ดวงใจมาเฟีย

ดวงใจมาเฟีย

last updateآخر تحديث : 2025-09-11
بواسطة:  นังหมูปีศาจمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
41فصول
3.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เมื่อต้องตกอยู่ในสถานการณ์ตกกระไดพลอยโจรบะหมี่สาวน้อยวัยยี่สิบสี่ปี ที่อยู่ๆ ถูกพ่อแม่บังเกิดเกล้าบังคับให้แต่งงานกับคนแปลกหน้าเพียงเพราะสัญญาใจของคนรุ่นพ่อที่ให้ไว้กับเพื่อนรักก่อนลาจากกันชั่วนิรันดร์

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ

POINT DE VUE DE ROSALIE

J'avais dix-neuf ans quand je vis Aiden King sortir de la douche, vêtu seulement d'une serviette, l'eau ruisselant sur sa poitrine, tandis qu'il marmonnait mon nom comme une malédiction.

Je n'avais pas l'intention d'être là. J'étais juste montée chercher mon carnet de croquis dans ma chambre quand j'entendis l'eau se couper. La porte de la salle de bains était entrouverte, et de la vapeur s'échappait dans le couloir, comme une invitation que j'aurais dû ignorer.

Mais je ne l'ignorai pas.

Je restai figée là, dans le couloir, le cœur battant si fort contre mes côtes que je crus qu'il allait me transpercer.

Il était tard dans l'après-midi. Mon père et mon frère Jeffery étaient à la base pour un exercice d'entraînement. La maison était censée être vide, à part moi. Mais Jeffery avait appelé deux heures plus tôt pour dire qu'Aiden venait. Il avait expliqué que son meilleur ami avait enfin obtenu une permission après huit mois de déploiement et qu'il avait besoin d'un endroit où dormir avant de rejoindre sa famille.

J'étais complètement déboussolée depuis.

Aiden King.

Un mètre quatre-vingt-dix de muscles et de ténèbres. Le meilleur ami de mon frère depuis leur engagement dans la Marine il y a six ans. Huit ans de plus que moi. Complètement inaccessible. Et le seul homme que j'aie jamais désiré au point d'en souffrir physiquement.

Je l'avais rencontré quand j'avais treize ans et lui vingt et un. Il était entré chez nous en uniforme, l'air sûr de lui et les traits anguleux, et j'avais trébuché. Jeffery avait ri. Aiden ne s'en était même pas aperçu.

Il ne m'avait jamais remarquée.

Pour lui, je n'étais que la petite sœur agaçante de Jeffery. La gamine qui gâchait les moments entre garçons. La fille qui n'existait pas sauf quand elle cachait la télé ou qu'elle mangeait la dernière part de pizza.

Pendant six ans, j'étais invisible à ses yeux.

Jusqu'à il y avait trois mois.

J'étais allée rendre visite à Jeffery à la base, en lui apportant les brownies qu'il m'avait tant réclamés. Aiden était là aussi. Je portais une robe d'été, c'était la saison, et je n'y avais pas prêté attention. Mais en me baissant pour ramasser mes clés, je le surpris à fixer mes jambes.

Juste une seconde.

Sa mâchoire se crispa. Son regard s'assombrit. Puis il détourna les yeux si vite que je crus me faire des illusions.

Mais je savais que je ne l'avais pas fait.

Ce jour-là, quelque chose avait changé. Je l'avais senti au plus profond de moi. Et maintenant, il était là, chez moi, sous ma douche, et je n'arrivais plus à respirer.

À travers l'entrebâillement de la porte, je l'observai passer une main dans ses cheveux noirs mouillés. Ses plaques d'identité pendaient contre son torse nu. Sa peau était bronzée et couverte de cicatrices que j'aurais voulu caresser du bout des doigts. Ses muscles se contractaient sous sa peau, d'une manière à la fois dangereuse et maîtrisée.

Puis je l'entendis.

À peine un murmure.

