ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายยุค 80

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายยุค 80

last update最後更新 : 2025-06-23
作者:  วริษา已完成
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
6
1 評分. 1 評論
32章節
4.3K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

รวย

สวย

ขี้อิจฉา/ขี้หึง

เกิดใหม่

แก้แค้น

เข้าใจผิด

จู่ ๆ ฉันดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 ที่มีตอนจบน่าเศร้า ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ฉันจะไม่ให้ทุกอย่างจบเหมือนเนื้อเรื่องเดิมฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง แค่พระเอกคนเดียวฉันไม่ใส่ใจ

查看更多

第 1 章

ตอนที่1 นางร้ายคือฉัน

EP. 1

“อื้อ ~”

ฉันใช้ฝ่ามือเล็กดันใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าออกห่างเพื่อสูดอากาศหายใจเข้า หลังจากที่เขาเพิ่งจะจูบสูบวิญญาณไปเกือบห้านาที

“หอเธอ... ไปทางไหน”

“ซอย XX หลังมหาวิทยาลัย”

ไม่ต้องถามว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น มันเป็นความสมัครใจของฉันเองที่จะมีความสัมพันธ์ในคืนนี้ 

ถามว่าเมาไหม... ตอบได้ว่าเมา

แล้วถ้าถามว่าทำไมต้องเมา 

ก็เพราะไอ้คนเฮงซวยคนหนึ่งมันทำฉันเจ็บจนต้องพึ่งพาความเมาอย่างไรล่ะ 

ผู้ชายที่คบกันมาห้าปีกว่า มันหักหลังฉันไปมีคนใหม่ ที่จริงเรื่องนี้มันก็ผ่านมาเกือบครึ่งปีแล้ว แต่วันนี้ฉันเพิ่งรับรู้ว่า 'พี่ดรีม' แฟนเก่าคนนั้นของฉันกำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่คบกันได้เพียงหกเดือนหรืออาจมากกว่านั้นตอนที่แอบกินกันลับหลังฉัน

“จอดรถหน้าหอได้ใช่ไหม” เสียงทุ้มของคนขับพูดขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เรามาถึงหน้าหอ

“ได้ ถ้าแป๊บเดียว”

“นี่เธอกำลังดูถูกฉันอยู่หรือเปล่า” เขาคนนั้นยิ้มออกมาท่าทางกวน ๆ “มันก็ไม่แป๊บเดียวนะ”

“เปล่า หมายถึงถ้าไม่จอดจนถึงเช้าให้เจ้าของหอตื่นมาด่าก่อน” ฉันรีบอธิบายก่อนจะกระชับกระเป๋าไว้ในอ้อมแขนเตรียมลงจากรถ

เขาคือคนที่เพิ่งจะเจอกันในร้านเหล้า เรานั่งคุยกันอยู่นาน ดื่มด้วยอีกสองสามแก้วเพราะเขาก็มาเที่ยวคนเดียว แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันตกลงมากับเขาแบบนี้

ฉันกำลังประชดใครอยู่หรือ 

ก็ไม่...

แต่ในเมื่อทำตัวดีแล้วมันไม่ได้ดี ฉันจะดีไปทำไม จะเก็บความซิงไว้ให้ผู้ชายที่เรารักหรือ 

...สุดท้ายผู้ชายก็เลือกผู้หญิงที่ง่ายกับเขาอยู่ดี

“พกถุงไหม” ฉันเอ่ยปากถามทันทีที่เราเข้ามาถึงในห้อง พอหันไปมองก็เห็นเขายืนยิ้มมุมปากอยู่

“ฉันไม่ได้ชอบเสี่ยง”

“อืม วันไนต์นะ” คำพูดที่ฉันเหมือนท่องมาค่อย ๆ ปล่อยทีละคำ 

“เธอนี่ตลกดีว่ะ” เขาหัวเราะออกมาเหมือนชอบใจ “เดาไม่ออกเลยว่าทำบ่อย หรือไม่เคยทำมาก่อน”

“ไม่เคยทำ” ฉันตอบเบา ๆ แล้วเดินเข้าห้องน้ำเพราะอั้นมาตั้งแต่อยู่บนรถ 

พอเดินออกมาก็เห็นหมอนั่นนั่งเล่นมือถืออยู่ตรงปลายเตียง 

แล้วฉันต้องทำอย่างไรต่อ เริ่มก่อนหรืออย่างไรดี เขาก็ไม่ทำอะไรเสียที

“เดินไปเดินมาทำไม” พอเห็นฉันทำตัวไม่ถูกเขาก็เงยหน้าขึ้นจากมือถือ ก่อนจะดึงรั้งข้อมือฉันเข้าไปหาและกระชากลงเตียงจนชุดเดรสสั้นของฉันร่นขึ้นมากองอยู่ตรงขาอ่อนจนเกือบเห็นชั้นใน 

