MasukShare
บทที่ 7
Bab terbaru
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 10
รอยยิ้มของเขาแข็งค้างอยู่บนใบหน้า อ้าปากแต่กลับเปล่งเสียงไม่ออกเลยแม้แต่คำเดียวน้ำตาไหลรินลงมาตามใบหน้าซีดเผือดปะปนไปกับเลือดสดๆ ที่ไหลออกจากบาดแผลฉันกำแขนเสื้อเขาไว้แน่น น้ำเสียงแหบพร่าจนไม่เป็นจังหวะ "เด็ก...ไม่อยู่แล้วใช่ไหม""ตอบฉันมาสิว่าใช่ไหม!"เขาสะดุ้งเฮือก พยักหน้าช้าๆ ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำให้ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว"ฉันผิดต่อเธอเอง...ซิงม่าน รอให้เธอหายดีแล้ว พวกเราค่อยมีลูกกันใหม่นะ? ฉันสาบานว่าต่อไปนี้จะตามใจเธอทุกอย่าง""ไม่!" บาดแผลผ่าคลอดเจ็บราวกับถูกฉีกทึ้ง ช่วงล่างปวดร้าวลึกถึงกระดูก ฉันกระชากเข็มน้ำเกลือที่หลังมือและสายระโยงระยางบนหน้าอกออก ดวงตาแดงก่ำจ้องมองเขาเขม็ง"เป็นเพราะนาย! นายเป็นคนฆ่าลูกของฉัน! นั่นก็ลูกของนายเหมือนกันนะ! เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย! ไสหัวไป ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก!"พูดยังไม่ทันขาดคำ เขาก็กุมหน้าอกแน่น กระอักเลือดออกมาคำโต เลือดจากบาดแผลทะลักออกมาหนักกว่าเดิมจนชุ่มผ้าก๊อซในชั่วพริบตา"ประธานเจียง ต้องผ่าตัดเดี๋ยวนี้ครับ! ช้ากว่านี้จะไม่รอดเอานะครับ!" หมอตะโกนก้องพลางพยายามจะหิ้วปีกเขาขึ้นจู่ๆ เขาก็หัวเราะออกมา ฟันของเขาเปรอะเปื้
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 9
หลิวหรานทรุดนั่งลงกับพื้น ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง "ไม่ ไม่ใช่นะ คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?""บนโลกนี้ไม่มีเรื่องอะไรที่เจียงฮ่าวหรานอย่างฉันสืบไม่ได้ เมื่อก่อนฉันมันโง่เองที่เชื่อใจเธอมาตลอด"เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียม"แต่ตอนนี้ เธอไม่มีความหมายอะไรในสายตาฉันอีกต่อไป! ความทรมานที่ซิงม่านได้รับ ฉันจะให้เธอชดใช้คืนเป็นพันเท่าหมื่นเท่า!""อย่านะ!" หลิวหรานคลานเข้าไปดึงขากางเกงของเขาพลางร้องไห้อ้อนวอน"ฉันไม่กล้าอีกแล้ว ขอร้องล่ะ เห็นแก่ที่ฉันเคยช่วยชีวิตคุณไว้ ปล่อยฉันไปเถอะนะ""เหอะ ช่วยฉันงั้นเหรอ?" เจียงฮ่าวหรานโกรธจัดเป็นฟืนเป็นไฟ เตะมือของหล่อนออกอย่างแรง "ฉันสืบจนรู้ความจริงหมดแล้ว ปีนั้นคนที่ช่วยฉันไว้คือซิงม่าน!"เขาหันไปตะโกนสั่งบอดี้การ์ด"จับหล่อนมัดกลับไปห้อยหัวลงแปดชั่วโมง เอาเชือกเส้นใหญ่รัดท้องให้แน่นแล้วช็อตไฟฟ้าอีกสองชั่วโมง จากนั้นก็เย็บช่วงล่างของหล่อนไว้จนกว่าเด็กจะตายในท้อง ห้ามฉีดยาชา ห้ามส่งโรงพยาบาล แล้วตีขาสองข้างให้พิการ เอาไปโยนทิ้งแม่น้ำปล่อยให้ตายไปเอง!"จู่ๆ หลิวหรานก็พุ่งเข้าไปจะตบตีเขาอย่างคนเสียสติ แต่กลับถูกบอดี้การ์ดจับกดให
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 8