« Rosie. »

Mon nom.

Il prononça mon nom.

Je cessai complètement de respirer.

Sa main glissa le long de son ventre, au-delà du bord de la serviette. J'aurais dû détourner le regard. J'aurais dû m'enfuir. Mais mes jambes refusaient de bouger. Mon corps tout entier était paralysé, brûlant.

Il se serra contre lui-même à travers la serviette et sa tête bascula en arrière. Un gémissement profond et rauque lui échappa.

« Putain, Rosie. »

Mes genoux flanchèrent. Une chaleur intense m'envahit entre les cuisses. Je n'avais jamais rien ressenti de tel. J'avais embrassé deux garçons dans ma vie sans rien éprouver. Mais voir Aiden se toucher en prononçant mon nom me donna l'impression de brûler.

Il arracha la serviette.

Je vis tout.

Chaque. Pouce.

Il était épais, dur et parfait, et sa main se serra si fort que j'en laissai échapper un gémissement.

C'est alors qu'il tourna brusquement la tête vers la porte.

Nos regards se croisèrent.

Le temps s'arrêta.

Je vis l'instant précis où il réalisa que j'étais là. L'instant précis où le choc se mua en quelque chose de plus sombre. La faim. Le besoin. Quelque chose qui me retourna l'estomac et me crispa les entrailles.

Pendant trois secondes, aucun de nous deux ne bougea.

Son expression changea alors. La rage remplaça la faim.

« Dégage ! » rugit-il.

Je trébuchai en arrière, mon épaule heurtant le mur. Mon cœur battait la chamade.

« Maintenant, Rosalie ! »

Je me jetai dans le couloir et dans ma chambre, en claquant la porte derrière moi. Je tremblais de tout mon corps. Mon visage était en feu. Mes cuisses étaient tellement serrées que ça en était presque douloureux.

Je m'effondrai sur mon lit et couvris mon visage avec mes mains.

Qu'est-ce que je venais de faire ?

Qu'est-ce que je venais de voir ?

Il se touchait. Il pensait à moi. Il prononçait mon nom comme si c'était le seul mot qui comptait.

Aiden King me voulait.

Cette idée me donna le vertige.

Mais il venait aussi de me crier de partir. Il me regardait comme si j'avais commis l'impardonnable, comme si j'avais franchi une limite irrévocable.

Peut-être que oui.

Je restai allongée là pendant ce qui me sembla des heures, essayant de calmer mon cœur qui battait la chamade, d'oublier l'image gravée dans ma mémoire et de faire taire cette douleur lancinante entre mes jambes.

Pourtant, ça ne marcha pas.

Vers six heures, j'entendis la porte d'entrée s'ouvrir. Papa et Jeffery étaient rentrés. J'entendis leurs voix en bas, puis la voix grave d'Aiden. Je restai dans ma chambre. Je ne pouvais pas les affronter. Surtout pas lui.

À sept heures, Papa m'appela pour que je descende dîner.

Je me changeai en pantalon de survêtement et en sweat-shirt à capuche trop grand, je relevai mes cheveux en un chignon négligé et j'essayai d'avoir l'air aussi repoussante que possible. Puis je descendis les escaliers à pas feutrés, comme si j'allais à mon exécution.

Ils étaient tous là, dans la salle à manger. Papa sortait des bières du frigo. Jeffery riait de quelque chose sur son téléphone. Et Aiden, appuyé contre le comptoir, les bras croisés, regardait la porte.

Il semblait monter la garde.

Dès que j'entrai, son regard croisa le mien.

Je me figeai.

Sa mâchoire était crispée, ses yeux sombres et impénétrables. Il avait l'air prêt soit à me tuer, soit à me dévorer, et je ne savais pas ce qui m'effrayait le plus.

« La voilà », dit Papa en souriant. « Rosie, tu te souviens d'Aiden ? »

Je hochai la tête, n'ayant pas confiance en ma voix.

