ตอนที่ 433 โบนัสพร้อมตบรางวัลใหญ่

234 1-2

            ตอนที่ 433 โบนัสพร้อมตบรางวัลใหญ่

            ภายใต้แรงอัดฉีดอย่างเงินโบนัสก้อนโตที่หลินจิงซูรับปากจะมอบให้ พ่อครัวโรงแรมทุกคนต่างดูกระตือรือร้นมากขึ้นเป็นเท่าทวี ต่างคนต่างเริ่มหันมาศึกษาเรื่องอาหารสไตล์ตะวันตกจากจู้หยานอย่างจริงจัง ไม่มีใครกล้าอวดดีหรือละเลยคำสั่งของเขาเลยแม้แต่น้อย

            เมื่อจู้หยานได้กลายมาเป็นหัวหน้าพ่อครัวแผนกอาหารตะวันตกเต็มตัว ไม่เพียงเขาจะแสดงฝีมือการปรุงสต็กอันเลื่องชื่อไร้ที่ติ แต่ยังทำเมนูอาหารประเภทอื่น ที่ใส่มนต์เสน่ห์ความเป็นอังกฤษอย่างชัดเจนลงไปด้วย สิ่งนี้ยิ่งทำให้อาหารตะวันตกของโรงแรมหลี่เจี่ยมีเอกลักษณ์โดดเด่นพิเศษไม่เหมือนที่ไหน

            นอกจากแขกประจำแล้ว ปัจจุบันยังมีกลุ่มลูกค้าใหม่ๆที่เดินทางมาที่นี่เพื่อลองลิ้มรสชาติอาหารของโซนจัดเลี้ยงโดยเฉพาะด้วย และจากความเห็นของพวกเขาทุกคน ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า รสชาติอาหารเอร็ดอร่อยที่เป็นเอกลักษณ์นี้ ไม่สามารถเสาะหาได้จากร้านอาหารใดๆ พ่อครัวโรงแรมทุกคนได้รับเสียงชื่นชมจากแขกเหรื่อไม่เว้นแต่ละวัน กระทั่งพ่อครัวในโรงแรมด้วยกันเองยังต้องยกนิ้วให้จู้หยานผู้ปฏิวัติครัวแห่งนี้ให้พัฒนาขึ้นไปอีกระดับ!

            ในขณะเดียวกัน เมื่อยอดขายถีบตัวเพิ่มสูงขึ้นจนถึงเป้าที่วางไว้ภายในระยะเวลาเพียงแค่เดือนเดียว หลินจิงซูก็ได้ทำการแจกโบนัสก้อนโต้ให้บริกรและพ่อครัวในแผนกจัดเลี้ยงตามที่ได้รับปากไว้

            ทุกคนรวมไปถึงจู้หยานเองต่างก็รู้สึกตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก ไม่มีใครคาดคิดจริงๆว่า สิ่งที่หลินจิงซูเคยออกปากลั่นวาจาไว้จะเป็นความจริง

            นับตั้งแต่ที่ได้จู้หยานเป็นหัวหน้านำทีมอาหารตะวันตกของโรงแรม ไม่ใช่เพียงแค่มาตรฐานอาหารเท่านั้นที่สูงขึ้น แม้แต่คุณภาพของแขกที่เข้ามาใช้บริการก็สูงขึ้นตามไปด้วยเช่นกัน พวกเขาเหล่านี้ล้วนแต่เป็นบุคคลที่มีฐานะร่ำรวย ย่อมยินดีควักเงินจ่ายเพิ่มให้ทางโรงแรมมากขึ้นเป็นเท่าตัว ไหนจะค่าทิปที่พนักงานได้เพิ่มเป็นพิเศษอีก เรียกได้ว่า นับตั้งแต่ที่หลินจิงซูตัดสินใจเข้ามาปฏิรูปโรงแรมหลี่เจี่ยแห่งนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นอย่างมาก!

