงาม แต่พูดไปพูดมามึงนี่เห็นแก่อามิสสินจ้างจริง ๆ เลยว่ะ”
“แล้วนายหัวเอารางวัลมาหลอกล่อผมทำไมล่ะครับ”
“อย่าให้กูหาย กูจะเตะมึงเป็นคนแรก!!!”
“พี่เชื้อนอนหยอดน้ำข้าวต้มปางตายพอได้คืนดีกับผัวก็ลืมพี่”
เห็นญาติผู้น้องเดินเข้ามากุมภ์ก็รีบใส่ทันที ยิ่งเห็นเพื่อนรักที่เดินยิ้มแฉ่งเข้ามาด้วย ยิ่งขวางหูขวางตาเข้าไปใหญ่
ยอมรับแหละว่าตัวเองผิดไปแล้ว
แต่แหม... ไปหวานกันไกล ๆ หู ไกล ๆ ตาไม่ได้หรือไงวะ
“มารับแล้วยังจะบ่นอีก หรือเราจะปล่อยให้คุณกุมภ์นอนเป็นผักอยู่ที่โรงพยาบาลดีคะพี่นะ” นุชรีหันไปปรึกษากับคนรักที่ตอนนี้ปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้ว
จริง ๆ เธอยังรักชัยชนะอยู่เหมือนเดิม แค่ว่าวันนั้น ถ้าเขามาปรับความเข้าใจกับเธอเรื่องก็คงไม่ยืดเยื้อมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นเพราะญาติผู้พี่จอมจุ้นจ้านของเธอแท้ ๆ ดีนะที่เธอได้รู้ความจริงทุกอย่างในวันนี้ ไม่ใช่ว่าจะเชื่ออะไรง่าย ๆ เพราะเธอได้สืบหาความจริงและก็พบว่าทุกอย่างที่ชัยชนะพูดคือเรื่องจริง มันน่าหยิกพี่ชายอย่างกุมภ์ให้เนื้อเขียวนัก ทำอะไรไม่เข้าท่าเอาเสียเลย
“พี่ก็ว่าดีครับ จะได้หายซ่า อุตส่าห์มารับคนเมียทิ้งออกจากโรงพยาบาลแท้ ๆ”
“ใครเมียทิ้ง”
“น่าจะมึงแหละไอ้กุมภ์”
“กูนี่นะ อย่ามาพูดหมา ๆ หน็อย พอน้องกูคืนดีด้วยหน่อยยิ้มหน้าระรื่นเชียวนะมึง”
“หลังจากผ่านเหตุการณ์ครั้งนี้ไปนุชจะเชื่อใจพี่นะให้มากยิ่งขึ้นค่ะ”
“เหตุการณ์อะไร” กุมภ์เอ่ยถาม ขยับตัวไปมาด้วยความรู้สึกอึดอัด
“เหตุการณ์ที่คนบางคน ชอบทำให้คนอื่นเข้าใจผิดกันยังไงล่ะ”
“อืม...” กุมภ์คราง ก็มันผิดไปแล้ว จะตอกย้ำทำไมนักหนา
“ชอบคิดเองเออเองว่าคนอื่นจะรับตัวเองเป็นผัวทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยคิดจะมาเป็นเมียเลยด้วยซ้ำ”
กุมภ์แทบตกเตียงที่ได้ยินญาติผู้น้องตอกย้ำเช่นนั้น
เหอะ! คนอย่างเขานี่นะจะยอมเป็นฝ่ายถูกทิ้ง
ฟันแล้วทิ้ง! ไม่มีทางเสียหรอก
กุมภ์ยอมสงบเสงี่ยมให้ญาติผู้น้องพากลับบ้าน แต่ไม่ใช่บ้านตัวเองในกรุงเทพฯ หรือบ้านของใคร ๆ ที่พอจะพึ่งพิงได้ นอกจาก...