« Bien sûr qu'elle se souvient de moi », dit Aiden d'une voix basse et menaçante. « N'est-ce pas, Rosalie ? »

Jeffery nous regarda tour à tour en fronçant les sourcils. « Ça va, mec ? Tu as l'air furieux. »

« Ça va, » dit Aiden en me fixant toujours du regard. « Juste fatigué. »

Menteur.

Je pris une assiette et m'assis aussi loin de lui que possible. Mais je sentis son regard sur moi pendant tout le repas. Chaque fois que je levais les yeux, il me fixait. Chaque fois que je prenais quelque chose, son regard suivait ma main.

C'était de la torture.

Après le dîner, j'aidai Papa à faire la vaisselle pendant que Jeffery et Aiden allaient au salon. Je me sentais en sécurité. Je pensais pouvoir me réfugier dans ma chambre et l'éviter pour le reste de la soirée.

Mais lorsque je me retournai pour quitter la cuisine, il était là, planté sur le seuil.

Il me bloquait la sortie.

« Il faut qu'on parle », dit-il doucement.

Mon cœur s'arrêta.

« Maintenant. »

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
41 فصول
บทนำ
"ไม่ค่ะ หมี่ไม่แต่ง คุณพ่อจะให้หมี่แต่งงานกับใครก็ไม่รู้ หมี่ไม่เอาด้วยหรอกนะคะ" หญิงสาวยืนกรานหนักแน่นที่จะไม่แต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกไว้ให้"แต่ฉันสัญญากับเขาไว้แล้ว ฉันจะไม่มีวันผิดคำพูดกับคนใกล้ตายหรอกนะ" ผู้เป็นบิดาบังเกิดเกล้าของเธอได้ทำสัญญาใจไว้กับเพื่อนรัก ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมามากกว่าสี่สิบปี "ในชีวิตฉันไม่เคยขออะไรแกเลย ครั้งนี้แกทำเพื่อฉันสักครั้งเถอะยัยหมี่" นี่หรือคนเป็นพ่อ บังคับลูกให้ไปแต่งงานกับชายแก่ที่ไหนก็ไม่รู้"ฮือออ.....มะ หมี่ หมี่เกลียดคุณพ่อ!" หญิงสาวสาดพ่นคำน้อยอกน้อยใจที่พ่อแม่แท้ๆ บังคับให้เธอต้องแต่งงานกับคนแก่กว่า เธอรู้เพียงแค่นั้น หน้าตาเขาเป็นยังไง อาชีพการงานอะไรเธอไม่อาจรู้ได้ครั้งนึกถึงเมื่อวัยเยาว์พ่อแม่ก็ประคบประหงมเธอมาเป็นอย่างดี จนเธอเรียนจบได้เป็นอาจารย์ระดับแนวหน้าของทวีป หรือว่ามันถึงเวลาแล้วที่เธอควรจะตอบแทนบุญคุณพ่อ แม่ สักครั้ง[ตอนเย็น]"คุณพ่อคะ มะ หมี่ยอมแล้ว หมี่จะแต่งงานค่ะ" น้ำตาใสเออล้นออกมานอกดวงตากลมโต หัวใจดวงน้อยสั่นไหวด้วยความเสียใจ ก่อนเดินไปกอดพ่อแม่แท้ๆ ของเธอด้วยความรู้สึกห่วงหา"ขอบใจลูก พ่อขอบใจมาก" ชายสูงวัยก้มลงก