หรือเขาอาจจะเห็นแล้วเพราะอยู่มุมนั้น

“ฉันไม่เคย ห้ามรุนแรง”

“ฮะ !” มันน่าตกใจตรงไหน “อำเล่นเหรอ ดูยังไงก็ไม่ใช่”

ก็เหมือนที่เขาว่านั่นละ ฉันเป็นคนที่ชอบแต่งตัวแต่งหน้า ดูแรง ๆ แต่ฉันไม่ใช่คนแรงอะไร คนอื่นมองก็คงคิดว่าฉันผ่านอะไรมาเยอะแล้ว

แต่เปล่า... ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน 

เพราะคิดว่าจะเก็บครั้งแรกไว้ให้คนที่ฉันรักและจะแต่งงานด้วย นั่นคือพี่ดรีม แฟนเก่าที่แสนดีของฉัน 

แต่ตอนนี้เขาไปแต่งกับคนอื่นเสียแล้ว

“ไม่ได้อำ”

“เหรอ งั้นก็ขอพิสูจน์หน่อย” เขามองสบตากับฉันแล้วยิ้มมุมปากแบบที่ชอบทำ ดูก็รู้ว่านิสัยเจ้าชู้แน่ ๆ สายตาของเขามันบอกอย่างนั้น

ต้องสวมถุงยางสองชั้นไหมนะเพื่อความปลอดภัย

“อื้อ ~” พอพูดจบเขาก็เริ่มพิสูจน์ทันทีอย่างที่ว่าไว้ บดจูบฉันอย่างคนชำนาญ เรื่องจูบฉันพอไหวแต่ถ้ามากกว่านั้นยอมรับว่าไม่เคย

ตอนนี้มือของเขาเริ่มสำรวจไปทั่วร่างกายแล้ว ใช้เวลาเพียงไม่นานชุดเดรสสายเดี่ยวของฉันก็ลงไปกองกับพื้น ต่อด้วยบราและแพนตี้ตัวบางที่หล่นร่วงตามไปด้วย

“...” เขาทำหน้านิ่งแต่สายตาสำรวจไปทั่วจนฉันต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีแล้วปกปิดบางส่วนไว้ด้วยมือเล็ก ๆ อีกฝ่ายก็จัดการกับเสื้อผ้าของตนเองจนกระทั่งเปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้า

“...” ฉันปรายตามองท่อนล่างของเขาเล็กน้อยแล้วต้องกลืนน้ำลายลงคอ ถึงจะไม่เคยทำมาก่อนแต่ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าขนาดของมันไม่ได้เล็กน้อยเลย

“เธอกลัวเหรอ” เขาหัวเราะแล้วขยับตัวลงมาใกล้ ดันเรียวขาฉันขึ้นมาจนชันแล้วอ้ากว้าง

“เปล่า” ฉันพยายามตอบด้วยน้ำเสียงปกติ 

เขายิ้มแล้วฝังจมูกลงที่แก้มของฉันก่อนจะเลื่อนลงไปที่ซอกคอ ดูดเม้มเบา ๆ แล้วขยับไปที่เนินอก ฝ่ามือหนานวดคลึงอกสองเต้า ริมฝีปากของเขาก็เข้าครอบครองติ่งเนื้อสีหวานที่แข็งชันขึ้นมา

“อ๊ะ อื้อ ~” มันเจ็บแต่ก็รู้สึกดีอยู่ไม่น้อย

เขาทำอย่างกับเด็กที่กำลังหิวกระหายอยู่อย่างไรอย่างนั้น ใช้ลิ้นตวัดเลียสลับไปมาสองข้างและกลับมาดูดดึงอีกรอบ

“ครางเลย ไม่ต้องอาย” คนตรงหน้าบอกแล้วเลื่อนมือขึ้นมายังใบหน้าของฉันข้างหนึ่ง อีกข้างเลื่อนต่ำลงไปด้านล่าง

เขาสอดนิ้วกลางเข้ามาในปากของฉันแล้วกระซิบบอกให้ดูดมัน ก่อนที่นิ้วมือด้านล่างจะลากผ่านกลางรอยแยกของกลีบเกสรที่ชื้นแฉะ

“จุดติดง่ายด้วย” เขาพูดแล้วยิ้มมุมปากแบบเดิม ใช้นิ้วบดขยี้เนื้อนูนด้านล่างแล้วจึงค่อย ๆ แทรกเข้ามาในช่องทางคับแคบ

