คู่แค้นแสนเสน่หา

คู่แค้นแสนเสน่หา

last update最終更新日 : 2024-11-22
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
48チャプター
1.5Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

คู่กัด

คู่ปรับ

Badboy

บุคคลที่สาม

เมื่อเขาเป็นศัตรูของพี่ชาย ราฟาเอล ก็คือศัตรูของเธอด้วย แทนฤทัย คุณหนูแสนสวยรวยเริด หยิ่งผยองในความสวยและร่ำรวยของตนต้องมีอันหวั่นไหววาบหวามเมื่อ ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองดวงตาสีมรกตเร้าใจเข้ามาป่วนชีวิตสาวโสดอันแสนสุขของเธอ เขาเสน่ห์แรง ร้ายกาจ เร่าร้อน และไม่ยอมให้เธอเลยสักครั้ง แต่มีหรือที่แทนฤทัยจะยอมอ่อนข้อให้เขาง่ายๆ ศึกความแค้นครั้งนี้ ใครจะชนะ ใครจะแพ้ แต่ที่แน่ๆ มันแผดเผาเขาและเธอให้เร่าร้อนโหยหากันมิสร่างซา...

もっと見る

第1話

ตอนที่1.  

조은서는 확신할 수 없었다. 바람을 피우는 남자는 두 개의 핸드폰을 갖고 다니는 건가?

유선우가 샤워를 하고 있을 때, 그의 애인이 셀카 한 장을 보냈다.

아주 젊은 여자였는데 뚜렷한 이목구비를 가지고 있었다. 하지만 나이와는 어울리지 않는 비싼 옷들을 입고 있으니 어딘가 부자연스러워 보였다.

「선우 씨, 생일 선물 고마워요.」

조은서는 눈이 아플 때까지 핸드폰을 뚫어져라 쳐다보았다. 그녀는 유선우 곁에 여자가 있을 것이라고 생각했었다. 다만 이런 여자일 줄은 몰랐다. 마음이 아픈 외에, 남편의 취향을 알게 되어 놀랐다.

그녀는 미안하다고 생각했다. 우연히 유선우의 비밀을 알게 되었으니까 말이다.

등 뒤에서 욕실 문이 열리는 소리가 들렸다.

얼마 지나지 않아 유선우가 물기에 살짝 젖은 채로 나왔다. 새하얀 샤워 가운은 선이 분명한 복근과 가슴을 가려주고 있었는데 더욱 섹시해 보였다.

“언제까지 볼 거야.”

그는 조은서 손에서 핸드폰을 뺏고 그녀를 힐긋 보더니 옷을 입기 시작했다.

유선우는 아내에게 불륜을 들켜서 미안하다거나, 마음이 찔린다는 기색이 전혀 없었다. 조은서는 그런 유선우의 태도가 그의 경제 수입에서 온다는 것을 알았다. 조은서는 결혼 전에는 유명한 바이올리니스트였지만 지금은 그저 유선우가 벌어다 주는 돈으로 사는 가정주부니까.

조은서는 그 사진으로 따지고 들지 않았다. 따지고 들 수 없었다.

나가려는 유선우를 본 조은서가 갑자기 입을 열었다.

“선우 씨, 나 하고 싶은 말이 있어요.”

유선우는 천천히 벨트를 매고 조은서를 보며 작게 웃었다. 아마도 아까 침대에서 가냘픈 목소리로 반응하며 어쩔 줄 몰라 하던 그녀의 모습이 떠오른 모양이었다.

“또 하려고?”

이건 사랑이 아닌 그저 관계일 뿐이다.

유선우는 조은서를 아내로 생각하지 않았다. 그저 실수였을 뿐이고, 어쩔 수 없이 한 결혼이니까.

시선을 거둔 유선우는 침대맡에 놓인 파테크 필리프 시계를 손에 차며 담담한 말투로 얘기했다.