            “นึกไม่ถึงจริงๆว่า พ่อหนุ่มที่ประธานหลินพาเข้ามา จะมีทักษะความสามารถด้านอาหารสูงมากในวัยเพียงเท่านี้ ถึงแม้ประสบการณ์ภาคสนามจะยังน้อยไปหน่อย แต่ในเรื่ององค์ความรู้ราวกับเป็นห้องสมุดเคลื่อนที่เลยทีเดียว! ครั้งแรกที่พบกัน พวกเราประเมินเขาต่ำเกินไปจริงๆ ตอนนี้จะเรียกว่าตัวนำโชคก็คงไม่ผิด ไม่เพียงจะนำพาเงินโบนัสก้อนโตมาให้พวกเราเท่านั้น แต่ไม่ว่าจะเดินไปไหนมาไหนในโรงแรม ก็มักได้ยินเสียงชื่นชมจากแขกเหรื่อที่เข้าพักไม่หยุด! ฟังแล้วหัวใจพองโตมากจริงๆ!”

            “เมื่อก่อนพอญาติๆทุกคนรู้ว่าผมทำงานเป็นพ่อครัวในโรงแรม ก็มีแต่คนหัวเราะเยาะ บอกว่าอาชีพแบบนี้จะไปมั่นคงอะไร แต่ทุกวันนี้นะ บรรดาญาติตัวดีพวกนั้นเปลี่ยนมาเป็นประจบประแจงผมแทน! อยากจะขอฝากลูกหลานตัวเองให้เข้าทำงานที่นี่ด้วยอีกคน! ใครจะไปคาดคิดล่ะว่า จากพ่อครัวอาหารต่ำต้อย ตอนนี้จะกลายเป็นเชฟอาหารฝรั่งสุดหรูในสายตาทุกคนไปแล้ว!”

            หลินจิงซูได้ฟังน้ำเสียงที่ชื่นมื่นมีความสุขของทุกคน เธอก็พลอยมีความสุขไปด้วย เธอหยิบคูปองบุฟเฟ่ต์โรงแรมและที่พักจากมือเลขามาจำนวนหนึ่ง แล้วส่งสัญญาณให้ทุกคนตั้งใจฟัง

            “อะแฮ่ม เพื่อเป็นการตอบแทนความอุตสาหะของทุกคนที่ผ่านมา นอกจากเงินโบนัสแล้ว ฉันเองก็อยากให้รางวัลค่าเหนื่อยเพิ่มเติมอีกเล็กๆน้อยๆ ในฐานะที่ทุกคนต่างก็เป็นพนักงานที่จงรักภักดีต่อโรงแรมหลี่เจี่ยมายาวนาน ฉันขอมอบคูปองบุฟเฟ่ต์และที่พักฟรีหนึ่งคืนให้กับทุกๆคน จะได้พาครอบครัวมาพักผ่อนและทานอาหารอร่อยๆเพื่อสร้างประสบการณ์อันดีร่วมกัน แน่นอนว่า อยากกินอะไรก็กิน อยากดื่มอะไรก็ดื่ม เต็มที่ไม่มีการคิดเงินเพิ่ม!”

            อะไรนะ?!

            ทันทีที่ทุกคนได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ดวงตาเบิกโพลงจนแทบถลนออกจากเบ้า พวกเขาทำงานที่โรงแรมแห่งนี้มานับสิบปี แต่นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาจะได้เข้าพักและใช้บริการในฐานะแขกเหมือนกับลูกค้าคนอื่นๆ!

            แม้ว่านับตั้งแต่ที่หลินจิงซูเข้ามาบริหารโรงแรม พวกเขาจะได้รับการปรับเงินเดือนที่ค่อนข้างสูง แต่ด้วยภาระค่าใช้จ่ายภายในครอบครัว ทำให้พวกเขาไม่สามารถใช้จ่ายฟุ่มเฟือยตามใจต้องการได้ และถึงแม้จะมีเหลือมากพอ ก็ไม่เต็มใจจะใช้จ่ายเท่าไหร่นัก

            พึงทราบ เพียงแค่ค่าห้องพักหนึ่งคืนก็มีราคาสูงถึงครึ่งหนึ่งของเงินเดือนพวกเขาแล้ว ต่อให้หลินจิงซูจะยอมจ่ายโบนัสก้อนโตให้ แต่หากคิดจะพาทั้งครอบครัวมาพักมาเที่ยวคราวเดียวพร้อมกัน รับรองได้ว่าเงินจำนวนนั้นต้องหายวับไปในพริบตาอย่างแน่นอน ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ใครจะสามารถจับจ่ายปรนเปรอตัวเองได้ไหวอีกล่ะ?