“อื้อ ~” ความรู้สึกเจ็บในตอนแรกเริ่มเปลี่ยนเป็นความเสียวอยู่ภายในจนต้องหนีบขาเอาไว้แน่น แต่ก็ถูกเขาดันออกกว้างอีกรอบ

“โอเค ก็ถือว่าไม่ได้โกหก” คำพูดและสีหน้าพึงพอใจนั่นคงหมายถึงที่ฉันบอกเขาไปว่าไม่เคยทำ 

แล้วเขาก็เริ่มชักนิ้วเข้าออกอยู่กับช่องทางรักคับแคบของฉัน สร้างความรู้สึกที่ฉันไม่เคยได้รู้จักอยู่นานหลายนาที

ฉันดูดนิ้วที่เขาสอดเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว สลับกับร้องครางออกมาเพราะเขาเร่งจังหวะด้านล่างขึ้นเรื่อย ๆ แล้วอยู่ ๆ ก็ดึงนิ้วออกอย่างน่าเสียดาย

ไอ้บ้าเอ๊ย ! 

“หน้าเธอเหมือนเสียดาย” เขาหยอกล้อแต่ก็เปลี่ยนความเสียดายของฉันเป็นความรู้สึกอื่นแทนที่เมื่อปลายเนื้อนุ่มบางอย่างแตะลงมาที่ช่องทางเปียกชื้นนั้น

“อ๊ะ ! เจ็บ”

“ทนไว้ จะใส่เข้าไปทีเดียว” พูดมาฟังเหมือนง่ายนะ ก็ลองดูแล้วกัน

“...” ฉันพยักหน้าตอบรับ เขาก็เอาส่วนนั้นถูไถขึ้นลงก่อนจะจ่อและกดเข้ามาทีเดียวอย่างที่บอก จนฉันร้องลั่นออกมาทันที “จะ‍... เจ็บ !!”

มันเข้ามาได้ก็จริงแต่รู้สึกราวกับร่างกายถูกฉีกเป็นเสี่ยง ๆ เลย เจ็บจนเหมือนมีคนเอามีดมากรีดตรงนั้น

“ซี้ด เข้าแล้ว แน่นฉิบ” เขานิ่วหน้าเหมือนตนเองก็เจ็บอยู่เหมือนกันแต่คงไม่เท่าฉันแน่ ๆ   

พอเข้ามาได้เขาก็เริ่มขยับ ร่างกายของฉันก็เริ่มขยายตัวให้สิ่งแปลกปลอมนั่นเข้ามาได้ง่ายขึ้น เขาก้มมองดูส่วนนั้นของเราสองคนก่อนจะเงยหน้ามองฉันแล้วโน้มตัวลงมาใกล้

“เลือดเธอออก” ถึงจะบอกแบบนั้นแต่เขาก็ไม่ได้คิดสงสาร เอวสอบยังคงเคลื่อนที่ให้ตัวตนของเขาได้เข้าออกในกายของฉัน

“อื้อ เจ็บ... เบา ๆ ได้ไหม” 

เขาผ่อนแรงลงตามคำขอแต่ไม่นานนักก็เริ่มหนักหน่วงอีกรอบ

“ถ้าติดใจจะทำไง” คำพูดหยอกล้อของเขาทำเอาฉันหน้าร้อนผ่าว “แลกไลน์กันไหม”

ไม่รู้ว่าที่พูดนั่นหมายถึงฉันหรือเขาที่จะติดใจ แล้วที่บอกว่าให้แลกไลน์เพราะจะได้กลับมาสนุกกันอีกงั้นหรือ

ฉันพูดชัดแล้วนี่ว่าวันไนต์...

จากจังหวะเนิบนานเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนรุนแรงขึ้นสลับกันไปมา ยอมรับว่าชอบทุกอย่างที่เขาทำให้ มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ฉันร้องครางไม่เป็นภาษาทั่วห้องที่ถูกเปลี่ยนเป็นสนามรักชั่วคราวในตอนนี้ เขาเองก็เปล่งเสียงครางพอใจออกมาเหมือนกัน

“ใกล้ยัง” เขาบอกแล้วเร่งจังหวะขึ้นเรื่อย ๆ 

“อะ... อะไร” 

“ใกล้ถึงยัง จะได้แตกพร้อมกัน” เขาพูดเสียงพร่า เอวสอบก็อัดกระแทกเต็มแรง

“มะ... ไม่รู้ อื้อ ๆ” ไม่รู้ว่า 'ถึง' ของเขามันรู้สึกอย่างไร แต่ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกเคว้งคว้างในท้องน้อยและเหมือนกำลังปวดฉี่อยู่เลย “คงใกล้ ละ... แล้วมั้ง”

เสียงของฉันสั่นไปตามแรงกระแทกของเขา ร่างกายก็โยกคลอนตามไปด้วย

“อืม”