اقرأ المزيد
EP. 1 : เรามาทำข้อตกลงกัน
"ถ้าเธอคิดหนี ฉันจะพลิกแผ่นดินตามหาเธอ และถ้าฉันเจอเธอ เธอจะไม่มีวันได้รู้จักคำว่าอิสระอีกเลย ถ้าเธอฉลาดพอ เธอจะไม่ทำมัน" ว่าจบพ่อมาเพียใหญ่ก็เดินหายไปพร้อมกับลูกน้องนับสิบ[วันถัดมา @มหาวิทลัยเอกชน]"อาจารย์ครับ ไปทานข้าวด้วยกันไหมครับ" เด็กหนุ่มหน้าตาละอ่อน ต่างกรูกันเข้ามาขายขนมจีบอาจารย์สุดแซ่บประจำมหาลัย เหมือนทุกๆ วัน "ถ้าเธอได้เกรด A เมื่อไหร่เดี๋ยวครูจะไปทานข้าวด้วย" คำพูดหยอกเข้ากับเหล่าลูกศิษย์กลายเป็นเรื่องปกติของมหาวิทลัยไปแล้วคำพูดของชายหนุ่มยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของบะหมี่ อีกสามเดือนข้างหน้าฉันต้องแต่งงาน ถ้าฉันหนีงานแต่งไม่เพียงแค่เขาที่เสียหน้า แต่พ่อของเธอก็คงเสียเพื่อน เสียคำพูด เราจะเป็นลูกอกตัญญูไม่ได้นะ "ทำไมชีวิตวุ่นวายขนาดนี้วะ" บะหมี่สบดออกมาเพื่อแค่ให้ตัวเองได้ผ่อนคลายความเครียดลงบ้างก๊อกก๊อกก๊อก"เข้ามาค่ะ""อาจารย์หมี่คะ มีคนมารออาจารย์อยู่หน้ามหาลัยค่ะ""ขอบใจจ๊ะ" ใครวะ บะหมี่ทำหน้าครุ่นคิดก่อนหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กออกมาด้วย ทันทีที่เดินมาถึงหน้าประตู หญิงสาวกลับไม่พบใครเลย เว้นแต่รถลีมูซีนคันหรูที่จอดอยู่หน้ามหาวิทยาลัย ชายชุดดำคนหนึ่งเดินลงมาเปิดประตูรถย
اقرأ المزيد
EP. 2 : ว่าที่เมีย
"เออ อาทิตย์หน้า ทำไมเร็วจังคะ กำหนดการคืออีกสามเดือนข้างหน้าไม่ใช่หรอ" เธอใคร่ถามเพราะความอยากรู้ มาเฟียหนุ่มใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียหัวไหล่มนของหญิงสาว "เปลี่ยนใจแล้ว อยากจัดงานให้เร็วขึ้น"หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบไหว เมื่อมาเฟียหนุ่มกำลังบรรจงจูบลงซอกคอระหงแผ่วเบา สัมผัสอบอุ่นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ ไรขนอ่อนตามร่างกายลุกชูชันอย่างประหลาด "เออ คุณมอร์แกน หมี่ว่าหมี่ขอตัวกลับก่อนดีกว่า" ในเมื่อข้อตกลงก็ไม่เป็นผล เธอก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ไปทำไม ผู้ชายคนนี้เอาแต่ใจชะมัด"ตัวเล็ก นอนที่นี่แหละพรุ่งนี้วันหยุดนิ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกว่าคนตรงหน้าเริ่มรู้ตัวแล้วว่าอะไรในกายของเขากำลังตื่นตัว "เอ๋....