“오 분 정도밖에 없어. 운전기사가 밑에서 날 기다리고 있고.”

조은서는 그의 목적지를 눈치채고 어두운 표정으로 얘기했다.

“선우 씨, 나도 나가서 일하고 싶어요.”

나가서 일을 한다고?

유선우는 시계를 손목에 차고 몸을 돌려 조은서를 보았다. 그러다가 호주머니에서 수표를 꺼내 숫자를 적고 조은서에게 건네며 얘기했다.

“집에서 전업주부를 하는 게 좋지 않아? 일하는 건 당신한테 안 어울려.”

말을 마친 그는 바로 떠났다.

조은서는 자존심도 버리고 그를 쫓아가며 얘기했다.

“힘든 건 괜찮아요. 저도 일하고 싶어요. 저 바이올린도 켤 줄 알고...”

유선우는 그녀의 말을 듣고 싶은 생각이 없었다.

그의 마음속에서 조은서는 그저 온실 속에서 자란 꽃이었다. 금지옥엽으로 자랐으니 사회에서 일을 하기에는 힘들 것이라고 생각했다.

손을 들어 시계를 본 유선우가 얘기했다.

“시간이 됐어.”

유선우는 뒤도 돌아보지 않고 떠났다. 조은서는 그런 유선우를 잡지 못해 그저 문을 열고 나가려는 유선우를 향해 물었다.

“토요일에 아버지 생신인데, 시간 돼요?”

유선우가 잠시 멈춰서서 얘기했다.

“그때 가서 보지.”

문은 가볍게 닫혔다. 그리고 얼마 지나지 않아 밖에서 차에 시동이 걸리는 소리가 들렸다.

몇 분 후, 고용인들이 올라왔다.

그들은 두 사람의 사이가 별로라는 것을 알았다. 그래서 그저 주인의 말을 전할 따름이었다.

“주인님께서는 H시에 며칠 머무르다 오실 예정입니다. 그쪽에 중요한 일이 생겼다고 하셨습니다. 그리고 회사에서 주인님의 세탁물을 가져왔는데, 사모님께서 직접 씻으실 건가요, 아니면 세탁소에 맡길까요?”

조은서는 소파에 그대로 꿇어앉았다.

한참 지나서야 정신을 차린 그녀가 얘기했다.

“내가 직접 할게요.”

유선우는 세탁소의 냄새를 좋아하지 않았다. 그래서 유선우의 모든 옷, 정장 외투와 코트까지 포함해서, 모두 다 조은서가 직접 씻고 다림질을 한 것이었다.

게다가 유선우는 다른 요구도 많았다.

유선우는 밖의 음식을 좋아하지 않았고 침실이 어지러운 것도 용납하지 못했다. 그래서 조은서는 요리를 배웠고 정리하는 방법도 배웠으며 꽃꽂이 등 많은 것을 배워 점점 완벽한 전업주부로 되어가고 있었다.

그녀의 인생은 유선우 뿐인 것 같았다.

하지만 그런 유선우는 그녀를 사랑하지 않았다.

고개를 떨군 조은서는 그 수표를 쳐다보았다.

작년, 조은서의 친정은 풍비박산이 되었다. 오빠는 고소를 당해 구치소에 수감되었고 아버지는 병환에 시달려 한 달에 2천만 원 정도의 치료비가 필요했다. 매번 집에 돌아갈 때마다 심정희는 조은서가 가져오는 돈이 적다고 나무랐다.

“유선우는 YS의약의 대표야. 몸값이 몇십조는 된다고. 은서, 너는 그런 사람의 아내잖아. 선우의 것이 곧 네 것이야.”

조은서는 씁쓸하게 웃었다.

유선우의 것이 어떻게 그녀의 것이 되겠는가.

유선우는 조은서를 사랑하지 않는다. 평소에도 차갑게 대한다. 두 사람 사이에 감정은 존재하지 않았고 그저 육체적인 관계만 있었다. 게다가 유선우는 조은서가 그의 아이를 임신하는 것도 싫어했기에 매번 피임약을 먹으라고 얘기했다.