เขาตอบแค่นั้นก่อนจะเน้นจังหวะหนักหน่วงลงมาใส่ฉันจนในที่สุดฉันก็ถึงอย่างที่เขาบอกและเขาเองก็เกร็งกระตุกไปพร้อมกับฉันเช่นกัน

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節

評論

Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ กลิ่นอายไทยมาก ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-07-01 04:00:43
1
1
32 章節
ตอนที่1 นางร้ายคือฉัน
บทนำฉินหรูอี้ นักอ่านนิยายตัวยงที่ต้องตายจากการนั่งกินบะหมี่สำเร็จรูปพร้อมกับอ่านนิยายอยู่ แต่ทว่าเธอไม่ได้ตื่นขึ้นมาอยู่ที่นรกหรือสวรรค์เธอกลับเข้ามาอยู่ในร่างของ เหยียนเสี่ยวหลิง นางร้ายในนิยายยุค1987 ที่มีนิสัยร้ายลึกหักหลังเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวอย่าง หลันเหย่ เพื่อแย่งพระเอกมาเป็นของตัวเอง แต่ทว่าเมื่อฉินหรูอี้มาอยู่ในร่างนี้เธอไม่อยากมีจุดจบที่ต้องเข้าคุกหลายข้อหา เธอจึงคิดว่าชีวิตในนิยายต่อจากนี้เธอจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับ ไป๋เทียนเฉิน พระเอกนิยายเพราะเธอมีระบบมิติที่ติดตัวมา เธอจะใช้ชีวิตที่ร่ำรวย ทว่าสวรรค์ดันเล่นตลกอีกครั้งต้องให้เธอเข้ามาพัวพันกับเขาอีกครั้งและตอนนี้เธอยังท้องลูกของเขาอีกด้วย ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไรต่อไปติดตามต่อได้ในนิยายเรื่องนี้ตอนที่1 นางร้ายคือฉัน มณฑลเติ่งหัว ในห้องเช่าขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ในอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งตั้งอยู่ใจกลางมณฑลเวลาที่ทุกคนพากันตื่นแต่เช้าเพื่อออกทำมาหากิน ยุคทศวรรษที่กำลังเจริญขึ้นมากกว่าสมัยก่อน ภายในห้องพักที่มีชายหญิงตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงงฝ่ายชายใบหน้าบึ้งตึงบ่งบอกให้เห็นถึงความไม่พอใจในสิ่งที่เกิดในค่ำคืนที่ผ่า
last update最後更新 : 2025-06-06
閱讀更多
ตอนที่2 ระบบมิติ
ตอนที่2 ระบบมิติ หลังจากที่ฉินหรูอี้มาถึงบ้านหลังเล็กที่เธอเช่าอยู่เธอกวาดสายตาจ้องมองไปจนทั่วห้องทุกอย่างช่างสกปรกและไม่เป็นระเบียบนี่หรือชีวิตนางร้ายในนิยาย“อะไรกันทำไมบ้านถึงได้รกเหมือนรังหนูแบบนี้ก็รู้อยู่หรอกว่าเหยียนเสี่ยวหลิงเป็นคนขี้เกียจรักความสบายแต่ไม่คิดเลยว่าจะขนาดนี้ สวรรค์ทำไมไม่ส่งฉันเป็นนางเอกกันให้ตายสิ” ฉินหรูอี้บ่นพึมพำเดินทอดน่องไปที่เตียงนอนก่อนจะโน้มตัวลงไปนอนฟุบบนเตียงอย่างเหนื่อยล้า จ้องมองเพดานสีขาวไข่ก่อนจะผล็อยหลับไปเพราะร่างกายพึ่งจะผ่านศึกหนักมาเวลาผ่านไปพักใหญ่ร่างเล็กดิ้นไปมายกเปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ ลืมขึ้นมาอย่างช้า ๆ“คิดว่าฝันไปคงจะเป็นความจริงสินะ เอาล่ะฉินหรูอี้ต่อจากนี้เธอต้องใช้ชีวิตเป็นเหยียนเสี่ยวหลิงก่อนอื่นจะต้องหาอะไรกินก่อนแล้วค่อยทำความสะอาดบ้านหลังนี้ให้น่าอยู่กัน” เพราะกองทัพต้องเดินด้วยท้องฉินหรูอี้ลุกขึ้นเดินเข้าครัวหาทำอะไรง่าย ๆ กินต่อจากนั้นเธอได้จัดการเก็บกวาดบ้านที่รกสกปรกจนน่าอยู่ ดวง ตะวันเริ่มคล้อยต่ำบ่งบอกว่าตอนนี้ถึงช่วงบ่ายแล้ว ร่างบางจัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่จ้องมองร่างกายที่มีร่องรอยของไป๋เ