“ผมคงต้องขออนุญาตพักอยู่แถวนี้จนกว่าจะสร้างบ้านเสร็จนะครับคุณยาย” กุมภ์พูดกับคุณยายพิตรอย่างอ่อนน้อม เขาชะเง้อคอมองหาคนที่อยากเจอจนแทบคอเคล็ดแต่ปรากฏว่าไม่เห็นแม้แต่เงา
“ได้สิจ๊ะ เราน่ะเคยช่วยชีวิตยายเอาไว้ หากไม่รังเกียจมาอยู่ด้วยกันก็ได้นะ ถ้าไม่คิดว่าบ้านของยายคับแคบจนเกินไป”
“ขอบคุณครับ” กุมภ์รีบรับคำในทันที
“พี่นะ” นุชรีกระซิบเรียกแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงเบาหวิว
“ครับ” ชัยชนะรับคำ
“คุณกุมภ์ดูระริกระรี้จนเกินเหตุไปไหมคะ”
“ระริกระรี้นี่เขาใช้กับผู้หญิงไม่ใช่เหรอครับ”
“เดี๋ยวนี้พี่นะกล้าเถียงเหรอคะ”
“ไม่กล้าครับ”
“ดีแล้วค่ะ”
“ครับ” ชัยชนะรับคำเสียงอ่อย
“เดี๋ยวให้แม่กุลเขาจัดห้องหับให้นะ” คุณยายพิตรนั้นทั้งยินดีและเต็มใจที่จะให้กุมภ์พักอยู่ที่นี่
“พี่นะ” นุชรีหันไปกระซิบกับคนรักอีกครั้ง
“ครับ” ชัยชนะรับคำ
“พี่ชายของนุชไปเป็นผู้มีพระคุณของคุณยายพิตรตอนไหนกันคะ ทำไมนุชไม่เห็นรู้เลย นุชพลาดอะไรไปเหรอนี่”
“พี่ไม่รู้ครับ”
“คุณกุมภ์แผนโคตรสูง เดี๋ยวนุชต้องถามแล้วค่ะ”
“ผมขอบคุณคุณยายมากนะครับที่เมตตาผม”
“ไม่เป็นไร ๆ แม่กุลมาโน่นแล้ว หนูไปจัดห้องหับให้นายหัวกุมภ์หน่อยสิลูก เขาจะมาพักอยู่กับเรา” คุณยายยิ้มอย่างเอ็นดูนายหัวหนุ่ม
“เขาจะนอนที่นี่เหรอคะคุณยาย” กุลยาถามอย่างตกใจ
“ใช่จ้ะ”
“เอ่อ... แล้วเขาไม่มีบ้านช่องของตัวเองอยู่เหรอคะ”
“เสียมารยาทจริง ๆ เลยเรา พูดจาไล่แขกของยายแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“ขอโทษค่ะคุณยาย เดี๋ยวกุลไปจัดห้องให้นะคะ” กุลยาโดนดุก็หน้าหงอรีบเดินไปจัดห้องให้กุมภ์ในทันที
“รอสักครู่นะ เดี๋ยวจะได้พักผ่อนแล้วจ้ะ วันนี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม ยายจะให้แม่กุลเขาทำให้กิน”
“เกรงใจน่ะครับคุณยาย ผมน่ะกินอะไรก็ได้ครับ”
“ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวให้แม่กุลเขาทำอาหารบำรุงให้กิน เราจะได้หายป่วยเร็ว ๆ เรื่องที่ดินน่ะเราจะจัดการยังไงก็ตามสบายนะ”
“ผมก็คงจะปลูกบ้านหลังเล็ก ๆ เอาไว้พักผ่อนน่ะครับ”
“พี่นะ” นุชรีที่นั่งอยู่ห่างออกไปรีบหันไปกระซิบกับคนรัก
“ครับ” ชัยชนะรับคำขยับเข้าไปหาเหมือนเคย รอฟังว่าคนรักจะพูดอะไร
“คุณกุมภ์กล้าพูดเนอะว่าจะปลูกบ้านหลังเล็ก ๆ”
“ทำไมล่ะครับ”
“ที่ดินสิบหกตารางเมตร เรียกว่าปลูกกระท่อมเพิงหมาแหงนยังจะถูกกว่า” เสียงหัวเราะของชัยชนะทำให้คุณยายพิตรกับกุมภ์หันไปมอง