‘약을 먹어야 하네.’

조은서는 약병을 찾아 약 한 알을 꺼내 삼켰다.

약을 삼키고 그녀는 작은 서랍을 열었다. 안에는 두꺼운 일기책이 있었다. 안에는 18살의 조은서가 짝사랑하는 유선우에 대해 쓰여 있었다.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
48 チャプター
ตอนที่1.  
ตอนที่1. “ไม่นะ ออกไป ไอ้ฆาตกร.. ออกไป ไม่ ม่ายยยย.. เฮือกกกก..”ร่างสูงผวาลุกขึ้นจากที่นอนกว้างด้วยใบหน้าตื่นตระหนกเหงื่อเม็ดใหญ่ผุดพรายเต็มใบหน้าหล่อเหลาขาวเผือด.. มือเรียวอย่างชายชาตรียกขึ้นสอดเสยแล้วขยี้เรือนผมสีทองอร่ามของตนอย่างบ้าคลั่งก่อนจะร้องออกมาอย่างเจ็บปวด...“อ๊ากกก.. ฉันเกลียดแก.. ฮือออ.. ลินดา ลินดา.. ฉันขอโทษ..”น้ำตาลูกผู้ชายไหลรินออกมาจากดวงตาสีมรกตหม่นมัว ร่างแกร่งไร้อาภรณ์ใดๆ ซึ่งมีลายสักแปลกตาหลากสีอยู่บนแผ่นหลังกว้างและแขนแข็งแรงขดงอยู่บนเตียงนุ่มทว่าหนาวเหน็บอยู่เพียงผู้เดียวท่ามกลางฝันร้ายที่ติดตามหลอกหลอนเขามากว่าสิบห้าปี หากย้อนเวลากลับไปได้และหากเขาเข้มแข็งพอเขาอาจจะช่วยเธอไว้ให้ได้ แต่แล้วในวันนั้นเขากลับวิ่งหนีเอาตัวรอดอย่างคนขี้ขลาด.. ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดและเกลียดตัวเองก่อนจะพยายามข่มตาลง แต่ทุกครั้งที่ข่มตาลงภาพความทรงจำอันเลวร้ายก็ตามมาหลอกหลอนเขาอยู่ร่ำไปแล้วเมื่อไหร่หนอฝันร้ายนี้จะหายไป... ราฟาเอล ฟร้องส์ หลับตาลงอย่างอ่อนล้าและเจ็บปวดกับความฝันแสนโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเขามาเนิ่นนาน...ฝันร้าย เมื่อไหร่จะจบสิ้น... บทที่ 1.จอมวายร้ายแทน
続きを読む
ตอนที่2.
ตอนที่2.หญิงสาวบอกอย่างสุภาพแล้วเดินออกไปเพื่อให้แขกคนสำคัญของเจ้านายได้อยู่อย่างเป็นส่วนตัวราฟาเอลเดินไปหยุดมองภาพเบื้องหน้าผ่านกระจกใสอย่างไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรกับภาพตรงหน้านัก กรุงเทพมหานครก็เหมือนกับเมืองหลวงหรือเมืองใหญ่ของประเทศต่างๆ ที่มีแต่ความสับสนวุ่นวายและเขาก็ค่อนข้างจะเบื่อมันเหลือเกิน...“นายมาที่นี่ทำไมไม่ทราบ..”เสียงหวานแต่ทว่าห้วนจัดของหญิงสาวดังขึ้นทำให้ริมฝีปากเรียวได้รูปสีเข้มราวริมฝีปากอิสตรียกยิ้มน้อยๆ แต่ชายหนุ่มก็ยังไม่หันกลับไปเผชิญหน้ากับผู้ซึ่งเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้...