last update最後更新 : 2025-06-06
閱讀更多
ตอนที่ 3 ท้อง
ตอนที่ 3 ท้อง รุ่งเช้าวันต่อมา ฉินหรูอี้แต่งตัวพร้อมกระดาษแผ่นหนึ่งเดินออกจากบ้านเช่าทำตามแผนที่เธอตั้งใจเอาไว้ เธอไม่อยากข้องเกี่ยวและพบเจอกับเทียนเฉินเลยเลือกที่จะลาออกจากโรงงานของเขา แม้ว่าเขาไม่ได้เข้าที่โรงงานทุกวันแต่ก็คงได้พบกันอยู่ดี เธอจึงเลือกลาออกจากที่นั้นเพื่อทำงานตามที่ตัวเองคิดไว้ เธอไม่กลัวอดตายหรือหางานไม่ได้เพราะตอนนี้เธอมีมิติในมือเธอเลือกที่จะเปิดร้านขายของมีธุรกิจเป็นของตัวเองจะได้ร่ำรวยดีกว่า เธอจัดการเรื่องลาออกเสร็จเดินดูตลาดของยุคสมัยนี้เห็นทุกอย่างยังไม่ค่อยพัฒนาเท่าไหร่นัก หากเธอเลือกที่จะเปิดร้านขายของกิน เธอก็ไม่ชอบทำเท่าไหร่นักเลยคิดว่าทางเดียวที่เธอจะสบายคือการเปิดร้านขายของชำ เธอใช้เวลาทั้งวันเลือกร้านที่เธอจะเช่าอยู่และเปิดกิจการไม่ว่าที่ไหนก็ไม่เหมาะที่จะเปิดร้าน จนมาเห็นที่ที่หนึ่งที่มีผู้คนพลุ่นพล่านมากที่สุดคือย่านโรงงานใหญ่ของไป๋เทียนเฉิน“เอาน่าไม่ว่าที่ไหนก็ไม่น่าเหมาะสมเท่าตรงนี้อีกแล้ว คงยากที่จะได้พบเจอเพราะคนอย่างเทียนเฉินคงไม่มาซื้อของที่ร้านเล็ก ๆ ของฉันอย่างน้อยฉันคงได้ขายให้คนงานในโรงงานของเขา " เธอคิดใน
last update最後更新 : 2025-06-06
閱讀更多
ตอนที่ 4 เพื่อนของฉัน
ตอนที่ 4 เพื่อนของฉัน ฝั่งด้านไป๋เทียนเฉินหลังจากคืนนั้นที่เขาร่วมหลับนอนกับเสี่ยวหลิงเขาก็ไม่พบหน้าเธออีกเลยเขามาคิดถึงเธออีกครั้งเมื่อเห็นเพื่อนสนิทของเธอมาที่บ้านพร้อมกับครอบครัวของเธอ มู่หรูเหยาเป็นเพื่อนคนเดียวของเสี่ยวหลิงที่ไม่ว่าจะไปที่ไหนทั้งสองตัวติดกันตลอด สองครอบครัวรู้จักกันเป็นอย่างดีวันนี้จึงมีการนัดกินข้าวนอกบ้าน“หนูมู่หรูเหยายิ่งโตเป็นสาวเต็มไวยิ่งสวยสง่าอย่างนี้คงมีแต่หนุ่ม ๆ มาประเคนของมากมายเลยใช่มั้ยคะ” คุณนายไป๋เอ่ยถามขึ้นระหว่างที่กินบนโต๊ะอาหาร“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ มู่หรูเหยาของฉันมีคนอยู่ในใจไม่ว่าจะมีชายคนไหนเข้ามาหาเธอไม่สนใจหรอกค่ะใช่มั้ยมู่หรูเหยา” คุณนายมู่พูดอ่อนน้อมถ่อมตนยิ้มกริ่ม ๆ ก่อนจะหันไปถามลูกสาวเพราะรู้ดีว่าลูกสาวของเธอสนใจไป๋เทียนเฉินอยู่“ใช่ค่ะคุณป้า หนูมีคนที่อยู่ข้างในใจแล้วแต่ว่าหนูแอบชอบเขาข้างเดียวไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกอย่างไร” เธอพูดน้ำเสียงนิ่มอายก่อนจะเหลือบสายตาไปมองไป๋เทียนเฉินพลางก้มหน้าลงต่ำคุณนายไป๋จึงรู้ทันทีว่ามู่หรูเหยาหมายตาลูกชายเธอ อย่างนี้เธอยิ่งชอบใจไม่ว่าจะมองอย่างไรหนูมู่หรูเหยาก็เหมาะที่จะเป็นลูกสะใภ้ของเ
