71

“หนูผิดจริง ๆ นั่นแหละค่ะ ทำให้พี่กุมภ์เสียใจ ยกเขาให้คนอื่นโดยที่ไม่ถามความคิดเห็นของเขาก่อน แต่คุณยายเข้าใจกุลใช่ไหมคะ ธิดาคือน้องสาวที่กุลรักและไม่อยากทำให้เสียใจ”

“เข้าใจจ้ะ แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ จะได้ทดสอบจิตใจของพ่อกุมภ์เขาด้วย ว่าเขารักหนูจริง ๆ” คุณยายพูดยิ้ม ๆ

“ค่ะคุณยาย ตอนนี้หนูรู้ซึ้งถึงจิตใจของพี่กุมภ์ดีทุกอย่างแล้วค่ะและหนูจะไม่ยอมสูญเสียผู้ชายดี ๆ แบบพี่กุมภ์ไปอีกแน่นอนค่ะ” กุลยาได้คำตอบของหัวใจก็เร่งออกเดินทางในทันที เธอติดต่อไปหานุชรีเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นปรารถนาดีกับเธอไม่ต่างจากกุมภ์ ทั้งยังเป็นญาติสนิทของกุมภ์อีกด้วย หากเธอจะเดินทางไปประจวบฯ นุชรีคงช่วยเหลือเธอได้หากไปถึงที่โน่น

“ค่ะคุณกุล มาเลยค่ะ ตอนนี้คุณกุมภ์เป็นยังไงเหรอคะ สภาพดูไม่ได้เลยค่ะ ทำแต่งาน บ้างานสุด ๆ ข้าวปลาไม่ยอมกิน บางทีก็เอาแต่นั่งเหม่อลอย ตอนนี้นุชเป็นห่วงคุณกุมภ์มากที่สุดเลยค่ะ”

“ค่ะ กุลจะรีบเดินทางลงใต้วันนี้เลยค่ะ”

“นุชจะรอนะคะ อยากให้พี่ชายกลับมาเป็นผู้เป็นคนอีกครั้ง คุณกุมภ์รักคุณกุลมากนะคะ คงมีชีวิตต่อไปไม่ได้หากต้องเสียคุณกุลไป”

“กุลขอโทษค่ะ ที่ทำให้พี่ชายของคุณนุชต้องเสียใจแบบนี้” กุลยารู้สึกผิดที่ต้องทำให้กุมภ์เสียใจแบบนี้

“ค่ะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คนเราผิดพลาดกันได้” นุชรีปลอบกุลยาอย่างเห็นใจก่อนที่จะกดวางสายแล้วหันไปหาบรรดาแม่ ๆ

“มาแล้วค่ะ มาทั้งลมทั้งฝนทั้งพายุวันนี้เลย” นุชรีเอ่ยบอกมารดา รวมถึงผู้เป็นป้าและสามีที่กำลังนั่งลุ้นอยู่อีกด้าน ก่อนจะได้ยินเสียงเย่ ๆ ระลอกใหญ่ดังประสานเสียงขึ้นมาพร้อมกัน

“คุณป้ากับนายแม่ไปดูหมอสำนักไหนคะ” นุชรีกอดอกมองมารดาและผู้เป็นป้า ก่อนทำหน้าเมื่อยถอนใจเฮือก ๆ ชีวิตของพี่ชายที่จะง่าย ๆ ดันยากเข้าไปอีก ส่วนชัยชนะนั้นได้แต่มองญาติผู้ใหญ่ของเมียตาปริบ ๆ

“ทำไม เราสองคนจะไปดูด้วยรึ ได้สิ ๆ เดี๋ยวแม่กับป้าจะพาไป”

“เปล่าค่ะ หนูกับพี่นะคาดคะเนกันว่าหากคุณกุมภ์รู้ความจริงเรื่องแผนการทั้งหมด หมอดูสำนักนั้นน่าจะโดนระเบิดปาใส่หลังคาบ้านจนสำนักพังน่ะค่ะ” นุชรียกมือขึ้นเบรกมารดากับผู้เป็นป้าเอาไว้ เธอไม่ได้ต้องการไป       ดูดวงหรืออะไรที่สำนักนั้นเลยสักนิด อย่าชักชวนไปเป็นอันขาด ก่อนจะอธิบายให้ฟังด้วยน้ำเสียงเนิบนาบปนเหนื่อยใจ ดีนะที่เธอแต่งงานกับชัยชนะแล้วไม่มีฤกษ์พานาทีอะไรแปลกประหลาดแบบนี้