“ขอโทษครับ” ชัยชนะรีบเอ่ยขอโทษขอโพยที่หลุดขำออกมาเสียงดัง
“ผู้กองนะเป็นแฟนกับหนูนุชเหรอจ๊ะนี่ ยายเพิ่งรู้” คุณยายพิตรคุ้นเคยกับชัยชนะเป็นอย่างดี ด้วยว่าชัยชนะนั้นเป็นตำรวจที่มีน้ำใจคอยช่วยเหลือชาวบ้านอยู่เสมอ จึงทำให้เป็นที่รักและศรัทธาของคนแถบนี้ รวมถึงท่านและหลานสาวด้วย ซึ่งชัยชนะมีน้ำใจคอยดูแลช่วยเหลืออยู่เสมอ ๆ
“ครับ เรามีแพลนว่าจะแต่งงานกันด้วยน่ะครับ” ชัยชนะกุมมือแฟนสาวเอาไว้พลางยิ้มให้คุณยายพิตร
กุมภ์ถึงกับหูผึ่งที่ได้ยินว่าสองคนนี่กำลังจะแต่งงานกัน ไหงเขาไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย
“ห้องเรียบร้อยแล้วค่ะคุณยาย” กุลยาออกมาแจ้งให้ผู้เป็นยายทราบ
“ไป ๆ พ่อกุมภ์ไปพักผ่อนที่ห้องก่อน เดี๋ยวเย็น ๆ ยายจะลงครัวทำอาหารเลี้ยงด้วยตัวเอง ผู้กองกับหนูนุชก็อยู่กินข้าวกินปลากันก่อนนะ แล้วค่อยกลับ” ทุกคนรับคำคุณยายก่อนที่กุลยาจะเลี่ยงลงไปในครัวเพื่อเตรียมอาหารตามที่คุณยายสั่ง
“คุณนุชจะแต่งงานเหรอ ทำไมคุณกุมภ์ไม่เห็นรู้เรื่องอะไรเลย” อยู่ในห้องด้วยกันสามคนกุมภ์ก็เอ่ยปากถามน้องสาวในทันที
“ก็คุณกุมภ์นอนเป็นผักอยู่ที่โรงพยาบาล คุณนุชคุยกับนายแม่เรียบร้อยแล้ว พี่นะใจร้อนไม่อยากรออีก เราก็รอกันมาหลายปีแล้วไง แต่งกันตอนนี้จะได้มีลูกทันใช้” นุชรีหันไปมองคนรักที่มองเธอด้วยสายตารักใคร่ ทั้งสองกุมมือจนแทบจะกอดรัดกันตรงนั้นด้วยสายตาหวานซึ้ง
Latest chapter
กุมภ์กุลยา 78
อังคารได้แต่งงานกับมยุริญสมใจ ตอนนี้ก็มีทายาทแล้วเหมือนกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกๆ ของเจ้านายเลยเป็นเพื่อนเล่นกันกันต์ธีร์ กายสิทธิ์ กชกร กิรณาวิ่งมากอดมารดาก่อนจะแนบหูไปกับหน้าท้องนูน ๆ เพื่อคุยกับน้อง“วันนี้น้องเงียบกริบเลยครับ” กันต์ธีร์เอ่ยขึ้น“ใช่ ๆ น้องทำอะไรอยู่น้า ท่าทางจะหลับ”“อุ๊ย!” ไม่ทันขาดคำ กุลยาก็อุทานเบา ๆ เพราะสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าลูกภายในท้องของเธอ เคลื่อนไหวคล้ายตอบโต้กับบรรดาพี่ ๆ“น้องดิ้นด้วยครับ สงสัยจะรู้ว่าพวกเรามาทักทาย ผมอยากเห็นหน้าน้องจัง” กายสิทธิ์ลูบท้องนูน ๆ ของมารดาไปมา“หนูก็อยากเห็นหน้าน้องเหมือนกันค่ะคุณแม่” กชกรพยักหน้ายิ้มแป้น“หนูก็ด้วยค่ะ” กิรณาก็เช่นเดียวกัน ก่อนจะอ้อนให้บิดาอุ้มไปนั่งตัก“สงสัยว่าน้องก็อยากจะเห็นหน้าทุกคนแล้วเหมือนกันจ้ะ พี่กุมภ์คะ คุณแม่คะ ปะ... ปวดท้องจังเลยค่ะ”เสียงของกุลยาที่ร้องบอกทุกคนว่าเจ็บท้องทำให้กุมภ์ตื่นเต้นไม่น้อย“ไอ้อังคาร ไอ้อังคาร เอารถออกเดี๋ยวนี้เลย!”“น้องจะออกมาแล้วเหรอคะ น้องจะออกมาแล้ว”เด็ก ๆ เดินวนไปวนมามาให้วุ่นเพราะตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าน้อง ทำเอานุชรีที่ยังไม่ถึงกำหนดคลอดถึงกับอมยิ้ม“ทุกคนตั้งส