last update最後更新 : 2025-06-06
閱讀更多
ตอนที่ 5 ยินดีที่ได้รู้จัก
ตอนที่ 5 ยินดีที่ได้รู้จักเสี่ยวหลิงส่ายหัวไปมาแต่ก็นึกดีใจที่เห็นเฉี่ยวซือเป็นห่วงตัวเอง“นี่น้ำเย็น ๆ ว่าแต่เธอยังไม่บอกฉันเลยว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่”“เพราะว่าฉันตั้งใจมาหาพี่เทียนเฉินนะสิแต่เห็นเธอแว้บ ๆ เลยเดินเข้ามาดูและเป็นเธอจริง ๆ ”“เป็นอย่างนี้นี่เอง คงเป็นเรื่องดีสินะดูหน้าตาของเธอสิชื่นบานแบบนี้”“ก็ใช่นะสิ รู้มั้ยว่าเมื่อคืนนี้ครอบครัวของฉันได้ไปกินข้าวกับครอบครัวพี่เทียนเฉินทั้งสองตระกูลพูดกันเรื่องการหมั้นหมาย อีกไม่นานฉันจะได้หมั้นหมายกับพี่เทียนเฉินแล้ว ฉันเลยคิดว่าระหว่างรองานหมั้นจะเข้ามาทำคะแนนให้เทียนเฉินเห็นว่าฉันชอบเขาและประทับใจ ใส่ใจเขามากขนาดไหน ” เสี่ยวหลิงไม่เข้าใจแม้ว่ามู่หรูเหยาไม่ทำอะไร อย่างไรเทียนเฉินก็ชอบเธออยู่แล้ว เมื่อได้ยินว่าทั้งสองจะหมั้นกันเสี่ยวหลิงจะให้มู่หรูเหยารู้ไม่ได้ว่าตอนนี้เธอกำลังท้องอยู่ เพราะเธอไม่ใช่นางร้ายและตัวอิจฉาที่ต้องการครอบครองพระเอกอีกต่อไป“ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีจริง ๆ ฉันดีใจด้วยนะ”“จริงสิ ฉันพูดแต่เรื่องตัวเองฉันก็ยินดีด้วยนะที่เธอมาเปิดร้านเป็นของตัวเองได้ ”มู่หรูเหยาจับมือของเสี่ยวหลิงส่งยิ้มแสดงความยินดี
last update最後更新 : 2025-06-06
閱讀更多
บทที่ 6 สำออย
บทที่ 6 สำออยเสี่ยวหลิงเข้าไปบอกเฉี่ยวซือให้ดูแลร้านเธอจะออกไปข้างนอกพักหนึ่งก่อนจะเดินออกมา ทว่าเธอรู้สึกสายตาและรังสีที่ส่งผ่านมายังเธอจนเธออึดอัดและไม่อยากจะไปเลยแม้แต่น้อย"ในเมื่อออกมาแล้วก็รีบไปกันเถอะเวลาของฉันเป็นเงินเป็นทอง "เทียนเฉินพูดอย่างหัวเสียเดินนำหน้าทุกคนไปที่รถของเขา ระหว่างทางไปร้านอาหารหรูมีเทียนเฉินเป็นคนขับรถส่วนหยางฟงนั่งข้างคนขับข้างหลังจึงมีมู่หรูเหยากับเสี่ยวหลิงนั่งมาด้วยกัน"ทำไมเธอมีหน้าไม่ดีเลยหรือว่าไม่ค่อยสบาย" จู่ ๆ มู่หรูเหยาได้สังเกตเห็นสีหน้าของเสี่ยวหลิงที่นั่งข้าง ๆ ตนทำให้สายตาคู่หนึ่งรีบเหลือบมองกระจกมายังคนด้านหลังทันที"ฉันสบายดีไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ""คุณเสี่ยวหลงไม่ต้องเกรงใจนะครับถ้าไม่สบายน่าจะบอกผมตั้งแต่แรกจะไม่ได้ให้คุณออกมา ผมรู้สึกผิดเลย""เฮอะ สำออยเรียกร้องความสนใจสิไม่ว่า " เทียนเฉินพูดพึมพำทว่าคำพูดของเขาถึงหูของเสี่ยวหลิง เธอทำได้เพียงเงียบไม่อยากจะตอบโต้ไม่อย่างนั้นมู่หรูเหยาต้องสงสัยแน่ ๆ“ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ ค่ะ” เสี่ยวหลงนั่งเงียบ ๆ จนมาถึงร้านอาหารที่เทียนเฉินเป็นคนพามาทุกคนมานั่งในร้าน เทียนเฉินรับหน้าที่เป็นคนสั่งอาหาร