“ฉันถามว่านายมาทำไม..”แทนฤทัยตวัดเสียงใส่เขาอีกครั้งชายหนุ่มจึงหันมามองหญิงสาวที่เท้าสะเอวมองเขาตาเขียวปัดอย่างนึกขัน ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีแทนฤทัยก็ยังเหมือนเดิม น้ำเสียงแสนเกเรท่าทางหยิ่งผยองและไม่เคยยอมอ่อนข้อให้เขามันทำให้เขาสนุกทุกครั้งที่แหย่เย้าเจ้าหล่อน...“ก็คิดถึงเลยแวะมาทักทาย ทำไม มาไม่ได้เหรอ..”“อี๊ อย่าใช้มุกน้ำเน่ามาจีบฉันเลยย่ะ ฉันไม่สนนายหรอก”หญิงสาวทำท่าแขยงกับคำพูดของเขาซึ่งมันทำให้ราฟาเอลหัวเราะเบาๆ แล้วเดินไปนั่งเหยียดยาวยกขาแกร่งพาดเท้ากับโต๊ะกระจกหรูอย่างสบายอารมณ์
続きを読む
ตอนที่3.
ตอนที่3.“อ๊ะๆ อย่าตบหน้าฉันเชียว ฉันไม่ใช่สุภาพบุรุษนักหรอกนะ หากเธอตบฉัน ฉันก็อาจจะทำอะไรเธอมากกว่าจูบในห้องรับรองนี้เลยก็ได้นะ”ราฟาเอลยกนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมาตรงหน้าหญิงสาวที่กำลังจะเงื้อมือตวัดลงบนแก้มขาวๆ ของเขาด้วยโทสะ“แก ไอ้..” แทนฤทัยพูดไม่ออกเหมือนหายใจไม่ทั่วท้องในขณะเดียวกันก็ร้อนรุ่มด้วยความโกรธและอารมณ์บางอย่างที่ตีตื้นขึ้นมา หญิงสาวมองเขาด้วยประกายตากร้าวอย่างสับสนน้ำใสๆ คลอดวงตางามจวนเจียนจะร่วงแหล่มิร่วงแหล่“หึหึ.. หน้าตาก็สวย ปากก็หวานดี แต่คำพูดนี่ต้องปรับปรุงนะครับ.. หมดธุระฉันแล้ว ไปละ อ้อ.. หากติดใจจูบของฉันก็ไปหาฉันได้เสมอนะจ๊ะคนสวย..”เสียงหัวเราะยียวนดังก้องไปทั้งห้องและเหมือนว่ามันดังอึกทึกอยู่ในหัวของเธอ จนเมื่อร่างสูงลับตาไปแทนฤทัยก็กรีดร้องด้วยความเจ็บใจ“กรี๊ดดดดดด.. ไอ้บ้า ไอ้คนทุเรศ..”หญิงสาวกระทืบเท้ากรีดร้องด้วยความเจ็บใจ น้ำตาใสๆ ไหลอาบแก้มไม่ใช่เพราะเธอเสียใจอะไรนักแต่เจ็บใจเสียมากกว่าที่โดนลบเหลี่ยมถึงถิ่น และที่สำคัญเขาบังอาจขโมยจุมพิตแรกของเธอไป... แทนฤทัยหน้าหงิกเมื่อบิดาเรียกเข้าไปพบเพื่อบอกว่าเธอจะต้องทำงานร่วมกับราฟาเอลในโปรเจ็คใหม่ของบริษัท
続きを読む
ตอนที่4.
