MasukShare
บทที่ 26
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:12:25ก่อนกลับบ้านมัฑณาวีตระเวนขับรถไปเลือกซื้อของกินเจ้าอร่อยไว้สำหรับมื้อเย็น เมื่อถึงบ้านก็นำอาหารที่ซื้อมาใส่ภาชนะและจัดโต๊ะอาหารจนเสร็จ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกชื่อเธอเสียงดัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเสียงใคร เสียงแหลม ๆ แบบนี้มีอยู่คนเดียว หญิงสาวเดินออกมาดู
“ทำไมถึงมาพร้อมกันได้ นัดกันไว้เหรอ”
“เราเจอกันที่หน้าหมู่บ้านค่ะพี่มัท”
“มาทำไมเหรอพิซซี่”
“ถามได้ ฉันก็มาหาแกน่ะสิ ว่าแต่จะยืนคุยกันตรงหน้าบ้านนี่จริง ๆ เหรอ”
“เข้ามาสิ มัทเพิ่งตั้งโต๊ะอาหารเสร็จ กินด้วยกันนะพิซซี่” มัฑณาวีเอ่ยก่อนจะเดินนำทั้งคู่เข้าไปด้านใน ทั้งสามคนเดินตรงไปยังโต๊ะอาหารทันที เมื่อภาคินมองเห็นอาหารมากมายที่ถูกจัดวางอยู่บนโต๊ะก็ถึงกับต้องเอ่ยถาม
“อย่าบอกนะว่าทำอาหารกินเอง”
“พิซซี่ก็รู้นี่ว่ามัททำอาหารไม่เป็น”
“ช่างเป็นลูกไม้ที่หล่นไกลต้นมากจริง ๆ คุณยายออกจะทำอาหารอร่อย ใครที่ได้ชิมต่างก็ต้องติดใจ แต่หลานสาวกลับทำไม่เป็นสักอย่าง”
“ถึงไม่ได้ทำเองแต่รับรองว่าอาหารที่มัทซื้อมาอร่อยจนต้องยกนิ้วให้ ใครที่ได้กินต้องพูดว่าเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม”
“น่ากินทั้งนั้นเลยค่ะพี่มัท กลิ่นก็หอม เห็นแล้วลียาหิวขึ้นมาทันทีเลยค่ะ”
“งั้นจะรออะไร ลงมือกินกันเลยดีกว่า”
“สมแล้วที่แกเป็นกูรูเรื่องอาหารอร่อย ร้านไหนดัง ร้านไหนเด็ด มัฑณาวีรู้หมด รู้ไปซะทุกเรื่องยกเว้นเรื่องของตัวเอง”
“มัทว่าคำชมของพิซซี่มันฟังดูแปลก ๆ อยู่นะ แต่เรื่องของอร่อยขอให้บอก อย่ามัวแต่พูดกันอยู่เลย มาลงมือกินกันดีกว่า”
“ซื้อมาเยอะขนาดนี้ รู้เหรอยะว่าฉันจะมาที่นี่”
“เปล่า มัทซื้อสิ่งที่มัทกับลียาชอบกิน โชคดีที่พิซซี่ชอบอะไรคล้าย ๆ เรา”
ทั้งสามคนนั่งกินมื้อเย็นกันด้วยความครื้นเครง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะ มีการเอ่ยแซวกันไปมาเป็นระยะ ๆ
“มัทกับลียาตั้งใจจะกลับไปที่ไร่สุดสัปดาห์หน้า พิซซี่สนใจที่จะไปกับเราไหม”
“ไม่มีพลาดอยู่แล้ว ว่าแต่จะไปกันยังไง”
“ไปพร้อมกันดีไหมพิซซี่ จะได้ไปรถคันเดียวกัน”
“ตามนั้น เอาเป็นว่าวันศุกร์หน้าฉันจะมานอนค้างที่นี่ ตอนเช้าจะได้ไปที่ไร่ของคุณยายด้วยกัน”
“แต่พิซซี่ต้องรับปากมัทเรื่องหนึ่ง”
“เรื่องอะไร”
“ห้ามแพร่งพรายให้คุณยายรู้เด็ดขาดว่ามัทตกงาน แม้แต่เรื่องแต่งงานที่มัทอุปโลกน์ขึ้นมาก็บอกไม่ได้เหมือนกัน เข้าใจไหมพิซซี่” มัฑณาวีพูดกำชับด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ภาคินตอบกลับไปแบบขอไปที
“จะพยายามแล้วกัน”
“ไม่ใช่แค่พยายามแต่ต้องทำให้ได้ มัทไม่อยากให้คุณยายต้องมากลุ้มใจเรื่องของมัท”