last update最後更新 : 2025-06-10
閱讀更多
ตอนที่ 7 หงุดหงิดใจ
ตอนที่ 7 หงุดหงิดใจส่วนด้านหยางฟงเขาคิดเป็นห่วงและอยากพบเจอเพื่อสานสัมพันธ์กับเสี่ยวหลิง จึงเดินทางไปหาเธอที่ร้านขายของในมือถือยาที่ซื้อระหว่างทางเพื่อเป็นข้ออ้างในการไปหาเธอในครั้งนี้ เป็นจังหวะที่เสี่ยวหลิงกำลังเก็บกวาดร้านรอเวลาปิดร้านกลับไปพักที่ห้อง หลังจากที่เธอกลับมาจากร้านอาหารเมื่อเช้านี้เธอไม่ได้ไปหาหมอตามที่หรูเหยาบอกเพราะรู้ดีว่าอาการของเธอเป็นอะไร จึงกลับมาพักที่ร้านกินอาหารไม่ค่อยมีกลิ่นสมุนไพรที่แรงจนทำให้เกิดอาการอีก“เฉี่ยวซือเธอกวาดร้านเสร็จกลับบ้านได้เลยนะ พี่จะปิดร้านเอง”“ได้ค่ะพี่เสี่ยวหลิง พี่เองก็อย่าหักโหมเกินไปนะคะตอนนี้พี่ไม่ได้ตัวคนเดียวพักผ่อนให้มาก ๆ ยิ่งช่วงนี้ฉันเห็นพี่กินไม่ค่อยได้เอาแต่อ้วกเมื่อได้กลิ่นอาหารเดี๋ยวจะไม่มีแรงเอาได้”“ขอบใจเธอมากนะ”“เอ๊ะ! พี่เสี่ยวหลิงนั่นเหมือนคนเมื่อเช้าที่เข้ามาทักทายพี่เลยใช่มั้ย” เฉี่ยวซือจ้องมองไปหน้าร้านเมื่อเห็นชายที่มาเมื่อเช้านี้กำลังเดินเข้ามาพร้อมถุงยาที่อยู่ในมือ“ใช่จริง ๆ ด้วยเขามาทำไมกันนะ เธอเก็บร้านต่อเถอะเดี๋ยวฉันจะออกไปดูเขาเอง” เสี่ยวหลิงเดินออกไปข้างนอกด้วยความอยากรู้“คุณหยางฟงมาทำอะไรที่นี่คะ อย
last update最後更新 : 2025-06-10
閱讀更多
ตอนที่ 8 เขาคือลูกของฉันคนเดียว
ตอนที่ 8 เขาคือลูกของฉันคนเดียว“นายตามฉันมาทำไมอีก ดีแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่เอาไม้ฟาดที่หัวของนายฉันไม่ขอโทษหรอกนะ เพราะไม่ใช่ความผิดของฉัน” แม้ว่าจะโมโหแค่ไหนแต่เมื่อเห็นว่าเป็นเทียนเฉินเธอยังเบาใจลงเล็กน้อย ต่อว่าเขาเสร็จเธอกำลังจะก้าวเดินหนี ทว่าจู่ ๆ มือหนากลับคว้ามาจับแขนของเธอเอาไว้ก่อน“เธอยังไปไหนไม่ได้ ฉันมีเรื่องจะต้องคุยกับเธอให้รู้เรื่อง”“นายมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันอีกไม่ทราบ ฉันนะไม่มีอะไรจะคุยกับนายทั้งนั้นหรือว่าอยากจะโดนฉันตบอีก ปล่อยมือของนายออกจากแขนของฉันเดี๋ยวนี้ และเลิกมายุ่งวุ่นวายกับฉันเสียที ฉันไม่อยากให้เพื่อนของฉันเสียใจ”“ฮึ! คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่าย ๆ หรือไง เมื่อครู่เธอพูดว่าอะไรนะไม่อยากให้เพื่อนเธอเสียใจแต่คืนนั้นเธอเองมิใช่หรือไงที่มอมเหล้าและลากฉันเข้าไปในห้องนะ มานี่กับฉัน” เขาฉุดกระชากลากเธอไปที่รถยนต์ของเขาแต่เสี่ยวหลิงไม่ยอมและไม่ไปไหนกับเขาทั้งนั้น“ไม่ ปล่อยฉัน ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้นหากนายไม่ปล่อยฉันจะร้องกรี๊ดให้ผู้คนมาช่วย”“เธอนี่มันพูดมากเสียจริง แค่ไปที่โรงยาบาลตรวจสอบแค่ไม่นาน ฉันอยากให้แน่ใจว่าลูกในท้องของเธอเป็นลูกของฉันหรือของผู้ชายคนอื
last update最後更新 : 2025-06-11
閱讀更多