ตอนที่4.ราฟาเอลไม่พูดว่ากระไรแต่ขับรถคันเล็กของเธอไปยังบริษัทของตนหน้าตาเฉยซึ่งแทนฤทัยจำต้องไปพร้อมกับเขาเมื่อเจอสีหน้าและแววตาจริงจังเอางานเอาการของเขา เธอต้องมาช่วยเขาดูการออกแบบและเจียระไนพลอยที่จะทำเครื่องประดับให้กับลูกค้าของราฟาเอลที่ต้องการตราประจำตระกูลที่งดงามอลังการ และตอนนี้บิดาของเธอกับราฟาเอลคือหุ้นส่วนกัน... ทำไมเธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะ แทนฤทัยคิดอย่างขุ่นใจ“ถึงแล้วครับ เชิญครับคุณผู้หญิง”ราฟาเอลผายมือเชื้อเชิญ แทนฤทัยหน้างอแต่ก็ลงจากรถแล้วเดินตามเขาเข้าไปในตึกสำนักงานของเขาด้วยความตื่นเต้นไม่น้อย เป็นครั้งแรกในที่เธอได้มาเยือนอาณาจักรของเขา...“เป็นไงบ้างละแทมมี่ งานราบรื่นดีมั้ย” เสียงของบิดาทำให้หญิงสาวที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดชะงักแล้วหันมายิ้มหวานให้ผู้เป็นพ่อ“อ้าวคุณพ่อ กลับมานานแล้วหรือคะ”“ก็สักพัก แล้วเป็นไงบ้างร่วมงานกับราฟ”“ก็ดีค่ะ..”หญิงสาวตอบตามความจริงอย่างที่ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าราฟาเอลนั้นเป็นคนที่ทำงานเก่งฉลาดหลักแหลมและฉับไวไม่ด้อยไปกว่าพี่ธามของเธอเลยแม้แต่น้อย“เก็บเกี่ยวความรู้ประสบการณ์จากพี่เขาเยอะๆ ล่ะ อย่ามัวแต่แง่งอนใส่พี่เขา”“โหย คุณพ่อน
続きを読む
ตอนที่5.
ตอนที่5.“ถ้าอย่างนั้นก็แค่นี้ล่ะ ฝันดีนะครับ...” ราฟาเอลวางสายไปนานแล้วแต่หญิงสาวยังคงถือโทรศัพท์แนบหูไว้อยู่อย่างนั้นใบหน้างามร้อนผ่าวเมื่อเธอคิดว่าตนเองหูไม่ฝาดได้ยินเสียงจุ๊บเบาๆ มาตามสัญญาณที่ถูกตัดไป“คนบ้า แค่นี้ก็โทร. มา แล้วโทร. มาแค่นี้นะ เชอะ คนไม่เต็มเต็ง...”หญิงสาวล้มตัวลงนอนอมยิ้มอยู่คนเดียวมองชื่อ อีตาบ้า บนหน้าจอโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างขัดเขิน แล้วนึกถึงความใกล้ชิดที่เธอได้ทำงานร่วมกับเขาในวันนี้ก็พบว่าราฟาเอลเป็นคนที่ทำงานจริงจังมากคนหนึ่ง เขามีพรสวรรค์ด้านดนตรีและการออกแบบอยู่ไม่น้อยและที่สำคัญเขามีฝีมือทางการวาดภาพด้วยสีน้ำมันมากทีเดียวและเธอก็ได้มีโอกาสเห็นผลงานที่เขาวาดด้วย พรุ่งนี้เขาบอกว่าจะพาเธอไปดูเหมืองพลอยที่กาญจนบุรี แม้ใจหนึ่งเธอจะอยากไปแต่ใจหนึ่งก็รู้สึกเหมือนมันหน่วงๆ หนักๆ ด้วยความกังวลบางอย่างที่เธอเองก็หาคำตอบไม่ได้ว่ามันคืออะไร... แต่จะว่าไปแล้วถึงเธอไม่อยากไปสุดท้ายบิดาก็จะให้เธอไปกับเขาอยู่ดี แล้วก็กลับกลายเป็นว่าเธอนั่นล่ะที่นอนไม่หลับเสียทีสามทุ่มก็แล้วสี่ทุ่มก็แล้ว และกว่าจะข่มตาลงก็เป็นเวลาเกือบจะเที่ยงคืน...ส่วนทางด้านราฟาเอลนั้นก็ก