ตะ ตัวเล็กหรอคะ" หญิงสาวกำลัง งง งวย กับสรรพนามที่มอร์แกนเอ่ยเรียก"ในเมื่อจะแต่งงานกัน ก็ต้องทำความรู้จักกันให้มากขึ้นซิ ใช่ไหม ฉะนั้นคืนนี้อยู่ที่นี้แหละ" มาเฟียหนุ่มยกยิ้มร้ายที่มุมปาก มือหยาบซุกซนลูบไล้ไปทั่วส่วนเว้าส่วนโค้งของหญิงสาวแผ่วเบา"เออหมี่คิดว่า เราทำความรู้จักกันก็ได้นะคะ แต่ทำไมหมี่ต้องนอนที่นี่ด้วย" เธอเข้าใจที่เขาอยากทำความรู้จักให้มากขึ้น แต่สิ่งที่ไม่เข้าใจคือ ทำไมเธอต้องนอนที่
اقرأ المزيد
EP. 3 : ราชสีห์ปะทะกวางน้อย
"อดทนนะคะ" หญิงสาวส่งยิ้มให้มาเฟียหนุ่ม แต่ยิ้มของเธอไม่ได้ทำให้จิตใจของคนที่ห่อเหี่ยวกับมาสดชื่นได้เลย ไม่รู้ว่าเขาหื่นเกินไป หรือเพราะเธอน่าหลงไหลเกินไป"พรุ่งนี้ตัวเล็กไปลองชุดแต่งงานกับแด๊ดนะครับ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะกำลังกินข้าวกับหญิงสาวหน้าโต๊ะอาหาร เขาไม่รู้ว่าอนาคตจากนี้จะเป็นอย่างไร แต่นับจากนี้เขาจะเป็นทุกอย่างให้เธอเอง"ค่ะ หมี่อิ่มแล้วค่ะ ห้องหมี่อยู่ไหนค่ะแดดดี้ หมี่อยากอาบน้ำแล้ว" หญิงสาวเอ่ยตอบ และถามในประโยคถัดมา ทำให้เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มรีบอิ่มอย่างเร็ว"เดี๋ยวแด๊ดพาไปเอง" แดดดี้ มีอาการกุลีกุจอแปลกๆ แลดูกระดี้กระด้า"แดดดี๊ มีอะไรหรือเปล่าคะ หมี่ว่าแดดดี้มีอาการแปลกๆ นะคะ" โถ่ลูกกวางน้อย จะถูกราชสีห์กินอยู่รอมร่อ มอร์แกนยกยิ้มร้ายกาจ "ไม่มีอะไรนิคะ""ไหนชุดของหมี่คะ" ทันทีที่อาบน้ำเสร็จ หญิงสาวนุ่งผ้าขนหนูสีขาวสั้นจู๋เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างลืมตัว โถ่แม่คุณทรมาณคนเก่งจริงๆ เลย เจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มรู้สึกปวดหนึบที่แก่นกายใหญ่"เดี๋ยวแด๊ดหาชุดให้นะ แต่ขอแด๊ดอาบน้ำก่อนนะครับ" บะหมี่พยักหน้ารับทราบ เธอเดินหาตู้เสื้อผ้าภายในห้องนอนกลับไม่มี เมื่อนึกดูดีๆ เพนท์เฮาส์หลังนี้มี
اقرأ المزيد
EP. 4 : ราชสีห์ตะครุบเหยื่อ NC++
"อ่าาาาา ... เซ็กซี่จังที่รัก" ฝ่ามือเรียวบางกำชักรูดแก่นกายใหญ่ เธอหวังแค่เพียงเมื่อเขาปลดปล่อยเธอก็จะรอดพ้นจากเงื้อมือของมาเฟียร้าย"อ่าาา .... อย่างนั้นแหละ ดูดแรงๆ" มือหยาบจับขยุ้มศรีษะคนตัวเล็กเพื่อคลายความเสียวซ่านที่เธอปรนเปรอ จากที่หลงไหลเธออยู่แล้ว มันยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณมือเรียวเล็กยังคงกำชักรูดแก่นกายใหญ่เข้าออกปาก ลิ้นนุ่มเล็กของเธอสัมผัสเข้าที่ส่วนหัวของแก่นกาย ไล่เลียลากขึ้นลงตามความยาว สร้างความกระสันให้กับมาเฟียหนุ่มจนแทบคลั่ง "ที่รัก~ ตรงนั้นแหละ อ่าาา เสียวคว_มาก"ได้ยินมาเฟียหนุ่มเอ่ยหญิงสาวยิ่งเร่งชักรูดแก่นกายโลมเลียตั้งแต่ปลายถึงโคน อีกมือกำขย้ำพวงสวรรค์เบาๆ ปลายเท้าแกร่งจิกลงบนที่นอนเพื่อคลายความเสียว เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งทีี่เธอทำมันยิ่งสร้างความต้องการตัวเธอให้กับมาเฟียหนุ่มเป็นอย่างมากมาเฟียหนุ่มจับศรีษะของสตรีที่กำลังอมดูดแท่งไอติมของเขาอย่างอร่อยไว้มั่น ก่อนเป็นฝ่ายกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าโพรงปากสองสามที ร่างกายกำยำกระตุกเกร็งปลดปล่อยสายธารน้ำหวานออกมาเต็มโพรงปาก "อ๊าาสสสาสสส"หญิงสาวจำต้องดูดกลืนน้ำหวานลงคอทั้งหมด เพียงเพื่อหวังให้มาเฟียหนุ่มพึงพอใจและป
اقرأ المزيد
EP. 5 : รักไม่ต้องการเวลา NC++
"ตัวเล็กเป็นเมียแด๊ดโดยสมบูรณ์แล้วนะครับ" พูดจบเขากระชากแขนหญิงสาวขึ้นให้อยู่ด้านบนในขณะที่เขาเองยังคงนั่งอยู่ สองมือหยาบยกตัวคนตัวเล็กขึ้นเล็กน้อย ก่อนกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าออกหนักหน่วง "อ๊าาาา แดดดี้ หมี่เจ็บ"ราวกับร่างกายถูกฆ้อนปอนด์ทุบจนแหลก ความเจ็บปวดที่มาเฟียหนุ่มมอบให้หญิงสาวเกินจะทนรับไหว น้ำตาใสไหลอาบสองแก้ม สองมือเล็กยังคงโอบรอบลำคอหนาของมาเฟียหนุ่ม "อ๊าา จะ เจ็บ"เขารู้ว่าเธอเจ็บปวดเพียงใด แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะหยุดกระแทกกระทั้น "เดี๋ยวก็เสียวแล้วครับ อ่า~" คำปลอบโยนจากเขาไม่ได้ทำให้เธอหายเจ็บขึ้นมาเลย สองมือเล็กเริ่มจิกที่แผ่นหลังแกร่งเมื่ออยู่ๆ ความรู้สึกเจ็บได้แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านเมื่อมาเฟียหนุ่มกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้ามาจนลึกสุดลำเอ็น"อ๊าาาา แดดดี้ หมี่รู้สึกแปลกๆ ค่ะ" มาเฟียหนุ่มยกยิ้มพึงพอใจก็ความรู้สึกแปลกๆ ที่หญิงสาวเอ่ยมา มันคือความเสียวซ่านที่เธอไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน เขาจงใจกระแทกกระทั่นแก่นกายเน้นตรงติ่งเกสรของหญิงสาวเพิ่มความเสียวซ่านให้เธอสองมือเล็กยังคงจิกที่แผ่นหลังแกร่ง ใครจะรู้ว่าเธอเรียนรู้งานได้อย่างเร็วด้วยการ
اقرأ المزيد
EP. 6 : นายหญิง
ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศกระทบผิวเนียนที่โผล่พ้นผ้าห่มผืนหนา ทำให้หญิงสาวต้องซุกตัวหาความอบอุ่นจากแผงอกแกร่งของสามีหมาดๆ นั่นทำให้มาเฟียหนุ่มลืมตาตื่นเพราะสัมผัสของเธอดวงตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวยามหลับไหลรอยยิ้มมุมปากปรากฎขึ้นที่ใบหน้าคมคาย หญิงสาวคงเหนื่อยล้าจากกิจกรรมบนเตียงเมื่อคืน ร่างกายขาวเนียนดังน้ำนมมีร่องรอยแห่งความรักที่เขาเป็นคนทำเอง"ตัวเล็ก วันนี้เรามีนัดไปลองชุดแต่งงานกันนะครับ" เสียงปลุกนุ่มทุ้มกระซิบแผ่วเบา หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาตื่น กระพริบตาสองสามทีเพื่อปรับโฟกัสการมองเห็น พลันสายตากลับจ้องมองแผงอกแกร่งของมาเฟียหนุ่มด้วยความหลงไหลใบหน้าสวยงามเกิดสีแดงระเรืิอด้วยความเขินอาย ร่างกายร้อนผ่าววูบวาบเมื่อนึกถึงกิจกรรมบนเตียงเมื่อคืน มือเล็กสัมผัสแผงอกของมาเฟียหนุ่มแผ่วเบา ก่อนตั้งสติได้ ยัยหมี่!!! แกกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับผู้ชายตรงหน้านะยะ"ลงจากเตียงไหวไหม" มาเฟียหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงกระเซ้าเย้าแหย่ ก่อนก้มลงจูบหนักๆ ที่ปากเรียวบางรัวๆ ดังคนที่ห่างกันไปไกล "แดดดี้ อย่าแกล้งหมี่ซิคะ" สองมือเล็กยกขึ้นประคองพวงแก้มด้วยความเขินอายเมื่อทั้งสองแ
اقرأ المزيد
EP. 7 : ดูดาว
"ตัวเล็กอยากเอาท์ดอร์ไหมละ" คนบ้า ใบหน้าสวยงามขวยเขินจนแดงระเรือ สองมือชายหนุ่มจับเข้าที่บั้นท้ายของหญิงสาว "ถ้าแดดดี้ ชอบหมี่ก็โอเคนะคะ" หญิงสาวพูดจาหยอกล้ออนาคตสามี"ไปหาคุณพ่อก่อนโน๊ะ แล้วกลับเพนท์เฮาส์กัน" สองมือเล็กยกขึ้นประคองใบหน้าคมคาย สองขาเรียวเล็กเข่ยงปลายเท้าพยายามสัมผัสจูบกับริมฝีปากหยักได้รูปน่ารัก ยิ่งมอง ยิ่งหลงรัก มาเฟียหนุ่มยังคงกลั่นแกล้งหญิงสาวด้วยการยืดตัวทำให้เธอจูบไม่ถึงก่อนเค้นหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูพฤติกรรมของสตรีตรงหน้า "หึ" เขายอมก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้หญิงสาวได้สัมผัสริมฝีปากหยักได้รูปได้สะดวก"อ้อนก็เป็นด้วยหรอ แบบนี้แด๊ดจะไปไหนรอดหืม" มือหยาบยกขึ้นลูบศรีษะสตรีตรงหน้าด้วยความอ่อนโยน ก่อนเลื่อนลงมาประคองรอบเอวบางเดินไปที่รถยนต์คันหรู"ตัวเล็กมานั่งนี่" มือหยาบตบที่หน้าขาแกร่งเพื่อบอกให้หญิงสาวนั่งลงที่หน้าตัก บะหมี่เขยิบไปนั่งลงอย่างว่าง่าย ก่อนยกท่อนแขนเรียวโอบรอบลำคอหนาฟอดดดดดด!!"แดดดี้คะ คนเยอะแยะอย่าทำรุ่มร่ามซิ" ใบหน้าสวยงามพลันเปลี่ยนสีเป็นแดงระเรืออีกครั้งเมื่ออยู่ๆ มาเฟียหนุ่มฝังจมูกโด่งลงบนแก้มนวลข
اقرأ المزيد
EP. 8 : ระเบียงร้อนรัก NC++
