39

“ยังไม่ตายครับนุช ไอ้กุมภ์แค่สลบ”

“มึงว่าไหมเพื่อน” ไอ้โม่งคนที่หนึ่งหันไปคุยกับไอ้โม่งคนที่สอง

“ว่าอะไรเหรอเพื่อน” ไอ้โม่งคนที่สองหันไปถามไอ้โม่งคนที่หนึ่ง

“ไอ้หมอนั่นที่วิ่งตามเรามาดูเป็นฮีโร่ไปเลยว่ะ”

“เออจริง ๆ กูเห็นด้วย แค่วิ่งตามมาชนต้นไม้จนสลบมันกลายเป็นฮีโร่ไปได้ยังไงวะ แถมยังมีสาวสวยกอดตระกองเอาไว้ด้วยความรักอีกด้วย”

ไอ้โม่งทั้งสองหันไปมองกุลยาแล้วทำตาปริบ ๆ อยากอธิบายเหลือเกินว่านั่นไม่ใช่ฝีมือของพวกเขา

“คุยอะไรกันห้ะ นายสองคนใช่ไหมที่ทำให้พี่ชายของฉันเป็นแบบนี้ ตายซะเถอะ!!!” น้ำเสียงของนุชรีทำให้ไอ้โม่งทั้งสองสะดุ้ง ยังไม่ทันได้อธิบายว่า... พวกเขาแค่เข้ามาขโมยของ ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ก็โดนลูกเตะมหาโหดฟาดหน้าเต็มแรง ชักแหง็ก ๆ ไปในทันที

“นุชใจเย็น ๆ ก่อนครับ เดี๋ยวโดนข้อหาทำร้ายร่างกายหรอก”

“ก็มันทำพี่ชายของนุช นุชไม่ยอมหรอกค่ะพี่นะ พี่นะเป็นใคร” นุชรีเอ่ยถามคนรักเสียงเข้ม ทำให้ชัยชนะหน้าตาเหลอหลา

“พะ... พี่เป็นใครครับ” ชัยชนะทำหน้างงกับคำถามของแฟนสาว

“พี่นะต้องกินปลาให้มาก ๆ นะคะ ก็พี่นะเป็นตำรวจไง แล้วนุชเป็นใคร”

“ครับพี่เป็นตำรวจ แล้วนุชเป็นใคร อ้อ... พี่รู้แล้ว นุชก็เป็นทายาทเจ้าของโรงแรมและรีสอร์ตหรูที่ประจวบฯ”

“พี่นะ!!!”

“ครับ ทำไมต้องเสียงดังใส่พี่ด้วย”

“นุชเป็นเมียตำรวจค่ะ พี่จะยอมให้นุชโดนข้อนี้ทำร้ายร่างกายโจรเหรอคะ มันสองคนทำร้ายพี่ชายของนุช มันต้องโดนอีกสักทีสองที” นุชรีทำท่าง้างเท้าจะเตะอีกรอบ ไอ้โม่งทั้งสองที่ยังพอมีสติอยู่มองสบตากันก่อนจะแกล้งสลบอย่างรวดเร็วเพื่อหนีบาทาหนัก ๆ ของหญิงสาวแสนสวยที่โคตรอวดรวยและอวดผัว!!!

“คุณกุมภ์ คุณกุมภ์นี่สุดยอดจริง ๆ เลยนะคะ” นุชรีเอ่ยชมพี่ชายที่วิ่งตามไปจับโจร จนทำให้ตำรวจสามารถจับโจรที่ปีนขึ้นบ้านคุณยายได้สำเร็จ

“เอ่อ... คุณนุชไม่ต้องชมคุณกุมภ์มากก็ได้ คุณกุมภ์เขิน” กุมภ์พูดขึ้น ในขณะที่เจ้าโด้เห่าใส่เขาไม่หยุด สงสัยมันคงอยากปูดความลับของเขา แต่ไม่เป็นไร เย็นนี้เขาจะทอดหนังไก่หอม ๆ ปิดปากมัน