続きを読む
ตอนที่6.
ตอนที่6. “แหงล่ะ ใครจะเกิดมาโชคดีเหมือนเธอล่ะ เกิดมาบนกองเงินกองทองไม่ต้องทำอะไรก็พร้อมจะมีคนก้มหัวให้”“คนเราถ้าไม่มีอะไรดี มีเงินอย่างเดียวก็ไม่ได้ทำให้ดูมีคุณค่าขึ้นมาหรอก คนเราสวย รวยและต้องฉลาดด้วยจึงจะเรียกว่าเจ๋งจริง ข้อนี้เธอก็รู้ดีจริงมั้ย”“แน่นอน แล้วฉันก็มั่นใจว่าฉันเองก็มีดีไม่แพ้เธอหรอก” คราวนี้น้ำเสียงห้วนจัดใบหน้าแววตาขึงขุ่น“อ๋อ เหรอ..”แทนฤทัยแค่นยิ้มเมินหน้าหนีก้มอ่านเอกสารไปพลางๆ เหมือนเป็นการตัดบทสนทนากรายๆ และเป็นจังหวะเดียวกับประตูห้องเปิดออก ร่างสูงของราฟาเอลก็เดินเข้ามาในห้องพอลล่าก็รี่เข้าไปหาชายหนุ่มทันที“ไฮ.. ราฟคิดถึงจังค่ะ เดี๋ยวนี้ราฟไม่โทร. หาพอลล่าเลยนะคะ”พอลล่าร่ายยาวพยายามแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของราฟาเอลอย่างออกนอกหน้า แทนฤทัยเบะปากยิ้มเยาะชายหนุ่มที่หันมาสบตาเธอพอดี แต่ราฟาเอลก็วางสีหน้าท่าทางปกติ“ผมมีงานต้องทำ ช่วงนี้ก็ยุ่งมาก คงไม่มีเวลาคุยกับคุณหรอกนะ คุณวิไล มาหาผมด่วนเลยนะครับ..”ราฟาเอลแกะมือเรียวออกจากแขนตนเองแล้วเรียกเลขาของตนไม่นานร่างท้วมของเลขาสาวโสดวัยสี่สิบปีก็เดินมาหาเจ้านายหนุ่มอย่างว่องไวผิดกับรูปร่าง“ค่ะท่านประธาน”“เดี๋ยวพา
続きを読む
ตอนที่7.
ตอนที่7.“ถึงไหนแล้ว..”“เจ็ดร้อยเมตรจากปั๊มครับ รถเพิ่งออกมาครู่..”“ดี ตามไปห่างๆ แล้วรอสัญญาณจากฉัน”“ครับ..”ทางด้านปลายสายรับคำ ราฟาเอลยิ้มเหี้ยมเกรียมเมื่อถึงเวลาที่เขาจะได้จัดการลงโทษคนที่บังอาจเล่นเกมแมวจับหนูกับเขา คนที่ไม่เชื่อฟังเขาจะลงโทษอย่างไรดีนะ คิดแล้วร่างสูงสง่าก็เดินกลับไปที่รถพุ่งทะยานออกไปหาเป้าหมายทันที...ในขณะเดียวกันคนตัวเล็กที่แอบหลบขึ้นรถตู้โดยสารที่มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ พอดีตอนที่เขาเข้าห้องน้ำก็ยิ้มย่องในใจเมื่อคิดว่าป่านนี้ราฟาเอลคงหัวฟัดหัวเหวี่ยงในการตามหาตนอยู่ที่ปั๊มน้ำมันและคงเสียหน้าที่เธอไม่เชื่อฟังคำสั่งของเขา “หึ คนบ้าอำนาจคิดว่าตัวเองฉลาดอยู่คนเดียวล่ะสิ ปล่อยให้หัวหมุนเสียให้เข็ด ดูสิจะกลับไปบอกคุณพ่อว่ายังไง..”