ด้วยว่าผู้เป็นป้ากับมารดาไปดูฤกษ์ยามจากสำนักหมอดูที่เชื่อถือ ท่านทักมาว่าดวงของกุมภ์กับกุลยาจะต้องมีปัญหาต่อไปในภายภาคหน้าหากแต่งงานกันไป มีวิธีแก้เคล็ดก็คือต้องให้แยกจากกันหรือมีเรื่องผิดใจ ระหองระแหงต่อกัน ทำให้น้อยใจเสียใจกันตอนเข้าห้องหอ และกลับมาง้องอนขอคืนดีกันอีกครั้ง หลังจากนั้นจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมือง!!!

คิดสิคิด!!! ไม่สุดจริง ๆ คิดไม่ได้นะ แล้วคุณยายก็ดันเป็นไปกับเขาด้วย ตอนเดินทางกลับอยุธยาฯ กุลยาก็กลับไปด้วย ปลอมตัวเป็นกุลธิดาก็ทำเนียนเชื่อ พอไปถึงบ้านก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะพูดตะล่อมให้หลานสาวมาตามง้อผัว แล้วก็ให้น้องสาวส่งคลิปมาบอกความจริงว่าคืนนั้นไม่ได้ปะฉะดะกันในห้องหอกับพี่เขยมาให้พี่สาวดู

กุลธิดาคือคนดำเนินแผนการอย่างแยบยลพร้อมด้วยผู้สมรู้ร่วมคิดอีกหลายคนรวมถึงเธอด้วย

โคตรเหมือนละครน้ำเน่า!!!

เธอยกนิ้วให้ความเนียนของกุลธิดา อาจเพราะอีกฝ่ายเป็นดาราดังมาก่อน แต่คนไม่รู้อีโหน่อีเหน่ก็พี่ชายของเธอกับพี่สะใภ้นี่แหละ กว่าจะได้เข้าห้องหอรอกันจนเหงือกแห้ง!!!

กุลยาเดินทางมาถึงประจวบคีรีขันธ์ด้วยความช่วยเหลือของนุชรีที่ให้อังคารไปรับ เพราะประจวบเหมาะกับที่อังคารไปทำธุระให้เจ้านายในกรุงเทพฯ พอดิบพอดี

“ตอนนี้พี่กุมภ์อยู่ไหนเหรอคะ” กุลยาเอ่ยถามทุกคนทันทีที่มาถึงประจวบฯ

“อยู่ที่เกาะค่ะคุณกุล แย่เลยค่ะ เห็นคนงานบอกว่าทำแต่งาน ข้าวปลาก็ไม่ยอมกิน ตัดพ้อน้อยใจว่าเมียไม่รัก เมียเลยหนี เมียเห็นเป็นคนไร้ค่าเลยยกให้ผู้หญิงคนอื่นน่ะค่ะ” นุชรีพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

“งั้นกุลจะไปหาพี่กุมภ์ที่เกาะนะคะ” กุลยาพูดอย่างร้อนใจ รู้สึกผิดที่ทำให้กุมภ์เป็นเช่นนี้

“ดีค่ะ เดี๋ยวให้อังคารขับเรือไปส่งนะคะ” นุชรียิ้มให้กำลังใจ รวมถึงกันยาและนารีด้วย

“สู้ ๆ นะลูก พี่เขาน่ะแค่น้อยใจ งอนง้อหน่อยเดี๋ยวก็ยอมคืนดีด้วยแล้วจ้ะ” คุณกันยาให้กำลังใจลูกสะใภ้

“หนูต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่ทำให้วุ่นวายแบบนี้”

“ไม่เป็นไรจ้ะ ขอแค่หนูกลับมาหากุมภ์ก็พอแล้ว อย่างอื่นแม่และทุกคนเข้าใจดีจ้ะ” กันยาตบหลังมือลูกสะใภ้เบา ๆ อย่างไม่ถือโทษโกรธเคือง

“กุลกราบขอโทษคุณแม่อีกครั้งนะคะ ต่อจากนี้ไปหนูจะไม่สร้างเรื่องวุ่นวายอีกแล้วค่ะ”