“ดูสิคะ ขนาดเจ้าโด้ยังเป็นห่วงคุณกุมภ์ขนาดนี้ คุณกุมภ์ฟื้นแล้วก็ยังมาเห่าอยู่ใกล้ๆ คุณกุมภ์ไม่ยอมหยุด คงจะถามว่าคุณกุมภ์เป็นยังไงบ้าง ให้นอนพักผ่อนเยอะ ๆ แน่เลยคะ” นุชรีเองก็มาที่บ้านหลังนี้บ่อย เลยได้ทำความสนิทสนมกับเจ้าโด้สุนัขหนึ่งเดียวของบ้านสวนคุณยายพิตรอยู่บ่อยครั้ง เธอลูบศีรษะของมันไปมาก่อนจะเอ่ยชม

“เจ้าโด้แสนรู้เนอะพี่นะ เนอะคุณกุมภ์ ดูสิ เป็นห่วงคุณกุมภ์ขนาดมาเฝ้า มาถามอาการ” นุชรีลูบศีรษะของเจ้าโด้เบา ๆ อย่างเอ็นดู มันก็ร้องไม่หยุดปากคล้ายจะพูดจะเล่าอะไรสักอย่าง

กุมภ์ยิ้มยิงฟันใส่เจ้าโด้อย่างมีชัย แต่พอตกเย็นไปเขาต้องเสียหนังไก่ทอดให้มันเป็นกิโลฯ แถมยังโดนกุลยาดุอีกว่าไม่ควรให้เจ้าโด้กินของมันของทอดเดี๋ยวขนจะร่วง!!!

แต่กุมภ์ไม่ลืมกำชับเจ้าโด้ว่าอย่าเปิดเผยความลับนี้ให้ใครรู้จนตัวตายเพราะยังไงเขาก็ต้องติดสินบนมันตลอดชีวิต!!!

ส่วนชัยชนะนั้นสอบปากคำโจรทั้งสอง ด้วยว่าอยากรู้ว่าใครจ้างวานมาหรือเปล่า พวกมันบอกว่าอยากได้เงิน และได้ยินข่าวว่าคุณยายพิตรขายที่ดินได้เงินหลายล้านจึงคิดจะมาปล้น

“ได้ยินมาจากไหน” ชัยชนะเอ่ยถาม

“ก็ไอ้คุณนายขี้งกนั่นไง”

“คุณนายไหน”

“ก็คุณนายช่อทิพย์นั่นไง” ประโยคของสองโจรทำให้ชัยชนะถึงกับอึ้งไป ช่อทิพย์ไม่ได้ใช้โจรทั้งสองให้มาขึ้นบ้านคุณยายพิตรก็เหมือนใช้ เพราะพวกโจรหากรู้ว่าบ้านไหนมีเงินมันก็มักจะมาดูลาดเลาและสบช่องโอกาสมาขโมยของ เพราะก่อนหน้านี้หลายวันกุมภ์ไม่อยู่ จึงมีแค่คุณยาย ป้าสายบัวและ      กุลยา พวกโจรคงคิดว่ามีแต่ผู้หญิง หารู้ไม่ว่ากุมภ์กลับมาพอดี

“เป็นอะไรของเราตาพจน์ เมาหัวราน้ำขนาดนี้” เพราะบุตรชายไม่กลับบ้านหลายวัน นั่นทำให้บัลลังก์กับช่อทิพย์ต้องมาหาบุตรชายถึงที่บ้านพัก ข่าวลือเรื่องผู้หญิงกลางคืนที่มาอยู่กับลูกชายก็หนาหูจนต้องมาดูให้เห็นกับตาว่าเรื่องจริงมันเป็นยังไง

สองผัวเมียได้ยินข่าวว่าบ้านคุณยายพิตรโดนโจรขึ้นก็รู้สึกสะใจไม่น้อย แต่พอรู้ว่าไม่มีใครเป็นอะไรก็รู้สึกหงุดหงิดเป็นอันมาก

“กุลยาบอกเลิกผมแล้วครับ” พจน์เงยหน้าขึ้นมาบอกบิดามารดา เขามองแก้วเหล้าด้วยความรู้สึกระทดท้อใจ แอบไปมองเธอที่บ้านสวนก็เห็นว่าเธอสนิทสนมกับกุมภ์แค่ไหน แถมยังไปไหนมาไหนด้วยกันตลอดเวลา ทั้งไปส่งขนมด้วยกัน ทั้งไปซื้อของด้วยกัน จนคนลือกันว่านายหัวหนุ่มทางใต้จะมาเป็นหลานเขยของคุณยายพิตรแทนเขา