แทนฤทัยยิ้มกริ่มอยู่ชั่วครู่ก็ต้องตกใจจนแทบสิ้นสติเมื่อรถตู้เกิดเบรกกะทันทันเสียงผู้โดยสารผู้หญิงในรถต่างกรีดร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก คนขับรถหนุ่มเลือดร้อนถึงกับโวยวายหยาบคายเมื่อมีรถคันหนึ่งขับปาดหน้าซ้ำยังจอดกระชั้นชิดขวางทางอย่างอุกอาจ “แม่.. เอ๊ย ขับรถยังไงวะ ไอ้..”เสียงคนขับรถที่เปิดประตูลงไปโวยวายใส่คนที่ขับรถปาดหน้ารถของตนผู้
続きを読む
ตอนที่8.
ตอนที่8.หญิงสาวนั่งเอาเท้าแช่น้ำเล่นไปมาขณะเงี่ยหูฟังว่าเขาพูดอะไรบ้างนั้นรู้สึกชื่นชมเขาอย่างไม่อาจจะปฏิเสธได้ที่เขาเห็นความสำคัญกับความเดือดร้อนของคนอื่นเนื่องจากเมื่อคืนมีพายุฝนตกหนักมากจนมีดินโคลนถล่มปิดกั้นเส้นทางเข้าหมู่บ้านและไฟฟ้าก็ดับอยู่หลายชั่วโมงราฟาเอลจึงพาคนงานไปช่วยกันจัดการกับดินที่ปิดกั้นเส้นทางและติดต่อเจ้าหน้าที่มาซ่อมไฟฟ้าจนสามารถใช้ได้ตามปกติวันนี้ทั้งวันเขาก็ขลุกอยู่ในหมู่บ้านกับชาวบ้านและก็เพิ่งจะกลับมาเมื่อครู่ เธอเห็นแล้วว่าชาวบ้านที่นี่รักเขามากและเรียกราฟาเอลว่า นายฝรั่ง ไม่ว่าเขาจะพูดหรือสั่งอะไรดูทุกคนจะให้ความร่วมมือและช่วยเหลือเป็นอย่างดี แล้วยังมีสาวๆ บางคนเหล่มองเธออย่างไม่ชอบใจเพราะคิดว่าเธอเป็นคู่แข่ง ซึ่งหญิงสาวเหล่านั้นก็คงอยากจะเป็นเมียของนายฝรั่งนั่นเอง พอคิดเรื่องนี้ใจสาวก็รุ่มร้อนขึ้นมาทันที “หึ เสน่ห์แรง จนสาวๆ ชาวบ้านแทบจะตีกันตายเพราะอยากได้ซาตานไปเป็นสามี เชอะ... ใครได้อีตานี่ไปเป็นสามีคงบ้าแน่ๆ คนอะไรเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย”แทนฤทัยเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่พอใจเขาขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลดวงตากลมโตละจากร่างแกร่งของเขาด้วยหัวใจเต้นกระหน่ำจนน่าโมโ
続きを読む
ตอนที่9.
ตอนที่9.ร่างบางเปียกชุ่มจนเสื้อผ้าแนบชิดไปกับร่างสาวนั้นยังแนบชิดไปกับร่างแกร่งที่สวมเพียงกวางเกงยีนสีเข้มตัวเดียวซึ่งเปียกแนบชิดกายแกร่งที่เริ่มร้อนขึ้นมาเพราะการเคลื่อนไหวเสียดสีกันในน้ำ“นี่ปล่อยนะ ฉันจะขึ้นแล้ว หนาว..”ในที่สุดหญิงสาวก็แหวขึ้นเมื่อรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมาเพราะรู้สึกได้ว่าเธอกับเขาใกล้ชิดกันมากเกินไป“ก็ไปสิ ใครเขาห้าม”“แต่นายไม่ยอมปล่อยเอวฉัน...”