“หนูไปรอที่เรือเลยนะลูก เดี๋ยวให้อังคารรีบตามไป”

กุลยาถูกคนงานผู้หญิงพาไปที่เรือ เธอก็เดินตามไปอย่างว่าง่าย ไม่ได้หันไปมองด้านหลังเลยว่าทุกคนมีสีหน้าเช่นไร คุณกันยาแทบเต้น ดีใจที่แผนการทุกอย่างสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ทำท่าเย่ ๆ อย่างมีความสุขพร้อมกับน้องสาว

“ผมโคตรกลัวผู้หญิงเลยครับ” อังคารพูดขึ้นด้วยสีหน้าสยอง กะพริบตาปริบ ๆ เวทนาเจ้านายยิ่งนัก

“ใช่ค่ะ สงสารคุณกุลกับคุณกุมภ์เหลือเกินค่ะ” นุชรีกอดอกถอนใจแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงคล้ายสงสารพี่ชายและพี่สะใภ้จับใจ

“แหม... แม่เห็นหนูบิวท์อารมณ์พี่เขาเสียเหลือเกินบอกว่าเมียไม่รักเลยทิ้งไป พี่เราเลยหมดอาลัยตายอยากมีสภาพย่ำแย่กว่าคนอกหักเข้าไปอีก”

“แหม... นายแม่ก็ คือตอนแรกหนูก็ไม่เห็นด้วยหรอกค่ะ แต่พอฟังแผนการทั้งหมดเสร็จสิ้น หนูก็คิดได้ คิก ๆ” นุชรียิ้มกว้างขึ้นมาในทันที

“คิดว่าอะไรเหรอครับ” อังคารที่ยังคิดว่าเจ้านายพอจะมีคนเข้าข้างอยู่บ้างเอ่ยถามด้วยใบหน้าเหลอหลา

อย่าบอกนะว่า... ไม่จริง เขาไม่อยากจะเชื่อ แสดงได้โคตรเนียน!!!

“คิดได้ว่าคุณกุมภ์เคยหลอกนุชมาก่อน ครั้งนี้ก็ต้องเอาคืนให้สาสมเสียบ้างค่ะ ทรมานสักเดือนตามหมอดูว่าไม่ถึงกับตายหรอกค่ะ เดี๋ยวนุชจะช่วยห้ามปรามคุณกุมภ์เองค่ะ ถ้าคุณกุมภ์จะเอาระเบิดไปปาหลังคาสำนักหมอดูของนายแม่”

อังคารส่ายหน้าไปมา ขาระทวยแทบล้มทั้งยืน นี่กูเชื่อถือเจ้านายคนไหนได้บ้างนี่ กูโคตรหลอนเลยตอนนี้ บอกเลย!!!

“แต่เจ้านายเคยช่วยเหลือคุณนุชเอาไว้จากคนที่จะลอบทำร้ายคุณนุชกับผู้กองนะนะครับ” อังคารยังมีแก่ใจทวงบุญคุณให้เจ้านายหนุ่ม

“อังคาร” เสียงเรียกโคตรสยอง อังคารยืนตรงรีบตะเบ๊ะในทันที

“ครับ!” เขารับคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“เคยได้ยินไหม บุญคุณต้องทดแทนแค้นต้องชำระ”

“เคยได้ยินครับ แต่ผมว่าคุณนุชชำระแค้นเจ้านายของผมไปหลายรอบแล้วนะครับ”

“อังคาร” นุชรีเรียกเสียงเย็น

“ครับ ๆ งั้นผมขอตัวไปขับเรือให้นายหญิงก่อนนะครับ” อังคารตะเบ๊ะอีกรอบ ก่อนจะรีบเผ่นออกมาจากจุดเกิดเหตุโดยเร็ว

กุลยาโบกมือให้ญาติ ๆ ฝั่งสามีที่เดินมาส่งกันอย่างพร้อมเพรียงตรงท่าเทียบเรือ อังคารมองแล้วได้แต่กะพริบตาปริบ ๆ เคยเป็นไหมรู้สึกน้ำท่วมปอด เอ๊ย! น้ำท่วมปาก จะพูดก็ไม่กล้าพูดเพราะกลัวจะโดนรุมยำ

“เจ้านายของอังคารอาการหนักมากเลยเหรอ” กุลยาเอ่ยถามคนที่ขับเรือมุ่งหน้าไปยังเกาะแห่งรัก