ตอนที่ 9 ขอฝากเพื่อนฉันด้วยนะคะ
ตอนที่ 9 ขอฝากเพื่อนฉันด้วยนะคะตะวันบ่ายคล้อยวันนี้ท้องฟ้าอึมครึมเหมือนฝนจะตก ลูกค้าไม่ค่อยมีเท่าไหร่นักเสี่ยวหลิงออกมานั่งเล่นหน้าร้าน แม้ว่าไป๋เทียนเฉินไม่ได้มารบกวนเธอ แต่หยางฟงเพื่อนของเขาก็ยังคอยมาหาเธออยู่บ่อย ๆ ครั้งทว่าช่วงหลังมานี้เหมือนเขาจะเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำงานทำให้เธอไม่ได้เจอเขาหลายเดือน และเขายังไม่รู้ว่าเธอนั้นกำลังท้องอีกด้วย“เสี่ยวหลิงคิดอะไรอยู่นั่งเหม่อเชียวนะ ฉันคิดถึงเธอจังเลยช่วงนี้ฉันวุ่นวายทำให้สองเดือนที่ผ่านมาไม่ได้มาหาเธอ สบายดีหรือเปล่าเอ๊ะ! นี่เธออ้วนขึ้นหรือเปล่านะดูสิสะโพกของเธอหนาขึ้นมากกว่าเดิมอีก” เสียงสูงดังขึ้นสายตาของเธอจ้องมองเสี่ยวหลิงตั้งแต่หัวจรดเท้า แม้ว่าจะอวบอ้วนขึ้นใบหน้าของเธอกลับผ่องใสมากกว่าเดิมเสียอีก“หรูเหยามาตั้งแต่เมื่อไหร่ นั่งลงก่อนสิเดี๋ยวฉันไปเอาน้ำกับขนมมาให้”“นี่! เสี่ยวหลิงเธอไม่ได้อ้วนใช่มั้ย? ทำไมหน้าท้องของเธอถึงได้ใหญ่เหมือนคนท้องหรือว่าเธอท้อง!!” หรูเหยาคิดตามตั้งแต่ครั้งก่อนที่อาการของเสี่ยวหลิงเหมือนคนแพ้ท้องและตอนนี้ท้องเธอใหญ่ขึ้นเหมือนท้องหลายเดือนแล้ว ดวงตาของหรูเหยาเบิกโพลงอ้าปากค้างก่อนจะยิ้มออกมาระรื่
last update最後更新 : 2025-06-11
閱讀更多
ตอนที่ 10 วุ่นวาย
ตอนที่ 10 วุ่นวายเช้าวันต่อมาเสี่ยวหลิงเปิดร้านเหมือนทุกวัน ช่วงเช้า ๆ มีคนเข้าร้านมากมาย เธอจึงมาคิดเงินและให้เฉี่ยวซือไปทำความสะอาดร้านกริ่ง..!! เสียงกระดิ่งที่ประตูดังขึ้นเสี่ยวหลิงเอ่ยทักททายลูกค้าเหมือนอย่างเคย“สวัสดีค่ะ เชิญเลือกซื้อของได้ตามสบายนะคะ”“คุณเสี่ยวหลิงสบายดีมั้ยครับ”“คุณหยางฟง ฉันสบายดีค่ะ” เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาคือหยางฟงที่หายหน้าไปนานเขาจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าและมองมาที่ท้องของเธอทำให้เสี่ยวหลิงใบหน้าซีดเซียวเล็กน้อย“ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ ขอเวลาสักครู่ได้มั้ยครับ” เสี่ยวหลิงเริ่มอึดอัดใจเพราะไม่รู้ว่าเขาต้องการคุยเรื่องอะไร เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ตอนนี้น่าจะเป็นช่วงนี้คนงานเริ่มไปทำงานกันแล้ว ลูกค้าไม่ค่อยมีเท่าตอนแรกเธอจึงยอมออกไปคุยกับเขาที่หน้าร้าน“ได้สิคะ เดี๋ยวคุณไปรอฉันอยู่หน้าร้านก่อนน ฉันจะเอาน้ำไปให้” หยางฟงพยักหน้าออกไปรอเธอที่ม้านั่งด้านนอกร้าน ไม่นานเสี่ยวหลิงเดินตามออกมาพร้อมน้ำในแก้วยื่นให้กับเขา“ขอโทษนะครับที่มารบกวนตอนแรกผมจะรอให้ถึงตอนเย็นเสียก่อน แต่ว่าเรื่องนี้มันกวนใจผมตั้งแต่เมื่อคืนทำให้ผมนอนไม่หลับเลย”“เรื่องอะไรคะที่กวนใจขอ
last update最後更新 : 2025-06-12
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status