เจียงฮ่าวหรานรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้น คว้าใบยินยอมมาเซ็นด้วยมือที่สั่นเทาพลางร้องไห้ตะโกน"ใช้เลือดของผม เร็วเข้า ต้องช่วยชีวิตเธอกับลูกให้ได้นะ!"ในห้องไอซียูวีไอพี ร่างกายช่วงล่างของฉันถูกพันด้วยผ้าพันแผลนอนนิ่งไม่ไหวติง ทั่วทั้งร่างมีสายยางระโยงระยาง น้ำยาค่อยๆ หยดลงมาตามสายน้ำเกลือภายในห้องเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงติ๊ดๆ ของเครื่องมือแพทย์เจียงฮ่าวหรานคุกเข่าอยู่หน้าเตียงผู้ป่วย กุมมือฉันไว้แน่น ซุกหน้าลงกับขอบเตียง หัวไหล่สั่นเทาไม่หยุดครู่ต่อมา เขาก็ลุกพรวดขึ้น หันไปสั่งบอดี้การ์ดที่อยู่ด้านข้างด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ไปพาตัวคนที่เกี่ยวข้องในบ้านวันนั้นมาให้หมด!"เขาต้องสืบให้กระจ่าง ต้องให้คำอธิบายกับฉัน ต้องทำให้ทุกคนที่ทำร้ายฉันชดใช้กรรมหลังจากการสอบสวนเป้าหมายทั้งหมดก็พุ่งตรงไปที่คนคนเดียวกัน หลิวหรานผู้หญิงที่น่าสงสารซึ่งถูกทำร้ายร่างกายในครอบครัวมาอย่างยาวนานและพ่อแม่เสียชีวิตหมดแล้วคนนั้นผู้หญิงที่อ่อนโยนและเชื่อฟังซึ่งเขาเคยสาบานว่าจะปกป้องไปตลอดชีวิตคนนั้นเจียงฮ่าวหรานไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหล่อนจะลงมือกับซิงม่านอย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้ และยิ่งไม่อยากเชื่อว่าภายใต้
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 7
เขาต้องการเห็นกับตาว่าซูซิงม่านยังนอนพักผ่อนอย่างปลอดภัยอยู่บนเตียงต่อให้เธอจะด่าทอหรือตบตีเขาก็ได้ ขอแค่เธอปลอดภัยก็พอในหัวพลันนึกภาพตอนที่เธอแต่งงานกับเขาขึ้นมาเธอส่งยิ้มให้เขาแล้วพูดว่า "ฮ่าวหราน ฉันไม่เสียใจเลยนะที่แต่งงานกับคุณ ฉันรู้ว่าคุณจะคอยปกป้องและทะนุถนอมฉัน คุณเป็นผู้ชายที่มีความรับผิดชอบ"ทว่าตอนนี้พอคิดถึงประโยคนี้ขึ้นมา หัวใจของเขากลับปวดหนึบอย่างรุนแรงรถยังไม่ทันจอดสนิท เขาก็ผลักประตูรถแล้วพุ่งตัวเข้าไปในคฤหาสน์แล้ว"ซิงม่าน..." เขาร้องเรียกอยู่สองสามครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เห็นเพียงป้าอู๋ที่วิ่งหน้าตื่นออกมาจากห้องนอนเขาคว้าคอเสื้อของเธอไว้อย่างแรง ข่มความโกรธที่อัดแน่นเต็มอก น้ำเสียงแหบพร่า"คุณผู้หญิงอยู่ไหน!" ป้าอู๋ตกใจกลัวจนตัวสั่นเทา พูดจาอึกอัก"คุณผู้หญิง...คุณผู้หญิงไปโรงพยาบาลแล้วค่ะ""ตกลงว่าเธอเป็นอะไรกันแน่ พูดมา!"เจียงฮ่าวหรานระงับความโกรธเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไป เขายกเท้าถีบป้าอู๋จนล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนจะหันหลังพุ่งเข้าไปในห้องนอนภายในห้องนอนว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงสีแดงฉานบาดตาที่เปรอะเปื้อนเต็มเตียง และรอยเลือดกับคราบเปียกชื้นที่ลา
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 6