“ก็ดีแล้วนี่นา พ่อกับแม่ก็ไม่เห็นว่านังเด็กนั่นจะส่งเสริมอะไรลูกชายของแม่ได้เลย เป็นแค่ผู้หญิงต่างจังหวัดที่เรียนจบก็ไม่มีงานทำ ต้องทำขนมขาย    งก ๆ จนก็จน ทรัพย์สินเงินทองอะไรก็ไม่มี เวลาญาติ ๆ เราถามแม่ละอายที่จะบอกว่าแฟนของลูกทำงานทำการอะไร” คุณนายช่อทิพย์พูดขึ้นอย่างยินดีที่ลูกชายเลิกกับกุลยาเสียได้

“กุลยาเป็นผู้หญิงที่ดีงามเพียบพร้อม คุณแม่ยังไม่ชอบอีกเหรอครับ แล้วคุณแม่กับคุณพ่อชอบแบบไหนเหรอครับ ผมกับกุลรักกันมานาน คุณแม่กับคุณพ่อก็ไม่ยอมไปตบแต่งให้ผม จนเธอต้องบอกเลิกผม” พจน์เอ่ยถามอย่างชอกช้ำใจ

“ก็ผู้หญิงที่มีเงินมีทองมีชาติตระกูลยังไงล่ะ จะไปเอาทำไมนังผู้หญิง      จน ๆ แบบนั้น”

“แต่กุลเป็นคนดีแถมยังขยันอีกด้วย”

“แล้วความดีมันกินได้ไหมล่ะ ที่แกสุขสบายอยู่ทุกวันนี้เพราะเงินของฉันกับพ่อแกทั้งนั้น ฉันเคยบอกแกแล้วใช่ไหมว่าถ้าแกเลือกมันก็ไปกัดก้อนเกลือกินกับมันก็แล้วกัน” พจน์จำได้ เขาเลยไม่เลือก เพราะจะให้เขาลำบากกับ     กุลยาเขาก็คงทนไม่ได้ บิดามารดานั้นมีเขาเป็นลูกคนเดียว ทรัพย์สมบัติก็ต้องยกให้เขา เขาเลยคิดว่าจะรอ กุลยาเองก็รอเขามาตลอด ไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่พอไอ้หน้าหัวนั่นเข้ามาในชีวิตของกุลยา เธอกลับบอกเลิกเขาหน้าตาเฉย

“คุณพ่อคุณแม่ทำแบบนี้ทำไมครับ ทำทำไม ทรัพย์สมบัติมากมายจะหวงไปทำไมกัน”

“จริงด้วยค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่จะหวงทรัพย์สมบัติไปทำไมกันคะ ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้” ดารารัตน์ที่เดินขึ้นมาบนบ้านพักเอ่ยขึ้น พลางยกมือไหว้คนทั้งสองด้วยรอยยิ้มหวานหยด

“นี่เธอเป็นใครกัน” คุณนายช่อทิพย์เอ่ยถามเสียงแหลม

“หนูเป็นเมียของคุณพจน์ เป็นลูกสะใภ้ของคุณพ่อคุณแม่ยังไงล่ะคะ”

“ต่ำ! ฉันไม่รับหล่อนเป็นสะใภ้หรอก ลูกชายของฉันนอนกับผู้หญิงสักคนก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องรับมาเป็นเมียเสียหน่อย” คุณนายช่อทิพย์ตวาดลั่น

“รับไม่รับหนูก็ท้องลูกของคุณพจน์แล้วนี่ไงคะ”

“ทุเรศ ท้องกับใครก็ไม่รู้แล้วคิดจะมาจับลูกชายฉัน ข่าวลือที่ว่ามีอีตัวคิดจะมาจับลูกชายฉัน เป็นเรื่องจริงหรือนี่” คุณนายยกมือขึ้นทาบอก หนีเสือปะจระเข้จริง ๆ เลิกกับนังกุลยาไปเสียได้ก็ว่าดีแล้ว มาเจอกับกะหรี่อีตัวอย่างนังนี่อีก ทำไมลูกชายของนางถึงได้ซวยขนาดนี้นะ คงต้องพาไปรดน้ำมนต์สักเจ็ดวัดเสียแล้วกระมัง