"วันนี้ดาวสวยไหมครับ ตัวเล็ก" ว่าจบยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฎขึ้นที่มุมปากหยักได้รูปของมาเฟียหนุ่ม "อ๊าาา~ แดดดี้ เอาหมี่เถอะนะ" ยิ่งเธอเอ่ยขอ เขายิ่งอยากทรมาณเธอด้วยการหยอกเย้ากับกลีบกุหลาบเบ่งบาน"แด๊ดยังอยากดูดาวอยู่เลย ตัวเล็กไม่อยากดูแล้วหรือครับ" การกลั่งแกล้งหญิงสาวตรงหน้าเป็นวิถีของมาเฟียติดเมีย นิ้วกลางเรียวยาวถูกสอดเข้าออกที่ร่องสวาทหญิงสาวอย่างเชื่อช้า แต่เน้นที่ปุ่มกระสันทำให้ร่างกายของเธอเกร็งกระตุก"อ๊าาา~ แดดดี้ เสียวคะ มะ หมี่เสียว" เรียวลิ้นร้อนชื่นไล่เลียเลยจุดสงวนขึ้นมายังหน้าท้องแบนราบ เรียวลิ้นตะปบเลียยอดปทุมถันที่แข็งตั้งเชื้อเชิญให้เขาสัมผัส ปลายลิ้นฉ่ำแฉะตวัดเลียอย่างชำนาญ "ซี้ดดดด~ แดดดี้ขาาาา หมี่จะไม่ไหวแล้วค่ะ"มือเล็กเอื้อมควานหาความใหญ่โตระคนกระหายก่อนกำชักรูดลำเอ็นใหญ่ ขณะที่มาเฟียหนุ่มยังไม่ปล่อยเธอให้เป็นอิสระ "อ่าาาาา. ที่รักกกก พร้อมดูดาวอย่างมีความสุขหรือยังครับ"เรียวลิ้นของมาเฟียหนุ่มยังคงดูดดุนหน้าอกใหญ่โตอย่างมูมมาม เมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ หญิงสาวจึงผลักชายหนุ่ม ทำให้แผ่นหลังแกร่งแนบชิดติดผนังกระจกก่อนเป็นฝ่ายใช้ปลาย
اقرأ المزيد
EP. 9 : วันวิวาห์
ช่วงสายของฤดูใบไม้ผลิ ท้องฟ้าแจ่มใสราวกับจงใจต้อนรับงานแต่งงานใหญ่โตที่จัดขึ้นภายในโบสถ์อย่างยิ่งใหญ่ท้วงทำนองเพลงอันไพเราะ กับกลิ่นหอมอ่อนๆ ของหมู่มวลดอกไม้ที่อบอวลไปทั่วโบสถ์หลังงาม มาเฟียหนุ่มก้าวขาเรียวยาวลงจากรถลีมูซีนอย่างสง่าภายในงานโอบล้อมไปด้วยบอดี้การ์ดนับร้อยนาย และสไนเปอร์ที่คอยอารักขาความปลอดภัย เขาเป็นมาเฟียใหญ่ เป็นธรรมดาที่จะมีศัตรูอยู่รอบด้าน แต่สิ่งที่เขาห่วงคือความปลอดภัยของอนาคตภรรยาเพียงคนเดียวของเขาขาเรียวยาวราวนายแบบก้าวเดินด้วยชุดสูทสีขาวราวเทพบุตร บุคลิกสุขุมที่ถูกแสดงออกมาได้อย่างน่าเกรงขามฉบับมาเฟียโดยแท้มีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดชวนให้น่าหลงไหลภายใต้การดำเนินงานของทีมงานมืออาชีพ มอร์แกนไม่ชอบความผิดพลาด จึงไว้วางใจให้ลูกน้องคนสนิทควบคุมงานใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่อีกกี่นาทีข้างหน้ามอร์แกนเดินเหยียบกลีบดอกไม้ที่ปูเหมือนพรมตามทางเดินเข้าไปในโบสถ์ ยืนรอคอยด้วยความตื่นเต้น ภายในหัวใจแกร่งเต้นแรงจนแทบจะหยุดเต้นได้ทุกเวลา เพราะนี่จะเป็นงานแต่งงานแค่ครั้งเดียวในชีวิตของเขารถลีมูซันคันที่สองขับเข้ามาจอดหน้างาน ชายสูง
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status