“รู้แล้วล่ะน่า เอาเป็นว่าฉันรับปากว่าจะไม่สาระแนเล่าเรื่องพวกนี้ให้คุณยายฟัง พอใจหรือยัง”
“ดีมาก” หญิงสาวยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ
จากนั้นฬียากรก็เปลี่ยนประเด็นในการสนทนาด้วยการเอ่ยถาม “วันนี้พี่มัทได้พบเขาตามที่ตั้งใจไว้ไหมคะ”
“เขา! ลียาหมายถึงใคร นี่พี่ตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า” ภาคินเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ
แต่คนที่ตอบคือเจ้าของปัญหาที่แท้จริง
“เมื่อคืนมัทปรึกษากับลียาว่าจะไปขอพบคุณติณณภพเพื่อขอร้องให้เขาช่วย”
“นี่แกเสียสติไปแล้วหรือไง”
“ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะพี่พิซซี่ ฟังพี่มัทเล่าให้จบก่อน”
“จะฟังไหม”
“ก็ได้ รีบเล่ามาสิ”
มัฑณาวีถ่ายทอดเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เพื่อน ๆ ฟังโดยไม่ปิดบัง
“สรุปว่าไม่ได้เจอ”
“ถึงวันนี้มัทจะไม่ได้เจอตัวคุณติณณภพ แต่อย่างน้อยมัทก็ได้เบอร์โทรศัพท์ผู้ช่วยคนสนิทของเขา มัทมั่นใจว่าคุณดินจะทำให้มัทได้พบกับคุณติณณภพ เพียงแต่เขาต้องรู้เหตุผลก่อนว่าทำไมมัทถึงอยากพบเจ้านายของเขา”
“เขาชื่อดิน!”
“ใช่ เขาบอกมัทแบบนั้น เขาหล่อมากเลยนะพิซซี่ มัทตั้งใจว่าจะโทรไปนัดเจอเขาแล้วก็จะเล่าปัญหาของมัทให้เขาฟัง”
“แล้วคิดบ้างไหมว่าถ้าคุณติณณภพเขาไม่ช่วยจะทำยังไง มันมีความเป็นไปได้มากเลยว่าเขาจะไม่ช่วยเหลือแก”
“ก็คงต้องหาวิธีอื่น แต่ยังไม่รู้เลยว่าจะใช้วิธีไหน”
“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้แกบอกว่านายดินอะไรนั่นหล่อมากเลยใช่ไหม”
“ใช่ แล้วไง”
“ฉันคิดออกแล้วว่าจะใช้วิธีไหน”
เมื่อรู้ว่าเพื่อนรักมีทางออกดวงตาคู่สวยที่ถูกบดบังด้วยแว่นสายตาก็เปล่งประกายแวววาวขึ้นมาทันที
“วิธีไหนเหรอพิซซี่” น้ำเสียงที่ถามบ่งบอกถึงความตื่นเต้น
“ถ้าแผนแรกของแกใช้ไม่ได้ผล เจ้านายของเขาไม่ยอมช่วยแกจริง ๆ แกก็ขอร้องให้คุณดินช่วยสวมบทบาทเป็นคู่ควงไปงานนี้แทนสิ เป็นไงไอเดียนี้ดีไหม”
“แล้วเขาจะยอมช่วยพี่มัทเหรอคะพี่พิซซี่” ฬียากรย้อนถาม
Bab terbaru
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
Anda juga akan menyukai
พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่601.0K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K DibacaCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI108.3K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.9K Dibacaจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี27 DibacaFriends with Benefits กฎรัก...เกินห้ามใจ
ยูกิระดา111 Dibacaไม่หวนคืน Never again
มนสิกานต์17.1K DibacaLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa513 Dibaca