กุมภ์กุลยา 77
“เล่นซะเนียนเลย พี่ตกอกตกใจหมดเลย เล่นเอามีดจี้คอขนาดนั้น พี่ทำอะไรไม่ถูกน่ะสิจ๊ะ” กุลยายอมรับว่าวันนั้นเธอตกใจจริง ๆ เลยรับปากไปเสียทุกอย่างที่น้องสาวต้องการ“ก็คุณธิดาเป็นดารานี่คะ ถ้าเล่นไม่เนียนจะเป็นดาราดังได้ยังไงกัน” ไม่ว่ายังไงนุชรีก็ยังชื่นชมในฝีมือการแสดงของกุลธิดาอยู่ดี“แล้วนั่นพี่กุมภ์กับผู้กองจะพาคุณราฟไปไหนคะ” กุลยาเอ่ยถามอย่างสงสัยเมื่อเห็นว่าแต่ละคนเตรียมถังเตรียมคบเพลิงมุ่งหน้าไปยังสวนหลังบ้าน“มีรังผึ้งรังใหญ่อยู่หลังบ้านน่ะครับ พวกเราหนุ่ม ๆ อยากจะไปจับผึ้งกันเสียหน่อย น้ำผึ้งแท้น่ะ เอามากินบำรุงสุขภาพนะ” กุมภ์หันไปตอบเมียรัก“ไปจับผึ้งกันเหรอคะ แล้วนั่นต้องเอาปี่ไปด้วยเหรอคะ” กุลธิดาถามอย่างสงสัย“ใช่ครับ พี่น่ะมือวางอันดับหนึ่งในการจับผึ้งเลยนะครับ” กุมภ์ยืดอก ตบเบา ๆ อย่างภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง“คุณกุลคงยังไม่รู้ว่าพี่กุมภ์น่ะจับผึ้งเก่ง เป่าปี่ก็เก่งด้วยค่ะ ไม่ใช่เป่าปี่เรียกผีเสื้อสมุทรนะคะแต่เรียกผึ้งนี่แหละ คิก ๆ” นุชรีเล่าแล้วทำท่าขำ“ทำไมคุณนุชต้องทำท่าขำแบบนั้นด้วยล่ะคะ”“หยุดเลยคุณนุช เมื่อก่อนกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้คุณกุมภ์เก่งแล้ว” ก
กุมภ์กุลยา 76
“พี่กุมภ์!” กุลยาถลาไปประคองร่างสามีเอาไว้ ทำเอาทุกคนตกใจกัน ยกใหญ่ สุดท้ายก็พากันไปโรงพยาบาลแทนที่จะไปสถานีตำรวจ“พี่กุมเป็นยังไงบ้างคะ” กุลยาเอ่ยถามสามีที่เดินขากะเผลก ๆ เพราะตกบันไดอย่างห่วงใย“ไกลหัวใจครับ แล้วคุณนุชเป็นยังไงบ้าง โดนคดีความมากไหม”“ผู้กองนะก็ทำตามหน้าที่น่ะค่ะ ผิดก็ว่ากันไปตามผิด ถูกก็ว่ากันไปตามถูก แต่พ่อหมอยอดยิ่งอะไรนั่นมีโจทย์เยอะนะคะ เพราะเที่ยวไปหลอกคนเอาไว้มากมาย เลยโดนดำเนินคดีทางกฎหมายข้อหาหลอกลวงและข้อหา อื่น ๆ อีกมากมายเลยค่ะพี่กุมภ์”“ดีแล้วครับ จะได้เข็ดหลาบไม่ทำอีก”“เพิ่งรู้นะคะว่าคืนนั้นคุณนุชให้ของขวัญเป็นชุดนอนไม่ได้นอน” กุลยานึกถึงแล้วอดที่จะขำปนหน้าแดงเสียไม่ได้ มารู้ในตอนหลังว่าคืนวันเข้าห้องหอนุชรีให้ชุดนอนวาบหวิวเพื่อให้เธอใส่ยั่วกุมภ์“คุณนุชทะเล้น แต่พี่ก็ว่าดีนะ อยากให้เมียใส่” เขากัดปากทำตาหวาน คนฟังถึงกับหน้าแดงลามไปถึงใบหู“กุมภ์เป็นไงบ้างลูก แม่ทำอาหารบำรุงให้กุมภ์เยอะแยะเลยนะ ทำกระเพาะปลาที่ลูกชอบด้วยนะจ๊ะ” เสียงหวาน ๆ ของมารดาทำให้กุมภ์โกรธไม่ลงเลยจริง ๆ ที่สำคัญก็รู้ว่ามารดานั้นเป็นห่วงเป็นใย อยากให้เขามีความสุขที่สุด จึง
กุมภ์กุลยา 75
“นาไม่กล้าแสดงความคิดเห็นค่ะพี่กันยา” นารีรีบตอบ“ไอ้อังคาร แทนที่แกจะมาช่วยฉัน แล้วนั่นแกชวนหลานสาวกับหลานเขยฉันไปดูคลิปอะไรห้ะ” คุณกันยาหันไปดุด่าลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่แอบถ้ำมองลูกชายกับลูกสะใภ้“ผมนั่งดูคลิปอยู่ครับคุณป้า โคตรมันเลยครับ” ชัยชนะเป็นคนเอ่ยตอบ“คลิปอะไรของแกที่บอกว่ามัน” คุณกันยาเดินขึ้นไปบนกระท่อม ในขณะที่กุมภ์กับกุลยารีบไปแต่งตัวในห้องน้ำให้เรียบร้อย“นี่ไงครับ สำนักอาจารย์ยอดยิ่งโดนปาระเบิดครับ ผมว่ามันคุ้น ๆ นะครับคุณป้า” ชัยชนะพูดออกมาก่อนทำท่านึก เหมือนเขาได้ยินชื่อสำนึกอาจารย์ยอดยิ่งที่ไหน“ห้ะ! เอามาให้ป้าดูสิ” คุณกันยารีบคว้าโทรศัพท์มาดูก่อนจะเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง“พี่กันยาคะ นี่มันสำนักอาจารย์ยอดยิ่งที่ดูดวงให้เรานี่คะ” นารีชะโงกหน้าไปดูก่อนจะอุทานเสียงดัง“ผมก็ดูวนไปวนมา คุ้น ๆ ชื่อสำนักอยู่เหมือนกันครับ ไปดูดวงที่นี่มาเหรอครับ ในข่าวบอกว่าโดนคนที่ไปดูดวงปาระเบิดใส่เพราะแค้นจัดที่ดูดวงไม่แม่น แถมยังไปแนะนำอะไรแปลกประหลาดด้วยครับ แต่รายละเอียดที่ลงลึกกว่านี้ผมไม่รู้นะครับ” อังคารสาธยายละเอียดยิบ“นี่แหละเรียกลงลึก” ชัยชนะกับนุชรีพูดประสานเสียงกัน“
กุมภ์กุลยา 74
“แล้วทำไมนายไม่ยุแยงตะแคงรั่วกันเล่า” นุชรีเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจ“ผมยุแยงตะแคงรั่วแล้วครับ แต่แพ้ทางนายหญิงจริง ๆ นายหญิงเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนั้น ผมเป็นแค่ลูกน้องจะไปสู้ยังไงไหว นั่นเขาเป็นถึงเมียเลยนะครับ”“อดเอาคืนคุณกุมภ์น่ะสิ เซ็งเป็ดเลย”“คุณนุชนี่หน้าซื่อใจคดนะครับ”“นายว่าฉันเหรอ”“ผมพูดไปตามเนื้อผ้าครับ”“ไม่ได้การละ พรุ่งนี้ต้องไปยุแยงตะแคงรั่วต่อ”“จะดีเหรอจ๊ะแม่นุช”“เฮ้ย! คุณป้ากับนายแม่มาแอบฟังนุชตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เสียงถามที่ดังขึ้นทำให้นุชรีหันไปมองก็เจอเข้ากับมารดาและผู้เป็นป้าที่กระซิบเข้ามาถามอย่างอยากรู้อยากเห็น“นานแล้วครับ ตั้งแต่คุณนุชเรียกผมมาถามนั่นแหละครับ” อังคารช่วยตอบแทนบรรดาเจ้านายทั้งหลาย“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”“ผมไม่กล้าครับ” ก็แต่ละคนเล่นจ้องเขาเหมือนจะปาดคอ เขาจะกล้าพูดอะไรได้“งั้นค่าสินสอดของมยุริญสองแสนนายก็อดนะอังคาร” นุชรีพูดอย่างงอน ๆ“นายแม่จ่ายให้ผมแล้วครับ”“ไอ้คนเห็นแก่เงิน” นุขรีด่าอย่างขัดใจ“ไม่ใช่นะครับ นายแม่มีบุญคุณ นายหัวก็มีบุญคุณ ผมหรือจะกล้าขัด”“หรา... อังคาร งั้นฉันขอให้นาย...” นุชรียังพูดไม่ทันจบประโยค ผู้ร้ายก็รีบสารภ
กุมภ์กุลยา 73
“กรี๊ด!!! ผีขี้โคลน” แล้วสติของหญิงสาวก็ดับวูบลงไปในทันที“เฮ้ย! ตายห่า นายหญิงหมดสติไปแล้ว”“มึงนี่แหละจะตาย ทำไมไม่บอกกูก่อนว่าเมียกูมา เป็นลมล้มฟุบไปแบบนี้ จะเป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้” กุมภ์หันไปตบหัวลูกน้องเต็มแรง อังคารร้องเสียงหลง มึนลูกตบของเจ้านายจนแทบเข่าทรุด“ผมบอกไม่ทันครับ อย่าว่าแต่นายหญิงเลย ผมเห็นนายหัวครั้งแรกยังตกใจ”“มึงมาช่วยประคองเมียกูขึ้นเตียงก่อน เวรเอ๊ย!”“นายหัวด่านายหญิงทำไมครับ”“กูสบถไอ้นี่ เดี๋ยวถีบยอดอก”“ครับ ๆ” อังคารช่วยเจ้านายประคองร่างของกุลยาไปวางบนเตียง“มึงรีบไปหายาลมยาดมยาหม่องมาปฐมพยาบาลเมียกูเร็ว ๆ เลย”“ผมว่าเจ้านายไปอาบน้ำก่อนดีกว่าครับ”“เออ ๆ แต่มึงไปเอายามาก่อน” กุมภ์รีบสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวและอาบน้ำเร็วที่สุดในชีวิต ก่อนจะรีบมาที่เตียงอย่างห่วงใย“เจ้านายดูเป็นห่วงนายหญิงมาก ๆ เลยนะครับ”“มึงเอาสักอย่างเถอะไอ้อังคาร จะเรียกกูว่านายหัวหรือเจ้านาย กูโคตรสับสน” เป็นประโยคเดิม ๆ ที่กุมภ์ด่าอังคารเป็นประจำ ซึ่งมันก็ยังเรียกเขาตามอารมณ์ และเขาก็ยังอยากจะด่ามันเช่นเดิม“นายหัวไม่คิดจะเล่นตัวสักนิดเลยเหรอครับ”“เล่นตัวอะไรของมึง”“ก็นายหญิงทิ้งนายห
You may also like
ภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น52.9K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์64.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat100.6K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่235.9K viewsคุณนายเล็กหัวรั้นมาก ลุงยอมจำนนอย่างเชื่อฟัง
หนานเจียงหนาน6.4K viewsเรือนลับของคุณนายร่าน
กาสะลอง444 viewsอ้อนรักคุณพ่อเลี้ยง
อักษรปรุงรัก48 viewsฉ่ำหวาม
เย้ายวน35 views