"แต่พี่สาวเป็นคนอารมณ์ร้อน ฉันกลัวว่าเธอจะ..."สิ้นเสียง ตาขวาของเจียงฮ่าวหรานก็กระตุกยิกๆ กะทันหัน กลางอกเหมือนถูกอะไรบางอย่างต่อยเข้าอย่างจังเขายกมือขึ้นคลึงหว่างคิ้ว แต่น้ำเสียงยังคงหนักแน่น"เธอก็แค่หึงหวงเท่านั้นแหละ ต่อให้ปวดจริงๆ ทนหน่อยก็หายแล้ว ยังไม่ถึงกำหนดคลอดซะหน่อย ถือโอกาสดัดนิสัยเธอเสียบ้าง ตระกูลเจียงต้องการคุณนายที่มีเหตุมีผลและรู้จักวางตัว รอให้เธอคิดได้ก็จะเข้าใจฉันเอง"ซูซิงม่านเป็นคุณหนูบ้านรวยที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม ฐานะทางบ้านและทุกอย่างล้วนเพียบพร้อมแต่หลิวหรานเคยเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อช่วยเขาเอาไว้ แถมตอนนี้ยังใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก จะทนดูเธอทนทุกข์ต่อไปได้ยังไง?รอให้เด็กคลอดออกมา เขาค่อยชดเชยให้ซิงม่านอย่างดีก็แล้วกันเขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบชักมือกลับแล้วปลอบโยนเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"หรานหราน เธอพักผ่อนให้สบายก่อนนะ ฉันกลับไปดูเธอแล้วจะรีบกลับมา""ฮ่าวหราน" หลิวหรานดึงแขนเสื้อเขาพลางสะอื้นเบาๆ"หมอบอกว่าลูกยังไม่พ้นขีดอันตราย คุณรีบกลับมานะ ฉันกลัว...""ได้สิ" เจียงฮ่าวหรานแกะมือเธอออก หันหลังแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็วระหว่างทาง เขาได
คืนที่ฉันคลอดยาก เขาอุ้มรักแรกจากไป บทที่ 5
เสียงดุดันของเจียงซานซาน พี่สาวของเจียงฮ่าวหรานดังมาจากนอกประตูอากาศภายในห้องเย็นยะเยือกจับตัวเป็นน้ำแข็งในพริบตา สาวใช้รีบปล่อยมืออย่างลุกลี้ลุกลน และก้มหน้าลงพร้อมเพรียงกันป้าอู๋ยืนหน้าซีดเผือดอยู่กับที่ เลือดบนมือทั้งสองข้างเช็ดถูจนเปื้อนชายเสื้อไปหมดพ่อแม่ของเจียงฮ่าวหรานเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก สองพี่น้องจึงใช้ชีวิตพึ่งพาอาศัยกันและกันการที่เจียงฮ่าวหรานมีวันนี้ได้ ครึ่งหนึ่งล้วนเป็นความดีความชอบของเธอในตระกูลเจียง คำพูดของเธอมีน้ำหนักยิ่งกว่าเจียงฮ่าวหรานเสียอีกสายตาของเจียงซานซานกวาดมองรอยช้ำสีม่วงบนหน้าท้องของฉัน เลือดที่เปรอะเปื้อนเต็มเตียง และเข็มกับด้ายเปื้อนเลือดที่ยังเย็บช่วงล่างไม่เสร็จท่ามกลางกองเลือดสดช่วงล่างยังพอมองเห็นเส้นผมของเด็กโผล่ออกมาลางๆ เธอเซถลาไปจับขอบประตูไว้ เสียงสั่นสะท้าน"ใครให้ความกล้าพวกแกทำแบบนี้! จิตใจพวกแกมันทำด้วยอะไร!""คือ...คือประธานเจียงสั่งว่าต้องรอเขากลับมาก่อนค่ะ..."ป้าอู๋พูดยังไม่ทันขาดคำ เจียงซานซานก็เงื้อมือขึ้นตบหน้าเธอฉาดใหญ่สองทีซ้อน ตบจนเลือดกลบปาก"ฝีมือนังแพศยานั่นอีกแล้วสินะ!" เจียงซานซานโกรธจัดจนตัวสั่นเทา "ฉ
Anda juga akan menyukai
คนไร้รัก ทะเลน้ำตา
หู่พั่วสือเจี้ย7.9K Dibacaหลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่
หรงเซิง20.4K Dibacaแฟนออนไลน์ฉันเป็นเจ้านาย
มู่หือ9.8K Dibacaรักสลายใต้เงาจันทร์
เฉินเสี่ยวอวี๋10.6K Dibacaจมดิ่งในห้วงรัก
มู่เหอ3.4K Dibacaจดหมายรักกลายเป็นกล่องสุ่ม ฉันถอยเขากลับคลั่ง
ลั่วหู1.8K Dibacaยิ่งรักเท่าไร ยิ่งเจ็บเท่านั้น
จนกว่าจะผ่านพ้น957 Dibacaเพื่อให้ฉันแท้ง ลูกชายหลอกให้กินเค้กที่แพ้
กำลังดี3.2K Dibaca