            เป็นเพราะหลินจิงซูเล็งเห็นถึงความยากลำบากในชีวิตที่ทุกคนต้องเผชิญในแต่ละวัน จึงได้ถือโอกาสนี้มอบผลประโยชน์ตอบแทนคืนพวกเขากลับไปบ้าง

            แม้จะเป็นช่วงสั้นๆเพียงแค่หนึ่งคืน แต่ก็นับเป็นประสบการณ์ล้ำค่าที่ไม่อาจปฏิเสธได้!

            ทุกอย่างดำเนินมาถึงจุดนี้ ในที่สุดทั้งพนักงานและพ่อครัวทั้งหลายต่างก็เริ่มเข้าใจแล้วว่า เหตุใดประธานหลิวหมิงจึงได้ตัดสินใจเลือกเด็กผู้หญิงคนนี้ขึ้นมากุมบังเหียนโรงแรมในขณะนั้น ปรากฏว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุดแล้ว!

            หากไม่มีหลินจิงซูคอยทำตัวจุ้นจ้านในวันนั้น พวกเขาทุกคนคงไม่มีชีวิตที่ดีเหมือนทุกวันนี้ อย่าว่าแต่ได้คูปองบุฟเฟ่ต์กับที่พักฟรีเลย กระทั่งเงินโบนัสก็คงไม่ได้สักหยวน!

            “ประธานหลิน ประธานใจดีกับพวกเรามากจริงๆ ก่อนหน้านี้พวกเราก็แค่คนโง่เขลาไร้ความรู้ ขอบคุณมากนะครับที่อดทนสั่งสอนพวกเราเสมอมา ตลอดชีวิตที่ทำงานอยู่ในโรงแรมแห่งนี้ พวกเราไม่คิดไม่ฝันจริงๆว่า วันหนึ่งจะมีโอกาสได้เป็นแขกที่เข้าพักเหมือนคนอื่นๆบ้าง!”

            “ใช่ค่ะประธานหลิน ถ้าต้องให้จ่ายเงินพาทั้งครอบครัวมาพักเอง มีหวังเงินโบนัสก้อนนี้คงหายวับไปในพริบตา! แต่ประธานหลินกลับให้ทั้งโบนัสทั้งคูปองบุฟเฟ่ต์ที่พักฟรีแบบนี้ พวกเรา…พวกเราซาบซึ้งใจมากจริงๆ! รู้สึกโชคดีมากที่มีหัวหน้าประเสริฐอย่างประธานหลิน!”

            “ถูกต้องครับ จากนี้ต่อไปพวกเราขอสัญญาว่า จะขยันและตั้งใจทำงานให้หนัก หมั่นพัฒนาตัวเองเพื่อยกระดับโรงแรมให้ดีเลิศไปอีกขั้น! ขอบคุณมากจริงๆครับที่นึกถึงพวกเราแบบนี้!”

            หลินจิงซูหัวเราะและอดที่จะหยอกเย้าทุกคนกลับไปไม่ได้

            “ฮ่าฮ่า นี่เป็นรางวัลที่ทุกคนควรได้รับต่างหากล่ะ! แต่จะว่าไป ได้ยินมาว่าตอนที่จู้หยานเข้ามารับตำแหน่งหัวหน้าพ่อครัว เขาก็เฮี้ยบเอาเรื่องเลยใช่มั้ย? ถ้างั้นเมื่อไหร่ที่ทุกคนพาครอบครัวมาเที่ยว ตอนลงมาทานบุฟเฟต์ที่นี่ก็อย่าลืมเอาคืนให้หนักเลยล่ะ! สั่งเมนูยากๆ เอาให้เขาหัวปั่นไปเลย ฉันอนุญาต! ฮ่าฮ่าฮ่า…”