“แน่ใจเหรอว่าฉันไม่ปล่อย ไม่ใช่เพราะเธออยากกอดฉันเองเหรอ...”ชายหนุ่มพูดกวนๆ ทำให้แทนฤทัยรู้สึกตัวรีบปล่อยมือที่เกาะบ่าแกร่งของเขาอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเธอปล่อยมือจากบ่ากว้างร่างงามก็ร่วงลงในน้ำที่ลึกกว่าที่เท้าจะแตะพื้น และเธอก็คงจมน้ำอีกครั้งหากว่าเขาไม่รั้งเอวบางไว้เสียก่อนจึงทำให้เธอยังคงอยู่ในวงแขนแข็งแรงและใบหน้าของเธอกับเขาอยู่ใกล้กันแค่เส้นด้ายกางกั้น...“อะ เอ่อ ปล่อยได้แล้ว ฉันจะขึ้นบ้าน..”หญิงสาวบอกเขาเสียงติดขัดใบหน้าขาวซีดเพราะเริ่มหนาวร้อนเห่อขึ้นมาจนเธอไม่มั่นใจว่ามันจะแดงจัดออกมาประจานความหวั่นไหวของตนหรือไม่เมื่อเธอรู้สึกถึงความแกร่งกระด้างที่เคลื่อนไหวชิดหน้าท้องเนียน...“ขอบคุณสักคำก็ไม่มี..”“อะไร ทำ
続きを読む
ตอนที่ 10.
ตอนที่ 10.“ผมจะมาถามว่าวันนี้จะให้นังนิดมันเอาอาหารมาส่งหรือคุณจะทำเองเหมือนเมื่อวานครับ”“เอามาส่งหน่อยก็แล้วกันวันนี้ฉันคงไม่ให้คุณแทมมี่ทำอาหารจนกว่าเธอจะไปเรียนทำอาหารกับนิดเป็นเรื่องเป็นราว” ชายหนุ่มตอบขณะปรายตามองคนที่ทำอาหารไม่ได้เรื่องจนเขาต้องอดข้าวไปหนึ่งมื้อซ้ำไฟเกือบไหม้บ้านเมื่อวานนี้อย่างขันๆ กับสายตาวาวๆ ของเธอ...“ครับ ถ้าอย่างนั้นอีกครึ่งชั่วโมงผมจะให้เด็กๆ เอาอาหารมาส่งนะครับ”“อืม ขอบใจ...”คนงานเดินจากไปเงียบๆ มิตร กับ นิด ภรรยาของเขาทำงานทีไร่ มิตรเป็นหัวหน้าคนงานและภรรยาของเขาเป็นแม่บ้านของราฟาเอลคอยดูแลความเรียบร้อยในบ้านหลังงาม และยามที่เขามาพักก็จะได้สามีภรรยาคู่นี้คอยดูแลอำนวยความสะดวกทุกอย่างให้ และสามีภรรยาคู่นี้ก็เป็นคนที่ไว้ใจได้ดีทีเดียว...“เอาล่ะขึ้นบ้านกันเถอะค่ำแล้วเดี๋ยวไม่สบาย งูที่นี่ชุมด้วย โดยเฉพาะงูน้ำ...”คำพูดของเขาทำให้คนที่หลบอยู่ในซอกหินโผมาหาเขาอย่างรวดเร็วและเกาะบ่ากว้างไว้แน่นอย่างลืมตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงอกกว้างกระเพื่อมหัวเราะเบาๆ แทนฤทัยก็ค้อนเขาหน้าคว่ำ“คนบ้าที่หลอกกันอีกแล้วใช่มั้ย”“ไม่ได้หลอกหรือเธอจะเสี่ยงอยู่ต่อก็ตามใจ อ้อ ทีห
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status